Μεγάλη ανακούφιση, επιτέλους το έφτιαξα το ρημάδι το vol.3 και είναι πια όπως μου αρέσει. H αναζήτηση ενός καινούριου template (template=συνδυασμός χρωμάτων, εφαρμογών, δομής το οποίο μπορείς να προσαρμόσεις στο blog σου)  για το comfis.gr ξεκίνησε την 1η Γενάρη. Μετά από 5 μέρες ψάξιμο κατάφερα να καταλήξω στο νέο template! Και το όνομα αυτού BigCity. Αλλά τα βάσανα δεν σταμάτησαν εδώ. Τα σφάλματα του template πολλά (όπως το τρομακτικό fatal error on line 1235 in file functions.php - ακούς εκεί “θανάσιμο λάθος”!!-) και ευτυχώς που οι κατασκευαστές του ήταν πρόθυμοι να μου λύσουν τα προβλήματα που αντιμετώπιζα -ίσως επειδή ήταν ένα αγορασμένο template-.

Και καταμιάς και τα τεχνικά προβλήματα λύθηκαν και  άρχιζα να καταλήγω σε μια μορφή,  ξαφνικά διαπιστώνω ότι όταν επισκεπτόμουν κάποιο ποστ, μου αράδιαζε όλα τα ποστ στην ιστορία του blog. Πανικός και άγχος. Οι από μηχανής θεοί έβαλαν και πάλι το χέρι τους και μετά από 10 μέρες επιτέλους το blog άρχισε να λειτουργεί κανονικά. Επιπλέον 7 μέρες πειραματισμών με καινούρια γραφικά, banners, μπλιμπλίκια (aka plugins) και μόνο σήμερα, μετά από 5-6 ακόμη ώρες είμαι επιτέλους ok με το αποτέλεσμα. Aλα ούνα αλα ντούε αλα τρε: ιδού το comfis.gr vol.3.

Αλλά ας σας κατατοπίσω λιγάκι:

• Στα δεξιά του αμφισβητούμενης αισθητικής και νοήματος logo (αν έχετε προτάσεις για αλλαγή, να τις ακούσω), μπορείτε να βρείτε εικονάκια για τα account μου σε διάφορα δημοφιλή social networks (facebook, myspace, twitter, youtube κλπ). Κάνοντας κλικ σε αυτά μπορείτε να επισκεφτείτε τα account μου και να συνδεθείτε μαζί μου (like, follow, friends κλπ). Λίγο πιο δεξιά υπάρχει το κουτί της αναζήτησης όπου μπορείτε να αναζητήσετε μια συγκεκριμένη φράση, στο blog μου (πχ “radiohead”).
• Κάτω από το logo μπορείτε να δείτε ένα slider με 14 αγαπημένα ποστ από το παρελθόν. Κάθε εικονάκι αντιστοιχεί και σε ένα από αυτά τα ποστ, οπότε μπορείτε να κλικάρετε πάνω του για να το διαβάσετε.
• Στην δεξιά στήλη μπορείτε να βρείτε εκτός των άλλων ένα κουτί όπου μπορείτε να κάνετε like την σελίδα του blog στο facebook και να ενημερώνεστε εκεί για τα νέα μου θέματα. Στο κουτί με τίτλο χρήσιμα υπάρχουν τρεις επιλογές. Οι οδηγίες οδηγούν σε αυτή τη σελίδα, η εγγραφή οδηγεί στη σελίδα όπου μπορείτε να αφήσετε το email σας, ώστε να σας στέλνω ένα email κάθε φορά που ποστάρω κάτι καινούριο, ενώ το αρχείο σας οδηγεί στη σελίδα όπου μπορείτε να διαβάσετε όλα τα ποστ του comfis.gr σε χρονολογημένη σειρά.  Ακόμη πιο χαμηλά στη δεξιά στήλη θα μπορέσετε να βρείτε στο broadcasting.., δηλαδή τα τελευταία 5 μουσικά video που έχω βάλει στη λίστα των αγαπημένων μου στο youtube account μου (και τα οποία θα ανανεώνονται τακτικά).
• Στην αριστερή στήλη, μπορείτε να επιλέξετε κάποια από τις κατηγορίες στις οποίες έχω ταξινομήσει τα ποστ μου ή να δειτε τα φωτογραφικά άλμπουμ που έχω ανεβάσει στο comfis.gr!
• Στο footer (κάτω μέρος του blog) μπορείτε να βρείτε στην δεύτερη στήλη το πεδίο έγγραφή (όπου μπορείτε να συμπληρώσετε το πραγματικό email σας ώστε να σας ενημερώνω εκεί για νέα μου ποστ) Στην τρίτη στήλη μπορείτε να βρείτε τις ετικέτες κάτω από τις οποίες συγκεντρώνονται post με κοινό θέμα (όπως για παράδειγμα τα ποστ μου για 14 ευφάνταστα όνειρα που έχω δει)!
• Αν από την αρχική σελίδα επισκεφθείτε ένα συγκεκριμένο post μου, για να το διαβάσετε ολόκληρο, θα βρείτε πάνω από αυτό ένα banner όπου κάνοντας κλικ πάνω του θα οδηγηθείτε στο twitter του blog μου, όπου κάνοντας follow, θα μπορείτε να ενημερώνεστε για νέα ποστ μου στο twitter σας. Αν θέλετε να αφήσετε κάποιο σχόλιο σε κάποιο ποστ, πρέπει να μεταφερθείτε στο τέλος του blog, όπου πρέπει να πληκτρολογήσετε το nickname σας και το email σας καθώς και το σχόλιό σας. Αν θέλετε να λαμβάνετε ενημέρωση στο email σας, για νέα σχόλια, μετά το δικό σας, τότε πρέπει να κάνετε tick στο Ενημέρωσε με για επόμενα σχόλια μέσω email. Τέλος πατώντας στο κουμπί ΠΕΣ ΤΟ, ΠΕΣ ΤΟ, το σχόλιό σας δημοσιεύεται.

Κάπου εδώ φτάνει στο τέλος ο αμφίβολης χρησιμότητας κατατοπισμός (sic) για το καινούριο μου blog (τι με νοιάζουν ρε μάστορα εμένα τα νέα features του blog σου;;) και αν τυχών έχετε να κάνετε κάποιες προτάσεις για βελτίωση θα ήμανε πρόθυμος να τις ακούσω.

Σας παραθέτω και screenshots των comfis vol.1 (12-2009 εως 12-2010) και comfis vol.2 (12-2010 ως 01-2012) και κάπου εδώ είμαι πια έτοιμος να επανέλθω στη συνηθισμένη blog-ική μου δράση!

Comfis.gr vol.1 Pixeled

Comfis vol.2 Irresistable

Αριβεντέρτσι!!

