Comfis

How to lose in style

// April 28th, 2010 // 15 Comments » // αδιάφορα προσωπικά, μπάλες, ρακέτες, καλάθια κλπ

Λοιπόν, ο καιρός άνοιξε και συνακόλουθα βιώνω περιόδους έντονης τενίτιδας (ιν άδερ γουόρντς το κόλλημα με το τένις). Έτσι παίζω κάθε μέρα τένις, για κανένα διωράκι και παράλληλα παρακολουθώ μετά μανίας τα τουρνούα τένις που προετοιμάζουν το έδαφος για το μεγάλο Γκραν Σλαμ του Ρολάν Γκαρός. Σήμερις λοιπόν, έπεσα στον αγώνα του Ρότζερ Φέντερερ (νο1 στον κόσμο για χρόνια και ίσως ο καλύτερος τενίστας όλων των εποχών) με τον άσημο Λετονό Έρνεστ Γκούλμπις (στον προηγούμενο γύρο o Gulbis απέκλεισε τον Μ. Παγδατή). Το νο1 εναντίον του νο40. (more…)

Πλοίο και Τρένο

// April 14th, 2010 // 20 Comments » // comfis ο πολυταξιδεμένος, αδιάφορα προσωπικά

Εψές συνέβησε κάτι που είχε χρόοοοονια να συμβεί! Ο γυρισμός από τις Πασχαλινές διακοπές πραγματοποιήθηκε με τον πιο ταλαίπωρο τρόπο που μπορεί κάποιος να σκεφτεί. Τούτη η εμπειρία μου θύμισε το ένδοξο παρελθόν μου, τότε που τα φράγκα ήταν πραγματικά λιγα και η προνοητικότητα στο 0  και προσπαθούσα με το minimum των εξόδων να κάνω ταξίδια από την Χίο στη Σαλόνικα και ανάποδα, χρησιμοποιώντας αυτά τα 2: Πλοίο και τρένο. (more…)

Comfis o βρωμοκάμακας

// March 24th, 2010 // 16 Comments » // αδιάφορα προσωπικά, αστειάκια

Το γεγονός αυτό συνέβησε πρώτη φορά στη ζωή μου και λογικά  -με βάση τις πιθανότητες αν το δεις- θα είναι η τελευταία. Πίναμε, λοιπόν, ξέγνοιαστα το τρίτο ποτάκι όταν ο σε-μαύρα-χάλια-μουντ φίλος,  μου λέει:

- Ρε συ νοστιμούλα αυτή..;
- Ααα ναι, καλούλα είναι, μάλλον
- Έλα πάμε..
- Που πάμε μωρέ, που πάμε;
- Πάμε να τους την πέσουμε! (more…)

4 days in Berlin vol. Σλάιντ σόους

// March 14th, 2010 // 5 Comments » // comfis ο πολυταξιδεμένος, αδιάφορα προσωπικά

Ε και έφτασε η ώρα για το φοβερό και τρομερό πρώτο σλάιντ σόου στην ιστορία του Comfis.gr. Δεν έχω ιδέα αν θα δουλέψει, καθότι σκράπας προγραμματιστικά.. με λίγη προσπάθεια πιστεύω να τα καταφέρωω! Ουφ γιαα να δούμε. Ζήσααμε για μια ακόμη φορά μεγάλες στιγμές στα Βερολίνα! Ειδού το αποτέλεσμα!

(more…)

4 days in Berlin vol. Τείχος και άλλα

// March 12th, 2010 // 7 Comments » // comfis ο πολυταξιδεμένος, αδιάφορα προσωπικά

… και συνεχίζω ακάθεκτος, μπαίνοντας αμέσως στο θέμα.. Τα παιδιά ήθελαν να δουν κάτι από το Τείχος! Και εγώ ήθελα να δω Τείχος! Σε διάφορα σημεία της πόλης βρίσκουμε κομμάτια του, αλλά εμείς παίζει να διαλέξαμε το χειρότερο.. κοντά στο σταθμό της Bernauer Str. βρήκαμε ένα ακόμη φωτογραφικό μνημείο στο τείχος, με φωτογραφίες λίγο πριν και έπειτα από την κατασκευή του. Πριν φτιαχτεί το τείχος, περίπου 40000 ανατολικογερμανοί είχαν καταφέρει να ξεφύγουν προς το δυτικό Βερολίνο. Αν κάτι τέτοιο συνεχιζόταν, η Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας θα κατέρρεε. Έτσι οι Ανατολικογερμανοί αποφάσισαν να υψώσουν ένα Τείχος για να εμποδίσουν κάτι τέτοιο. Από το 1961 (οπότε και φτιάχτηκε) μέχρι το 1989 (και την πτώση του), πάνω από 180 Ανατολικογερμανοί δολοφονήθηκαν στην προσπάθειά τους να περάσουν από το φρουρούμενο Τείχος στο Δυτικό Βερολίνο (που ως την ένωση των δύο Γερμανιών παρέμενε ξεχωριστός θύλακας, μέσα στην Ανατολική Γερμανία). (more…)

4 days in Berlin vol. Ψωφοκρύοο

// March 10th, 2010 // 18 Comments » // comfis ο πολυταξιδεμένος, αδιάφορα προσωπικά

