Ήταν βράδυ και έπεσα να κοιμηθώ, αλλά αυτό δεν είναι ασυνήθιστο! Ξαφνικά βρίσκομαι στον σπίτι στον Καρφά και με το που ανοίγω την πόρτα βλέπω δύο κοριτσάκια με αίμα να τρέχει από τα μάτια, και χλωμό δερματακι να γυρνούν το πρόσωπό τους αργά προς το μέρος μου! Σιτ, σκέφτομαι, γουι αρ κομπλίτλι φακντ απ! Καταλαβαίνω ότι τούτα τα παιδάκια δεν θέλουν το καλό μου όποτε τα αρχίζω στις γρήγορες πριν η κατάσταση ξεφύγει από τον έλεγχο! Κουντρουβαλώ τις σκάλες αλλά στον γύρω χώρο διαπιστώνω ότι η κατάσταση δεν είναι καλύτερη! Κόσμος τρέχει στους δρόμους, διάφοροι κυνηγούν διάφορους! …και μετα, και μετα;;
Το λοιπόν, μετά από τα άπειρα μπλογκς με εκνευριστικές καταστάσεις στην ουρά διαφόρων ταμείων (τραπεζών, σουπερμάρκετ κλπ κλπ), χτες είχα μια νεα, πέρα για πέρα πρωτότυπη εμπειρία που μπορεί να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία “Σιτσουέισονς με ενοχλητικούς τύπους στην ουρά“! Η παρέα -5 άνθρωπες- αποφάσισε να κινηθεί προς γνωστό μπαράκι της Χίου (ονόματα δεν λέμε, το Plan B ήταν) που αποτελεί τη μέση λύση σε όλα: ούτε πολύ καγκούρικο, ούτε πολύ εναλλακτικό, ούτε τελείως μπιτ, ούτε τελείως ρέγκε, ούτε γεμάτο νιάνιαρα αλλά ούτε γεμάτο γέροντες. Δυστυχώς όλα τα σταντ ήταν γεμάτα κόσμο, κάτι το οποίο μας προβλημάτισε αλλά δεν μας αποθάρρυνε! Περιμέναμε καρτερικά ώσπου βλέπουμε δύο κοπέλες να πληρώνουν για να φύγουν! …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 13/07/2010 by Comfis
στην κατηγορια αστειακια
|
Και μη μου πείτε ότι δεν είναι επίκαιρο το θέμα του ύπνου! Καλοκαιρί και ύπνοος πάνε μαζί! Αν λοιπόν ο ύπνος ήταν φωτογραφία θα ήταν κάτι σαν αυτό:
…και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 03/07/2010 by Comfis
στην κατηγορια αστειακια
|
Τόση τσατίλα και όρεξη για γκρίνια είχε καιρό να μου συμβεί! Γυρνώντας από το μεσημεριανό μπάνιο (την βρήκα τη λύση για το μαύρισμα, έκοψα το αντιηλιακό μετά τις 4) φτάνω στην προκυμαία, για να δω μαζί με τη συνήθη εκλεκτή παρέα τον 3ο προημιτελικό του Μουντιάλ σε γνωστό καφέ και όλα είναι καλά, χαμογελαστά και ηλιόλουστα. Καθούμενος δε, στην αναπαυτική μου καρέκλα, μαθαίνω ότι το σκορ είναι ήδη 1-0 υπέρ της Γερμανίας (έπαιζε εναντίον της Αργεντινής) και χαίρομαι πολύ γιατί το ματς θα “ανοίξει” λογικά!
