Δημοσιευτηκε στις 28/10/2011 by Comfis
στην κατηγορια lets dance
|
Πω είναι από αυτές τις 4, 5 φορές το χρόνο που μια πολύυυυ αγαπημένη μπάντα βγάζει το καινούριο της άλμπουμ. Ε δεν έχω και τόσο πολλές αγαπημένες μπάντες, οπότε το καινούριο άλμπουμ των Coldplay είναι σούπερ γεγονός για έναν τύπο σαν εμένα. O τίτλος; O Mylo και η Xyloto είναι δύο νέοι που ζουν σε ένα φανταστικό, δυσοίωνο, αστικό περιβάλλον, γεμάτο καταπίεση, με δυνάμεις καταστολής και ελέγχου να κυριαρχούν (They got one eye on what you knew And one eye on what you do So be careful what it is you’re trying to do … σας θυμίζει κάτι σε 1984 αυτό;) . Ο Μάρτιν και η παρέα του θα μας διηγηθεί την ερωτική τους ιστορίας που ξεκίνησε όταν αυτοί συναντήθηκαν μέσα από μια συμμορία! Το φινάλε όμως με κάποιο τρόπο θα είναι γλυκό! Λοιπόν αυτό το ριβιού θα είναι ρίαλ τάιμ! Ώστε να δείτε την εξέλιξη των συναισθημάτων για τούτο το πόνημα στη διάρκεια του χρόνου: …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 06/07/2011 by Comfis
στην κατηγορια αδιαφορα προσωπικα
|
Νομίζετε ότι έχω χαθεί και αναρωτιέστε πως θα αντέξετε τώρα χωρίς τον πολυαγαπημένο σας κόμφι? Ε όχι! Δηλώνω βροντερό παρών που θα γίνει βροντερότερο μετά την 1η αυγούστου μια και περνάμε δύσκολους καιρούς. Αλλεπάλληλες μετακομίσεις, Θεσσαλονίκη-Θεσσαλονίκη, Θεσσαλονίκη-Χίος, Χίος πόλη-Χίος Χαλκείος, Χίος Χαλκειός- Χίος Πόλη, Θεσσαλονίκη-Χίος. ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ.. Τούτο τον καιρό, πέρα από τις ώρες της δουλειάς που κυριολεκτικά ματώνω για να βγάλω το ψωμάκι μου (στο βάθος ακούστηκαν θρήνοι, κλαυθμοί και οδυρμοί και στεναγμός και λύπη) δεν έχω καμία άλλη πρόσβαση στο ίντερνετ διότι μένω στο οφλάιν εξοχικό και τα πράγματα είναι δύσκολα. Οποιαδήποτε σκέψη για μπλόγκιν εν ώρα δουλειάς είναι απαγορευτική (όπως τώρα ας πούμε). Οπότε προσδοκώ την οριστική μ μετακόμιση στον περιλάλητο Κοφινά, για να μπορέσω να έχω πρόσβαση στο νετ και τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας και να μπορώ και πάλι να σας περιγράφω τις φοβερές εμπειρίες ζωής, από αυτές που εσείς οι αναγνώστες διαβάζετε και μένετε με το στόμα ανοιχτό.
Ωστόσο θα σας πω επιγραμματικά μερικά σημαντικά νιουζ: …και μετα, και μετα;;
Τι να το κάνεις αυτό που λένε, ότι οι στίχοι του Chris Martin δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες που υπάρχουν από μια super μπάντα, όταν αυτοί οι 4 τύποι μπορούν κάνουν 30000 ανθρώπους να παραληρούν; H πιο όμορφη συναυλία μέχρι την επόμενη, ήταν τούτη εδώ, που έλαβε χώρα στις 14 Δεκεμβρίου στην O2 Arena, στις ανατολικές συνοικίες του Λονδίνου!
Η έκπληξη, για κάποιον που μπαίνει πρώτη φορά σε ένα τέτοιο χώρο, ξεκίνησε από την αρχή. Το μετρό μας έβγαλε έξω από το O2 και σε 3 λεπτά βρισκόμουν ήδη στην αριθμημένη θέση μου στο 3ο διάζωμα του τεράστιου συναυλιακού χώρου. Τέλειος εξαερισμός, ίχνος καπνού. 30000 άνθρωποι, ο καθένας στη ακριβή θέση του. Τέλεια θέα στη σκηνή, μεγάλα screens, από όπου μπορείς να παρακολουθήσεις το gig πολύ άνετα. Υπολογίζοντας πρόχειρα, πρέπει η χωρητικότητά του να φτάνει τις 30000. Η σκηνή προεκτεινόταν και ανάμεσα στο πλήθος, αριστερά και δεξιά από την κεντρική σκηνή.
…και μετα, και μετα;;