Comfis

Summer’s almost gone!

// August 25th, 2010 // 12 Comments » // αδιάφορα προσωπικά

Ε, πρέπει να το παραδεχτούμε, τούτη η περίοδος του χρόνου σε γενικές γραμμές δεν παλεύεται! Ακούστε πως έχει η κατάσταση στο νησί και θα καταλάβετε! Μέχρι και τον 15αύγουστο, οι θερμοκρασίες χτυπούν κόκκινο, κανείς δεν έχει διάθεση να μείνει στο καβούκι του, οι παραλίες σφύζουν από ζωή, τα μπαράκια παραφορτώνονται, η βόλτα στην προκυμαία γίνεται δύσκολη από το πλήθος που πηγαινοέρχεται! Και τότε έρχεται η αποφράδα 16η Αυγούστου και τίποτα δεν είναι πια το ίδιο! Το νησί ερημώνει με τρόπο θεαματικό, ξαναξεκινούν και πάλι εκ νέου (ξανά) τα κωλο-μελτεμάκια, η ροπή προς το ξεφάντωμα πάει περίπατο, η διάρκεια της μέρας μειώνεται δραματικά, οι παραλίες αδειάζουν  και όλοι  προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν ότι το πανηγύρι τελείωσε.. (more…)

Η Θεσσαλονίκη, η στραβομάρα και η συρρίκνωση της κοινωνικότητάς μου

// August 20th, 2010 // 12 Comments » // αδιάφορα προσωπικά, αστειάκια

H κατάσταση έχει ξεφύγει πέρα από κάθε όριο! Κάποτε ήμανε πολύ κοινωνικό πλάσμα και πρέπει να πω ότι και τώρα έχω αυτή την διάθεση (να είμαι κοινωνικός). Στο Λυκειο θυμάμαι ότι ήμουν πάντα από τους πιο ψηφισμένους μαθητές στα πενταμελή και δεκαπενταμελή! Είχα ολόκληρο σχολείο στις κοινωνικές μου επαφές, αλλά είχα δυνατές σχέσεις και με το άλλο μεγάλο σχολείο του νησιού! Τεράστιος κύκλος, που λένε (Γιώργο, για ηρέμησε σε παρακαλώ)! (more…)

Τα κάστρα

// August 9th, 2010 // 13 Comments » // αδιάφορα προσωπικά

3 μέρες στη Θεσσαλονίκη, μέσα στον Αύγουστο, ήταν κάτι που πρώτη φορά κάνω στη ζωή μου! Και η αλήθεια είναι ότι σαν να επρόκειτο για μια άλλη πόλη! Αν την Πέμπτη ξαφνιάστηκα με την ηρεμία στους δρόμους, τις άπειρες θέσεις πάρκινγκ, τα κλειστά μαγαζιά και τη γενικότερη ηρεμία, τι να πω για το Σάββατο που  και οι λιγοστοί που είχαν παραμείνει στην πόλη έφυγαν τρέχοντας για Χαλκιδική! Και μου αφήσαν την πόλη όλη δική μου! (more…)

Όνειρο vol.Zombies

// August 3rd, 2010 // 13 Comments » // αδιάφορα προσωπικά, αστειάκια

Ήταν βράδυ και έπεσα να κοιμηθώ, αλλά αυτό δεν είναι ασυνήθιστο! Ξαφνικά βρίσκομαι στον σπίτι στον Καρφά και με το που ανοίγω την πόρτα βλέπω δύο κοριτσάκια με αίμα να τρέχει από τα μάτια, και χλωμό δερματακι να γυρνούν το πρόσωπό τους αργά προς το μέρος μου! Σιτ, σκέφτομαι, γουι αρ κομπλίτλι φακντ απ! Καταλαβαίνω ότι τούτα τα παιδάκια δεν θέλουν το καλό μου όποτε τα αρχίζω στις γρήγορες πριν η κατάσταση ξεφύγει από τον έλεγχο! Κουντρουβαλώ τις σκάλες αλλά στον γύρω χώρο διαπιστώνω ότι η κατάσταση δεν είναι καλύτερη! Κόσμος τρέχει στους δρόμους, διάφοροι κυνηγούν διάφορους! (more…)

Ουρά vol. 359,32

// August 1st, 2010 // 7 Comments » // αδιάφορα προσωπικά, αστειάκια

Το λοιπόν, μετά από τα άπειρα μπλογκς με εκνευριστικές καταστάσεις στην ουρά διαφόρων ταμείων (τραπεζών, σουπερμάρκετ κλπ κλπ), χτες είχα μια νεα, πέρα για πέρα πρωτότυπη εμπειρία που μπορεί να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία “Σιτσουέισονς με ενοχλητικούς τύπους στην ουρά“! Η παρέα -5 άνθρωπες- αποφάσισε να κινηθεί προς γνωστό μπαράκι της Χίου (ονόματα δεν λέμε, το Plan B ήταν) που αποτελεί τη μέση λύση σε όλα: ούτε πολύ καγκούρικο, ούτε πολύ εναλλακτικό, ούτε τελείως μπιτ, ούτε τελείως ρέγκε, ούτε γεμάτο νιάνιαρα αλλά ούτε γεμάτο γέροντες. Δυστυχώς όλα τα σταντ ήταν γεμάτα κόσμο, κάτι το οποίο μας προβλημάτισε αλλά δεν μας αποθάρρυνε! Περιμέναμε καρτερικά ώσπου βλέπουμε δύο κοπέλες να πληρώνουν για να φύγουν! (more…)

