Δημοσιευτηκε στις 14/11/2011 by Comfis
στην κατηγορια αδιαφορα προσωπικα
|
Τον τελευταίο καιρό πάλι υπάρχει έξαρση μεταμεσονύκτιων κοιμισμένων εμπειριών (γνωστές και ως Μ.Κ.Ε):
Βρίσκομαι με κάμποσους ακόμη σε ένα δωμάτιο, σχεδόν αιχμαλωτισμένοι, αλλά για κάποιο διάστημα δεν θέλαμε να πιστέψουμε ότι αυτό είναι αλήθεια. Δεν χρειάστηκε λόγια. Ξαφνικά καταλάβαμε τι επρόκειτο να μας κάνουν και μου βγήκε μεγάλη μελαγχολία. Είμαστε σε ένα υπόγειο κτίριο, που άνηκε στην Μπαρτσελόνα και θα μας σκοτώσουν έναν έναν! Ήμουν τυχερός γιατί διάλεξαν πρώτο κάποιον άλλον! …και μετα, και μετα;;
Τούτο το ποστ γράφτηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2008 στο πρώτο σάιτ στο οποίο είχα blog, στο rockarolla.gr, αλλά μου φάνηκε επίκαιρο και σχετικά σχετικό με αυτό. Οπότε είπα να το ποστάρω τώωωρα και στο comfis.gr:
Πίσω στο 1998! Τότε, για όσους δεν το ξέρετε, πήγα πρώτη φορά στη σαλόνικα! Και από τότε, με μικρές ή μεγάλες διακοπές είμαι εκεί για σχεδόν 10 χρόνια!
Σήμερα καθόμουν και έλεγα στη Βασούλα για το πως πέρασα εκείνους τους πρώτους μήνες στη Σαλόνικα! Τότε το βαλάντιό μου δεν ήταν μεγάλο και φρόντιζα, για λόγους που ακόμη αγνοώ, να το κρατάω υπερβολικά μικρό! Θυμάμαι λοιπόν ότι ο πρώτος μήνας στη Θεσσαλονίκη είχε περάσει τόσο παρομοιωδώς λιτά. Πρέπει να μην ξόδεψα πάνω από 25000 δραχμές εκείνο τον πρώτο συνεχόμενο μήνα που έμεινα στη Θεσσαλονίκη (Νοέμβρης του 1998). …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 08/11/2011 by Comfis
στην κατηγορια movin' pics
|
Η τελευταία βδομάδα είχε προβολή δύο ταινιών που τώρα παίζουν στους σινεμάδες. Μια καλή και μια κακή! Η έκπληξη πάντως ήρθε με την Melancholia του Lars Von Trier, που μετά από αυτή την ταινία μπαίνει στην κατηγορία “Σκηνοθέτες που ανυπομονώ για το επόμενο πόνημά τους”. Το προηγούμενό του (Antichrist) δεν τόλμησα καν να το δω γιατί οι κριτικές και τα σχόλια ήταν από τρομακτικά ως σοκαριστικά. Και εγώ, γνωστός γκέις γαρ, φοβήθηκα για την ψυχική μου υγεία. …και μετα, και μετα;;
Έχουν περάσει 6 μήνες από τότε που η δραχμή ξαναήρθε στη ζωή μας και δεν μπορώ ακόμη να τη συνηθίσω. Πρώτα από όλα γιατί είναι αρκετά κακομούτσουνη, σε σχέση με τα ωραία παλ χρώματα που είχαμε συνηθίσει με το παλιό νόμισμα. Τουτή η περίοδος Μου θυμίζει το αντίστοιχο εξάμηνο πριν από περίπου 11 χρόνια, όταν βάλαμε το παλιό νόμισμα στη ζωή μας και ήταν για όλους μας δύσκολο να υπολογίζουμε με αυτό, οπότε κάναμε πάντα πρώτα την αναγωγή στη δραχμη για να δούμε αν κάτι είναι φτηνό ή όχι! Από ένα διάστημα και μετά αυτή η αναγωγή δεν είχε κανένα