Είμαστε κάπου μεταξύ του εβδόμου δημοτικού σχολείου Χίου (εκεί πήγαινα σχολείο στα μικράτα μου) και του σχολείου των ιστορικών Βαβύλων (το χωριό μου στη χίο) και είμαστε νιάνιαρα! Είχα ένα σπιτάκι στην πίσω πλευρά του σχολείου, δεν το λες και σπιτάκι ακριβώς, μάλλον το λες καλυβούλα.. έρχεται μια μέρα ο μπόμπιρας συγκάτοικος Νίκος και επιδεικτικά μου λέει:

- Δικέ μου, δες τι βρήκα..

Βάζει στο λαιμό του ένα παλιομοδίτικο μενταγιόν και αμέσως εξαφανίζεται! Απίστευτο! Και συνεχίζει να μιλάει ενώ δεν φαίνεται πουθενά! Ψαρώνω πολύ άσχημα, θέλω και εγώ ρε γμτι.. έπειτα από λίγο το βγάζει το μενταγιόν, το ακουμπάει στο τραπέζι και πίνουμε το καφεδάκι μας.. εντέχνως τον αποσπώ σε άλλα θέματα και η θεά τύχη μου χαμογελάει γιατί ο Νικ φεύγει και ξεχνάει το μενταγιόν του! Το αρπάζω θριαμβευτικά! Βγαίνω στην αυλή και επιδεικτικά το βάζω στο λαιμό μου και εξαφανίζομαι μπροστά στα έκπληκτα μάτια των υπολοίπων νιάνιαρων! Ο κασκαρίνο και οι λοιποί φίλοι τρελαίνονται και με πιάνουν στο κυνήγι.. δυστυχώς ενώ το σώμα και τα ρούχα γίνονται αόρατα, το γκρίζο τσαντάκι μου εξακολουθεί να φαίνεται.. πριν προλάβουν να με αρπάξουν το πετάω κάτω και προσπαθώ να χάσουν τα ίχνη μου.. η handcam του ονείρου (σε λήψεις τρεμάμενες βλ. blair witch project) με δείχνει να φαίνομαι ημιαόρατος ώστε το κοινό να γνωρίζει  τη θέση μου αλλά στα μάτια των υπολοίπων είμαι τελείως αόρατος.. το πρόβλημα με την καταδίωξη είναι ότι μπορούν να ακούσουν τα βήματα και το τρέξιμο μου.. παρόλο που προσπαθώ να κάνω κινήσεις που να μην μπορούν να τις προβλέψουν, ειδικά αυτός ο κασκαρίνος καταφέρνει και βρίσκεται πάρα πολύ κοντά μου!! Τέτοιο άγχος καταδίωξης ούτε αν με καταδίωκε η μαφία!

Τελικά καταφέρνω να τους ξεφύγω και πάω στο σπιτάκι μου.. με μεγάλη ανυπομονησία τρέχω στον καθρέφτη να δω αν αυτό που μου συμβαίνει είναι αληθινό.. κοιτάζω και ναι, δεν φαίνομαι πουθενά! Το θέαμα είναι σοκαριστικό! Βγαίνω ταραγμένος αλλά ικανοποιημένος από το σπιτάκι, φορώντας πάντα το μενταγιόν και ξαφνικά βλέπω δύο ανυποψίαστους κλέφτες/εμπρηστές (η γνωστή κατηγορία κακοποιών, ντε) να πλησιάζουν, το σπίτι με άγριες διαθέσεις.. αμάααν τι να κάνω εγώ, ένας μπόμπιρας;; Τρέχω προς την μπροστά αυλή του σχολείου να ζητήσω βοήθεια.. για καλή μου τύχη τρεις πυροσβέστες πάνω στα ποδήλατά τους τριγυρίζουν αμέριμνοι! Πως όμως να τραβήξει ένας αόρατος άνθρωπος την προσοχή τους;; Παίρνω, λοιπόν, το τσαντάκι μου που ήταν λίγο πιο δίπλα, το φοράω και αρχίζω και τρέχω μπροστά τους.. εκείνοι βλέπουν ένα σκέτο τσαντάκι να ίπταται γύρω τους, τρελαίνονται, το παίρνουν στο κυνήγι, εγώ τους κατευθύνω μαεστρικά προς την πίσω αυλή όπου η φωτιά πλέον έχει κάνει παρανάλωμα το καλυβάκι μου, ενώ οι 2 κακοποιοί ετοιμάζονται να φύγουν.. τώρα θα έχουν να κάνουν με τους πυροσβέστες..

ΚΑΤ!

Εδώ λοιπόν θεωρώ ότι με παίρνει να πω ότι υπάρχει η ελπίδα και αυτή η αλλαγή να μην είναι τόσο μεγάλη όσο αρχικά φαίνεται (σε αντίθεση με την προηγούμενη αλλαγή που έχει να κάνει με την πτώση του δικομματισμού και που μου φαίνεται αρκετά ελκυστική και ελπίζω να είναι ουσιαστική). Αν ας πούμε πρόκειται για ένα πυροτέχνημα και όταν ο κόσμος συνειδητοποιήσει -τώρα που θα τους δοθεί αναγκαστικά μεγαλύτερη προβολή- τι εστί βερίκοκο (ξεκίνησαν πολύ δυναμικά χτες με την δήλωση α λα Αδόλφος του Μιχαλολιάκου και τις εντολές για έγερση), θα τους εξαφανίσει στην επόμενη αναμέτρηση, που ίσως να μην αργήσει να συμβεί!

Χτες είδα μπόλικες δηλώσεις κλπ κλπ, αλλά κανένα ουσιαστικό συμπέρασμα που να οδηγεί σε λύσεις δεν έβγαλα. Επί τοις ουσίας, μια κυβέρνηση συνεργασίας που θα μπορέσει να φέρει ουσιαστική αλλαγή φαίνεται ανέφικτη. Ίσως αυτό το 10ήμερο με τις διερευνητικές εντολές να δείξει επίσης σε μεγάλο βαθμό ποιοι θα μείνουν συνεπείς στα όσα είπαν προεκλογικά και ποιοι όχι. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για καταγγελία του μνημονίου και παύση των πληρωμών στους δανειστές και τώρα υιοθετήσει μια στάση τύπου “τροποποίηση” του μνημονίου, θα είναι μεγάλη στροφή, στα όρια της κωλοτούμπας. Ελπίζω κάτι τέτοιο να μη συμβεί και να έχει στα αλήθεια πραγματοποιηθεί χτύπημα στο δίδυμο ΠΑΣΟΚ ΝΔ.