Άρτι αφιχθής από τα Βερολίνα, έπειτα από την τρίτη επίσκεψή μου εκεί, προσπαθούσα να σκεφτώ ποιο είναι το στοιχείο που διαφοροποίησε περισσότερο αυτη την εμπειρία από τις προηγούμενες. Ε λοιπόν, το δίχως άλλο, ήταν το Κρύο. Το Κρύο είναι ένα τέρας που σου επιτέθεται αρχικά στα κάθε λογής άκρα σου (μύτες αυτιά, χείλη, δάχτυλα.. σταμάατα βρε σάατυρεε) και αφού τα τσούξει/κάψει αρκετά, σου κόβει την ανάσα και σου πιέζει ασφυκτικά τον αυχένα. (more…)

Η κακοτυχία και η θεωρία του χάους

// February 21st, 2010 // 11 Comments » // αδιάφορα προσωπικά, αμπελοφιλοσοφίες, αστειάκια

Τούτη ήταν βδομάδα της κακοτυχίας, ή τώρα που το σκέφτομαι έχουμε να κάνουμε με μήνα κακοτυχίας.  Αν τα δεις με μάτι ψύχραιμο, μπορείς ως και να σκάσεις στα γέλια με τις γκάφες/κακοτυχίες σου. Όταν μάλιστα, αποστασιοποιημένα παρατηρήσεις την αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν στην κακοτυχία σου, αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον!

Περιστατικό Α:

Την Πέμπτη είχε κανονιστεί συνέλευση στην πολυκατοικία.. γυρνώντας σπίτι παρατηρώ συνάρθροιση και έντονους τόνους στην είσοδο της πολυκατοικίας και τον σπιτονοικοκύρη μου, που αναγκάστηκε να έρθει και αυτός για να λύσει το πρόβλημα που είχαν (το οποίο στην πραγματικότητα ήταν ανύπαρκτο), να αγορεύει. Ο Σ. (σπιτονοικοκύρης) αφού τελικά έλυσε όλα τους τα προβλήματα, μου ζήτησε πολύ ευγενικά να τον πάω στην Χαριλάου. Παίρνω τη μηχανή, τον πάω στον προορισμό του και επιστρέφω (δεν διάσχισα πάνω από 1,5 χιλιόμετρο). (more…)

H θηλυκή πλευρά του καρναβαλιού

// February 15th, 2010 // 20 Comments » // αδιάφορα προσωπικά, αστειάκια

Δύσκολα τα πράγματα στις αποκριές. Αυτό ήταν γνωστό, χρόνια τώρα. Δεν φτάνει που ήταν γνωστό, αποφάσισα να το κάνω πιο δύσκολο.

- Γιώωωργο, είμαι στο μαγαζί με τις περούκες, τι να σου πάρω;; βλέπω μια γυναικεία περούκα με κοτσίδαα

- Ε όχιι και γυναίκα.. βρε λες;; καλά πάρτην αυτήνα!

Τι στο καλό σκεφτόμουν όταν είπα ότι είναι καλή ιδέα να ντυθώ γυναίκα; (more…)

Tίες Μαρίες και Κουαντρά

// January 27th, 2010 // 22 Comments » // αδιάφορα προσωπικά, αστειάκια

Το πρώτο στοιχείο που πρέπει να λάβουμε υπόψιν είναι ότι οι ικανότητες μου, στον μεταβολισμό αλκοόλ, μετά το 2006 (εγχείρηση χοΛηΔόχου κύστης) έχουν περιοριστεί δραματικά. Το δεύτερο, είναι ότι, δεν πάμε για ακατάσχετο ροκάρισμα, τρώγοντας μόνο φρούτα πριν. Το τρίτο έχει να κάνει με τα μέτρα που πέρνουμε μετά την οινοποσία.

Εε, μη με περάσετε για απροσάρμοστο, τώρα που θα σας πω ότι, τόσα χρόνια στη σαλόνικα, την περασμένη Παρασκευή πήγα πρώτη φορά στη ΣυγΓρού! Λοιπόν, είχα γενέθλια και αν και δεν είχα σχεδιάσει κάτι συγκεκριμένο, βρέθηκα με κορυφαία παρέα σε αναζήτηση μιας ζεστής γωνιάς που θα μας προσέφερε αλκοόλ και χορευταράδικη μουσική. (more…)

Τα ψυχοσωματικά

// January 16th, 2010 // 20 Comments » // αδιάφορα προσωπικά

Πρέπει να ήμανε περίπου 8! Ξαφνικά πίστεψα ότι αν δεν προσπαθήσω πολύ δεν θα μπορώ να αναπνεύσω! Για να αναπνεύσω λοιπόν έπρεπε να ανοίγω διάπλατα το στόμα μου, για να πάρω όσο αέρα μου χρειάζεται, και να κάνω πολλές κινήσεις με το σώμα μου για να αναπνεύσω σωστά!  Aπελπισμένοι οι γονείς, όταν αυτό το πράγμα συνεχίστηκε για 2 βδομάδες με πήγαν στο γιατρό! Εκείνος απευφάνθη ότι δεν έχω τπτ. Ήταν μια ψυχοσωματική αντίδραση. Εγώ πίστευα ότι έχω δύσπνοια και το πίστευα βαθιά! Με τον καιρό το ξέχασα! (more…)