Τζίφος, δεν φαίνεται και η ώρα που γράφεται το μπλογκ ετούτο οπότε δεν μπορείτε να δείτε ότι είναι 5.57 το ξημέρωμα, τώρα που πληκτρολογώ αυτή την αρλούμπα! Λες, US OPEN είναι, μια φορά το χρόνο συμβαίνει, το Αυστραλιανό όπεν ήταν ξενέρωτο, το Ρολάν Γκαρός είναι του Ναδάλ, το Γουίμπλετον δεν το παρακολούθησα λόγω Μουντιάλ. Έπειτα μαθαίνεις ότι ο Φέντερερ θα αντιμετωπίσει τον Σόντερλινγκ, αυτόν που τον έριξε εκτός, στο Ρολάν Γκαρός.. σκέφτεσαι θα γίνει μεγάααλη μάχη.. Βάζεις το ξυπνητήρι 5.28, αλλά έχεις τόση προσμονή που ξυπνάς μόνο σου 5.22! …και μετα, και μετα;;
Το γεγονός αυτό συνέβησε πρώτη φορά στη ζωή μου και λογικά -με βάση τις πιθανότητες αν το δεις- θα είναι η τελευταία. Πίναμε, λοιπόν, ξέγνοιαστα το τρίτο ποτάκι όταν ο σε-μαύρα-χάλια-μουντ φίλος, μου λέει:
- Ρε συ νοστιμούλα αυτή..;
- Ααα ναι, καλούλα είναι, μάλλον
- Έλα πάμε..
- Που πάμε μωρέ, που πάμε;
- Πάμε να τους την πέσουμε! …και μετα, και μετα;;
Τούτη ήταν βδομάδα της κακοτυχίας, ή τώρα που το σκέφτομαι έχουμε να κάνουμε με μήνα κακοτυχίας. Αν τα δεις με μάτι ψύχραιμο, μπορείς ως και να σκάσεις στα γέλια με τις γκάφες/κακοτυχίες σου. Όταν μάλιστα, αποστασιοποιημένα παρατηρήσεις την αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν στην κακοτυχία σου, αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον!
Περιστατικό Α:
Την Πέμπτη είχε κανονιστεί συνέλευση στην πολυκατοικία.. γυρνώντας σπίτι παρατηρώ συνάρθροιση και έντονους τόνους στην είσοδο της πολυκατοικίας και τον σπιτονοικοκύρη μου, που αναγκάστηκε να έρθει και αυτός για να λύσει το πρόβλημα που είχαν (το οποίο στην πραγματικότητα ήταν ανύπαρκτο), να αγορεύει. Ο Σ. (σπιτονοικοκύρης) αφού τελικά έλυσε όλα τους τα προβλήματα, μου ζήτησε πολύ ευγενικά να τον πάω στην Χαριλάου. Παίρνω τη μηχανή, τον πάω στον προορισμό του και επιστρέφω (δεν διάσχισα πάνω από 1,5 χιλιόμετρο). …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 02/07/2009 by Comfis
στην κατηγορια αστειακια
|
Εσύ, ανυποψίαστε αναγνώστη, βγάζεις τον εαυτό σου έξω από τον κύκλο βλακείας που αγκαλιάζει την οικουμένη ολάκερη; Ξανασκέψου το, γιατί μπορείς να υποπέσεις σε ατοπήματα άφατης βλακείας οποιοδήποτε επόμενο δευτερόλεπτο.
Εγώ, βεβαίως, δεν πίστεψα ποτέ ότι ήμουν εξαίρεση στον κανόνα της παγκόσμιας βλακείας. Αλλά τούτο εδώ ξεπέρασε κάθε όριο που μπορούσα να φανταστώ για τον εαυτό μου… …και μετα, και μετα;;
Όλοι εσείς που θα γελάσετε υποτιμητικά μαζί μου, για αυτό που σε λίγο θα σας αναφέρω, σας προειδοποιώ, ότι κάνετε λάθος! Μεγάλο μάλιστα!
Έστω ότι θέλετε να πάτε μια βόλτα με το μηχανάκι. Και έστω ότι έχει αυτό τον γκαντ νταμ φακιν βοριά. Τα χέρια με τον βοριά πρήζονται και ξηραίνονται και πληγώνονται! Παίρνεις λοιπόν τα γάντια σου και γλιτώνεις από το κακό! Σκέφτεσαι μάλιστα να μην πιάσεις κατά λάθος τον σκούφο αντί τα γάντια, καθότι ο σκούφος είναι δίπλα στα γάντια! Αν όμως τα γάντια είναι σε ένα σκοτεινό ντουλάπι και αντί να πιάσεις δύο γάντια πιάνεις τελικά το σκούφο και ένα γάντι? Και το διαπιστώνεις αυτό τη στιγμή που έχεις ανεβεί στο μηχανάκι? Τι κάνεις τότε, αλαζόνα αναγνώστη, που μου το παίζεις άνετος; …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 27/12/2008 by Comfis
στην κατηγορια αστειακια
|
Kάποιοι άνθρωποι, γεννιούνται γκαφατζήδες. Ένας από αυτούς είμαι και εγώ. Ένας από κείνους τους μυστήριους τύπους, που αναρωτιέσαι, πως στο καλό τα καταφέρνουν και κάνουν κάτι τόσο στραβά, χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος! …και μετα, και μετα;;
Tο σωτήριο έτος 1996 o Comfios πήρε το πρώτο του πριπρί. Ήταν ένα ασημί Τζιλέρα ράνερ , αρκούντως διαστημικό και γυαλιστερό, γιατί τότε ήμουν και λίγοο διαστημικός τύπος.
Έπειτα από πολλές χιλιάδες χιλιόμετραα και 12 χρόνια, ήρθε η ώρα για ένα καινούριο πριπρι. Το καινούριο πριπρί όμως ήταν παπί! όχι αυτόματο! Μεγάλο βάσανο το παπί.. …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 06/09/2005 by Comfis
στην κατηγορια αστειακια
|
Περιστάτικό Α: Καθόμαστε στο διαχρονικό ο Λευτέρης, η Λου, ο Παντελής, ο Πάνος και εγώ. Καταφθάνει μελαμψός κύριος με τσιγκελωτό μουστάκι κρατόντας ασημένιο στο χέρι. Το βάζει με χάρη μπροστά στη Λου και ενθουσιασμένος λέει:
- Με 100 ευρώ είναι δίκο σου. Έλα πάρτοο είναι ευκαιρία
- Μπαα δεν το θέλω είναι μπανάλ.
Απέναντι πετιέται ο Λευτέρης
- Αν είχαμε 100 ευρώ εδώ θα ήμαστε τώρα.. …και μετα, και μετα;;