Όλα τα όμορφα εξαντλούνται κάπου εδώ.. από τη μεριά του λιμανιού ακούγεται μια φωνή, τόσο διαβολική που θα ορκιζόμουν ότι ήταν αποκύημα της φαντασίας μου! Μια φωνή που είμαι σίγουρος ότι θα έπαιζε χωρίς αντίπαλο στο πρωτάθλημα της Πιο Αντιπαθητικής Φωνής του Πλανήτη. Πρόκειται για γυναίκα, που λογικά έχει κέρατα, κοκκινωπό δέρμα και φολίδες, ζυγίζει γύρω στα 450 κιλά και το πρόσωπό της έχει σπυριά, πολλά. Για την ακρίβεια, ανάμεσα στα σπυριά υπάρχει και λίγο πρόσωπο! …και μετα, και μετα;;
Όσο τα χρόνια περνούν, το ανθρώπινο μυαλό ρέπει προς τον εκφυλισμό! Οκ ρε μάστορα, κάτι μας είπες τώρα!! Η κυρά Δέσποινα, που μένει στο διαμέρισμα κάτω από της Βασούλας, εκ πρώτης όψεως φαίνεται διαυγής! Χτες χτύπησε την πόρτα της Β. και της ζήτησε να της αλλάξει τη φιάλη γκαζιού, στη συσκευή της! Το παραπάνω ήταν, όπως αποδείχτηκε, μια πρόφαση για τον παρακάτω αξιοσημείωτο διάλογο:
-Σοφία μου (βασούλα την λένε), έχω ένα παράπονο από σένα.. Πρέπει να κάνεις κάτι γιατί αυτός ο αέρας χτυπάει στον τοίχο μου και πέφτουν πετραδάκια πάνω στο τραπέζι μου.. ένα καφεδάκι βγήκα να πιω στη βεράντα και αναγκάστηκα να μπω μέσα!
- Μήηπως θέλετε να έρθετε στο μπαλκόνι μας να δείτε ότι δεν βγαίνει από κάπου αέρας; …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 25/04/2010 by Comfis
στην κατηγορια αστειακια
|
Όλα ξεκίνησαν πριν 12 ημέρες όταν έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή της στη ζωή μου! Τότε δεν έδωσα καν σημασία γιατί πραγματικά δεν περίμενα ότι θα έπαιζε τόσο σημαντικό ρόλο στη ζωή μου, για την επόμενη εβδομάδα. Πέρασαν 2 ημέρες και αυτή στεκόταν εκεί, αμετακίνητη! Πλέον, δεν μπορούσε παρά να τραβήξει την προσοχή μου!! Άρχισα να την περιεργάζομαι συστηματικά! Εκείνη, καθόταν αγέρωχη, αμίλητη, δίπλα στο μόνιτορ του PC μου…!!
Όλα αυτά με ανάγκασαν να ποστάρω το ακόλουθο κειμενάκι στο Facebook μου: …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 18/04/2010 by Comfis
στην κατηγορια movin' pics, αστειακια
|
Είναι από αυτές τις ταινίες που κάποιος, από την αρχή ως το τέλος τους, αναρωτιέται αν πρόκειται για παρωδία η κανονική ταινία! Και στο τέλος καταλήγει, πολύ σωστά, ότι πρόκειται για παρωδία! Το κακό είναι ότι αυτοί που την έφτιαξαν, νόμιζαν ότι φτιάχνουν κανονική ταινία! Ή τουλάχιστον, έτσι μας είπαν εμάς, των ανίδεων!
Αν σκέφτεστε να την δείτε στο σινεμά και δεν είστε κάτω των 10, σας ξορκίζω, μην την δείτε!! Εκτός αν το κάνετε συνειδητοποιημένα. Όπως εγώ, εν πλήρει γνώσει, στον κολοφώνα της βαρεμάρας μου, αποφάσισα να την απόλαυσω, από την άνεση του καναπέ μου! …και μετα, και μετα;;
Ελάτε, πείτε την αλήθεια, παραδεχτείτε το.. όλοι εσείς εδώ μέσα, σίγουρα κάποια στιγμή στη ζωή σας θελήσατε να γίνετε μεγάλοι κιθαρίστες.. και εγώ έπεσα στην ίδια παγίδα, το ομολογώ!! Και εκεί που όλα έδειχναν ότι κάθε μου προσπάθεια να γίνω βιρτουόζος κιθαρίστας κατέληγε σε αδιέξοδο, συνάντησα την γκουρού της κιθάρας ,Orkilletus, που μέσα από το Touch of evil των Judas Priest, κάνει υψηλού επιπέδου διδασκαλία στην τέχνη της κιθάρας!