Βασικά οι πρωταγωνιστές της χτεσινής βραδιάς ήταν 3: ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και Χ.Α. Όλοι οι άλλοι πέρασαν απαρατήρητοι! Οι ΠΑΣΟΚ-τζήδες ήταν σαν βρεμμένες κότες, ο ΚΚΕς φανατικά προσηλωμένος στον δικό του φανταστικό κόσμο, να θέλει πάση θυσία να διατηρήσει τη θέση της κραταιάς κράζουσας αντιπολίτευσης, ενώ ποιος θα ασχοληθεί με το 6% της ΔΗΜΑΡ ή με το 10 % του Καμμένου (εννοείται ότι είναι πολύ σημαντικά αυτά τα ποσοστά, στην παρούσα κατάσταση, αλλά όχι τόσο εμπορικά), τη στιγμή που υπήρχε ο θρίαμβος του ΣΥΡΙΖΑ και της ΧΑ και ενώ η ΝΔ κρατάει τις τύχες με τις εξωφρενικές 108 έδρες.

Χάιλαιτς:

• Με 2% διαφορά βγάζεις σχεδόν διπλάσιες έδρες. Είναι ψευτιά το ότι οι 50 έδρες μπόνους προσφέρουν μεγαλύτερη σταθερότητα.  Αν δεν τις έπαιρνε η ΝΔ, πιθανώς να ήταν πιο εφικτή μια κυβέρνηση αριστεράς
• 500000 άνθρωποι βρήκαν ως καλύτερη λύση την Χ.Α!
• Είναι κάποιος ιός που προσβάλει τους ακροδεξιούς και μιλάνε οι μεν επικεφαλείς σαν νευρόσπαστα, οι δε οπαδοί τους με ψεύτικη βαριά φωνή τύπου θέλω-να-γίνω-ράμπο-στη-θέση-του-τζόν-ράμπο;
• Αυτοί οι Χρυσαυγίτες γιατί πρέπει να είναι όλοι μποντιμπιλνταράδες; Άμα τους δω να έρχονται από καμιά πλευρά θα το βάλω στα πόδια, το δίχως άλλο!
• 19% έμεινε εκτός βουλής, ενώ το πρώτο κόμμα πήρε 18.9%! Οι πρώτοι παίρνουν 0 έδρες και οι δεύτεροι 108!
• 35% η αποχή. Τι ποσοστό από αυτούς απλά βαρέθηκε να σηκωθεί από την κρεβατάρα; Μιλάς και συ που έχεις πάει σε μιάμιση πορεία τον τελευταίο χρόνο!

Πίστευα πολύ στη δύναμη της ψήφου και αν οι δυνάμεις ανατροπής εξ αριστερών (δεν θέλω να σκέφτομαι ότι υπάρχουν πραγματικές τέτοιες και εκ δεξιών) φανούν συνεπείς και στο ύψος των περιστάσεων (πράγμα για το οποίο δεν είμαι πολύ αισιόδοξος, αλλά έχω το δικαίωμα να ελπίζω), μπορεί να επιβεβαιωθώ πανηγυρικά! Χωρίς να ανοίξει ούτε μια μύτη, χωρίς να κατεβεί ούτε ένας άνθρωπος στους δρόμους, χωρίς προβοκάτσιες και καταστροφές, μόνο μέσα σε 12 ώρες ψηφοφορίας θεωρητικά η Ελλάδα άλλαξε σελίδα. Το αν στ’αλήθεια έχει γίνει αυτή η αλλαγή θα φανεί σύντομα!

Φήμες λένε ότι λίγες μέρες πριν ο Κ. Μητσοτάκης πήρε τηλέφωνο την Ντόρα και της είπε:

- Γειαααα σου Ντόρα μου, καμάρι μου!! Σου εύχομαι με όλη μου την ψυχή να βγεις πρωθυπουργός! Και μετά θα σε πάρω εσένα και τη μητέρα σου να πάμε να το κάψουμε στον Μητροπάνο!

Έστω ότι οι ψηφοφόροι είναι 100. 30 ψηφίζουν το πρώτο κόμμα, 20 το δεύτερο, 10 το τρίτο, 1 το τέταρτο! Έχουμε επίσης 19 λευκά και 20 άκυρα. Συνοψίζοντας έχουμε συνολικά 20 άκυρα, 19 λευκά που προσμετρούνται στα άκυρα και 61 έγκυρα ψηφοδέλτια. Το ποσοστό του πρώτου κόμματος είναι 30/61=49.1%. Το ποσοστό του δεύτερου είναι 20/61=32.78% και το ποσοστό του τρίτου είναι 10/61=16.39% . Το τέταρτο μένει εκτός βουλής καθώς έχει κάτω από 3% (1/61=1.6%).

Αν ένας ψήφιζε λευκό και οι υπόλοιποι 18 πήγαιναν σε κόμματα που μπαίνουν στην βουλή, ας πούμε 6 στο πρώτο, 6 στο δεύτερο και 6 στο τρίτο τότε τα έγκυρα θα ήταν 79 (36+26+16+1=79)! Το ποσοστό του πρώτου θα ήταν 36/79=45.5%, του δεύτερου 26/79=32.9% και του τρίτου 16/79=20,25%. Το τέταρτο πάλι θα έμενε έξω από τη βουλή με ποσοστό 1,26%. Παρατηρούμε ότι ενώ προστέθηκε ο ίδιος αριθμός ψήφων στα 3 μεγάλα κόμματα, το ποσοστό του πρώτου έπεσε σημαντικά, ενώ του τρίτου ανέβηκε! Βλέπουμε λοιπόν ότι αν αντί λευκών οι ψηφοφόροι ψήφιζαν κόμματα που θα έβγαιναν στην βουλή και μάλιστα κατανεμόταν εξίσου στα κόμματα, τότε το πρώτο κόμμα θα είχε σημαντικά μικρότερο ποσοστό. Μόνο με αυτή την έννοια στέκει το “το λευκό πάει στο πρώτο κόμμα”.

