Δημοσιευτηκε στις 10/02/2009 by Comfis
στην κατηγορια αδιαφορα προσωπικα
|
Είναι απόλυτο σκοτάδι. Ανοίγω τα μάτια, διότι νιώθω άγχος. Είμαι στο κρεβάτι μου! Σηκώνομαι στα τυφλά, βγαίνω από το δωμάτιο, φτάνω στο διάδρομο, καταφέρνω να βρω το διακόπτη για το φως του μπάνιου! Ανοίγω… αλλά το φως ανοιγοσβήνει συνεχώς! Αυτό είναι κάτι που με αγχώνει ακόμη παραπάνω, αλλά προσπαθώ να μην το σκέφτομαι! Προχωράω αργά προς την κουζίνα.. ανοίγω και εκείνο το φως αλλά και αυτό αναβοσβήνει.. το σκοτάδι διακόπτεται από ριπές φωτός.. αγχώνομαι τόσο που φωνάζω “μαμά, μπαμπά!” …και μετα, και μετα;;
Όλοι εσείς που θα γελάσετε υποτιμητικά μαζί μου, για αυτό που σε λίγο θα σας αναφέρω, σας προειδοποιώ, ότι κάνετε λάθος! Μεγάλο μάλιστα!
Έστω ότι θέλετε να πάτε μια βόλτα με το μηχανάκι. Και έστω ότι έχει αυτό τον γκαντ νταμ φακιν βοριά. Τα χέρια με τον βοριά πρήζονται και ξηραίνονται και πληγώνονται! Παίρνεις λοιπόν τα γάντια σου και γλιτώνεις από το κακό! Σκέφτεσαι μάλιστα να μην πιάσεις κατά λάθος τον σκούφο αντί τα γάντια, καθότι ο σκούφος είναι δίπλα στα γάντια! Αν όμως τα γάντια είναι σε ένα σκοτεινό ντουλάπι και αντί να πιάσεις δύο γάντια πιάνεις τελικά το σκούφο και ένα γάντι? Και το διαπιστώνεις αυτό τη στιγμή που έχεις ανεβεί στο μηχανάκι? Τι κάνεις τότε, αλαζόνα αναγνώστη, που μου το παίζεις άνετος; …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 14/01/2009 by Comfis
στην κατηγορια αδιαφορα προσωπικα
|
21 μέρες στη Χίο είναι αρκετές. Κάποιοι θα έλεγαν ότι είναι πολλές. Εγώ τις βρήκα κάπως παραπάνω από ότι ήθελα! Τι έκανα αυτές τις 21 μέρες; …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 07/10/2008 by Comfis
στην κατηγορια αδιαφορα προσωπικα
|
Σήμερα λοιπόν, σκεφτόμουν, ότι θα κλείσω τη μέρα με ένα ακόμη μπλογκ, αν και το θέμα του μου διέφευγε. Αμ όχι, αγαπητοί, η μοίρα είχε άλλα σχέδια για μένανε. Κρίμας, γιατί οι ευκαιρίες για ένα καλό μπλογκ δεν είναι πολλές.
Παρόλα αυτά θα κάνω μια μικρή σύνοψη: …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 30/09/2008 by Comfis
στην κατηγορια αδιαφορα προσωπικα
|
20 Σεπτεμβρίου 2008, η σωτήρια ημερομηνία που παντρεύτηκε ο Παντελής. Τι εστί Παντελής; αγαπημένος εξάδερφος, πρώτος εξάδερφος, φίλος καρδιακός, ένας από αυτούς τους ανθρώπους που σκέφτομαι ότι θα είναι πάντα “άνθρωποί μου”. Έχει διατελέσει «συνέταιρος» μου στην τρυφερή ηλικία των 7-9 ετών. Μετά μαλώσαμε και του ανακοίνωσα με πολύ απειλητικό ύφος ότι πλέον δεν είμαστε συνέταιροι. Θα μπορούσα να έγραφα τρεισήμιση (πως στο καλό γράφεται το τρεισήμιση;;) σελίδες για τον Παντελή, για την αναμφίβολη γοητεία που ασκεί γύρω του, την εμμονή του με την επιτυχία – με ότι καταπιάνεται, το κάνει πολύ καλά- και για το πόσο αγαπάει τους δικούς του ανθρώπους, πόση θετική διάθεση βγάζει, αλλά αυτό θα το κάνω άλλη φορά που θα είμαι σε πιο μελαγχολική διάθεση. Κορίτσια, αν σκοπέυατε να τον κατακτήσατε, λυπάμαι αλλά ήρθατε δεύτερες! …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 23/07/2008 by Comfis
στην κατηγορια αδιαφορα προσωπικα
|
Γυρνάμε από σούπερ επιτυχημένη κυριακάτική εκδρομή (8+ άνετο), στο αμάξι έχουμε βάλει διάφoρα ατμοσφαιρικά σάουντρακς, προχωράμε στην παραλίακη, κατευθυνόμενοι για την πόλη της χίου, με 25 χιλιόμετρα ανά ώρα!
