Ας μιλήσουμε για μπομπάκια! Στο χωριό μου, τους Βαβύλους, αυτό το πράγμα που συνέβαινε με τα μπομπάκια την ημέρα της ανάστασης ήταν άνευ προηγούμενου! Ο τρόμος για τον Εφιάλτη στο δρόμο με της Λεύκες ήταν πολύ πιο εύκολα αντιμετωπίσιμος για τον μικρό κόμφι από τον τρόμο που προκαλούσαν τα μπομπάκια και ήταν μάλλον ο λόγος που αποκλείσαμε την προοπτική της ανάστασης στο χωριό, πολύ σύντομα. Μιλάμε για αγριότητες τύπου -βάγγο, τοναψες το φυτίλι;; -ναι, τρεχάτε απεδευτου! και μετά από λίγο να σκάει μια μπόμπα που ακούγεται σε όλο το χωριό. Με τι μπρούτους είχα μπλέξει, φορ φακ σέηκ. …και μετα, και μετα;;
To ότι θα σκεφτόμουν κάποια στιγμή ότι ίσως δεν πειράζει τελικά και τόσο που το Biutiful έχασε το όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, δεν ήταν κάτι που μπορούσα να φανταστώ! Το Biutiful έχασε το όσκαρ από το προερχόμενο από την Δανία Ίσως αύριο και μετά την έξοδό μας από το Ολύμπιον, προχτές, μάλλον ήμουν σε θέση να δικαιολογήσω την Ακαδημία για την επιλογή της!
Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα του σημερινού ποστ! Σήμερα θα μιλήσουμε για το Ίσως Αύριο! Λοιπόν πρέπει να είναι η 2η δανική ταινία που μου κάνει τόσο μεγάλη αίσθηση και απέχει πολύ από την προηγούμενη (Τα μήλα του Αδάμ)! Η ιστορία δύο παιδιών από (για διαφορετικούς λόγους) διαλυμένες οικογένειες, η φιλία που αναπτύσσεται και οι απρόβλεπτες, δραματικές συνέπειες της στην πορεία των δύο οικογενειών. Από τη μια η απώλεια, από την άλλη ο χωρισμός κάνουν τα δύο παιδιά να νιώθουν μόνα, εγκαταλελειμμένα, προδομένα και τα οδηγούν σε ακραίες συμπεριφορές. Η συνέχεια στις οθόνες σας. …και μετα, και μετα;;
Και έτσι, μετά από 6, 7 χρόνια ασίγαστου πάθους, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να ζήσω λάιβ ένα γκρουπ που πολύ αγάπησα για το σύνολο της δισκογραφικής τους δουλειάς. Unkle live at Principal και όταν το πρωτοπήραμε πρέφα με μπρο, το βάλαμε στο πρόγραμμα! Μερικές μέρες πριν το λάιβ, έριξα και μια ματιά στο γιουτιουμπ για να έχω μια καλύτερη εικόνα του τι πρόκειται να συναντήσω. Τα σημάδια δεν ήταν ενθαρρυντικά. Τα εμβληματικά χιτ των Ανκλ, στην λάιβ τους εκδοχή είχαν προηχογραφημένα όλα τα φωνητικά.. και μάλλον δεν γίνοταν αλλιώς.. πως να δεις σε ένα λάιβ μαζί τους Ian Astbury, Ιan Brown, Nick Cave κοκ; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Τότε σκέφτηκα για πρώτη φορά ότι μάλλον το πρότζεκτ Unkle live πάσχει εκ προοιμίου. …και μετα, και μετα;;
Ξυπνάω ανυποψίαστος για το τι θα μου επιφύλασσε η υπόλοιπη μέρα, το πρωί της Τετάρτης και βλέπω στο fb μήνυμα από τον Στέφανο (escapist), ότι έχει δωρεάν πρόσκληση για τη συναυλία των Motorama/Electric Litany/B-sides στο Γαία! Ο ου σκέφτομαι.. τους Electric τους είχα λιώσει την προηγούμενη βδομάδα και γούσταρα! Μετά από πολύ αμφιταλάντευση και αφού βρήκα και παρέα (η τρελοόλιβ, όπου λολού το πεις), το πήρα απόφαση. Συνάντησα τον Στέφανο (για πρώτη φορά από κοντά), πήρα το τικέτο και να μαι κατά τις 21.30 στο Γαία. …και μετα, και μετα;;
Δισ ιζ ε μπλογκ ντεντικέιτεντ τσου δε μουλτιμίντια προσπεκτιβ οφ άουρ τριπ τσου Άμστερνταμ! Όσο βλέπω τις φώτος, τόσο πιο ευχάριστα σκέφτομαι την όλη εμπειρία!! Κρίμα που δεν αξιοποιήσαμε καλύτερα το χρόνο μας!