Αντίστοιχη λογική υπάρχει και σε σχέση με τις ψήφους σε κόμματα εκτός βουλής.. οι ψήφοι δεν πάνε στον πρώτο, φυσικά, αλλά αναλογικά το πρώτο κόμμα βγαίνει κερδισμένο σε επίπεδο ποσοστών σε σχέση με τα υπόλοιπα (κάντε τη δοκιμή σας με νούμερα και θα δείτε).. και τα ποσοστά, σε συνδυασμό με μια πολύπλοκη κατανομή που δεν γνωρίζω καθορίζουν τις έδρες κάθε κόμματος, οπότε ουσιαστικά καθορίζουν την εκλογική αναμέτρηση (ας μην αναφέρω το εξωγήινο μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα που αποφασίστηκε καθαρά για να διευκολυνθεί η δημιουργία κυβέρνησης, με όσο το δυνατόν
μικρότερα ποσοστά, βοηθώντας να συμπληρωθούν οι 150 έδρες της αυτοδυναμίας.

Ελπίζω να μην κάνω κάποιο λάθος, αλλά νομίζω ότι σας τα είπα σωστά (αν υπάρχουν ενστάσεις, διορθώσεις να τις ακούσω). από εκεί και πέρα μπορείτε να αποφασίσετε εσείς τι θέλετε για τον εαυτό σας.. η θεωρητικά σωστή αντιμετώπιση είναι αυτή που λέει ότι ο καθένας πρέπει να ψηφίζει όποιο σχήμα θεωρεί σωστότερο και ικανότερο, ανεξαρτήτως αν θα μπει στη βουλή! Και φυσικά αν θεωρεί ότι κανείς δεν τον εκφράζει, να ρίξει το λευκό του, ανεξαρτήτως του ότι αυτό ανεβάζει τα ποσοστά του πρώτου..  Από εκεί και πέρα υπάρχουν διάφοροι παράμετροι στο πως αποφασίζει ο καθένας να ψηφίσει και δεν είναι της αρμοδιότητάς μου να τους κρίνω!

Ετούτα.. ελπίζω να σας διαφώτισε λίγο το παραπάνω παράδειγμα! Καλή ψήφο και ώριμη!

Dark Dreaming Oranges – Mademoiselle Fifi

Και το “άλμπουμ” όπως έχει ως τώρα:

• Dark Dreaming Oranges – Uncle Frank and His Guitar
• Dark Dreaming Oranges – Mademoiselle Fifi
• Dark Dreaming Oranges – Percussioning Time

Αν θέλετε να τα κατεβάσετε κάντε δεξί κλικ στα λινκ και αποθήκευση ως . Αν τώρα τρελένεστε να τα κοινοποιήσετε παντού και δεν ξέρετε πως, μην ανησυχείτε βρε, εγώ είμαι εδώ. Mπορείτε να βρείτε και τα τρία στο youtube και να τα κάνετε ό,τι θέλετε:  Dark Dreaming Oranges (όπως κοινοποίηση, να δώσετε τη θετική σας ψήφο κλπ κλπ).

Τις θερμές μου ευχαριστίες γκάιζ!

ΥΓ: Να το και το βιντεάκι στο Youtube:

[[Show as slideshow]]
28-04: Εμείς στη Χίο έχουμε πολύ δραστήρια κοινότητα τενίστων και τενιστριών! Αμέ! Και τώρα που καλοκαίριασε ο Πατριάρχης του Χιώτικου τένις Γιάννης Μαϊστρος (ως άλλος Φαίδων Ματθαίου) το είπε και το έκανε! Οργάνωσε τουρνουά όπου θα συμμετάσχουν οι καλύτεροι τενίστες και οι καλύτερες  τενίστριες (αυτό με το αρσενικό/θηλυκό αρχίζει να με κουράζει) του νησιού! Η αγωνία έφτασε στο κατακόρυφο, λίγες ώρες πριν την έναρξη του τουρνουά, όταν και έγινε η κλήρωση την οποία σας παραθέτω εδώ:

Στο άκουσμα του αντίπαλού μου, του Σέγκου, αρχικά αντέδρασα αμήχανα αλλά στη συνέχεια άρχισα τις θριαμβευτικές δηλώσεις τύπου “τιι να μου κάνει και ο Σέγκος”, “ποιοοοός είναι μωρέ αυτός ο Σέγκος, κάτι σε Γκαέλ Μονφίλς δεν σας βρίσκεται;” και “μήπως να περνούσα και εγώ με BYE;” ή “πόσα love service game θα κάνω άραγες” και “αν μου πάρει πάνω από μια ώρα θα το θεωρήσω βατερλώ”!  Όλες αυτές είναι δηλώσεις που κάνουν υπερφίαλοι τενίστες και αν οι όροι δεν σας είναι οικείοι μη μασάτε, το κεντρικό νόημα το πιάσατε!

Τι τις ήθελα τις δηλώσεις, ο άθλιος! Πάω εκεί στις 5.30 και ήταν μαζεμένοι 6, 7 άνθρωποι! Ο Γιώργος Σέγκος ήταν τελικά πολύ συμπαθητικός τενίστας! Αλλά είχε το κοινό με το μέρος του, που να μην το είχε! Η πίεση που μου άσκησε το κοινό ήταν ανυπόφορη, θα έλεγα! Μετά ήρθε το δικό μου κοινό, ο συμπαίκτης Γιώργος και έτσι ένιωσα λίγο καλύτερα.. ο τζορτζ ήταν και κάτι σαν προπονητής, διότι με καθοδήγησε στο σκληρό πρώτο σετ που έχασα 6-3.. πανωλεθρία το πρώτο σετ, να τρέχω πανικόβλητος αριστερά δεξιά, να βαριανασαίνω, να νιώθω για πρώτη φορά τι σημαίνει να παίζεις με ήλιο και απέναντι να είναι χαλαρός ένας άνθρωπος αρκετά πιο μεγάλος μου και σε όχι καλή σωματική κατάσταση! O κόουτς μου έδινε οδηγίες και με καθησύχαζε! Το 6-3 του πρώτου σετ με βρήκε σε κακά χάλια, λαχανιασμένο, σε καθόλου σέξυ κατάσταση!! Ήθελα να ήξερα αν δεν έπαιζα τόσο καιρό ποδόσφαιρα και τένις πόσο χειρότερα θα ήμουν! Μάλλον θα σερνόμουν κάπου σε μια γωνιά του κορτ!

