Μέρος: Τα γνωστά (aka Νέα Μονή)
Ώρα: Δευτέρα του πάσχα
Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους: …και μετα, και μετα;;
Μέρος: Τα γνωστά (aka Νέα Μονή)
Ώρα: Δευτέρα του πάσχα
Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους: …και μετα, και μετα;;
Δεν μπορώ να θυμηθώ κανένα πρωινό Μεγάλου Σαββάτουί που να μην έχω πάει στην Εκκλησία για να κοινωνήσω! Ήταν μια συνήθεια κάπως δύσκολη γιατί πάντα νύσταζα. Αλλά η κοινωνία του Μ. Σαββάτου σηματοδοτούσε την στιγμή όπου και πάλι μπορούσα να φάω λουκουμάδες και αυτό από μόνο του ήταν σημαντικό! Τα χρόνια πέρασαν και πλέον είναι η μοναδική μέρα του χρόνου που πάω εκκλησία (άντε και Μ. Παρασκεύη πάω στη βόλτα του επιταφείου). …και μετα, και μετα;;
Ας μιλήσουμε για μπομπάκια! Στο χωριό μου, τους Βαβύλους, αυτό το πράγμα που συνέβαινε με τα μπομπάκια την ημέρα της ανάστασης ήταν άνευ προηγούμενου! Ο τρόμος για τον Εφιάλτη στο δρόμο με της Λεύκες ήταν πολύ πιο εύκολα αντιμετωπίσιμος για τον μικρό κόμφι από τον τρόμο που προκαλούσαν τα μπομπάκια και ήταν μάλλον ο λόγος που αποκλείσαμε την προοπτική της ανάστασης στο χωριό, πολύ σύντομα. Μιλάμε για αγριότητες τύπου -βάγγο, τοναψες το φυτίλι;; -ναι, τρεχάτε απεδευτου! και μετά από λίγο να σκάει μια μπόμπα που ακούγεται σε όλο το χωριό. Με τι μπρούτους είχα μπλέξει, φορ φακ σέηκ. …και μετα, και μετα;;
Πάντα πηγαίνα στην Εκκλησία για να κοινωνήσω, το Μεγάλο Σάββατο το πρωί! Υπήρχε και εκείνο το έθιμο όπου χτυπάμε τις πάγκες (τα καθίσματα), στις 8.30, το Μ. Σάββατο που, όπως και να το κάνουμε, για το τρυφερό μυαλουδάκι ενός παιδιού, είχε πολύ φαν! Από τα παιδικά μου χρόνια, πολλά έχουν αλλάξει στα μυαλά μου, αλλά την συνήθεια την κράτησα και φέτος και “έβαλα τα καλά μου” και τσουπ, να σου ο Κόμφις στο προαύλιο της Εκκλησίας! Είχα να επισκεφτώ εκκλησία, από πέρσυ το Πάσχα.
Τι το ‘θελα, γκαντ ντάμιτ! …και μετα, και μετα;;
Είναι κάτι που έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό!! Έπειτα από 5 χρόνια ψήσιμο την δεύτερα του Πάσχα, στο ίδιο μέρος, αλλάξαμε επιτελους ψησταριά. Η καινούρια είναι πιο μεγάλη και πιο γυαλιστερή, οπότε μετράει. Aς πάμε όμως στην ουσία του ποστ. Είναι δύσκολο βέβαια να αγγίξω ένα τόσο πολυδιάστατο θέμα, αλλά θα κάνω ότι μπορώ!
Ήταν πέρσι όταν πρωτοσυνέλαβα την ιδέα του θρυλικού παιχνιδιού (μαζί με τον φίλο μήτσο και αφήστε κάποιους τυχαίους να ισχυρίζονται ότι είναι δικη τους ιδέα) που ακούει στο όνομα Ροτέισον!. Το όνομα – εμπνευσμένο, ομολογώ- το βρήκε ο γνωστός και μη εξαιρεταίος Μίμιζ! Στο Ροτέισον αντίπαλος μας είναι μια.. τσουλήθρα. Η οποία τσουλήθρα πρέπει να σχηματίζει μια κουφάλα (υπάρχουν τέτοιες, δείτε τις φώτοζ). …και μετα, και μετα;;
Το 1996 ήταν μια χρονιά όπου έγραφα ημερολόγιο κάθε βράδυ! Τότε ήμανε πρώτη λυκείου και να χαίρεστε που δεν έγραφα από τότε μπλογκ (θα καταλάβετε σύντομα το γιατί) :p Είδου τι έγραψε ο μικρός Γιωργάκης το βράδυ της 14ης Απριλίου 1996: …και μετα, και μετα;;