Δεν έχω και πολλά να πω, αλλά τούτο εδώ είναι μια ιδέα που αν κάποιος δεν την έχει σκεφτεί καλά, ας της δώσει μια ευκαιρία. Σήμερις ο Αλεξάντερ Σούπερτραμπ με πήγε πάλι μια βόλτα στην άγρια φύση και μου έδειξε ότι μόνος μου δεν μπορώ να είμαι ευτυχισμένος.
Ok, το ξέρω ότι δεν είναι όλα οκ με μένα! Λίγοι άνθρωποι θα κατάφερναν να παρκάρουν τη μηχανή τους, να την αφήσουν με τα κλειδιά πάνω, να δουλεύει και να πάνε να πιουν το καφεδάκι τους σαν κύριοι και να επανέλθουν μετά από κανένα δίωρο! Και αναρωτιέμαι αν είμαι άτυχος ή τυχερός που απλά η μηχανή έσβησε και λόγω του ότι το φωτάκι της ήταν ανοιχτό, τελείωσε η μπαταρία, ενώ θα μπορούσε κάποιος να ανεβεί πάνω της και να την πάει μια βόλτα κάπου μακριά. Βέβαια μετά έτρεχα στην τσιμισκή προσπαθώντας να την βάλω μπρος, χωρίς μεγάλες επιτυχίες. …και μετα, και μετα;;
Το Άμστερνταμ, το δίχως άλλο (Δεν ΞΕΧΝΩ, ο πλανήτης κινδυνεύει, θα το θυμάμαι και αύριο;) θα μπορούσε να ήταν η πιο 18+ πόλη του κόσμου ολάκερου. Ντραγκς σεξ, μόνοο το ροκ ν ρολ λείπει. Α και τούτο το ποστ είναι κάπως 18+, οπότε τα πιο νεαρά παιδιά, να κλείσουν τα μάτια. Λοιπόν, πρέπει να είμαστε πολύ μεγάλοι καραγκιόζηδες γιατί σπαταλήσαμε τις δύο από τις τρεις μέρες περιπλανώμενοι άσκοπα ή ακολουθώντας κάτι μυστήριους κύκλους που έβαλε πάνω στο χάρτη ο λαλίστατος σπιτονοικοκύρης μας, Σάιμον! Αυτό ήταν το μεγάλο ντισαβανταζ της εκδρομής και έριξε το γενικό βαθμό στο 7, αν και η τρίτη μέρα (όπου και πήρα δυναμικά την κατάσταση στα χέρια μου) άγγιξε το 8.5! …και μετα, και μετα;;
Αυτά έγραψε στο γουόλ της η παλιά σοφή ροκαρολίτισα Δανάη (aka pooka) και εγώ της απάντησα: συμφωνώ πολύ! το χειρότερο όμως είναι ότι δεν ξέρω σε ποιον να θυμώσω. Λίγα λεπτά μετά ξέραμε και οι δύο ότι έλεγα ψέμματα! …και μετα, και μετα;;
Εγώ και ο μπρο είμαστε φημισμένοι εξορκιστές! Εγώ είμαι κάτι σαν βοηθός (Jason Miller), βεβαίως.. Βρισκόμαστε σε ένα χώρο εξορκισμού και ο προς εξορκισμό βρίσκεται πάνω σε ένα τραπέζι! Μετά πετάγεται όρθιος, του πετάμε άγιο νερό (aka αγιασμό) και καίγεται και αυτό τον απωθεί! Μας αγριοκοιτάζει και λέει κάτι ακατάληπτα! Ξαφνικά αρχίζει το κυνήγι μου, γύρω από το τραπέζι και εγώ μέσα από ένα μπουκαλάκι του ρίχνω λίγο από το άγιο νερό τη στιγμή που αγγίζει το χέρι μου, κάτι που με αγχώνει πάρα πολύ, γιατί φοβάμαι μην κολλήσω! …και μετα, και μετα;;
Ας μιλήσουμε για μπομπάκια! Στο χωριό μου, τους Βαβύλους, αυτό το πράγμα που συνέβαινε με τα μπομπάκια την ημέρα της ανάστασης ήταν άνευ προηγούμενου! Ο τρόμος για τον Εφιάλτη στο δρόμο με της Λεύκες ήταν πολύ πιο εύκολα αντιμετωπίσιμος για τον μικρό κόμφι από τον τρόμο που προκαλούσαν τα μπομπάκια και ήταν μάλλον ο λόγος που αποκλείσαμε την προοπτική της ανάστασης στο χωριό, πολύ σύντομα. Μιλάμε για αγριότητες τύπου -βάγγο, τοναψες το φυτίλι;; -ναι, τρεχάτε απεδευτου! και μετά από λίγο να σκάει μια μπόμπα που ακούγεται σε όλο το χωριό. Με τι μπρούτους είχα μπλέξει, φορ φακ σέηκ. …και μετα, και μετα;;
![Motorama - Letter Home [ALPS]](http://i.ytimg.com/vi/WVzEsJ--kSg/default.jpg)