Μετά την ψυχρολουσία του πρώτου σετ προς μεγάλη μου ανακούφιση έφυγε μεγάλο μέρος από το κοινό του αντιπάλου και έμεινε μια οπαδός του, οπότε είχαμε ο καθένας από έναν οπαδό! Κάθισα και συνεδρίασα με τον κόουτς μου και αποφασίσαμε να σημαδεύω γραμμές και να τον κάνω να τρέχει… έτσι και έγινε στο δεύτερο σετ που μπορώ να πω ότι ήταν και το καλύτερό μου μια και ήμουν επιθετικός σε σχέση με το άθλιο πρώτο και το ακόμη πιο άθλιο τρίτο.. ο Γιώργος Σέγκος κουράστηκε κάπως και έχασε 6-2… και φτάνουμε στο κρίσιμο τρίτο σετ.. ο ήλιος πλέον είχε πέσει πολύ και από τη μια πλευρά δεν έβλεπε κανείς (οι παίχτες αλλάζουν πλευρές κάθε 2 γκέιμς)!

Το τρίτο σετ ήταν μια παρωδία.. ήταν το τραγικότερο όλων, ήταν ένας σοβαρός λόγος για να αναρωτηθεί κάποιος γιατί οι άνθρωποι παίζουν τένις, ήταν εν ολίγοις το Clash of the Titans του τένις (διαβάστε το σχετικό ποστ για να καταλάβετε τη βαρύτητα αυτής της δήλωσης)!! Με κάποιο τρόπο, χωρίς να παίζω καθόλου τένις νίκησα πάλι 6-2, ο Γιώργος Σέγκος που σε όλο το παιχνίδι ήταν μεγάλος τζέντλεμαν ήρθε και μου έδωσε τα θερμά του συγχαρητήρια, το κοινό έκανε στάντινγκ οβέισον, υπέγραψα στην κάμερα (συνήθειες του τένις είναι και αυτές).. και τώρααα είμαι  στους 16 καλύτερους τενίστες ολόκληρου του νησιού (καλό δεν ακούγεται;; δεν πιστεύω να παρατήρησε κανείς κακεντρεχής ότι συμμετείχαν μόνο 17 τενίστες).. ή μήπως να λέω ότι βρέθηκα στα προ-προημιτελικά;;.. O ανταγωνισμός έχει όμως ανέβει πολύ, οι μπουκμέικερς λένε ότι αν καταφέρω να περάσω ακόμη ένα γύρο μετά με περιμένει το φαβορί Σοφρωνής (μάλλον ο Ναδάλ του νησιού), οπότε κλάφτα χαράλαμπε. Φοβήθηκα κάπως αλλά σκέφτηκα ότι χειρότερα δεν γίνεται να παίξω! Μόνο που τώρα είμαι πολύ κουρασμένος και  αν με αναγκάσουν να παίξω αύριο αναρωτιέμαι πως θα μπορέσω να σύρω τα ταλαίπωρα τα γονατάκια μου!

ΥΓ 1: Ο φίλος μήτσος (ο πρώτος  συμπαίκτης μου εβερ) μου έστειλε τη δική του εμφατική οδηγία σε μήνυμα: “θέλω να κάνεις καλή δουλειά στο φουτγουόρκ” και συνεισέφερε και αυτός στη γκλόριους νίκη μου! Ο συμπαίκτης παύλος σε μέιλ μου είπε να μην ανησυχώ γιατί το τένις μου είναι πολύ “εφέκτσιβ”!!

ΥΓ 2: Σε γκραν σλαμ να κατέβαινα, λιγότερο άγχος θα είχα. Αυτή η αίσθηση να σε καταλαμβάνει το τρακ, να είσαι σφιγμένος, να μην μπορείς να βγάλεις ένα γουίνερ, απαίσια!

ΥΓ 3: Θα υπάρξει απντέιτ!

ΥΓ 4: Ο αντίπαλος Γιώργος ήταν πιο παλιά φοβερός τενίστας, λέει ο πατριάρχης, και είχε φτάσει μέχρι τον τελικό.. αλλά είχε μεγάλη αποχή και δεν ήταν σε καλή φυσική κατάσταση.. αν διαβάζει τώρα ετούτο το ποστ, καταλαβαίνει ότι όλα αυτά που γράφω , τα γράφω με πολύ χιουμοριστική διάθεση και φυσικά δεν με παρεξηγεί!

YΓ 5: Καμαρώστε πλαστικότητα και διαπιστώστε μόνοι σας, τελείως αβίαστα και αυθόρμητα τις απίστευτες ομοιότητες με τον βασιλιά Ρότζερ Φέντερερ, ή ακόμη καλύτερα, τις ομοιότητες του “βασιλιά” με τον πραγματικό βασιλιά, comfis! Μόνο που εγώ είμαι τόσο άνετος που δεν χρειάζεται να ξεμεσιάζομαι σαν τον Ρότζερ.. χαλαρά ρε αγόριιιι μου, θα μου πάθεις τπτ έτσι που τεντώνεσαι!

]]> http://www.comfis.gr/2012/04/28/%cf%84%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%ac/feed/ 4 http://www.comfis.gr/2012/04/22/mademoiselle-fifi/ http://www.comfis.gr/2012/04/22/mademoiselle-fifi/#comments Sun, 22 Apr 2012 19:37:43 +0000 Comfis http://www.comfis.gr/?p=4076 →]]> Update 29-04:

Η δεύτερη εκδοχή του κουπλέ/ρεφρέν είναι έτοιμη και περιμένει τα σχόλιά σας.. χαμήλωσα λίγο στην αρχή το μπάσο και την μπότα που μου φαινόταν λίγο παραπάνω δυνατά από ότι πρέπει και πρόσθεσα κιθάρες.. τις βρίσκετε αρκετά φανκ;; Ή μήπως ακούγονται πολύ ροκ; Καλύφθηκε λίγο το κενό μεταξύ ντραμς και υπολοίπων οργάνων, ή μήπως πρέπει να πέσει  η έντασή τους;; Στις 10 Μαϊου γίνεται ένας διαγωνισμός σύνθεσης και λέω να το στείλω.. τι έχω να χάσω; Οπότε οι ενστάσεις/ιδέες/βελτιώσεις που έχετε να κάνετε ας γίνουν το συντομότερο δυνατό!!