Θεωρία συνωμοσίας vol. 342: Facebook Big Brother:

Βρισκόμαστε στο 2014. Η κατάργηση των εθνικών κρατών (λόγω οικονομικών καταρρεύσεων και εξαγορών) είναι γεγονός από το σωτήριο έτος 2013. Πλέον υπάρχει η Εταιρεία. Η Εταιρεία πριν 6 χρόνια φρόντισε να εξαγοράσει το facebook εξασφαλίζοντας ότι δεν θα διαρρεύσει η συγκεκριμένη είδηση στο κοινό. Στόχος της ήταν, από τότε, η υποδούλωση της ανθρωπότητας σε ένα τυραννικό καθεστώς στα πρότυπα του ζοφερού κόσμου του 1984 και το σχέδιο της τέθηκε σε εφαρμογή με τρόπο μεθοδικό και υπόγειο. Το facebook αποτέλεσε το βασικό μέσο που επέτρεψε στην Εταιρεία να ελέγχει και την παραμικρή κίνηση κάθε ανθρώπινου όντος. Αρχικά έθισαν τον κόσμο στην βολική/ειδυλλιακή εικονική πραγματικότητα του (φέισμπουκ) και όταν πια το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού εξαρτήθηκε πλήρως, έκαναν την κίνηση ματ.

Ανοίξαν μια οπή πάνω δεξιά στον ηλεκτρονικό υπολογιστή κάθε facebooker (που φτάνουν πλέον το 93% του παγκόσμιου πληθυσμού) και εγκατέστησαν εκεί τον δικό τους big brother. Ένας big brother που τους ενημερώνει για κάθε δραστηριότητα της προσωπικής σου δικτυακής ζωής, που ούτως ή άλλως έχει αντικαταστήσει εδώ και 2 χρόνια την πραγματική ζωή. Το μόνο που συμβαίνει πλέον μακριά από την οθόνη του υπολογιστή μας είναι η ικανοποίηση των βιολογικών μας αναγκών. O Big Brother κρατούσε αρχείο αρχικά με τις σημαντικότερες κινήσεις του καθενός, αλλά όσο ο εθισμός προόδευε, άρχισε να κρατάει στοιχεία για όλες τις δραστηριότητες του ατόμου (τύπου “ήρθε η ώρα να πάω για κακάκια”). Πριν από 1 χρόνο ο BB τελείως απροκάλυπτα αποφάσισε να παρακολουθεί ακόμη και το inbox καθενός, αλλά και τις συνομιλίες του και να δημοσιοποιεί όλα αυτά τα στοιχεία. Και το πιο περίεργο είναι ότι σε κανέναν δεν έκανε εντύπωση. Τώρα που το σκέφτομαι ούτε και σε μένα έκανε. Ανά πάσα στιγμή όλοι γνωρίζουν που ήπιες το εικονικό σου καφέ, με ποιούς συνομίλησες την προηγούμενη ώρα, αν ακούς τις απαγορευμένες μουσικές, ή αν έκανες like στην αιρετική γκάλερι του τάδε αντιφρωνούντα αρτίστα. Κάθε προσπάθεια αντίδρασης πλέον ελέγχεται πριν προλάβει να οργανωθεί γιατί ο FB Big brother ανιχνεύει κυριολεκτικά το τι κάνεις κάθε δευτερόλεπτο της ψηφιακής σου πραγματικότητας.

Οι άνθρωποι είναι τρομαγμένοι γιατί κάθε προσπάθεια ανατροπής κυλίστηκε στο αίμα, μια και οι wannabe οργανωτές βρισκόταν νεκροί, λίγες ώρες αφού συνελάμβαναν την σκέψη της αντίδρασης μια και ο εθισμός τους είναι τόσο έντονος που τους υποχρεώνει να καταγράφουν στο (ελεγχόμενο από τον fb BB) προσωπικό ψηφιακό βιβλίο σκέψεων (facebook ideas). Οι άνθρωποι σιγά σιγά ξεχνούν πως είναι η αίσθηση να μην κοινοποιείται κάθε πτυχή της προσωπικής τους ζωής. Θυμάμαι, θολά πλέον, πόσο διαφορετική ήταν η ρουτίνα της ζωής μου πριν από 2 χρόνια, όταν κάθε μέρα έβγαινα για ώρες από το σπίτι και μπορούσα να κάνω οτιδήποτε θέλω χωρίς ποτέ να το μάθει κανείς. Και τρέμω στην ιδέα ότι σε λίγο καιρό θα το ξεχάσω και αυτό..

ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑ ΤΕΛΟΣ

Είναι πολύ εντυπωσιακό αυτό που συμβαίνει εδώ και κάμποσο καιρό στο Facebook. Σταδιακά όλοι μας θα δούμε στην δεξιά στήλη (πριν εμφανιστεί στο δικό μου fb, μου είχαν πει κάμποσοι φίλοι ότι το έχουν φορτωθεί) πάνω από το chat μια dropdown κατάσταση με συνεχή ενημέρωση του οτιδήποτε κάνει ο καθένας στην public facebook δραστηριότητά του. Για την ώρα εξαιρούνται το inbox και το chat αλλά όλα τα υπόλοιπα κοινοποιούνται. Η πληροφορία αυτή είναι πολλαπλάσια από όσα δημοσιευόταν στα wall των φίλων ως τώρα. Έστω ρε ότι είμαι ομοφυλόφιλος και γίνομαι μέλος ενός group για gay, πρέπει να το δουν όλες οι επαφές μου, την στιγμή που το κάνω; Και αν θέλω να συμμετάσχω σε απεργιακές κινητοποιήσεις και κάνω attend σε μια πορεία οργανωμένη στο fb, πρέπει το άθλιο αφεντικό μου που είναι κολλημένος και από τον οποίο κακώς εξαρτώμαι, να ενημερώνεται εκείνη τη στιγμή για αυτή μου την απόφαση; Πόσοι καμμένοι facebook-άδες δεν θα αρχίσουν να περνάνε ώρες των ωρών καρφωμένοι σε αυτή τη στήλη, χωρίς να κάνουν τίποτα, απλά διαβάζοντας τις επόμενες δραστηριότητες των φίλων τους; Tromaktik, νομίζω

Σε συζητήσεις με φίλους, μόνο στον αδερφό μου έκανε ιδιαίτερη αρνητική αίσθηση αυτό το νέο μπλιμπλίκι και αυτό με ξάφνιασε ακόμη παραπάνω. Βέβαια υπάρχει το αντεπιχείρημα “αν θες βγες από το fb, κανείς δεν σε αναγκάζει να είσαι εκεί”. Πολύ σωστό επιχείρημα, απλά νομίζω ότι υπάρχει η δυνατότητα να το μην δίνω τα στοιχεία της online δράσης μου στους άλλους και ούτε να λαμβάνω ενημέρωση για τους υπόλοιπους, οπότε για την ώρα  αν κάποιος γνωρίζει τον τρόπο ας ενημερώσει και θα ψάξω και εγώ και ελπίζω να βρω κάτι.

Ετούτα!

