Έχουν περάσει 6 μήνες από τότε που η δραχμή ξαναήρθε στη ζωή μας και δεν μπορώ ακόμη να τη συνηθίσω. Πρώτα από όλα γιατί είναι αρκετά κακομούτσουνη, σε σχέση με τα ωραία παλ χρώματα που είχαμε συνηθίσει με το παλιό νόμισμα. Τουτή η περίοδος Μου θυμίζει το αντίστοιχο εξάμηνο πριν από περίπου 11 χρόνια, όταν βάλαμε το παλιό νόμισμα στη ζωή μας και ήταν για όλους μας δύσκολο να υπολογίζουμε με αυτό, οπότε κάναμε πάντα πρώτα την αναγωγή στη δραχμή για να δούμε αν κάτι είναι φτηνό ή όχι! Από ένα διάστημα και μετά αυτή η αναγωγή δεν είχε κανένα νόημα, παρά μόνο να σε κάνει να μελαγχολήσεις. Γιατί ενώ άφησες τον καφέ στις 600 δραχμές με το ευρώ τον βρήκες στις 1300 και η αναγωγή στο υπενθύμιζε. Και σε μελαγχολούσε. Τις πολυαγαπημένες πίτες με σουβλάκι από 250 δραχμές τις είδες να φτάνουν στις 680. Που να πάρει ο διάολος, αϊ εμ ε χιούμαν μπίινγκ, έχω και εγώ δικαίωμα στην πίτα με σουβλάκι! Τώρα περνάμε το ακριβώς αντίθετο.. προσπαθούμε να συνηθίσουμε τη δραχμούλα! Άσε που η αρχική ισοτιμία ορίστηκε στις 512 δραχμές το ευρώ και μέσα στο εξάμηνο η τακτική υποτίμησης την έχει εκτοξεύσει στις 754. …και μετα, και μετα;;
To Barney’s Version εδώ και πολλούς μήνες μου ξεγλιστρούσε σαν χέλι! 3 φορές είπα ότι θα το δω στο σινεμά, αλλά όλο το ακύρωνα, από την άλλη δεν μπορούσα να το βρω στα μπιλοβντ τορεντ-ο-σάιτς και το κακό χρόνισε! Πέρασε κάνα 6μηνο από την κυκλοφορία του και επιτέλους έφτασε το πλήρωμα του χρόνου. Καθίσαμε αναπαυτικά στον κυριακάτικο σαπισμένο καναπέ μας, αραδιάσαμε μερικά τυριά, ντοματίνια, γαλοπούλες, έτσι για το φερειπείν της υπόθεσης και πατήσαμε το σταρτ. …και μετα, και μετα;;
Τα κρέντιτς για την ανακάλυψη αυτού του πρότζεκτ ανήκουν στο κασκαρίνο που από όσο θυμάμαι είχε κάνει και σχετικό ποστ κάποτε! Μετά ήρθε το Lose Your soul, μετά το Blue Valentine , μετά το In the room where you sleep. Πριν από λίγο τελείωσα το Lars and his real girl. Όλα τούτα έχουν κοινό παρανομαστή τον Ryan Gosling. Περνάω μέρες μεγάλης λατρείας προς το άτομό του και όχι αδίκως. Δείτε βίντεάκι:
Λοιπόν, το κυριακάτικο απόγευμά μου θα μπορούσε να αξιοποιηθεί είτε επενδύοντάς το στο τένις είτε μπλογκάροντας. Ο Μήτσης δεν το είχε δυστυχώς, γιατί ένιωθε κάποια φουσκώματα το χρυσό μου. Έτσι έμεινε η δεύτερη λύση. Έπειτα από 15 μέρες μπλογκικής ανομβρίας επανέρχομαι για να φωτίσω τον λαό μου. Μιλώντας για όσο αντέχω σοβαρά, σας προτρέπω να μην πάρετε και πολύ σοβαρά τα λεγόμενά μου, δεν έχω καμία σχέση με διατροφή, ούτε γνώσεις, ούτε τίποτα. …και μετα, και μετα;;
Νομίζετε ότι έχω χαθεί και αναρωτιέστε πως θα αντέξετε τώρα χωρίς τον πολυαγαπημένο σας κόμφι? Ε όχι! Δηλώνω βροντερό παρών που θα γίνει βροντερότερο μετά την 1η αυγούστου μια και περνάμε δύσκολους καιρούς. Αλλεπάλληλες μετακομίσεις, Θεσσαλονίκη-Θεσσαλονίκη, Θεσσαλονίκη-Χίος, Χίος πόλη-Χίος Χαλκείος, Χίος Χαλκειός- Χίος Πόλη, Θεσσαλονίκη-Χίος. ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ.. Τούτο τον καιρό, πέρα από τις ώρες της δουλειάς που κυριολεκτικά ματώνω για να βγάλω το ψωμάκι μου (στο βάθος ακούστηκαν θρήνοι, κλαυθμοί και οδυρμοί και στεναγμός και λύπη) δεν έχω καμία άλλη πρόσβαση στο ίντερνετ διότι μένω στο οφλάιν εξοχικό και τα πράγματα είναι δύσκολα. Οποιαδήποτε σκέψη για μπλόγκιν εν ώρα δουλειάς είναι απαγορευτική (όπως τώρα ας πούμε). Οπότε προσδοκώ την οριστική μ μετακόμιση στον περιλάλητο Κοφινά, για να μπορέσω να έχω πρόσβαση στο νετ και τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας και να μπορώ και πάλι να σας περιγράφω τις φοβερές εμπειρίες ζωής, από αυτές που εσείς οι αναγνώστες διαβάζετε και μένετε με το στόμα ανοιχτό.