Στιγμιότυπο 2o: 0002

22-09:

Λοιπόν, ο μπρο είχε μια φοβερή ιδέα! Και είπα να την εφαρμόσω.. βέβαια χρειάζεται ανταπόκριση από το φανατικό μου κοινό και ειδικά τους μουσικόφιλους. Ετοιμάζω το τρίτο μου ορχηστρικό κομμάτι. Του βρήκα και τίτλο, αμέ! Mademoiselle Fifi! Και σύμφωνα με την ιδέα του μπρο, θα το ποστάρω στις διάφορες εκδοχές του από τις αρχικές ηχογραφήσεις μέχρι να πάρει την τελική του μορφή!! Η ιδέα λέει ότι εσείς, οι μουσικόφιλοι φίλοι μου, θα μου γράφετε παρατηρήσεις, εντυπώσεις, ιδέες και εγώ θα το βελτιώνω ώστε τελικά να προκύψει ένα απίιιστευτο μάστερπις. Οκ;

Πλάκα θα έχει να πετύχει το πείραμα!

Στιγμιότυπο 1ο: Σας παραθέτω, λοιπόν, μια πρώτη μορφή, χωρίς καθόλου κιθάρες.. ένα ρεφρέν και ένα κουπλέ.. για να δούμε!

0001

Περιμένω σχόλια (και καλά για να μη φανεί ότι απέτυχε, θα υποθέσουμε ότι περιμένω σχόλια είτε εδώ, είτε στο email μου – comfis@gmail.com-, είτε στο fb μου, οπότε αν δεν δείτε πολλά σχόλια εδώ, θα φταίει το ότι απλά μου τα έχετε στείλει εκεί )

Είχα γράψει και παλιά για την αξία της ποδηλατάδας! Δεν θα αναλωθώ σε αυτό για δεύτερη φορά. Απλά θα σας πω δυο λογάκια και θα σας ποστάρω και μερικές φώτος, καραεπεξεργασμένες στο φώτοσοπ – επίσης συνηθισμένη αντισυμβατική/αλτσέρνατιβ πρακτική (μάλιστα τώρα τελευταία κάνω την ίδια ακριβώς επεξεργασία-τυφλοσούρτι σε όλες τις καινούριες μου φώτος και λαμβάνω σχόλια του τύπου “Είσαι Μάστορας στο photoshop αδερφάκι μου!”)! Έτσι δεν θα σας αφήσω κανένα περιθώριο αμφισβήτησης!

Δυο λογάκια: Λοιπόν, όσοι από εσάς διαβάζετε ετούτες τις γραμμές, πρέπει να σας πω ότι ο καλύτερος λόγος για να επισκεφτεί κανείς τη Χίο (σύμφωνα πάντα με τα γούστα μου, που είναι και αυτά που έχουν σημασία, εδώ που τα λέμε) είναι για να κάνει μια ποδηλατάδα μέσα στον Κάμπο (κάμπος για όσους δεν ξέρουν είναι μια περιοχή λίγο έξω από την πολη, γεμάτη με περιβόλια εσπεριδοειδών, μεγάλους μαντρότοιχους, στέρνες, νερόμυλους και μεγάλα αρχοντικά), να στρίψει σε όποιο μικρό δρομάκι βρει και να χαθεί για όση περισσότερη ώρα μπορεί. Αρώματα, τσίου τσίου και λοιποί ήχοι ζώων, σοκολατοκέηκ στο σίτρους (εμβληματικό καφέ/πολυχώρος), ρυάκια, γεφυράκια, ανεξερεύνητα αρχοντικά κλπ κλπ! Αν είστε φαν των ντέιντζερους σπορτς επισκεφτείτε τον βράδυ και μπείτε σε όποιο αρχοντικό μοιάζει άδειο, θα κινητοποιήσετε μπόλικη αδρεναλίνη!

Καραεπεξεργασμένες φώτοζ:

[[Show as slideshow]]

ΥΓ: Όοοχι ρε φίλε, επιτέλους δούλεψε το σλάιντσόου έπειτα από 2 χρόνια!

ΥΓ2: Τι καιρός και ετούτος.. καυτός ήλιος! Σαν πατζάρι έγινα ρε γμτι!

ΥΓ3: Mια ΦΩΝΗ θα τραγουδήσει ένα σονγκι μου και χαίρουμι!

Από που και ως που βρέθηκε εκεί! Πως ξεφύτρωσε;! Γιατί δεν φεύγει;! Χαιρετιόμαστε! Ωχ!  Κάθεται! Σιτ! Αναγκαστικά πιάνουμε χαλαρή κουβέντα, αφήνω το βιβλίο διακριτικά, συζητάμε για τις ποικιλίες κρασιού, για την ανεργεία στην πόλη, για την άθλια πολιτική κατάσταση.. δεν έχει παραγγείλει, οπότε ακόμη ελπίζω.. περνάνε 15 λεπτά, ακόμη δεν έχει παραγγείλει.. δεν μπορεί, θα φύγει. Αμ δε.. παραγγέλνει! Ντζεεεεμ!  Μισή ώρα.. η συζήτηση περνάει στην αθλιότητα της γραφειοκρατίας στο νησί μου.. 1 ώρα.. τρώω το βιβλίο με τα μάτια μου, δεν μπορώ, αλλά κάνω υπομονή.. νέο καυτό θέμα, τα φωτοβολταϊκά και οι χρυσές ευκαιρίες που προσφέρουν.. 1,5 ώρα..  έρχεται η βασούλα.. φεύγει ο κύριος Δ. (να σημειωθεί ότι ο άνθρωπος με είδε μόνο και ήθελε να μου κάνει παρέα για να μην είμαι μόνος – που να ‘ξερε)!!