νόημα, παρά μόνο να σε κάνει να μελαγχολήσεις. Γιατί ενώ άφησες τον καφέ στις 600 δραχμές με το ευρώ τον βρήκες στις 1300 και η αναγωγή στο υπενθύμιζε. Και σε μελαγχολούσε. Τις πολυαγαπημένες πίτες με σουβλάκι από 250 δραχμές τις είδες να φτάνουν στις 680. Που να πάρει ο διάολος, αϊ εμ ε χιούμαν μπίινγκ, έχω και εγώ δικαίωμα στην πίτα με σουβλάκι! Τώρα περνάμε το ακριβώς αντίθετο.. προσπαθούμε να συνηθίσουμε τη δραχμούλα! Άσε που η αρχική ισοτιμία ορίστηκε στις 512 δραχμές το ευρώ και μέσα στο εξάμηνο η τακτική υποτίμησης την έχει εκτοξεύσει στις 754. …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 28/10/2011 by Comfis
στην κατηγορια καυτη επικαιροτητα
|
Μετά από τον καθημερινό μου χορό με τη συνοδεία του Just Dropped in αυτό που χρειαζόμουν για να ολοκληρωθεί η απόλυτη τέρψη ήταν η παρακάτω φώτο:
…και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 28/10/2011 by Comfis
στην κατηγορια lets dance
|
Πω είναι από αυτές τις 4, 5 φορές το χρόνο που μια πολύυυυ αγαπημένη μπάντα βγάζει το καινούριο της άλμπουμ. Ε δεν έχω και τόσο πολλές αγαπημένες μπάντες, οπότε το καινούριο άλμπουμ των Coldplay είναι σούπερ γεγονός για έναν τύπο σαν εμένα. O τίτλος; O Mylo και η Xyloto είναι δύο νέοι που ζουν σε ένα φανταστικό, δυσοίωνο, αστικό περιβάλλον, γεμάτο καταπίεση, με δυνάμεις καταστολής και ελέγχου να κυριαρχούν (They got one eye on what you knew And one eye on what you do So be careful what it is you’re trying to do … σας θυμίζει κάτι σε 1984 αυτό;) . Ο Μάρτιν και η παρέα του θα μας διηγηθεί την ερωτική τους ιστορίας που ξεκίνησε όταν αυτοί συναντήθηκαν μέσα από μια συμμορία! Το φινάλε όμως με κάποιο τρόπο θα είναι γλυκό! Λοιπόν αυτό το ριβιού θα είναι ρίαλ τάιμ! Ώστε να δείτε την εξέλιξη των συναισθημάτων για τούτο το πόνημα στη διάρκεια του χρόνου: …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 20/10/2011 by Comfis
στην κατηγορια γκουρμεδιες
|
Στον απόηχο του πρώτου θανάτου, εδώ και κάμποσο καιρό, σε πορείες είπα να σας γράψω την οργισμένη/επαναστατική συνταγή μου για μακαρονάδα με πέστο βασιλικού! Τώρα που οι καιροί είναι δύσκολοι και γεμάτοι κρίση, μπορείτε να αφήσετε τις πολύπλοκες σάλτσες μακαρονιών στην άκρη, να ξεχάσετε τους ακριβούς συνδυασμούς με θαλασσινά και να στρέψετε το βλέμμα σας στην ταπεινή γλάστρα με βασιλικό, που έχετε στην αυλή σας ή στη βεράντα σας, ώστε με μηδενικό κόστος, κόπο και πολύ λίγο χρόνο να φτιάξετε και εσείς το δικό σας πέστο. …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 20/10/2011 by Comfis
στην κατηγορια καυτη επικαιροτητα
|