UPDATE 21-05:
Και τρίτη ημερομηνία προστέθηκε στα σόου που θα γίνουν στην Ελλάδα. Πρόκειται για την Τρίτη 12 Ιουλίου! Χαμός. Πήρα τικετά βιπ, για 8 Ιουλίου, από το ticketpro και όλα κύλησαν καλά. Λέει ότι αυτά τα τικέτα απλά θα βρίσκονται στην “επίσημα” του γηπέδου. Θα ήθελα να έχω και μια κάμερα εκεί πέρα, αλλά μάλλον δεν θα το ρισκάρω, μετά από την πανωλεθρία στους Interpol (για όσους δεν το διαβάσατε, παίζει πολύ αυστηρή απαγόρευση για κάμερες, φωτογραφικές κλπ, γιατί το σόου θα βιντεοσκοπηθεί, υποθέτω για να γίνει στη συνέχεια ντιβιντί και προφανώς δεν θέλουν να διαρρεύσουν άλλες εικόνες από οπουδήποτε). Επίσης, λέει, τα εισιτήρια για τις δύο πρώτες μέρες πωλούνται με τρελούς ρυθμούς και μάλιστα για την πρώτη, η φίλη όλιβ είπε ότι εξαντλήθηκαν τα φτηνά. Τα τικέτα για το τρίτο λάιβ θα αρχίσουν να πωλούνται την τρίτη 24/05!
UPDATE 13-05:
Ο David Gilmour εμφανίζεται στο live της 12ης Μαϊου στην 02 Arena στο Λονδίνο.. Αν κάπου έπρεπε να παραβρεθεί ο Ντέιβιντ είναι στο λάιβ που θα βιντεοσκοπηθεί. Λέτε να ελπίζουμε;; Ακολουθεί σχετικό βίντεο (η τρίχα κάγκελο):
UPDATE 10-05:
Πήρα τηλέφωνο στα γραφεία της Didi και από ότι μου είπαν ούτε οι VIP θέσεις είναι αριθμημένες, ούτε του κάτω διαζώματος. Απλά οι VIP θέσεις είναι οι VIP θέσεις του γηπέδου (αναπαυτικές κλπ κλπ). Επίσης, για να αγοράσεις τα τικέτα μέσω ίντερνετ το κόστος αυξάνει θεαματικά (πχ στα VIP κατά 14 ευρώ). Για αποστολή στην υπόλοιπη ελλάδα προσθέστε και ένα κόστος 8 έουρος. Ε ρε γλέντια!!
Τέλος, λόγω θεαματικής προπώλησης (έτσι λένε οι ντίντιδες) θα προστεθεί και νέα ημερομηνία (9 Ιουλίου, Σάββατο)! Αυτά τα νέα! …και μετα, και μετα;;
Έπειτα από σχεδόν 4 χρόνια οι Radiohead επιτέεελους ξαναχτυπούν! Το In Rainbows ήταν μάλλον ο πιο αγαπημένος δίσκος της τελευταίας 4ετίας και οι ελπίδες από το The King of Limbs είναι τεράστιες. Ο τίτλος αναφέρεται σε μια βελανιδιά στο Wiltshire’s Savernake Forest, που υποτίθεται ότι ζει εδώ και 1000 χρόνια. O τίτλος αναφέρεται και στο 23ο κεφάλαιο του Κορανίου! Οι Radiohead σήμερα ανακοίνωσαν ότι o δίσκος θα κυκλοφορήσει στις 19 Φεβρουαρίου μέσω του διαδικτύου και από τις 9 Μαϊου σε κανονική μορφή. Μπορείτε να το προ-παραγγείλετε εδώ: The king of limbs. Το κόστος για την mp3 μορφή του δίσκου είναι στα 7 έουρος. …και μετα, και μετα;;
Τον κύριο Αμελί Πουλαίν τον θυμάστε; Τον Yann Tiersen ντε! Ε λοιπόν σήμερα είχα την ευτυχία να κατεβάσω το τελευταίο του πόνημα, το Dust Lane. Και ο τύπος έκανε σαφές ότι εκτός από τον να γράφει τρυφερές μελωδίες που συντροφεύουν ιδανικά ένα περιπάτο στις όχθες του Σηκουάνα, μπορεί και να ροκάρει φανταστικά!