Η υπόλοιπη μέρα κύλησε έντονα, με βόλτες, εκδρομές, εξορμήσεις και τα λοιπά. Την επόμενη πήγα στη σαλόνικα και πάλι έτρεχα.. Όμως είχα μπροστά μου την πρωινή πτήση του σαββάτου για το νησί. Το περίμενα πως και πως! Θα την επένδυα στην ανάγνωση! Ξυπνάω 7.40! Πολύ νύστα.. παίρνω το ταξί μου, πάω στο αεροδρόμιο, ξεμπερδεύω με τσεκ ιν, έλεγχο χειραποσκευών και κάθομαι στην αναμονή.. έχω μπροστά μου ένα μισάωρο πριν να ξεκινήσουμε.. τέλεια… κάθομαι άνετα στη θέση μου και ετοιμάζομαι να ανοίξω το βιβλίο μου.. βλέπω απέναντί μου έναν τύπο να  με κοιτάζει επίμονα.. σκέφτομαι ότι θα είναι της ιδέας μου.. και τότε τον αναγνωρίζω.. ο εκ Ξάνθης φίλος του Μ., Π., τον οποίο έχω να δω γύρω στα 4 χρόνια, έχασε την χτεσινή πτήση και ταξιδεύει σήμερα.. ωωω και έχει όρεξη για κουβέντα.. (δικαιολογημένα, ο άνθρωπος φρικάρισε κατά την αναμονή από χτες ως σήμερα, με πολλές ώρες μοναξιάς στο αεροδρόμιο).. αφήνω το βιβλιαράκι κλειστό στα πόδια μου, ελπίζοντας ότι η συζήτηση θα λάβει τέλος σύντομα.. ο Π. όμως δεν είναι διατεθειμένος για κάτι τέτοιο. Η συζήτηση δεν είχε κάποιο σπουδαίο κεντρικό νόημα, όπως οι προηγούμενες με τον κύριο Δ., αλλά όποτε έκανα να ανοίξω το βιβλίο, ο Π. με βομβάρδιζε με νέο γύρο αδιάφορων μπλα μπλα! Φτάνει η ώρα της πτήσης.. Θεούλη βάλε το χέρι σου να μην κάθομαι δίπλα του.. μπαίνουμε στο λεωφορείο.. με χαλαρό, ράθυμο υφάκι τον ρωτάω:

- αα, αλήθεια τι θέση είσαι συ;

- 8A

- αααα κρίμα ρε, εγώ είμαι 16B (να ‘σαι καλά θεέ)!

Μπαίνουμε στο αεροπλάνο.. πάω στη θέση μου.. ζούμε μεγαλεία διότι έχουν μπει σχεδόν όλοι και εγώ είμαι μόνος στην τριάδα των θέσεων μου.. θα απλωθώ και επιτέλους θα διαβάααασω! Ανοίγω στην γνωστή πλέον σελίδα και τότε ακούω “Γιώωωωωωργο;;”.. τι διάολο, στο αεροπλάνο υπάρχουν τουλάχιστον 8 γιώργηδες, δεν θα εννοεί εμένα.. “εσύ εδώω;; τι γυρεύεις;;”.. δεν ωφελεί να το αρνούμαι, σε εμένα απευθύνεται.. είναι η Β., η φίλη του Α. και κάθεται στην 16c.. όχι ρε γμτι.. δεν μπορεί να το ζω αυτό.. και όμως μπορώ! Καθόμαστε.. πιάνουμε τυπικής φύσεως κουβέντα.. παύση.. δεύτερη κουβεντούλα, νέα παύση.. τρίτη κουβεντούλα.. δεν αντέχω άλλο.. θα ανοίξω το βιβλίο στην επόμενη παύση.. το ανοίγω.. ρίχνω κλεφτές ματιές μήπως θέλει να μου μιλήσει και δεν βρίσκει την ευκαιρία.. για καλή μου τύχη η Β. κοιτάζει έξω από το παράθυρο.. τι ωραίαα….διαβάζω 2, 3 σελίδες και…

… ντριιν, η ηχητική επισήμανση για πρόσδεση στα καθίσματα.. και μετά η αεροσυνοδός σε ανακοίνωση-καταπέλτη μας ενημερώνει ότι θα ακολουθήσουν αναταράξεις οπότε πρέπει να μείνουμε δεμένοι.. πάνω κάτω το αεροπλάνο, εεεεε… εγώ δεν μπορώ να διαβάζω με τέτοιες συνθήκες, γιατί ανακατεύομαι.. και η θερμοκρασία στο θάλαμο ανεβαίνει.. ανοίγω τον αέρα.. αμ δε, βγαίνει ζεστός αέρας, που δεν το λες ζεστό, τον λες σχεδόν καυτό.. αρχίζω να ιδρώνω.. ο συνδυασμός αναταράξεων και ανεξήγητου καυτού αέρα αντικαθιστά κάθε σκέψη για λογοτεχνικές αποδράσεις με κυνικές σκέψεις  επιβίωσης.. τα πλαστικά στις πλευρές του σκάφους καίνε κάτι που εντείνει ακόμη περισσότερο το σασπένς, ενώ η Β. μονολογεί “αυτό δεν είναι καλό, κάτι δεν πάει καλά”.. οι επιβάτες είναι σε ελεγχόμενο αναβρασμό, κάνουν αλλεπάλληλες ερωτήσεις στις αεροσυνοδούς σχετικά με τον καυτό αέρα, εκείνες απαντούν ότι θα ενημερώσουν τον πιλότο.. απάντηση δεν παίρνουμε.. είδα και απόειδα, αποφάσισα να ρωτήσω και εγώ μια κατά τα άλλα συμπαθή αεροσυνοδό:

- εεχμ, γιατί  υπάρχει μόνο ζεστός αέρας;;

- ναι μόνοοο ζεστός αέρας υπάρχει!

- ναι αλλά γιατίιι;

- γιατίι έχει γενικότερα ζέστη και έξω..

- ααα μάλιστα (ότι τώρα εγώ καλύφθηκα, του τύπου σκάει ο τζίτζικας στα 10000 πόδια και άρα αναγκαστικά και μέσα στο αεροσκάφος ο αέρας είναι καυτός)

Κάπως έτσι έλαβε τέλος άδοξα αυτός ο μεστός νοημάτων διάλογος με την αεροσυνοδό.. Παρά το ένδοξο παρελθόν μου με τις στιγμές έντονων αβάσιμων ανησυχιών (λέγε με και χέστη) η αλήθεια είναι ότι καθόλου δεν αγχώθηκα! Αλλά συμβιβάστηκα και με την ιδέα ότι εκτός δραματικού απροόπτου το βιβλίο δεν πρόκειται να διαβαστεί! ΠΟΤΕ!

Kράιστ ρισαρέκτεντ

Ιντίντ ρισαρέκτεντ!

