Δημοσιευτηκε στις 04/01/2011 by Comfis
στην κατηγορια αδιαφορα προσωπικα
|
Ωωω του θαύματος, το εορταστικό 15ήμερο ήταν τόσο μέτριο που δεν αντέχω να το σκέφτομαι! Νομίζω ότι πρώτη φορά θα βάλω ένα 6 με μικρές ελπίδες για 6.5, αν πάνε καλά οι υπόλοιπες δυο τρεις μέρες που θα μείνω στο νησί! Τι κάνουμε σε αυτή την περίπτωση, Κόμφι; Τα βάφουμε μαύρα; Όοοοχι! Τότε τι; Προσπαθούμε να κερδίσουμε όσο πιο πολλά γίνεται από την μετριότητα της κατάστασης, όσο μέτρια και να ήταν ετούτη! …και μετα, και μετα;;
Mετά από 9 μήνες αποχής οι Looney Tunes ξαναχτυπούν! Η απαίτηση του κοινού για reunion και live ήταν τόσο αδιαπραγμάτευτη, που δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς. Ετούτη τη φορά αφήσαμε το πολυαγαπημένο (πως;) Funkey για ένα άλλο χώρο που είναι πιο πολύ “μουσική σκηνή”. Ή έτσι νόμιζα. Πρόκειται για το Κόκκινο Βιλούδο! Και όταν λέμε Κόκκινο Βιλούδο, είναι όνομα και πράγμα! Καναπέδες ογδονταρίες, καρεκλίτσες επίσης ογδονταρίες, και όλα καλυμμένα με Κόκκινο Βελούδο! Το παραπάνω έδινε μια μπουρδελοαίσθηση που τόσοο ταιριάζει με τo ροκ προφίλ μας! …και μετα, και μετα;;
Σας έχει τύχει ποτέ στην κυριολέξια, η ασύστολη πολυλογία ενός τύπου να σας δημιουργήσει κυριολεκτικά, με όλη τη σημασία της λέξεως, πονοκέφαλο; Εγώ ως τώρα το έλεγα μόνο χαριτολογώντας! Σήμερις, όμως, το έζησα βαθιά μέσα στο πετσί μου, σας λέω και η εμπειρία ήταν τρομακτική. …και μετα, και μετα;;
Αφορμή για τούτο εδώ το κείμενο ήταν η προβολή του πολυαναμενόμενου The Social Network. Μέσα στην ταινία ο Ζούκεμπεργκ (ιδρυτής του Facebook) περιγράφει το μεγάλο του όραμα, που δεν ήταν άλλο από το να αποκτήσει κάθε άνθρωπος ψηφιακή ζωή που θα υποκαθιστά, ως ένα σημείο, την πραγματική!
Mάιος 1998: Πριν τις Πανελλήνιες, οι μαθητές κρατούσαν τις απουσίες τους για τον Μάη ώστε να μπορέσουν να κάνουν ένα τελευταίο σπριντ διαβάσματος. Ο γράφον, ανήσυχο πνεύμα γαρ, σκέφτηκε ότι έπρεπε να διαθέσει και μερικές ώρες στην εξερεύνηση του τελείως άγνωστου, τότε, κόσμου του Ίντερνετ. Οι γονείς ήταν στη δουλειά και εγώ ξέθαβα ένα καλώδιο που είχα αγοράσει στα κρυφά και είχα καταχονιασμένο σε μια κούτα και συνδεόμουν στο πρωτόγονο δίκτυο. Το ταξίδι μόλις έχει ξεκινήσει!
…και μετα, και μετα;;
Υπό τους ήχους των πλέον υπεραγαπημένων Arcade Fire και έπειτα από πολύ καιρό επανέρχομαι δριμύτερος και γουστάρω πολύ που ποστάρω. Ένας λόγος που τούτο τον καιρό υπήρξα τόσο αδρανής blog-ιστικά είναι και ο τίτλος του κειμένου. Κάποτε, φίλοι και γνωστοί, ο πάτζος αποφάσισε να φτιάξει το Rockarolla.gr. Όταν κόλλησα και εγώ, αναπτύξαμε το RR και αποφασίσαμε ότι μάλλον θα μπορούσαμε να φτιάξουμε και έναν αξιοπρεπή δικτυακό οδηγό διασκέδασης. Έτσι γεννήθηκε το enJoy.gr.