Αθηναϊκές Παραφωνίες

// June 4th, 2010 // 7 Comments » // αδιάφορα προσωπικά

Πριν κανένα μήνα, ο Κασκαρίνος μου ανακοίνωσε ότι ο Bob Dylan έρχεται Αθήνες! Και τότε σκεφτήκαμε ότι ήταν καλή ιδέα να κάνουμε την επίσκεψή μας στις Αθήνες με αφορμή αυτή την συναυλία. Δεν λένε “το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού”;  Εεε, μια και είμαι άνδρας, για να το πράττω ξανά και ξανά προφανώς δεν είμαι σοφός. Mα πάλι Μαλακάσα; Δεν το είπαμε βρε αγόρι μου; Δεν πρόκειται να ξαναπάς Μαλακάσα, δεν πρόκειται να ξαναπάς Μαλακάσα, δεν πρόκειται να ξαναπάς Μαλακάσα,  δεν πρόκειται να ξαναπάς Μαλακ…

(more…)

Τα τιμημένα γηρατειά

// May 21st, 2010 // 10 Comments » // αδιάφορα προσωπικά, αστειάκια

Όσο τα χρόνια περνούν, το ανθρώπινο μυαλό ρέπει προς τον εκφυλισμό! Οκ ρε μάστορα, κάτι μας είπες τώρα!! Η κυρά Δέσποινα, που μένει στο διαμέρισμα κάτω από της Βασούλας, εκ πρώτης όψεως φαίνεται διαυγής! Χτες χτύπησε την πόρτα της Β. και της ζήτησε να της αλλάξει τη φιάλη γκαζιού, στη συσκευή της! Το παραπάνω ήταν, όπως αποδείχτηκε, μια πρόφαση για τον παρακάτω αξιοσημείωτο διάλογο:

-Σοφία μου (βασούλα την λένε), έχω ένα παράπονο από σένα.. Πρέπει να κάνεις κάτι γιατί αυτός ο αέρας χτυπάει στον τοίχο μου και πέφτουν πετραδάκια πάνω στο τραπέζι μου.. ένα καφεδάκι βγήκα να πιω στη βεράντα και αναγκάστηκα να μπω μέσα!

- Μήηπως θέλετε να έρθετε στο μπαλκόνι μας να δείτε ότι δεν βγαίνει από κάπου αέρας; (more…)

To πρώτο μπάνιο!

// May 14th, 2010 // 12 Comments » // αδιάφορα προσωπικά

Τι σηματοδοτεί, πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο, τον ερχομό του καλοκαιριού; Οκ, δεν λέω, το πρώτο παγωτό (όταν ήμανε μικρός και δεν με αφήνανε οι γονείς να φάω παγωτό το χειμώνα, για να μην κρυώσω) είναι μια πιθανή απάντηση. Η πρώτη φορά που βάζουμε σορτς, είναι επίσης μια πολύ δυνατή στιγμή που μυρίζει καλοκαίρι!  Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς. Το καλοκαιρί, για μας που δεν είμαστε χειμερινοί κολυμβητές, αρχίζει με το πρώτο μπάνιο! Καλώς ήρθε, λοιπόν! (more…)

Στου Μεχμέτ Αλή τα μέρη

// May 9th, 2010 // 10 Comments » // comfis ο πολυταξιδεμένος, αδιάφορα προσωπικά

Τα παρακάτω έλαβαν χώρα μια βδομάδα πριν. Ο οργανισμός μου γύρευε εκδρομή, Σάββατο και Πρωτομαγιά γαρ. Έψησα τους εξ-συγκάτοικο Νίκο, Βασούλα και Μήτσο (γνωστός και ως Παπατζής) και να το, το τιμ της εκδρομής. Φαντάζεστε προφανώς τον κακό χαμό στην έξοδο από την πόλη της Σαλόνικας! Για περίπου μια ώρα δεν είχαμε καταφέρει να ξεκολλήσουμε από τα προάστια της πόλης. Αλλά όχι, τούτο εδώ δεν είναι ένα ποστ γκρινιάρικο. Ούτε είναι ένα μπλογκ, στεναχωρημένο και αγανακτισμένο όπως το προηγούμενο.

Προορισμός: Η Καβάλα (more…)

How to lose in style

// April 28th, 2010 // 15 Comments » // αδιάφορα προσωπικά, μπάλες, ρακέτες, καλάθια κλπ

Λοιπόν, ο καιρός άνοιξε και συνακόλουθα βιώνω περιόδους έντονης τενίτιδας (ιν άδερ γουόρντς το κόλλημα με το τένις). Έτσι παίζω κάθε μέρα τένις, για κανένα διωράκι και παράλληλα παρακολουθώ μετά μανίας τα τουρνούα τένις που προετοιμάζουν το έδαφος για το μεγάλο Γκραν Σλαμ του Ρολάν Γκαρός. Σήμερις λοιπόν, έπεσα στον αγώνα του Ρότζερ Φέντερερ (νο1 στον κόσμο για χρόνια και ίσως ο καλύτερος τενίστας όλων των εποχών) με τον άσημο Λετονό Έρνεστ Γκούλμπις (στον προηγούμενο γύρο o Gulbis απέκλεισε τον Μ. Παγδατή). Το νο1 εναντίον του νο40. (more…)