ΥΓ1: Ειδυλλιακή Φώτο (κατηγορίας  ναι-την-κατέκτησα-και-αυτή-την-κορυφή-και-αποθανατίζω-τη-στιγμή) με την αφεντιά μου πάνω από φαράγγι κοντά στο Σ Π Η Λ Α Ι Ο  οφ Γκρέμπεν. Μπορείτε να παρατηρήσετε και το καινούριο κόκκινο μου τζιν που έχει ξεσηκώσει θύελλα ομοφοβικών αντιδράαασεων! Να σημειωθεί ότι τελικά είμαι και πολύ καζανοκεφάλας!

Η κομψότητα του Σκατζόχοιρου – Υπόθεση

Σε μια πολυτελή οικεία στο Παρίσι ζουν κάμποσες καλές/αριστοκρατικές οικογένειες Γάλλων, οι οποίοι, μέσα στο τέλμα της ασύστολης πολυτέλειας και της ηλίθιας ματαιότητας, συμπεριφέρονται στην θυρωρό σαν να πρόκειται για άνθρωπο δεύτερης κατηγορίας. Αυτό όμως είναι κάτι που και η ίδια η θυρωρός, η κυρία Ρενέ, μοιάζει να επιζητά, ώστε να περνάει απαρατήρητη από την μπουρζουαζία που τόσο περιφρονεί και η ίδια! Και όμως, αν και η ίδια το αγνοεί δεν είναι το μόνο ανήσυχο, αυθεντικό, σπινθηροβόλο πνεύμα στο πολυτελές οίκημα! Η 12χρονη Παλόμα, ένα πανέξυπνο, ευγενικό κορίτσι, ζει στη δική της μοναξιά, έχοντας αποφασίσει να αυτοκτονήσει την ημέρα των γενεθλίων της, μια και μέσα στην απέραντη μοναξιά της τα πάντα της φαίνονται μάταια! Όμως όλα θα αλλάξουν όταν θα κάνει την εμφάνισή του ένας γοητευτικός, ευγενικός, πλούσιος Ιάπωνας. Οι ζωές και των τριών θα ανατραπούν μια για πάντα!

Και θα αναρωτηθείτε δικαίως, “και γιατί σου άρεσε τόσο πολύ;”  H αλήθεια είναι ότι δεν είμαι πολύ σίγουρος! Το σίγουρο είναι ότι και οι 3 πρωταγωνιστές είναι αξιολάτρευτοι χαρακτήρες που μπορείς εύκολα να αγαπήσεις! Επίσης ήταν πολλές οι περιπτώσεις που με έκπληξη διαπίστωνα ότι πράγματα που με ενοχλούν ή πράγματα που με ενθουσιάζουν και δεν μπορώ καν να τα εντοπίσω, πόσο μάλλον να τα περιγράψω, είδα να ξεδιπλώνονται μπροστά μου στις σελίδες του βιβλίου με τον πιο εύγλωττο τρόπο και ένιωθα σαν η ματμαζέλ Μπαρμπερί να είχε διεισδύσει στη σκέψη μου και να είχε αποκαλύψει κάτι που εγώ αδυνατούσα να συνειδητοποιήσω από μόνος μου!

Το φινάλε είναι λιγάκι απρόβλεπτο, έχει και κάμποσες πινελιές συγκίνησης, αλλά δεν ήταν αυτό που με έκανε να εκτιμήσω τούτο το βιβλίο. Τούτο το βιβλίο αγαπήθηκε για το σπινθηροβόλο πνεύμα του (όταν μπορούσα να το συλλάβω), αλλά πιο πολύ γιατί ξεδίπλωσε πτυχές μου που δεν μπορούσα καλά να συνειδητοποιήσω! 8αράκι! Και ακολουθεί το “Ο άνθρωπος στο ψηλό Κάστρο” του Φίλιπ Ντικ! Για να δούμε..!

Από τότε πέρασε πολύς καιρός, η αντίδραση μάλλον μεγάλωσε και άρχισαν να μπαίνουν ψύλλοι στον κόρφο μου! Και άρχισα να ξύνομαι! Το θέμα απέκτησε διαστάσεις, έγινε δημόσια συζήτηση στο Ομήρειο Πνευματικό  Κέντρο (τα συμπεράσματα της οποίας σύμφωνα με έναν από τους πρωταγωνιστές της αντίδρασης παραθέτονται εδώ), διάφοροι Χιώτες προσπαθούν να το πολεμήσουν σε καθημερινή βάση με κείμενά τους, καταδεικνύοντας το μέγεθος της ζημιάς που μπορεί να προκληθεί από την πραγματοποίηση του πρότζεκτ αυτού, τα αριστερά κόμματα μέσα από την ενοχλητική κομματική τους μικρότητα επίσης αντιδρούν και γενικότερα επικρατεί αναβρασμός!

Καχύποπτος γαρ, σκεφτόμουν ότι είναι πιθανό οι αντιδραστικοί να αντιδρούν λόγω μόδας! Συμβαίνει συχνά αυτό! Και είπα να προσπαθήσω να ψάξω και μόνος να βρω άκρη σε όλα αυτά. Που να ψάξω;; Ε στο διαδίκτυο! Καθόλου σοφιστικέ η έρευνά μου, βεβαίως! Έψαξα στο γούγλη “ανεμογεννήτριες προβλήματα”, “αιολικά πάρκα οικολογική καταστροφή” και άλλα παρόμοια keywords με αρνητική χροιά και δεν μου προκάλεσε καμία έκπληξη η κατακραυγή σε σχέση με τα αιολικά πάρκα και τα προβλήματα που τα ακολουθούν! Στη συνέχει όταν έψαξα και για keywords όπως “αιολικά πάρκα κέρδη”, “ανεμογεννήτριες ωφέλη” και άλλα τέτοια, το σημαντικότερο όφελος έχει να κάνει με τον περιορισμό καύσης άνθρακα που φυσικά είναι μέγα οικολογικό κέρδος από κάθε άποψη! Όσον αφορά τις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται, δεν μπόρεσα να βγάλω άκρη διότι αλλού αναφέρεται ότι δημιουργούνται πολλές θέσεις και αλλού ότι οι μεγαλύτεροι αιολικοί σταθμοί απασχολούν μάξιμουμ 3 άτομα! Τέλος όσον αφορά το οικονομικό κέρδος των εταιρειών/επενδυτών με αφήνει παγερά αδιάφορο. Ήταν η στιγμή που η έρευνά μου έδειξε να οδηγείται σε αδιέξοδο διότι δεν είναι προφανές ότι η ανεμογεννήτρια είναι μπαμπούλας, αλλά κανείς δεν με βεβαιώνει ότι είναι και πανάκεια!