Έγινε μεγάλος χαμός σήμερις! Πήγα και εγώ στο γραφείο να δουλέψω, διαπίστωσα ότι οι εμπορικοί δρόμοι του νησιού ήταν άδειοι, ενημέρωσε και ο τρίτος του γραφείου ότι διαδηλώνει και είπα να κατέβω και εγώ μαζί με τον μπρο να συναντήσουμε την πορεία. Η οποία πορεία πρέπει να σημείωσε ρεκόρ προσέλευσης. Κλειστά όλα τα μαγαζιά, σαν να είναι Κυριακή και όλος ο λαός γύρω από την πλατεία. Ως εδώ τα πράγματα ακούγονται πολύ ελπιδοφόρα, αν και εγώ έπειτα από διαδοχικές προσωπικές ήττες (εμ τον Ιούνιο αγανακτάς ανελέητα και προσπαθείς να πείσεις και τους άλλους να αγανακτήσουν και τον Αύγουστο είσαι ένας χαρωπός, ανέμελος τύπος – αυτό δεν μπορεί να ονομαστεί παρά ήττα), αποφάσισα να κρατάω χαμηλούς τόνους. …και μετα, και μετα;;
To Barney’s Version εδώ και πολλούς μήνες μου ξεγλιστρούσε σαν χέλι! 3 φορές είπα ότι θα το δω στο σινεμά, αλλά όλο το ακύρωνα, από την άλλη δεν μπορούσα να το βρω στα μπιλοβντ τορεντ-ο-σάιτς και το κακό χρόνισε! Πέρασε κάνα 6μηνο από την κυκλοφορία του και επιτέλους έφτασε το πλήρωμα του χρόνου. Καθίσαμε αναπαυτικά στον κυριακάτικο σαπισμένο καναπέ μας, αραδιάσαμε μερικά τυριά, ντοματίνια, γαλοπούλες, έτσι για το φερειπείν της υπόθεσης και πατήσαμε το σταρτ. …και μετα, και μετα;;
Ε, μια και είμαι πλέον μόνιμος κάτοικος Χίου, τα πράγματα έχουν οριστικά αντιστραφεί όσον αφορά ποστς με τίτλο “Χ days in Chios” κλπ κλπ. Μετά από ουσιαστικά 4 μήνες επανήλθα στις σαλονίκες για 3 μέρες και κάτι. Η Θεσσαλονίκη ήταν όμορφη για να ζεις εκεί, πόσο μάλλον να την επισκεφτείς για χαλαρή εκδρομούλα! Δεν μπορώ να πω ότι έγιναν κοσμογονικές αλλαγές από τότε που έφυγα, ή εγώ δεν τις κατάλαβα εν πάσει περιπτώσει.
Σίγουρα έκλεισαν μπόλικα μαγαζιά. Αλλά άνοιξαν άπειρα λουκανικομάγαζα, που τείνουν να καλύψουν το κενό. Αν λοιπόν αναζητήσετε λουκάνικο στη σαλόνικα, μπορείτε να είστε σίγουροι ότι θα το βρείτε πολύ εύκολα και σε εξαιρετικά χαμηλή τιμή (0.6 ως 1 έουρο). Και ακόμη, μπορεί η Παραλία να άδειασε, αλλά η Συγγρού έγινε η νέα Παραλία, με δυνατή μουσική (τύπου “δεν έχω καμιά ελπίδα να ακούσω τον διπλανό μου που ξελαρυγγιάζεται”), κάθε καρυδιάς καρύδι να εκλιπαρεί για ένα καρεκλάκι σε μια γωνιά κοκ. Δεν αρέστηκα, αλλά ούτε η παραλία μου άρεσε παλιά, οπότε και πάλι είμαστε στα ίδια. Είχα ένα άγχος μήπως το μετρό προχώρησε, αλλά ησύχασα βλέποντας ότι τα έργα έχουν μείνει σταθερά στάσιμα. …και μετα, και μετα;;
Τον τελευταίο καιρό πάλι υπάρχει έξαρση μεταμεσονύκτιων κοιμισμένων εμπειριών (γνωστές και ως Μ.Κ.Ε):
![Motorama - Letter Home [ALPS]](http://i.ytimg.com/vi/WVzEsJ--kSg/default.jpg)