Ταυτόχρονα βάλαμε μπρος και ένα σχέδιο για στήσιμο ενός site, με θέμα το γέλιο, το gelio.gr (μόλις το επισκέφτηκα, ακόοομη υπάρχει εκεί, με ανυπόφορα ανέκδοτα όπως “Πως λέγεται ο Γάλλος δολοφόνος – Φραγκοφονιάς”). Η συντήρηση όλων αυτών των site δεν ήταν εύκολη υπόθεση, αφού μόνο για το enjoy, έπρεπε να προσθέτω νέα, να συντονίζω την συντακτική ομάδα, να επικοινωνώ με εταιρείες οργάνωσης για προσκλήσεις για τους συντάκτες, να οργανώνω διαγωνισμούς. …και μετα, και μετα;;
Τι ήταν αυτό το πράγμα τον Σεπτέμβρη ρε μάστορες;; Κάθε βράδυ σχεδόν, η ίδια κατάσταση;; Να βλέπω ζόρικο όνειρο, να ξυπνάω από την ταραχή μου στις 4 το πρωί, να πηγαίνω στο ημερολόγιό μου, να το καταγράφω, να ξανακοιμάμαι με τα χίλια ζόρια και στο καπάκι δεύτερο όνειρο;! Από που να αρχίσω και που να τελειώσω. Η Βεγόνα με αλτσχάιμερ, η Βεγόνα οδηγός ταξί προς Μονμάρτη-Ακρόπολη, μια συγγενής με αποστολή να γεννήσει το παιδί της νύφης της, μια παλιάααα πρώην (λες και έχω και καινούριες πρώην) να με συναντά στο δρόμο και το πρώτο πράγμα που μου ανακοινώνει είναι “Γιώργο χώρισα με τον επί χρόνια γκόμενό μου”! Χέστηκα βρε κόρη μου! …και μετα, και μετα;;
Χτες το βράδυ συζητούσαμε με τη Βασούλα για πολύ ώρα, για διάφορα θέματα και θυμήθηκα το εξής περιστατικό: Δεν πρέπει να ήμουν πάνω από 5, 6 χρονών και ήμαστε στο εξοχικό μας στον Καρφά. Είναι απόγευμα και εγώ είμαι ξαπλωμένος στο κρεβατοκαναπέ, όταν ξαφνικά ακούω φωνές. Έχουμε επισκέψεις! Είναι οι θείοι και κάποιοι άλλοι τύποι που δεν τους γνωρίζω. Και άντε ας το δεχτώ να έρθουν οι θείοι. Οι άγνωστοι τι δουλειά έχουν στο σπίτι μου; Οι γονείς δεν φαίνονται να συμμερίζονται τον εκνευρισμό μου και βγαίνουν έξω να τους υποδεχτούν, ενώ εγώ το παίζω κοιμισμένος γιατί ντρέπομαι. …και μετα, και μετα;;
O Σεπτέμβρης ήταν πάντα ένας μήνας δύσκολος. Θυμάμαι πολλά άθλια περιστατικά να συμβαίνουν τον Σεπτέμβρη και η συχνότητά τους ήταν στατιστικά αξιοσημείωτη. Όχι ότι έχει τίποτα άσχημο ο Σεπτέμβρης από μόνος του, σαν μήνας. Αλλά Σεπτέμβρη μου συνέβησε το μεγαλύτερο πρόβλημα υγείας μου, Σεπτέμβρη λήστεψαν το σπίτι μας, και πολλές άλλες αναποδιές οι περισσότερες από τις οποίες, βεβαίως, ήταν ασήμαντες. …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 09/09/2010 by Comfis
στην κατηγορια αδιαφορα προσωπικα
|
Ξέρω ότι από τότε που σας ανακοίνωσα τους στόχους μου για το καλοκαίρι σας έχει φάει τρελή αγωνία για το τι κατάφερα τελικά.. και εγώ ο αναίσθητος (το καταραμένο μοσχάρι 
) παρατείνω την αγωνία σας αυτήηη! ΑΛΛΑ… μην ανησυχείτε γιατί εγώ νοιάζομαι για εσάς και σας αγαπώ και θα σας τα πω όλα! Λοιπόν είχα θέσει 10 στόχους και ήθελα να πετύχω τουλάχιστον τους μισούς! Για να δούμε πώς τα πήγα: …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 25/08/2010 by Comfis
στην κατηγορια αδιαφορα προσωπικα
|
Ε, πρέπει να το παραδεχτούμε, τούτη η περίοδος του χρόνου σε γενικές γραμμές δεν παλεύεται! Ακούστε πως έχει η κατάσταση στο νησί και θα καταλάβετε! Μέχρι και τον 15αύγουστο, οι θερμοκρασίες χτυπούν κόκκινο, κανείς δεν έχει διάθεση να μείνει στο καβούκι του, οι παραλίες σφύζουν από ζωή, τα μπαράκια παραφορτώνονται, η βόλτα στην προκυμαία γίνεται δύσκολη από το πλήθος που πηγαινοέρχεται! Και τότε έρχεται η αποφράδα 16η Αυγούστου και τίποτα δεν είναι πια το ίδιο! Το νησί ερημώνει με τρόπο θεαματικό, ξαναξεκινούν και πάλι εκ νέου (ξανά) τα κωλο-μελτεμάκια, η ροπή προς το ξεφάντωμα πάει περίπατο, η διάρκεια της μέρας μειώνεται δραματικά, οι παραλίες αδειάζουν και όλοι προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν ότι το πανηγύρι τελείωσε.. …και μετα, και μετα;;