ΥΓ: Η αλήθεια είναι ότι δεν αποτελεί έκπληξη αυτή η εξέλιξη, προφανώς το facebook το πάει προς εκείνη την κατεύθυνση, για λόγους διαφημιστικούς κλπ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να κατακεραυνώσω αυτή την πολιτική με τον παθιασμένο και δυναμικό λόγο μου!

Σήμερις κάθισα και τσέκαρα τι ψάχνουν στις μηχανές αναζήτησης οι άνθρωποι που τελικά καταλήγουν στο μπλογκ μου! Και κατέληξα, ότι πολύ πιθανόν τελικά να μην τους είναι και πολύ χρήσιμο! To πιο άσχετο με την όλη φύση του blog μου keyword, το οποίο έχει πολύ κόσμο, είναι το… Πλέιμποι. 85 άνθρωποι, τον προηγούμενο μήνα μπήκαν στο Comfis και μάλλον θα απογοητεύθηκαν με το περιεχόμενό του.

Αλλά μπροστά στα υπόλοιπα αυτό δεν πιάνει μια:

• σεξ με ξαδερφη (ποτέ δεν έχω γράψει θέμα για σεξ με ξαδέρφη, αλήθεια σας λέω)
• πως να πλεξω μπερε υπαρχει βιντεο? (αποκλείεται να μην υπάρχει)
• μπομπόνια (με τίποτα δεν έχω χρησιμοποιήσει εγώ ποτέ τη συγκεκριμένη λέξη)
• oneiro me ton prwhn gkomeno mou
• ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΚΟΥΛΟΥΡΙΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ (δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς εννοεί, αλλά υποθέτω ότι μιλάει για πάρκινγκ κουλουριών, ή για σημεία όπου μπορεί να προμηθευτεί κανείς κουλούρια, κάτι σαν wifi κουλουριών, πάντα στον Πειραιά)
• σεξουαλα ξανθια βιντεο
• τρωω πολλα καροτα (ε ωραία)
• sexτωρα (ασυγκράτητος και λακωνικός – μη λες πολλά, πες μου μόνο που μπορώ να βρω σεξ τώρα)
• ξαδερφη ΣΕΞ
• sejoyales (αλλά όχι απαραίτητα ξανθιές)
• ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΓΚΟΥΡΜΕ (φιλοσοφικά ερωτήματα)
• υπαρχω αρα ενοχλω (ωραίος λόγος ύπαρξης)
• μέχρι πότε αλλάζουμε τις δραχμές (επίκαιρο)
• ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΟΥΡΟΥΝΟΓΡΙΠΗΣ (λέγεται και γρίπη των χοίρων, είναι πιο κομψό)
• σως με βαλσαμικο μελι μουσταρδα για σαλατα με ροδι με σπανακι ροκα (ο τύπος ξέρει ακριβώς τι ψάχνει)
• τσουτσοθήκη (χρήσιμο αξεσουάρ)
• Τι γίνεται πραγματικά στο playboy mansion; (εμ αυτό που το πας;)
• σεξ με την ξαδέρφη (ρε κοίτα ρεύμα το σεξ με την ξαδέρφη)
• paixnidia me gourounia (διεστραμμένο;;)
• καλίγκα καλίγκα καγιά (προτιμώ το κατιούσκα)
• αγχος και επιθυμία για κατούρημα
• ποια ειναι τα λογια για τον θρησκευτικο γαμο που διαβάζει ο παπασ (και ήρθε στο comfis για να τα μάθει)
• ω ρε βουτα που εφαγε (δις γκάι ις σοοοο μιν)
• πόσο μπορεί να ζυγίζει ένα τραίνο? (να μη ζυγίζει και δυόμιση τόνους;)
• εδιμβουργο τι λεει? (έεελα ρε τρελέε, πολύ καλήη φάση το εδιμβούργο, καραγούσταρα)
• σχεδιο εξοντωσης φαρμακοποιων (μουαχαχα, θα τους φάμε λάχανο)
• σεξ με την 1η ξαδερφη (πιο συγκεκριμένος)
• με τις γκομενες που σουφρωνουν τα χειλη τουσ σε καθε φωτο (αγανακτισμένος αντισουφρωτικός τύπος)
• ντροπη που δεν ψηφισα τον πατερα (τώρα αυτός τι έχει πάθει ακριβώς; τον τυραννάει η συνείδησή του που δεν ψήφισε πατέρα;)
• σεξ με την ξαδερφη (ουφ τα ίδια)

Τελικά το μπλογκ μου μάλλον δεν προσφέρει τα αναμενόμενα στην ανθρωπότητα!

Γουατ δε φακ, τόσο χαμός γίνεται με αυτό το twitter! Εδώ και χρόνια, είχα ένα κακόμοιρο account και το χρησιμοποιούσα τελείως ανούσια.. Μάλιστα, είχε τόσο καιρό να χρησιμοποιηθεί που δεν θυμόμουν καν κωδικό! Σήμερα, την 1η μέρα του Φλεβάρη, τον ξαναενεργοποίησα, έφτιαξα κάπως το προφίλ μου και όσοι επιθυμείτε, μπορείτε να με βρείτε και εκεί! Οι περισσότεροι από εσάς που διαβάζετε αυτό το μπλόγκιον είστε φίλοι και γνωστοί. Αν θέλετε να με ακολουθήσετε στο Twitter και βεβαίως και εγώ εσάς, κάντε κλικ στο παρακάτω κουμπάκι!

Tο ταξίδι στο Λονδίνο είχε πολλά στραβά στο πρόγραμμα! Ένα από αυτά ήταν ότι το iphon-ι μου για κάποιο λόγο δεν μπορούσε να συνδεθεί σε κανένα wifi, ούτε καν του ξενοδοχείου! Την ίδια στιγμή το iphone του bro σέρφαρε ωραιότατα εκμεταλλευόμενο το ίδιο wifi! Αυτό βεβαίως μου ξεσήκωσε τα νεύρα! Αλλά μια και οι μέρες περνούσαν και μάταια εγώ προσπαθούσα να μπω με το iphone σε κάποιο οποιοδήποτε wifi, άρχισα να σκέφτομαι την πιθανότητα να μπω από τη συσκευή του μπρο και να δω αν έχω τπτς μηνύματα (αγόοορι μ, 3 μέρες έμεινες χωρίς πρόσβαση στο δίκτυο, εν θα πάθεις και τπτ).

Με το που πάω, λοιπόν, να κάνω λογκ ιν στο λογαριασμό μου, μου έρχεται ένα ωραιότατο μήνυμα που πάνω κάτω έλεγε “Μπαίνετε στο λογαριασμό σας από μια ασυνήθιστη τοποθεσία (Λονδίνο βρίσκομαι ρε φιλαράκο, τι να κάνω;) και γι’αυτό θα πρέπει να επιβεβαιώσετε ότι είστε εσείς”! Γούρλωσαν τα μάτια! Ας κάνω μια δεύτερη δοκιμή! Τούτη τη φορά το μήνυμα ήταν ακόμη πιο αποκαρδιωτικό “O λογαριασμός σας είναι απενεργοποιημένος, μπείτε σε κάποιο υπολογιστή και ακολουθήστε τις οδηγίες για να τον επανενεργοποιήσετε”.