Πλησιάζουμε στην παραλιούλα που είναι έξω από την πόλη, και εμφανίζονται στο πεζοδρόμιο μια οικογένεια (μπαμπάς, μαμά και παιδί 6χρονο). Κοιτάζουν δεξιά (εγώ ερχόμουν από αριστερά), το παιδάκι βγαίνει στο δρόμο και τρέχει, ο πατέρας ακολουθεί διστακτικά και τρίτη η μητέρα, στα 10 μέτρα από μένα. Πατάω φρένο, η ταχύτητα ήταν πολύ μικρή, οπότε σταματάω, ενώ παράλληλα του σφυράω (3 φορές, το ομολογώ) – πάνω στο άγχος μου να με πάρουν είδηση.. …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 28/05/2008 by Comfis
στην κατηγορια αδιαφορα προσωπικα
|
Mα καλά ταλαίπωρε αναγνώστη απορώ πως μπορούσες τόσοοο καιρό χωρίς να ξέρεις πως μοιάζει η νέα μου γειτονιά στη σαλόνικα. Λοιπόν τέτοια γειτονιά είχα να έχω (sic) από την χιο μέχρι τις αρχές των 90ς.
Φανταστείτε πλατεϊτσα διαστάσεων 30 χ 30 με μπασκέτες, παιδική χαρά, παγκάκια, δεντράκια και μαλακό δάπεδο! μα που βρίσκομαι;; Ειδυλλιακό το τοπίο. Από τη στιγμή που άρχιζε να καλοκαιριάζει μεγάλο παιδομάνι επλάκωσε και έχει δημιουργηθεί μεγάλος χαμός! …και μετα, και μετα;;
Tο σωτήριο έτος 1996 o Comfios πήρε το πρώτο του πριπρί. Ήταν ένα ασημί Τζιλέρα ράνερ , αρκούντως διαστημικό και γυαλιστερό, γιατί τότε ήμουν και λίγοο διαστημικός τύπος.
Έπειτα από πολλές χιλιάδες χιλιόμετραα και 12 χρόνια, ήρθε η ώρα για ένα καινούριο πριπρι. Το καινούριο πριπρί όμως ήταν παπί! όχι αυτόματο! Μεγάλο βάσανο το παπί.. …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 19/04/2008 by Comfis
στην κατηγορια αδιαφορα προσωπικα
|
Σήμερις έβαλα στα ηχεία το Time των Pink Floyd. Και είπα να γράψω για το χρόνο. Ο χρόνος είναι λίγος και νομίζω ότι όσο μεγαλώνουμε το κατανοούμε όλο και περισσότερο!
Η τελευταία φορά που θυμάμαι τον εαυτό μου να τεμπελιάζει ασύστολα και ανερυθρίαστα ήταν στην πρώτη λυκείου. Εκείνη η χρονιά ήταν η χρονιά της απόλυτης ρέκλας. Δεν διάβαζα, μαθήματα δεν είχα, τι στο καλό έκανα για να περνάω το χρόνο μου; Νομίζω μιλούσα με τις ώρες στο τηλέφωνο και άκουγα μανιωδώς τζερόνιμο γκρούβι! Η πρώτη συνειδητοποίηση ότι ο χρόνος μου δεν είναι άφθονος ήρθε στην Τρίτη Λυκείου όπου φρόντιζα να αξιοποιώ και το τελευταίο δευτερόλεπτο. …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 12/02/2008 by Comfis
στην κατηγορια αδιαφορα προσωπικα
|
Στις 6.50 το πρωί πολλά αξιοσημείωτα μπορούν να συμβούν!
Στις 6.50 το πρωί ο ουρανός είναι συναρπαστικός, δυνητικά απειλητικός και όμορφος.
Στις 6.50 μπορείς να φτάσεις από την τομή της Εθνικής Αμύνης με Τσιμισκή, στον Aγιο Θεράποντα σε 4′. …και μετα, και μετα;;