Δημοσιευτηκε στις 26/08/2011 by Comfis
στην κατηγορια movin' pics
|
Τον βετεράνο Τέρενς Μάλικ τον εκτίμησα από το The Thin Red Line και με σύγχισε λίγο με το (λέγε με και Ποκαχόντας) The New World. Οι προσδοκίες όμως από το The Tree of Life ήταν πολύ μεγαλύτερες, λόγω καστ (Μπραντ Πιτ, Σον Πεν – μου κάνεις πλάκα;;) και θεματολογίας. Χωρίς να είμαι μυημένος στον κινηματογράφο του Κιούμπρικ μπορώ να καταλάβω γιατί το επικολυρικό The Tree of Life του δίνει τον τίτλος “O Νέος Κιούμπρικ”. Η όλη ατμόσφαιρα, οι σκηνές από τη γένεση της ζωής και διάφορα σκηνοθετικά τρικ μου έφεραν πολύ έντονα στο νου την Οδύσσεια του Διαστήματος. …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 18/08/2011 by Comfis
στην κατηγορια movin' pics
|
Όχι δεν πρόκειται για αμερικανιά με την Μεγκ Ράιαν και τον Τομ Χανκς. Κάθε άλλο. Ο πολύς Kar Wei Wong (που μετέπειτα σκηνοθέτησε τo μεγαλόπνοο 2046 και το My Blueberry nights) εδώ κάνει το καλύτερό του. Τ0 2046 δεν μπόρεσα να το παρακολουθήσω ολόκληρο και το My Blueberry Nights ήταν οοκ, αλλά τίποτα παραπάνω. Αντίθετα από την πρώτη στιγμή του In the mood for love λογικά θα αγαπήσετε την ορίτζιναλ σκηνοθετική ματιά του Wong με σούπερ ασυνήθιστες λήψεις που όμως γοητεύουν. Το σάουντρακ ανεβάζει την ταινία ένα επίπεδο. Φτιάχνει κλίμα, σε βοηθάει να βουτήξεις μέσα στην ταινία και να βιώσεις το δράμα των χαρακτήρων. Χάιλαιτ οι επαναλαμβανόμενες σκηνές σε αργή κίνηση, διανθισμένες με το κεντρικό theme της ταινίας! …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 22/05/2011 by Comfis
στην κατηγορια movin' pics
|
Νομίζετε ότι μια και είχα τόσο καιρό να σας γράψω για καινούριες καλές ταινίες, ήρθε η ώρα για κάτι πραγματικά καλό; Όοοχι λοιπόν, αγαπητοί φίλοι. Δύο φορές το επιχείρησα να επισκεφτώ τη μεγάλη οθόνη και τζίφος η κατάσταση.
Η αρχή έγινε μόλις επανήλθα στη Σαλόνικα, με το ντοκιμαντερίστικο, άκρως βρετανικό The Trip. Πρόκειται για συρραφή των καλύτερων στιγμών από τα επεισόδια της ομώνυμης σειράς του BBC. Φανταστείτε κάτι σαν ριάλιτι γευσιγνωσίας με δύο σημαντικούς Βρετανούς Κωμικούς, τον Steve Coogan (24 Hour Party People και Tropic Thunder) και τον Rob Brydon. Το σχέδιο είχε ως εξής: Σε διάρκεια 6 ημερών, οι πρωταγωνιστές (που “παίζουν” τους εαυτούς τους), θα έκαναν μια γευστική περιπλάνηση, σε διάφορα εστιατόρια στην Αγγλική επικράτεια. …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 11/04/2011 by Comfis
στην κατηγορια movin' pics
|
To ότι θα σκεφτόμουν κάποια στιγμή ότι ίσως δεν πειράζει τελικά και τόσο που το Biutiful έχασε το όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, δεν ήταν κάτι που μπορούσα να φανταστώ! Το Biutiful έχασε το όσκαρ από το προερχόμενο από την Δανία Ίσως αύριο και μετά την έξοδό μας από το Ολύμπιον, προχτές, μάλλον ήμουν σε θέση να δικαιολογήσω την Ακαδημία για την επιλογή της!
Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα του σημερινού ποστ! Σήμερα θα μιλήσουμε για το Ίσως Αύριο! Λοιπόν πρέπει να είναι η 2η δανική ταινία που μου κάνει τόσο μεγάλη αίσθηση και απέχει πολύ από την προηγούμενη (Τα μήλα του Αδάμ)! Η ιστορία δύο παιδιών από (για διαφορετικούς λόγους) διαλυμένες οικογένειες, η φιλία που αναπτύσσεται και οι απρόβλεπτες, δραματικές συνέπειες της στην πορεία των δύο οικογενειών. Από τη μια η απώλεια, από την άλλη ο χωρισμός κάνουν τα δύο παιδιά να νιώθουν μόνα, εγκαταλελειμμένα, προδομένα και τα οδηγούν σε ακραίες συμπεριφορές. Η συνέχεια στις οθόνες σας. …και μετα, και μετα;;
Σας παραθέτω εδώ τους νικητές των βραβείων Όσκαρ για φέτος (2011)! Στη συνέχεια θα αρχίσω τη γκρίνια μου!