Κρύος ιδρώτας με περιλούζει! Αδύνατον να περιμένω ώσπου να γυρίσω σαλόνικα! Μα ξέρεις τι άγχος είναι να κινδυνεύει το ακάουντ σου (φακ, ακούγομαι σαν πρεζάκι).  Οπότε διαπιστώνω ότι στη ρεσεψιόν υπάρχουν υπολογιστές με δωρεάν ίντερνετ! Κάθομαι σε έναν και ξεκινάω την διαδικασία της ενεργοποίησης! Το σοκ, είναι αρκετά μεγάλο καθότι η επιλογή που έχω είναι να αναγνωρίσω 5 φίλους μου από τις φωτογραφίες τους (σου δείχνει 5 φώτος ενός φίλου και σου δίνει και 5 ονόματα και πρέπει να καταλάβεις ποιος από τους πέντε είναι)! Τίνος ιδέα ήταν αυτό, τη στιγμή που πολλοί άνθρωποι γίνονται “φίλοι” με ανθρώπους τελείως άγνωστους, δεν γνωρίζω.

Μάλιστα το πρώτο άτομο που έπρεπε να αναγνωρίσω είναι μια από αυτούς τους φίλους που δεν είναι φίλοι! Είχα αποκλείσει τα 3 από τα 5 ονόματα, αλλά δεν ήμουν σίγουρος για το ποιο ήταν το 4ο όνομα που δεν κολλούσε με τις φώτος! Ευτυχώς έψαξα στην αναζήτηση του Fb, για το όνομα του ενός ατόμου και η φωτογραφία δεν ταίριαζε με τις φώτος που είχα μπροστά μου! Αυτό βοήθησε τα μάλα, αλλιώς θα το έπαιζα 50 – 50! Ακολούθησε πανηγυρισμός, ανακούφιση, διότι τα υπόλοιπα 4 άτομα ήταν όλοι από γνωστοί ως πολύ γνωστοί, οπότε και όλα πήγαν καλά και έχω και πάλι τον λογαριασμό μου πίσω, η μέρα έγινε ηλιόλουστη, τα πουλάκια κελαηδούν κοκ!!

Το παραπάνω ίσως να βοηθήσει μερικούς από τους διαβάζοντες (σικ) ετούτο το βασανισμένο μπλογκ, να αποφύγουν παρόμοιες ευχάριστες περιπέτειες και επίσης να ξέρουν τι τους περιμένει σε περίπτωση που πάθουν τα ίδια! Όσο για μένα, ακόμη να χωνέψω γιατί 2 συσκευές iphone, χρησιμοποιούν το ίδιο wifi, η μια λειτουργεί άψογα, η άλλη όχι, και αυτή που δεν λειτουργεί είναι η δική μου

Αφορμή για τούτο εδώ το κείμενο ήταν η προβολή του πολυαναμενόμενου The Social Network. Μέσα στην ταινία ο Ζούκεμπεργκ (ιδρυτής του Facebook) περιγράφει το μεγάλο του όραμα, που δεν ήταν άλλο από το να αποκτήσει κάθε άνθρωπος ψηφιακή ζωή που θα υποκαθιστά, ως ένα σημείο, την πραγματική!

Mάιος 1998: Πριν τις Πανελλήνιες, οι μαθητές κρατούσαν τις απουσίες τους για τον Μάη ώστε να μπορέσουν να κάνουν ένα τελευταίο σπριντ διαβάσματος. Ο γράφον, ανήσυχο πνεύμα γαρ, σκέφτηκε ότι έπρεπε να διαθέσει και μερικές ώρες στην εξερεύνηση του τελείως άγνωστου, τότε, κόσμου του Ίντερνετ. Οι γονείς ήταν στη δουλειά και εγώ ξέθαβα ένα καλώδιο που είχα αγοράσει στα κρυφά και είχα καταχονιασμένο σε μια κούτα και συνδεόμουν στο πρωτόγονο δίκτυο. Το ταξίδι μόλις έχει ξεκινήσει!

Εν έτει 1998 το Google δεν υπάρχει και χρησιμοποιώ τις θρυλικές μηχανές αναζήτησης Lycos και Altavista. Αφιερώνω πολύ χρόνο σε συζητήσεις, μέσα σε πρωτόγονα κανάλια συνομιλίας (το IRC στα πρώτα του βήματα), επιδιώκοντας να μιλήσω με ανθρώπους από διάφορα μέρη της γης, με κρυφές ελπίδες να τους συναντήσω κάποτε από κοντά. Όταν ακούω τα βήματα της μάνας στη σκάλα, ξεκινάω ένα τρελό αγώνα να προλάβω να μαζέψω και να κρύψω το καλώδιο και να πεταχτώ στο κρεβάτι, παρέα με το βιβλίο, δήθεν αποκαμωμένος από τη μελέτη!

2001: Στο υπερταλαιπωρημένο φοιτητικό κομπιούτερ μου, με την υπερήφανη pstn σύνδεσή μου, που μου επέτρεπε να μπαίνω συνήθως για λιγότερο από 5 συνεχόμενα λεπτά, ανακαλύπτω το μεγαλείο του downloading. Ο Napster είναι γεγονός και ο Comfis κάθεται με τις ώρες μπροστά από μια οθόνη παρακολουθώντας την πρόοδο του download ενός τραγουδιού.

Φλεβάρη 2003: Έχω πάψει κάθε επαφή με το διαδίκτυο. Όμως ο αγαπημένος αδερφός καταφθάνει στη Θεσσαλονίκη, όντας πρωτοετής φοιτητής και μαζί του έρχεται και ένας καινούριος ηλεκτρονικός υπολογιστής. Το χειρότερο είναι ότι ο μικρός έχει στήσει ένα κανάλι στο mIRC (που τότε, πριν την παντοκρατορία του MSN και του Facebook ήταν στα ντουζένια του) όπου έχει καθημερινή επικοινωνία με ανθρώπους που ποτέ δεν είχε δει και με μυστήρια ονόματά όπως Rockoula, Amstrad, lost_in_a_toast, bloodsucker (όπα ρε μάστορα) κοκ. Μια μέρα ο Παντελής λείπει, το κομπιούτερ του είναι ανοιχτό, μπαίνω στις 11 το βράδυ και δεν σταματάω το chat μέχρι τις 5 το πρωί. Αυτό ήταν! Από εκείνη τη στιγμή η ζωή μου δεν θα ήταν πια ποτέ η ίδια. Ακολούθησε το στήσιμο μιας δικτυακής κοινότητας, με λίγα αλλά φανατικά μέλη, ατελείωτο chat (μέχρι εξάρτησης), αλλεπάλληλα meeting, καινούριες παρέες κλπ. Ήταν και η καλύτερη περίοδος της ψηφιακής μου ζωής, η πιο ωφέλιμη για την κοινωνικότητά μου!