Κάπου εκεί έχασα τον έλεγχο, άρχισα να ψάχνω για τις ενεργειακές ανάγκες του νησιού, για το ποσό της ενέργειας που παράγει μια ανεμογεννήτρια αυτών των διαστάσεων, να παίρνω τηλέφωνα φίλους που εργάζονται στη ΔΕΗ, άτομα που συμμετέχουν στον αγώνα κατά των ανεμογεννητριών κλπ κλπ. Αγχώθηκα πολύ (ναι αλήθεια, αγχώθηκα) αλλά τελικά κατάφερα να καταλήξω σε ένα συμπέρασμα με σχετικά αντικειμενικά κριτήρια (που εν πάσει περιπτώσει μπορούν να διασταυρωθούν σχετικά εύκολα):

H ισχύς που παράγει η ΔΕΗ Χίου είναι περίπου της τάξεως των 60 MW ενώ οι 75 ανεμογεννήτριες μπορούν να παράγουν πραγματική ενέργεια της τάξεως των 75 MW! Η ενέργεια που θα παραχθεί από τις ανεμογεννήτριες σε πρώτη φάση σχεδιάζεται να σταλεί στην κεντρική Ελλάδα και όχι να χρησιμοποιηθεί στη Χίο. Κάτι που σημαίνει ότι θα υποστούμε το οικολογικό βάρος από τα αιολικά πάρκα-τέρατα (οπτική ρύπανση από κτίσματα ύψους ~100 μέτρων, οικολογική ρύπανση από γιγάντιες μάζες σίδερου και τσιμέντου εκατοντάδων τόνων, ηχορύπανση, θανάτος πουλιών) σε περιοχές που έχουν κυρηχθεί προστατευόμενες (Αμανή και Αίπος για τους παροικούντες στο νησί) χωρίς να καρπωθούμε κάποιο οικολογικό κέρδος από τον περιορισμό του εργοστασίου της ΔΕΗ (άλλη ομορφιά από ‘κει)! Αλλά ακόμη και αν υποθέσουμε, ότι στο μέλλον θα γίνει κάποιο έργο που θα διασυνδέει τα αιολικά πάρκα με τη ΔΕΗ της Χίου και θα μπορούμε να εκμεταλλευόμαστε την Αιολική Ενέργεια, αυτή μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά κατά 20% στην λειτουργία του εργοστασίου της ΔΕΗ. Και αυτό γιατί ο αέρας είναι αστάθμητος παράγοντας (δεν μπορείς να υπολογίσεις πότε θα φυσάει και πότε όχι) οπότε αν βασιζόμασταν στην αιολική ενέργεια σε ποσοστό παραπάνω από 20% θα υπήρχαν προβλήματα στην ομαλή ηλεκτροδότηση του νησιού. Άρα με τη μορφή αιολικής ενέργειας, θα μας αρκούσαν 12MW (τουτέστιν 12 ανεμογεννήτριες) για να καλύψουμε το μάξιμουμ του 20% και όχι 75 MW.  Οπότε γιατί να βάλουμε πάνω από το κεφάλι μας 75 ανεμογεννήτριες αντί 12;; Και φυσικά γιατί να τοποθετηθούν σε περιοχές που είναι για κάποιο λόγο προστατευόμενες;

Κάποιος μπορεί να πει ότι η παραπάνω κίνηση όσον αφορά την Ελλάδα συνολικά θα είχε οικολογικό κέρδος γιατί τα έξτρα 63ΜW θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε άλλα μέρη της Ελλάδας μειώνοντας τους ρύπους των Εργοστασίων ΔΕΗ της υπόλοιπης Ελλάδας. Αλλά ως Χιώτες πολίτες, οφείλουμε να αντιδράσουμε όπως θα αντιδρούσαμε αν ξαφνικά αποφάσιζαν να κάνουν τη Χίο τη χωματερή της Ελλάδας.. η υπόλοιπη ελλάδα θα έβγαινε κερδισμένη, η Χίος όμως όχι!

Ενδεχομένως να χάνω κάποια παράμετρος και αν υπάρχουν αντίθετες απόψεις παρακαλώ διαφωτίστε! Πάντως έχω φάει το κεφάλι μου, δυο μέρες τώρα και νομίζω ότι δεν χάνω κάτι σημαντικό! Έτσι αποφάσισα να υπογράψω στο Petition που γίνεται προκειμένου να καταδειχθεί η δυναμική της αντίδρασης στο όλο πρότζεκτ!

Αν προβληματιστήκατε, όσοι δεν το γνωρίζατε, μπορείτε να κάνετε και εσείς την δική σας έρευνα, σχετικά ανώδυνα και γρήγορα και να καταλήξετε στα συμπεράσματά σας! Αν θέλετε και εσείς να υπογράψετε υπέρ της μη-πραγματοποίησης του έργου μπορείτε να μπείτε εδώ και συμπληρώνοντας το όνομά σας και το mail σας να προσφέρετε το λιθαράκι σας. Αν πάλι η έρευνα σας πείσει για την χρησιμότητα αυτού του έργου, μπορείτε να προσπεράσετε!

Για να συνοψίσω την δική μου θέση, σε καμιά περίπτωση δεν θεωρώ την αιολική ενέργεια εξ ορισμού κακή. Κάθε άλλο.. είναι πράσινη ενέργεια. Ο τρόπος που πάει να γίνει η εφαρμογή της στο νησί πιστεύω ότι είναι λανθασμένος και πάνω σε αυτό πρέπει να υπάρξει αντίδραση. Από εκεί και πέρα ο καθένας (αν θέλει) θα πρέπει να κρίνει, να αποφασίσει τι θεωρεί σημαντικότερο, να τα βάλει όλα στη ζυγαριά και να καταλήξει στο συμπέρασμά του. Ουφ αυτάαα!!

YΓ: Πολύ υλικό για τις εδώ αντιδράσεις άντλησα από το Aplotaria.gr, περεταίρω πληροφορίες πήρα από διάφορα blogs, από το aenaon.net, από το dei.gr, από το tee.gr και διάφορα άλλα τα οποία συνάντησα στο γούγλη!

]]> http://www.comfis.gr/2012/04/01/%ce%b7-%cf%87%ce%af%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf%ce%b9-%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%bc%ce%bf%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%ae%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%b5%cf%82/feed/ 13