- Καλύτερης ταινίας: “Ο Λόγος του Βασιλιά”
- Πρώτου Αντρικού Ρόλου: Κόλιν Φερθ – “Ο Λόγος του Βασιλιά”
- Πρώτου Γυναικείου Ρόλου: Νάταλι Πόρτμαν – “Μαύρος Κύκνος” …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 27/02/2011 by Comfis
στην κατηγορια movin' pics
|
Στο παρατσάκ των Όσκαρ (θα γίνουν ξημερώματα Δευτέρας), ήρθε η ώρα και για το True Grit. Η ταινία των Αδελφών Κοέν που έχει προταθεί για 10 (γουατ?) όσκαρ! Ε, πρόκειται για άλλη μια υπερεκτιμημένη, από την Ακαδημία, περίπτωση! Όχι γιατί το Αληθινό Θράσος ήταν μια κακή ταινία. Κάθε άλλο. Καλογυρισμένη, με ένα Τζεφ Μπρίτζες, απολαυστικό ως συνήθως, αλλά και με ένα σενάριο τόσο παρωχημένο που καταντάει αδιάφορο (πρόκειται άλλωστε για remake ταινίας του 1969, με τον Τζον Γουέην στο ρόλο που ενσαρκώνει εδώ ο Μπρίτζες… φρέεεεσκιες ιδέες). …και μετα, και μετα;;
Ok, ίσως δεν είναι η πιο όμορφη εικόνα, αλλά είναι σίγουρα από τις πιο αγαπημένες.. Την είδα πριν 12 χρόνια. Την ξαναείδα πριν λίγο και νομίζω είναι μια εύστοχη σύνοψη της ομορφιάς της ζωής.
…και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 07/02/2011 by Comfis
στην κατηγορια movin' pics
|
Οκ, αυτό το πράγμα που συμβαίνει αυτό το Γενάρη/Φλεβάρη δεν έχει προηγούμενο και ακόμη δεν έχει τελειώσει! Μετά τα Black Swan, King’s Speech, ήρθαν, σε τελείως διαφορετικό ύφος τα Blue Valentine (δυστυχώς το είδα σπίτι και όχι στις αίθουσες) και Biutiful για να με αποτελειώσουν! Και ακόμη αναμένω 127 hours και True Gritt! Ο δρόμος είναι μακρύς λοιπόν! Βεβαίως είδα και διάφορα μέτρια όπως τα Hereafter, The Fighter (πόση ώρα τον τσαλαπατούσε ο αντίπαλος τον Γουόλμπεργκ, στο τέλος λες και τον τσίμπησε μύγα, τον έδειρε στο άψε σβήσε) αλλά 3 τόσο καλές ταινίες (black swan, blue valentine και biutiful) είναι πάααρα πολύ!
Τον Ράιαν Γκόσλινγκ τον είχα σε αρκετή εκτίμηση γενικώς λόγω Dead Man’s Bones και λιγότερο λόγω του Ημερολογίου, την Μισέλ Ουίλιαμς δεν την γνώριζα καν και όσο για τον (αν κατάλαβα καλά) πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη Derek Cianfrance δεν είχα την παραμικρή ιδέα. Και μετά πετυχαίνω το Blue Valentine! …και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 05/02/2011 by Deja_Voodoo
στην κατηγορια movin' pics
|
Αποφεύγω να βλέπω τρόμο. Ξέρω ότι όλα είναι ψέματα, οι ιστορίες -στην πλειοψηφία τους- φανταστικές, κανενός εκ των συντελεστών η υγεία δεν απειλείται κατά τα γυρίσματα και όλα τα συναφή. Παρ’ όλ’ αυτά -και δεν ντρέπομαι να το πω- με ταλαιπωρεί, γι’ αυτό άλλωστε το Martyrs του 2008 αποφάσισα να το δω μόλις στις αρχές του 2011*. Αρκετά με τα μαθήματα ιστορίας όμως. Η ουσία είναι ότι η περιέργειά μου νίκησε τα όσα είχα διαβάσει και, θέλοντας να διαπιστώσω ιδίοις όμμασι αν η ταινία είναι όντως όσο φρικτή φέρεται, κάθισα ένα βράδυ μόνος κι έρημος και την είδα (χειροκρότημα παρακαλώ! Ευχαριστώ). Αφού πέσανε οι τίτλοι τέλους, βεβαιώθηκα ότι την είχα βγάλει καθαρή και ανοίγοντας το παράθυρο για να φύγει η μυρωδιά μέντας (…) που είχε δημιουργήσει ένα αραιό νέφος στο δωμάτιο…ε, πήγα για ύπνο.
…και μετα, και μετα;;
Δημοσιευτηκε στις 29/01/2011 by Comfis
στην κατηγορια movin' pics
|
Μόλις γύρισα από την προβολή του Black Swan και νομίζω ότι είναι η καλύτερη στιγμή να γράψω για αυτό! Από τον Αρονόφσκι δεν περίμενα κάτι λιγότερο από ένα αριστούργημα. Ο τύπος προφανώς δεν είναι τυχαία περίπτωση! Καταφέρνει πάντα να δημιουργεί μια αξέχαστη κινηματογραφική εμπειρία, είτε πρόκειται για ταινία επιστημονικής φαντασίας (The Fountain, η πιο αγαπημένη μου ταινία του), είτε για μια σκληρή ρεαλιστική ιστορία (The Wrestler), είτε για ένα ερωτικό θρίλερ, όπως στην περίπτωση του Μαύρου Κύκνου.
Η Νίνα (Νάταλι Πόρτμαν), είναι μια νεαρή γυναίκα, αφιερωμένη ψυχή και σώμα στο μπαλέτο! Όταν καταφέρνει να κερδίσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην φημισμένη παράσταση “Η Λίμνη των Κύκνων”, θα βρεθεί αντιμέτωπη με τις τεράστιες προσδοκίες του ρόλου της, σε μια σκληρή πρόκληση, με τίμημα την ηρεμία της ψυχής της. …και μετα, και μετα;;