Μάρτιος 2005: Το πρώτο μου blog είναι γεγονός. Είναι η περιόδος της μόδας των blog και η δυναμική τους θα είναι ανοδική για 2, 3 χρόνια ακόμη! Το blog μου μετράει πλέον σχεδόν 6 χρόνια ζωής και είναι ό,τι πιο δημιουργικό έχω κάνει στο διαδίκτυο.

Μάιος 2006: Γράφομαι στο MySpace, τον πρώτο γίγαντα της εικονικής πραγματικότητας. Στο προφίλ μου μπορώ να επικοινωνήσω με ανθρώπους από όλο τον κόσμο, να κάνω εικονικούς φίλους, να ανεβάσω 10άδες φωτογραφιών με το πάτημα λίγων κουμπιών, να φλερτάρω, να βρω πληροφορίες για συναυλίες, να επικοινωνήσω με αγαπημένους μουσικούς, να εκφραστώ ίσως πιο άνετα από ότι στην πραγματική μου ζωή. Είναι η πρώτη φορά που το ψηφιακό μου “εγώ” προσεγγίζει τόσο την πραγματικότητα. Εντωμεταξύ το ίντερνετ έχει γίνει γρήγορο. Τα torrents έχουν κυριαρχήσει παντού και ο υπολογιστής μου γίνεται ένα multimedia κέντρο διασκέδασης, όπου μπορώ χωρίς κόπο και χρήμα να απολαύσω μουσική, πρόσφατες  ή παλιές ταινίες, σειρές κλπ.

Μάρτης 2007: Μοιραία γίνομαι μέλος και στον μεγάλο ανταγωνιστή του MySpace, το Facebook. Εδώ χρησιμοποιούνται για πρώτη φορά τα πραγματικά ονόματά των ατόμων που γράφονται στο Φατσοβιβλίο και αυτό, σε συνδυασμό με το λιτό και εύχρηστο γενικότερο interface δίνει τη νίκη στο Facebook έναντι του Myspace. Οι πρώτες μου επαφές με το Youtube (που στα δεύτερα γενέθλιά του, αποτελεί ήδη τη δυναμικότερη πλατφόρμα βίντεο) είναι γεγονός και με αφήνουν εκ νέου αποσβολωμένο. Πλέον μπορώ να απολαύσω στιγμές από συναυλίες αγαπημένων παλιών και νεότερων γκρουπ. Σε ποιό όνειρο βρίσκομαι;!! Α, μην το ξεχάσω, ήρθε και η ώρα να εγκαταλείψω τον Internet Explorer για χάρη του Firefox.

24 Νοέμβριος 2010: Το Facebook αριθμεί 564.121.840 μέλη! Ο κόσμος ανησυχεί για την προστασία των προσωπικών του στοιχείων, ενώ μέσα από το facebook ευχόμαστε στα γενέθλια, μοιραζόμαστε τα αγαπημένα μας τραγούδια, καλούμε φίλους στα πάρτυ μας, κάνουμε “like” στις φώτος γοητευτικών ατόμων του αντίθετου φύλου, με την ελπίδα ότι θα μας προσέξουν, δηλώνουμε τα πάρτυ στα οποία θα παραβρεθούμε, ανακοινώνουμε ότι μόλις βγήκαμε από την τουαλέτα, ή ότι πλησιάζει η ώρα για τις επόμενες διακοπες μας. Τα αγοράκια ζητούν από τα κορίτσια το facebook τους και όχι το κινητό τους. Άλλωστε από το κινητό τους μπορούν να είναι συνδεδεμένοι με το προφίλ τους ανά πάσα στιγμή, να ενημερώνονται για τα νέα μηνύματα που έχουν, να ανεβάζουν άμεσα βιντεάκια στο προφίλ τους κοκ.

Προσπαθώ να σκεφτώ τι προτιμάω περισσότερο. Το μακρινό 1997, που με κομμένη την ανάσα επικοινωνούσα με αυτά τα άγνωστα nickname ή σήμερα που η ζωή μου έχει τόσο έντονο ψηφιακό χρώμα που καμιά φορά μπορεί και να με κάνει να χάνω την αίσθηση της “πραγματικής” πραγματικότητας;

Ο καθένας θα έχει την δική του απάντηση, υποθέτω! Όσο για μένα, μάλλον στα μέσα της διαδρομής βίωσα τις πιο όμορφες και ζωντανές στιγμές της ψηφιακής μου ζωής!

Αντίος μουτσάτσος.

Υπό τους ήχους των πλέον υπεραγαπημένων Arcade Fire και έπειτα από πολύ καιρό επανέρχομαι δριμύτερος και γουστάρω πολύ που ποστάρω. Ένας λόγος που τούτο τον καιρό υπήρξα τόσο αδρανής blog-ιστικά είναι και ο τίτλος του κειμένου. Κάποτε, φίλοι και γνωστοί, ο πάτζος αποφάσισε να φτιάξει το Rockarolla.gr. Όταν κόλλησα και εγώ, αναπτύξαμε το RR και αποφασίσαμε ότι μάλλον θα μπορούσαμε να φτιάξουμε και έναν αξιοπρεπή δικτυακό οδηγό διασκέδασης. Έτσι γεννήθηκε το enJoy.gr.

Ταυτόχρονα βάλαμε μπρος και ένα σχέδιο για στήσιμο ενός site, με θέμα το γέλιο, το gelio.gr (μόλις το επισκέφτηκα, ακόοομη υπάρχει εκεί, με ανυπόφορα ανέκδοτα όπως “Πως λέγεται ο Γάλλος δολοφόνος – Φραγκοφονιάς”). Η συντήρηση όλων αυτών των site δεν ήταν εύκολη υπόθεση, αφού μόνο για το enjoy, έπρεπε να προσθέτω νέα, να συντονίζω την συντακτική ομάδα, να επικοινωνώ με εταιρείες οργάνωσης για προσκλήσεις για τους συντάκτες, να οργανώνω διαγωνισμούς.

Κάπου εκεί συνειδητοποιήσαμε ότι υπάρχει περίπτωση να βοηθήσει βιοποριστικά η φάση του web develepment ή όπως αλλιώς το λένε (τότε δεν είχα σκεφτεί τον όρο “web marketing” ακόμη). Αρχίσαμε δειλά δειλά να φτιάχνουμε διάφορα ξενόγλωσσα sites, blogs κλπ. Ήταν τότε που  ήρθε το πρώτο scaling, όταν και στήσαμε επικά sites,  χρησιμοποιώντας υλικό γραμμένο από εμάς και σχεδιασμένα από εμάς (πέρασε αρκετός καιρός για να καταλάβω ότι η καριέρα μου ως web designer δεν είχε πολλά ψωμιά). Sites όπως το ιστορικό σάιτ για το λοστ (στημένο περίπου 4 χρόνια πριν) καθώς και πολλά άλλα sites για τηλεοπτικές σειρές (csi miami, prison break, family guy) αλλά και συγκλονιστικά  blogs που θα εκμεταλλευόταν τις σπάνιες γνώσεις μ στη βιολογία.

