Στην περίπτωσή μου ποτέ δεν ήμαστε στρατιώτες. Αυτό είναι ένα συμπέρασμα που μπορεί να ειπωθεί με μεγάλη ασφάλεια! Δεν μπήκα ποτέ στην λογική του και γι’ αυτό δεν μαράζωσα αυτούς τους μήνες.

Σήμερα πήρα το χαρτί της απόλυσης! Η μεγάλη χαρά ήρθε πριν ένα μήνα όταν πήρα την άδεια απολύσεως. Αλλά και τώρα μια ανακούφιση έγινε αντιληπτή, καθότι δεν θα ξαναχρειαστεί να μπω μέσα σε τέτοιους χώρους. Φεύγοντας χαιρέτησα μερικούς ανθρώπους που συμπάθησα, και τους άλλους που εν χώνεψα. Ήταν λίγοι οι δεύτεροι δεν λέω. …και μετα, και μετα;;

Eίχα μαζέψει αρκετά πράγματα να σας πω, λίγες μέρες πριν ξεμπερδέψω με αυτή την απόλυτη ανουσιότητα. Αλλά τα ξέχασα, κατά βάση!

Οι τελευταίες μέρες περνούν πολύ εύκολα. Και μόνο η σκέψη ότι ξεμπερδεύεις με αυτή την σπατάλη, είναι αρκετή για να σου φτιάξει τη διάθεση. Ο Λεωνίδας (ο μοναδικός με τον οποίον είμαστε μαζί 12 μήνες τώρα) έχει τρελή γκρίνια και πλέον αδικαιολόγητα, αλλά δικαιολογημένα γιατί κουράστηκε τόσο καιρό. …και μετα, και μετα;;

Eπανέρχομαι δριμύτερος με συγκλονιστικά ημερολόγια στρατού! Μάλιστα σκέφτηκα να τα κάνω 10 τα ημερολόγια και να τα εκδόσω σε μια δεκαλογία με τίτλο “Ο Comfis στο στρατό”. H δεκαλογία θα γίνει ανάρπαστη, εγώ ζάμπλουτος και ο Ε.Σ. θα είναι για μια φορά στη ζωή του χρήσιμος (αστειεύομαι, σε περίπτωση που κάποιος επιχειρήσει να με μηνύσει γι’ αυτό)! …και μετα, και μετα;;

Aναρίθμητες μούτζες από παντού φασκελώνουν τον γράφοντα, τη στιγμή που ανήσυχα μάτια διαβάζουν αυτό το ποστ!

Μα γιατί άραγε;; Η πατρίδα άρχισε να τα βρίσκει σκούρα και με κάλεσε πίσω, όσο το δυνατόν γρηγορότερα! Έκοψα και άδειες και όλα, φτάνει που γύρισα να την υπερασπιστώ από κακόβουλους εχθρούς! Φφφφ βαριέμαι να είμαι φαντάρος γμτμ!

Κάποια χρήσιμα συμπεράσματα! …και μετα, και μετα;;

Πω μεγάλο πράγμα η αναρρωτική άδεια, παίδεες! μπορεί να χρειάζεται να μπεις μια μέρα με εισαγωγή στο νοσοκομείο, αλλά οι 10 μέρες είναι 10 μέρες ε! Οξεία Γαστρεντερίτιδα. Δεν το ήξερα από πιο πριν που είχα την αναπνευστική λοίμωξη να το επιδιώξω. …και μετα, και μετα;;

Πτου να πάρει πρέπει να φύγω σε λίγο και δεν θα μπορέσω να γράψω αυτά που μου συνέβησαν.

00:00:00 Πρωτοχρονιάς ο κομφίκιος εισέρχεται θριαμβευτικά στο νοσοκομείο για εξετάσεις. Έχει λοίμωξη αναπνευστικού. Πέρνει χαρτί ελεύθερος υπηρεσίας. Την επομένη πρέπει να είναι μέσα στο στρατόπεδο χωρίς να έχει υπηρεσία, επειδή είναι ελεύθερος υπηρεσίας. Ο κόμφις την κάνει, γιατί θα τρελαθεί να κοιτάζει το αποπάνω κρεβάτι για 24 ώρες. Καμουφλάρει με ρούχα μπουκάλια, σακούλες το κρεβάτι ώστε να φαίνεται σαν να είναι κάποιος και να κοιμάται. Το κόλπο πιάνει μόνο που δεν φαίνεται σαν να είναι ο κόμφις αλλά κάποιος πιο κοντός ακόμη και από τον κόμφι. …και μετα, και μετα;;

Πήρα άδεια Χριστουγέννων, που σημαίνει ότι Πρωτοχρονιά θα είμαι στο στρατόπεδο (δλδ το ποτήρι μισοάδειο). Έχω μια τάση αυτές τις μέρες να γκρινιάζω, αλλά δεν θα το κάνω γιατί πρέπει να κρατήσουμεν ένα επίπεδο. Τις μέρες που έζησα στην Αθήνα δεν τις νοσταλγώ γιατί ήταν αδιάφορες. …και μετα, και μετα;;

-Παρουσιάζομαι στην πρωινή αναφορά κύριε λοχαγέ για να σας αναφέρω ότι είμαι αναφερόμενος από τον λοχαγό @$#@#$@## επειδή είπα μπροστά του το εξής ποίημα.

-Ποιό ποίημα, παιδί μου; …και μετα, και μετα;;

Στον στρατό υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί, όπως στις ταινίες. Ο καλός πχ είναι ο Ντ. και ο κακός είναι ο Γ. Οι πρωταγωνιστές (στην προκειμένη περίπτωση ιγώ) όμως έχουν σημαντικό πρόβλημα με τον κακό. Ο κακός όμως εμένα δεν με ενοχλεί άρα μάλλον δεν είμαι πρωταγωνιστής στο ίδιο μου το blog. Υπάρχουν άλλοι που μαλώνουν με τον κακό, είναι ασυμβίβαστοι, τρώνε καμπάνες ξαναμαλώνουν με τον κακό και είναι πολύ ζούπερ ντούπερ τύποι. Εμένα ο κακός με βρίσκει την ώρα της αλλαγής θαλαμοφύλακα με παντούφλες και δεν μου λέει τπτ! …και μετα, και μετα;;