Τι θα γίνει με την περίπτωσή μου, δεν ξέρω. Είναι η τρίτη φορά μέσα σε 20 μέρες που πέφτω στο κρεβάτι άρρωστος και η δεύτερη που τρέχω στο νοσοκομείο. Λοιμωδών ρουλζ. Με μάθανε πλέον, όποτε με πιάνει το στομάχι μου, πάω μια βόλτα από κει, μου κάνουν ένα καρδιογραφηματάκι, βιοχημικές εξετάσεις, διαπιστώνουμε ότι όλα ει΄ναι πολύ καλά και εγώ σφαδάααζω στον πόνο.
Αντέχω αντέχω, ΗΡΕΜΟΣ ΕΙΜΑΙ. Καλέε χριστάκι μου. Χτες ξεκίνησε 12 το πρωί, και μόλις κατάλαβα τι συμβαίνει, λέω, δεν θα του δώσω σημασία. Αλλά αυτό δεν σταματάει αν δεν του δώσεις όλη σου τη σημασία, έτσιι επειδή είναι και αλλαζονικό το στομαχάκι μου. Αν δεν αρχίσεις να τρέχεις πέρα δώθε στο σπίτι, λέγοντας συνέχεια “Πονάω, πονάω, πονάω” δεν ικανοποιείται. Όταν ρίξεις τα μούτρα σου και φτάσεις σ αυτό το επίπεδο, τότε αρχίζει και σε πονάει ακόμη περισσότερο. Την πρώτη φορά μέσα σε 4 ώρες, σφάδαξα αρκετά, έκανα δύο εμετούς και επιτέλους μου πέρασε.. Τούτη όμως ήθελε να μου δείξει ότι είναι περισσότερο μάγκας από ότι νόμιζα. Έτσι με είχε εκεί πέρα για κανένα 12ώρο στην τσίτα, να χτυπιέμαι. Το σκέφτομαι ακόμη και αναπολώ τις όμορφες χαριτωμένες χτεσινές στιγμές.
Υγείαα πάνω από όλα, αναμφισβήτητα, και κάθε φορά που νιώθω ένα πιο έντονο πόνο από ότι είχα νιώσει ως τώρα, αναρωτιέμαι αν υπάρχει παραπάνω. Προφανώς και υπάρχει. Μια ακόμη αμφιβολία ματαιότητας μπήκε θριαμβευτικά στη ζωή μου. Τέσπα! Τώρα είμαι υγιής, σχεδόν. Ένα γαστρεντερολόγο περικαλώωω!! Το τακτ θα με φάει, αλλά ας μην το αναλύσω περισσότερο θα γίνω αηδιαστικός.
Υ.Γ. Τρελά απαίσιο πράγμα αυτός ο ορός, και να θες να χτυπηθείς λόγω πόνου και να μη μπορείς μην σπάσει η βελόνα την φλέβα.. εε αει στο καλό. Τίποτα άλλο;
Y.Γ.2 New album από τους Dandy Warhols!
Υ.Γ.3 Νέο άλμπουμ από τους Stellastar!
Y.Γ.4 Νέο τραγούδι από τους Radiohead