Δεν καθίσαμε ήσυχοι, και προσπαθήσαμε, χρησιμοποιώντας τα ίδια πρωτόγονα χειροκίνητα μέσα να φτιάξουμε sites αφιερωμένα σε celebrities. Και ακόμη sites με συλλογές anime videos, sites για σπαθιά σαμουράι (!), για μέρη στην Ινδία, sites με υλικό για gothic social networkers, με συλλογές βίντεο με σπουδαία γκολ. Φάγαμε ώρες των ωρών να στήσουμε στους σέρβερ μας μοναδικά sites για ringtones, ή για ηλεκτρονικά παιχνίδια! Επίσης μας τη βάρεσε ότι θα ήταν σούπερ ιδέα να φτιάξουμε ένα μίνι δίκτυο με σάιτ για αυτοκίνητα .

Φυσικά έχοντας στη διάθεσή μας 4 χέρια, 2 μυαλά και αρκετή τεμπελιά ήταν ευνόητο, ότι στο τραπέζι έπεφταν πολλές ιδέες, εκ των οποίων το 60-70% έμενε απραγματοποίητο. Τα καινούρια sites που φτιαχνόταν, έπρεπε να ανανεώνονται σε υλικό, ενώ παράλληλα δεν έπρεπε να παραμελούμε τα παλιά. Κάποια στιγμή με τον αριθμό των σάιτ μας γύρω στα πενήντα, εξήντα, εμείς δεν ασχολούμασταν με περισσότερα από 2, 3.

2 χρόνια πριν το σήμερα ζήσαμε μια περιόδο όπου κατανοήσαμε την δύσκολα συλλήψιμη δύναμη του web advertising, οπότε χρειαζόμασταν, σε τακτική βάση sites που στηνόταν μέσα σε μια νύκτα, για να τα δοκιμάσουμε για την προώθηση διαφορετικών προϊόντων! Τότε μπήκαμε για πρώτη φορά στην ιδέα της δημιουργίας twin sites. Ένα site για ipod, ένα δεύτερο για iphone, ένα τρίτο για xbox, και όλα με το ίδιο κείμενο και αλλαγές σε συγκεκριμένες λέξεις, συγκεκριμένες εικόνες κλπ κλπ! Τα site μας εκτοξεύθηκαν από τα 60-70 σε πολύ περισσότερα από 110, μέσα σε ένα εξάμηνο. Αναπόφευκτα τα παλαιότερα site μας αφέθηκαν στη μοίρα τους.Τότε ακόμη τα κείμενα μας γινόταν rewrite από εμάς, τα site προγραμματιζόταν το καθένα ξεχωριστά σχεδόν από το μηδέν και η προώθησή τους γινόταν εξίσου χειροκίνητα.

Και ξαφνικά πριν από ένα δεκάμηνο ήρθε στη ζωή μας η αυτοματοποίηση που σηματοδότησε το δεύτερο και πολύ πιο ραγδαίο κύμα scaling. Χρησιμοποιώντας ειδικά προγράμματα μπορούσαμε να πάρουμε ένα άρθρο και να δημιουργήσουμε μέσα σε 6, 7 λεπτά 50-100 παραλλαγές του. Μετά έπρεπε αυτός ο  πρωτόγνωρα μεγάλος αριθμός άρθρων να μπορεί να μπει με κάποιο σχετικά ευφικτό τρόπο στα σάιτ μας. Φυσικά υπήρχαν προγράμματα και γι’αυτό.  Επίσης η χρησιμοποίηση έτοιμών λογισμικών (wordpress) και templates, μας έλυσε τα χέρια για την εύκολη κατασκευή sites.  Μέσα σε αυτούς τους δέκα μήνες τα σάιτ μας ξεπέρασαν τα χίλια, το καθένα γεμάτο με εκατοντάδες άρθρα,  όλα διασυνδεμένα μεταξύ τους, πάντα με τη βοήθεια ειδικών προγραμμάτων.  Πλέον μπορούσαμε να στήνουμε δεκάδες sites με μπόλικο περιεχόμενο σε ένα πενθήμερο, να ανανεώνουμε εκατοντάδες sites ταυτόχρονα, να διοχετεύουμε σε καθημερινή βάση στο δίκτυο χιλιάδες άρθρων, να φτιάχνουμε δεκάδες χιλιάδων  links προς τα site μας κοκ.

Την ίδια στιγμή σε κάθε γωνιά της γης, χιλιάδες άλλοι web developers επιδιώκουν να δημιουργήσουν αντίστοιχα μεγάλα δίκτυα. Για να μην ξεχάσουμε τα εκατομύρια των ίντερνετοχρηστών που στήνουν ένα blog, το οποίο παρατούν την επόμενη, φτιάχνουν προφίλ σε μια σελίδα στην οποία δεν θα ξαναμπούν, αναπαράγουν σε χιλιάδες αντίτυπα ένα Lyric, μια ατάκα, ένα βίντεο, μια εικόνα, ένα friend request, ένα image comment, κοκ.

Αυτή τη στιγμή το μέγεθος της πληροφορίας που υπάρχει στο διαδίκτυο δεν νομίζω να μπορεί να υπολογιστεί και αν μπορεί για το παρόν δευτερόλεπτο, σίγουρα θα πρέπει να γίνει καινούριος υπολογισμός για το επόμενο. Αν νιώθουμε σταγόνα στον ωκεανό στον πραγματικό κόσμο, στην δικτυακή του εκδοχή η κατάσταση είναι πολύ πιο χαοτική.  Οι σπάμερς είναι εδώ και είναι πιο δυνατοί από ποτέ.

ΥΓ: Mόλις συνειδητοποίησα ότι η έκρηξη της αυτοματοποιημένης παραγωγικότητάς μου (πιο κομψή έκφραση για το spam), με έκανε να πάψω να ακούω μουσική. Στην προσπάθεια να αφομοιώσω το συνεχές scaling στο οποίο υποβάλλουμε τις δικτυακές μας καμπάνιες, νιώθω ότι η πληροφορία μου παραγεμίζει τον εγκέφαλο και ότι δεν με παίρνει να τον επιβαρύνω και με έξτρα μουσική. Την προηγούμενη βδομάδα συνέβησαν οι χειρότερες ζαλάδες τις ζωής μου και το μεγαλύτερο μπλοκάρισμα της σκέψης μου από εκείνο το καταραμένο 3ημέρο του δεύτερου έτους με τα συνεχόμενα 17ωρα μελέτης για το μάθημα της Βιολογίας Ανάπτυξης. ΣΤΟΠ! Ώρα για Arcade Fire!