Ήδη η περιγραφή του βίντεο αφοπλιστικά ανέφερε: “I hope it helps 
^^ “! Bλέπουμε όλοι ότι η Orkillatus, είναι άνθρωπος απλός και καταδεκτικός, πρόθυμη να μας δώσει τα φώτα της, με τρόπο τσαχπίνικο, όπως υποδηλώνουν και τα emoticon που ακολουθούν!! Το video ξεκινάει χωρίς ήχο, αλλά η Ο. είναι εκεί για να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και να μας εξηγήσει: “You have to turn it very loud…” . Μια έξυπνη κίνηση από την Ο., στην προσπάθεια να οξύνει την ακοή του κάθε λογής γουόνα μπι βιρτουόζου! Τέσπα, δυναμώνω στο φουλ την ένταση και στο βάθος κάτι ακούγεται! …και μετα, και μετα;;
Το γεγονός αυτό συνέβησε πρώτη φορά στη ζωή μου και λογικά -με βάση τις πιθανότητες αν το δεις- θα είναι η τελευταία. Πίναμε, λοιπόν, ξέγνοιαστα το τρίτο ποτάκι όταν ο σε-μαύρα-χάλια-μουντ φίλος, μου λέει:
- Ρε συ νοστιμούλα αυτή..;
- Ααα ναι, καλούλα είναι, μάλλον
- Έλα πάμε..
- Που πάμε μωρέ, που πάμε;
- Πάμε να τους την πέσουμε! …και μετα, και μετα;;
Τούτη ήταν βδομάδα της κακοτυχίας, ή τώρα που το σκέφτομαι έχουμε να κάνουμε με μήνα κακοτυχίας. Αν τα δεις με μάτι ψύχραιμο, μπορείς ως και να σκάσεις στα γέλια με τις γκάφες/κακοτυχίες σου. Όταν μάλιστα, αποστασιοποιημένα παρατηρήσεις την αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν στην κακοτυχία σου, αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον!
Περιστατικό Α:
Την Πέμπτη είχε κανονιστεί συνέλευση στην πολυκατοικία.. γυρνώντας σπίτι παρατηρώ συνάρθροιση και έντονους τόνους στην είσοδο της πολυκατοικίας και τον σπιτονοικοκύρη μου, που αναγκάστηκε να έρθει και αυτός για να λύσει το πρόβλημα που είχαν (το οποίο στην πραγματικότητα ήταν ανύπαρκτο), να αγορεύει. Ο Σ. (σπιτονοικοκύρης) αφού τελικά έλυσε όλα τους τα προβλήματα, μου ζήτησε πολύ ευγενικά να τον πάω στην Χαριλάου. Παίρνω τη μηχανή, τον πάω στον προορισμό του και επιστρέφω (δεν διάσχισα πάνω από 1,5 χιλιόμετρο). …και μετα, και μετα;;
Ήταν βράδυ και έπεσα να κοιμηθώ, αλλά αυτό δεν είναι ασυνήθιστο! Ξαφνικά βρίσκομαι στον σπίτι στον Καρφά και με το που ανοίγω την πόρτα βλέπω δύο κοριτσάκια με αίμα να τρέχει από τα μάτια, και χλωμό δερματακι να γυρνούν το πρόσωπό τους αργά προς το μέρος μου! Σιτ, σκέφτομαι, γουι αρ κομπλίτλι φακντ απ! Καταλαβαίνω ότι τούτα τα παιδάκια δεν θέλουν το καλό μου όποτε τα αρχίζω στις γρήγορες πριν η κατάσταση ξεφύγει από τον έλεγχο! Κουντρουβαλώ τις σκάλες αλλά στον γύρω χώρο διαπιστώνω ότι η κατάσταση δεν είναι καλύτερη! Κόσμος τρέχει στους δρόμους, διάφοροι κυνηγούν διάφορους! …και μετα, και μετα;;