Ο Tiersen, με την αρωγή διαφόρων τραγουδιστάδων, ακροβατεί μεταξύ ambient, post punk και rock! Αλλά όχι, δεν κλείνεται σε στεγανά.. τα μαντολίνα, τα ξυλόφωνα και τα ακορντεόν μας θυμίζουν τον συνθέτη του Goodbye Lenin και της Amelie. Μερικά δευτερόλεπτα αργότερα, οι αλά Interpol κιθάρες με κάνουν να τρίβω τα μάτια! Και έχουμε και συνέχεια! Arcade Fire πινελιές, Mogwai μυστικισμός, πολυοργανικά ξεσπάσματα, και οι ευχάριστες στιγμές δεν έχουν σταματημό!!! Τι περίπτωση, στ’ αλήθεια, αυτός ο δίσκος! Πρώτη φορά ακούω στη ζωή μου κάτι τέτοιο!
Λειτουργώντας με την ουμανιστική νοοτροπία που με διακρίνει εν γένει και έχοντας συλλάβει το μέγεθος της ανυπομονησίας του κοινού για το τρέιλερ της υπερπαραγωγής “Ο ΦΕΛΛΟΣ” αποφάσισα να το αφήσω να διαρρεύσει σε παγκόσμια πρώτη, μέσα από το μπλόγκι μου, σήμερα την 14η Ιανουαρίου! Θα είναι η μέρα που στο μέλλον θα μείνει στην ιστορία ως “η μέρα που άλλαξε τη βιομηχανία του κινηματογράφου“, γιατί από σήμερα και μετά, μέσα από τα εκατομμύρια “likes” στο Youtube και στο Facebook, αλλά και τα χιλιάδες σχόλια ενθουσιασμού στο προφίλ μου, θα φανεί ξεκάθαρα ότι το διαδίκτυο είναι το μέλλον του κινηματογράφου! …και μετα, και μετα;;
Ok, ok, το ξέρω, είναι πολύ πιθανό να έχετε δει πολλά βίδεα με τύπους που φτιάχνουν μόνοι τους όλη τη μουσική και διαπράττουν ένα ουαν μαν σόου εντυπωσιακό. Ο Αυστραλός Dub FX διαφέρει από τους παραπάνω σόουμεν, διότι παράγει μουσική που μου αρέσει μουσική (και αυτό αρκεί για να τον θεωρήσω ξεχωριστό), χρησιμοποιώντας τη φωνή του, ένα effects-loop μηχάνημα της Roland και αυτό είναι όλο. Τα κρέντιτς πάνε πάλι στο Σοφάκι που τον ανακάλυψε.
Ακούστε το Flow (συνδράμει και ο σαξοφωνίστας Woodnote) και κουνήστε λίγο τους κώλους σας: …και μετα, και μετα;;
Έχουν περάσει 6 μήνες από τότε που η δραχμή ξαναήρθε στη ζωή μας και δεν μπορώ ακόμη να τη συνηθίσω. Πρώτα από όλα γιατί είναι αρκετά κακομούτσουνη, σε σχέση με τα ωραία παλ χρώματα που είχαμε συνηθίσει με το παλιό νόμισμα. Τουτή η περίοδος Μου θυμίζει το αντίστοιχο εξάμηνο πριν από περίπου 11 χρόνια, όταν βάλαμε το παλιό νόμισμα στη ζωή μας και ήταν για όλους μας δύσκολο να υπολογίζουμε με αυτό, οπότε κάναμε πάντα πρώτα την αναγωγή στη δραχμή για να δούμε αν κάτι είναι φτηνό ή όχι! Από ένα διάστημα και μετά αυτή η αναγωγή δεν είχε κανένα νόημα, παρά μόνο να σε κάνει να μελαγχολήσεις. Γιατί ενώ άφησες τον καφέ στις 600 δραχμές με το ευρώ τον βρήκες στις 1300 και η αναγωγή στο υπενθύμιζε. Και σε μελαγχολούσε. Τις πολυαγαπημένες πίτες με σουβλάκι από 250 δραχμές τις είδες να φτάνουν στις 680. Που να πάρει ο διάολος, αϊ εμ ε χιούμαν μπίινγκ, έχω και εγώ δικαίωμα στην πίτα με σουβλάκι! Τώρα περνάμε το ακριβώς αντίθετο.. προσπαθούμε να συνηθίσουμε τη δραχμούλα! Άσε που η αρχική ισοτιμία ορίστηκε στις 512 δραχμές το ευρώ και μέσα στο εξάμηνο η τακτική υποτίμησης την έχει εκτοξεύσει στις 754. …και μετα, και μετα;;