Και μετά από εμπνευσμένες, ατμοσφαιρικές δημιουργίες, ο θαυματουργός Ντέιβιντ Φίντσερ το έριξε στην βιογραφία. Αποφάσισε να μας διηγηθεί πως δημιουργήθηκε η μεγαλύτερη ιντερνετική μανία των τελευταίων χρόνων.. το facebook. Κάθισε λοιπόν και έστησε το πορτραίτο του απόλυτα επιτυχημένου nerd τεχνοκράτη, Μαρκ Ζούκεμπεργκ (για όσους δεν γνωρίζετε, ο ιδρυτής του Facebook). Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι ο μίστερ Φίντσερ χαραμίζεται σε ένα τόσο επίπεδο και επιφανειακό σεναριακό θέμα. Μάλλον δεν θα διαφωνήσω επ’ αυτού, ωστόσο και σε αυτό το είδος τα κατάφερε άψογα.

Έτσι κατάφερε να στήσει μια πολύ συνεκτική, ευχάριστη ταινία, με γρήγορο ρυθμό, χιούμορ και ένταση, που αν ήταν 20 λεπτά μικρότερη θα χτυπούσε ένα 8αράκι εύκολα. Και δεν αρκείται στην περιγραφή γεγονότων. Διεισδύει στους χαρακτήρες, εξερευνεί τους βασικούς πρωταγωνιστές και σκιαγραφεί τη ψυχοσύνθεσή τους. Ο Τζες Αϊσενμπεργκ (Ζομπιλαντ) στον πιο σοβαρό ρόλο της ως τώρα καριέρας του, πείθει απόλυτα ως Ζούκεμπεργκ, ενσαρκώνοντας τον απόλυτο νερντ-ιδιοφυϊα, με περιορισμένη εως ανύπαρκτη προσωπική ζωή και προβλήματα στην έκφραση του εαυτού του.

Καθότι γουεμπμάστερ και ιδιοκτήτης/διαχειριστής μικρών/αποτυχημένων κοινωνικών δικτύων (:P rockarolla.gr διαμάντι μεν, κατέντησε μαύρο χάλι δε, mycorner.gr μαύρο χάλι ξεκίνησε και έτσι συνέχισε), περιττό να πω ότι το συγκεκριμένο θέμα με αφορούσε ιδιαίτερα καθώς και ότι έσκασα από τη ζήλια μου για την προσήλωση του Ζούκεμπεργκ στο στόχο του και  σε αυθεντικές, ευφάνταστες ή μη ιδέες (γίνονται πολλές αναφορές σε μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά κολπάκια του FB, όπως ο τοίχος, το status κλπ κλπ), που μετακίνησαν το ίντερνετ αρκετά βήματα (τώρα μπροστά, πίσω;; θα σας γελάσω).

Εν πάσει περιπτώσει, είναι ιντριγκαδόρικο και ενδιαφέρον να έχεις μπροστά σου τον ιδρυτή του facebook και αυτός να σου εκμυστηριεύεται ότι η μεγαλύτερη επιτυχία της σύγχρονης ιστορίας του ίντερνετ θεμελιώθηκε στη βασική ιδέα της ροπής των αρσενικών να γονιμοποιήσουν κοριτσάκια (και των κοριτσακιών να γονιμοποιηθούν), αρκεί αυτή η ανάγκη να καλύπτεται με τακτ. Προσθέστε στη συνταγή και την σύλληψη του αιώνα, ότι είναι πολύ πιο ενδιαφέρον να κάνεις cyber dating με γνωστούς σου, παρά με τον άγνωστο aragorn1984 και έχουμε αποκωδικοποιήσει την πολύτιμη φόρμουλα του φατσοβιβλίου.

Πρώτη φορά το Χόλιγουντ έχει το ίντερνετ και μάλιστα μια συγκεκριμένη του σελίδα ως βασικό θέμα του. Μια καινούρια κατηγορία πρωταγωνιστών/ηρώων, που αξίζουν κινηματογραφικής αναφοράς, γεννιέται. Οι επιχειρηματίες του ίντερνετ είναι εδώ και στο μέλλον θα μας απασχολούν πολύ πιο συχνά.

ΥΓ: Ο Γούντι Άλεν επανήλθε δριμύτερος με το “Θα συναντήσεις ένα ψηλό μελαγχρινό άνδρα”, αλλά όσο Γουντιαλεν-ική και αν είναι η ατμόσφαιρα της ταινίας (και άρα ιδιαίτερα ευχάριστη), το σενάριό της δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος, κατά την ταπεινή μου γνώμη. Ευχάριστό αλλά ως εκεί!!

Λοιπόν, ως γνωστό οι εκλογές πάααλι πλησιάζουν και όπως είχα πει και σε προηγούμενες περιπτώσεις, δικαιούμαι να γράφω ένα ποστ πριν από κάθε εκλογική αναμέτρηση! Τούτο που σας περιγράφω ήταν από τα πιο ευτράπελα που υπέπεσε στην αντίληψή μου!

Νεαρός “φίλος” στο facebook μου στέλνει προχτές, όπως και σε μπόλικο άλλο κόσμο το παρακάτω μήνυμα:

Καλημέρα! Συγγνώμη για το παρακάτω μήνυμα, δε θα σε ενοχλήσω ξανά για τέτοιο λόγο. Απλά όπως κάθε παιδί, έτσι κι εγώ θέλω να στηρίξω τον πατέρα μου στην προσπάθεια που κάνει στην πολιτική σκηνή του τόπου. Έτσι λοιπόν θέλω να σου ζητήσω, αν δεν αντιβαίνει στις πολιτικές σου πεποιθήσεις και αν δεν έχεις οποιαδήποτε άλλη υποχρέωση να ψηφίσεις &^@#^*^#&*^, που βάζει υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος #$$#@ με το συνδυασμό του #$@######$#@. Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ και πάλι συγγνώμη για την ενόχληση.

Εξαιρετικό το παιδί, ευγενέστατο.  Συγνώμη που σας στέλνω μήνυμα, αλλά παρόλα αυτά θα σας το στείλω, αν έχετε την ευγενή καλοσύνη, αν δεν έχετε κάνει κονέ με κάποιον άλλον και αν δεν σας ενοχλεί ψηφίστε τον πατέρα μου. Καταλάβετέ με, νιώστε με και εσείς στη θέση μου το ίδιο θα κάνατε!

