Λοιπόν, είναι η πρώτη μέρα της 3 δεκαετίας της ζωής μου και έχω ένα πρόβλημα συνειδητοποίησης! Όχι δεν τα έχω βάψει μαύρα! Μπορεί αυτή η μέρα θεωρείται μια πολύ ζόρικη μέρα για τους απανταχού νεαρούς που πλέον μπαίνουν στην δεκαετία της μεσηλικίωσης (sic) αλλά αν με ρωτάτε, δεν είχα τίποτα σκοτεινές, μυστήριες σκέψεις, για το που βαδίζω, για το χρόνο που περνάει και δεν ξαναγυρνάει, για τον καιρό που περνάει και χάνεται κλπ κλπ! …και μετα, και μετα;;
Το πρώτο στοιχείο που πρέπει να λάβουμε υπόψιν είναι ότι οι ικανότητες μου, στον μεταβολισμό αλκοόλ, μετά το 2006 (εγχείρηση χοΛηΔόχου κύστης) έχουν περιοριστεί δραματικά. Το δεύτερο, είναι ότι, δεν πάμε για ακατάσχετο ροκάρισμα, τρώγοντας μόνο φρούτα πριν. Το τρίτο έχει να κάνει με τα μέτρα που πέρνουμε μετά την οινοποσία.
Εε, μη με περάσετε για απροσάρμοστο, τώρα που θα σας πω ότι, τόσα χρόνια στη σαλόνικα, την περασμένη Παρασκευή πήγα πρώτη φορά στη ΣυγΓρού! Λοιπόν, είχα γενέθλια και αν και δεν είχα σχεδιάσει κάτι συγκεκριμένο, βρέθηκα με κορυφαία παρέα σε αναζήτηση μιας ζεστής γωνιάς που θα μας προσέφερε αλκοόλ και χορευταράδικη μουσική. …και μετα, και μετα;;
17 Δεκεμβρίου του 2008, ξεκίνησα επιτέλους να κάνω κάτι που έπρεπε να αρχίσει πριν αρκετά χρόνια. Τι δουλειά έχει το μπλογκ μου να βρίσκεται οπουδήποτε αλλού εκτός από το μπλογκ μoυ; 17 Δεκεμβρίου 2008 έγραψα ένα ποστ, όπου σας καλωσόριζα στο μπλόγκιόν μου. Πέρασαν 364 μέρες και περίπου 8 ώρες.
Μετά από ένα χρόνο μπορώ να είμαι αρκετά σίγουρος ότι πάνω από όλα, το κάνω για μένα! Είναι όμορφα τα βράδια που περνάω συντροφιά με τη μουσική μου και γράφω τις ασυναρτησίες μου, τις απολυτότητες μου για τις ταινίες που βλέπω, τα ασυνεπή σχόλια μου για τα κακώς κείμενα, τις γκάφες μου. Είναι ωραία να τα ξαναξεφυλίζω μετά και να θυμάμαι. Και μετά να γελάω. Και κάποιες φορές να γίνεται το στομάχι μου κόμπος. Είναι ωραίο να φέρνω μερικούς γνωστούς, μερικούς φίλους και μερικούς άγνωστους στο κατώφλι της ιδιωτικότητάς μου. …και μετα, και μετα;;