Για ένα καλύτερο χαμόγελο ρε γαμώτο. Στην τρυφερή ηλικία των 11 έτρεχα παίζοντας κυνηγητό προς τη μπασκέτα που ήταν η μάνα μας. Ο Διαμαντής Μπουλής, με σπρώχνει προς τα μπρος και σπάω τα μπροστινά μου δόντια πάνω στη μπασκέτα.

Τα χρόνια πέρασαν, και μετά από πολλές επεμβάσεις στο στοματάκι μου, δυστυχώς έμεινε στο ένα από τα δύο δόντια μια μαυρίλα. Η κατάσταση συνεχίστηκε και μπορώ να πω ότι κατάστρεφε το υπέροχο χαμόγελό μου!

Τα χρόνια πέρασαν, έγινα ακόμη μεγαλύτερος γόης και σκέφτηκα ότι δεν γίνεται να κυκλοφορώ με αυτό το χαμόγελο. Κάποιοι είπαν ότι είναι στοιχείο της προσωπικής μου γοητείας, αλλά εγώ τους είπα “γκόου του χελ γιου μπλάντι μπάαασταρντ!”. Αποφάσισα λοιπόν να δώσω τέλος στη μιζέρια του μαυρισμένου χαμόγελου, να αφήσω για πάντα πίσω τα μισόκλειστα στόματα κλπ κλπ.

Έτσι πήγα στον οδοντίατρο και αφού έκανα ένα καθαρισμό, αποφασίσαμε την επόμενη να ξεκινήσουμε την διαδικασία. Ρε παιδιά, δυόμιση ώρες τροοοοοόχιζε τα δύο δόντια.. το 1/3 του καθενός έμεινεε. Τόσοοο αίμα που έφτυσα ούτε στα ζόμπικα έπη του Ρομέρο! Τέσπα.. όταν αντίκρυσα το τι απέμεινε.. το θέαμα ήταν οικτρό. Μόνη λύση: βάλαμε προσωρινά θηκάκια μέχρι να ετοιμαστούν οι θήκες. Aυτά τα θηκάκια προκάλεσαν νέα κύματα αίματος. Το χειρότερο όμως είναι ότι με αυτά τα θηκάκια μοιάζω σαν σκιούρος (για μια εβδομάδα). Είναι αρκετα μεγαλύτερα από ότι θα ήθελα, και έχει παραμορφωθεί το χαριτωμένο αυτό φατσάκι!! Ααααααχ τι τα θελα εγώω τα κάλη μου λέτε;; Αφού μου το χε πει , ο τύπος, “είναι στοιχείο της προσωπικής γοητείας σου”… πάααααρτα τώρα γιωργάκη… σκίουρε ε σκίουρεε!

ΥΓ: Ο οδοντίατρος, τον οποίο και εμπιστεύομαι τα μάλα, με διαβεβαίωσε ότι οι κανονικές θήκες θα είναι
τέλειες.. γι’ αυτό ας μην απελπιζόοοομαστε ακόμη! Have Faith Comfiiis!

H μαμά κάθεται στην κουζίνα και μαγειρεύει. Ο αδελφός παίζει Wow και κάποια στιγμή φωνάζει

“Δεν έχω Μάνα”

η μάνα που είναι περήφανη στ’ αυτιά απαντά

“Τι θες παιδί μου”

κανείς δεν απαντάει και είμαστε όλοι ευτυχισμένοι.

Aντε ρε κωλοWow

Πάει ο Θανάσης σε ένα πετ σοπ και λέει:
-Θέλω ένα ζώο το οποίο να μιλάει
-Έχουμε πολλά πολλά είδη παπαγάλων που μιλούν, θέλετε να σας δείξουμε;
-Θέλω κάτι πολύ ιδιαίτερο.. οι ομιλούντες παπαγάλοι είναι συνηθισμένοι
-Aααα, τότε έχω αυτό που πραγματικά χρειάζεστε.. μια σαρανταποδαρούσα!!
-Την αγοράζω …και μετα, και μετα;;

Kατ’ αρχήν np Michael Flatley – Warriors

Κατά δεύτερον πάρτε μερικά σόνγκια με τα οποία κόλλησα:

Analyze – Thom Yorke
Hey Bulldog – The Beatles
She ‘s like a Rainbow – Rolling Stones
I want to hear what you got to say – The Subways
Cover’s Blown – Belle and Sebastian
Warrior – Yeah Yeah Yeahs
Sss – Film
Bloc Party – Song for Clay
I don’t feel like dancing – Scissor Sisters
Lamp – My wet Calvin
Never be the same again – Puressence …και μετα, και μετα;;

“-None shall pass..! -What? -None shall pass..!”

Θυμάστε αυτό;

“Θα ήθελα την Παπαρήγα την καλή..”

Ή μήπως αυτά:

“Βρε λες να είμαι Τουρκόσπορος;” …και μετα, και μετα;;

Ο υποψήφιος δήμαρχος Χίου δήλωσε με υπερηφάνια: “Θα χτίσουμε ένα σύγχρονο και όμορφο νεκροταφείο για να μπορούμε να το χαιρόμαστε όλοι εμείς οι Χιώτες”