Ότι δλδ η ψήφος μας θα δωθεί σε κάποιον επειδή δεν έχουμε κάτι καλύτερο να κάνουμε. Βρεε δεν πάμε καλά. Τα ευτράπελα δεν σταματούν εδώ. Μετά από πολλές  ώρες (αρκετές ώστε να έχω ξεχάσει το προηγούμενο μήνυμα) μου έρχεται το εξής μήνυμα:

george $@$#$#@:

an mou kaneis ta eisitiria erxome k ton psithizo…ego sou estila apo tin ameriki 3 psithous.kali epitixia sto patzo

Αμέσως αναρωτιέμαι πότε έστειλα εγώ μήνυμα σε αυτόν τον  george $@$#$#@, που  με ξέρει,που στο καλό του βάρεσε να μου στείλει μήνυμα και για ποιόν παντελή μιλάει (τον αδερφό μου;;).Η κατάσταση χειροτέρεψε σήμερα το πρωί, όταν έλαβα και τρίτο μήνυμα:

george #$*(():

geia sou george egw den tha ton phifisw kai zitas na sou steilw ta eisitiria? tou eipa oti tha phifisw ton geitona mou lololololol

Αυτό παραπήγαινε.. ο αποστολέας του δεύτερου μηνύματος απευθυνόμενος σε μένα (; geia sou george;;) μου έλεγε αυτά τα ακαταλαβίστικα! Αγχώθηκα καθότι άρχισα να σκέφτομαι ότι χακαρίστηκε το account μου και ότι θα θιγεί η ακεραιότητα μου κλπ κλπ (zdooin). Μπαίνω μέσα στο προφίλ μου και ευθύς αμέσως όλο το μυστήριο διαλευκάνθηκε. Το παιδί είχε στείλει με μορφή mass mail το μήνυμά του σε πολλαπλούς παραλήπτες, με αποτέλεσμα να γίνουμε μια παρέα όλοι! Έτσι όταν κάποιος απαντούσε σε αυτό το εξαιρετικό μήνυμα, την απάντηση την λάμβαναν και  όλοι οι υπόλοιποι στο inbox τους. Έτσι ο george no1 έστειλε σε όλους το μήνυμά του (άρα και σε μένα και στον george no2) που αρχικά το εκλάβαμε ως μήνυμα προς εμάς. Ο george no2 απαντώντας στον george no1 του έστειλε το μήνυμά του το οποίο έλαβα και εγώ και το οποίο με βραχυκύκλωσε τελείως γιατί ταιριάζανε απόλυτα και τα ονόματα (george, patzos)!

Πέρα από τη κωμωδία συμπτώσεων, γίναμε (όλοι όσοι λάβαμε εκείνο το mass mail και εσείς που με διαβάζετε αυτή τη στιγμή) και μάρτυρες της αυθεντικής, ρομαντικής και τίμιας στάσης ενός “τυχαίου” πολίτη απέναντι στις εκλογές (που κάτι μου λέει ότι δεν αποτελεί μια γραφική μειοψηφία)! Θα μου δώσεις εισιτήρια; Αν ναι θα τον ψηφίσω. Αν όχι, τότε λυπάμαι. Και μη ξεχνάς, σου έχω στείλει 3 ψήφους από την Αμερική, όταν αύριο μεθαύριο βρεθώ στην ανάγκη σου, φρόντισε να μου το ξεπληρώσεις, με οποιοδήποτε τρόπο.

E ρε γλέντιαα!!

ΥΓ: Ως φοιτητής είχα πάρει και εγώ τικέτα από κάποιο κόμμα, αλλά πήγα και ψήφισα λευκό Καφρίλα; Θα σας γελάσω!

Όλα ξεκίνησαν όταν αποφάσισα να κάνω μια βόλτα στο μπλογκ του Λευτέρη! Ωωωπ έχει σχόλια στο τελευταίο του ποστ, γιααα να τα διαβάσω! Και εκεί βρίσκω σχόλιο από τον Anisixos:

anisixos said…

ANISIXOS IS BACK!

http://anisixos.blogspot.com/2010/08/anisixos-is-back.html

Aναμενόμενα ο Λευτέρης απαντά:

Left Titty said…

ston p#$$@#so mas

Εγώ δεν κρατιέμαι και προσθέτω:

comfis said…

emena pantws 3 4 xronia me katatrwge i idea pote 8a gyrisei o anisixos. Twra kserw!

Το χειρότερο είναι ότι άρχισε να μου τρώει τα σωθικά στ’ αλήθεια η απορία ποιός στο διάολο είναι ο ANISIXOS και γιατί γύρισε πίσω. Μπαίνω στο μπλόγκ του, κοιτάζω τα ποστ του και κολλάω στον πιασάρικο τίτλο: ΟΙ ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ

To post αυτό είναι μια οργισμένη καταγγελία προς τις καφετέριες όπως ίσως καταλάβατε από τον τίτλο! Ο Anisixos φαίνεται να έχει υπαρξιακές αναζητήσεις σχετικά με το πως στο καλό κατασκευάζουν αυτό τον διαολεμένο φραπέ και το ποστ ξεκινάει έτσι:

Ειχα παει στην καφετερια της γειτονιας και παραγγειλα ενα φραπε με παγωτο.Αυτο που δεν καταλαβαινω ειναι πως μεσα σε 1 λεπτο ειναι ετοιμος ο καφες.Μηπως αυτο σημαινει οτι τον ετοιμαζουν τσαπα τσουπα για να ξεμπερδευουν; Εξαλλου και το αποτελεσμα δεν ειναι το καλυτερο.Το παγωτο σωζει την κατασταση.Κατα τ’ αλλα ο καφες ειναι εξαιρετικα μετριος (οχι, δεν τον παραγγελνω μετριο).
Ο φραπες με παγωτο κανει 3,70.Ειναι δυνατον;
Ακουστε και το αλλο.Πηγα σε αλλη καφετερια και πηρα φραπε με παγωτο και εκανε 5 ευρω!! Φτανει πια η αισχροκερδια!!

Ένα ασφαλές συμπέρασμα που βγάζουμε ως εδώ είναι ότι ο Anisixos γουστάρει τρελά φραπέ παγωτό. O Anisixos δεν σταματάει εδώ και περιγράφει ένα πρόσφατο περιστατικό που αληθινά συγκλονίζει (ε διαβάστε ντε το ποστ του)! Και καταλήγει με ένα βαθιά ανθρώπινο επίλογο-καταπέλτη:

Φτανει πια!!
Μια καφετερια της προκοπης, που να σεβεται τους πελατες, με καλες και προσιτες τιμες, με καλα προιοντα, με καλο σερβις, χωρις μουσικες, χωρις τηλεορασεις, με air-condition, και με ομορφο και προσεγμενο περιβαλλον, υπαρχει επιτελους; ΥΠΑΡΧΕΙ??

Συγκίνησις.. Anisixos is back!!!

ΥΓ: O Anisixos έχει ποστάρει και άλλα αριστουργήματα όπως ΑΦΗΣΤΕ ΗΣΥΧΟ ΤΟ ΝΙΚΟ ΓΚΑΝΟ, ΑΦΗΣΤΕ ΗΣΥΧΟ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟ, Η ΔΗΘΕΝ ΓΛΑΣΤΡΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΕΞΩΦΥΛΛΟ, ΠΕΣ ΜΑΣ ΤΙ ΠΙΝΕΙΣ ΝΙΚΟ ΑΛΙΑΓΑ