Θυμάστε που στη σύνοψη των στόχων μου για τούτο το καλοκαίρι σας είχα αναφέρει την προσπάθεια  μας να εκδώσουμε ένα καινούριο free press περιοδικό για τη Χίο. Ε λοιπόν αυτός ήταν ένας από τους στόχους που δεν ήλπιζα ότι θα πραγματοποιόταν! Ε λοιπόν, διαψεύστηκα πολύ ευχάριστα! Στις 7 Ιουλίου το πρώτο τεύχος του Vox (έτσι το ονομάσαμε, λειτουργώντας δημοκρατικά) άρχισε να μοιράζεται παντού στην πόλη! Εγώ έγινα αρχισυντάκτης (τρομάρα μου) και μέσα στα καθήκοντά μου ήταν να γράψω και το editorial του περιοδικού, το οποίο σας παραθέτω αμέσως παρακάτω! Επίσης ανεβάσαμε το περιοδικό σε ηλεκτρονική μορφή που μπορείτε να δείτε εδώ: VoxMag!

Στο θεσμοθετημένο  πλέον δείπνο της Μεγάλης Παρασκευής πετάχτηκε στο τραπέζι για πρώτη φορά η ιδέα ότι θα ήταν υπέροχο να μαζευτεί μια ομάδα από φίλους, οι οποίοι θα έστηναν ένα περιοδικό για το νησί μας. Στο αμέσως επόμενο λεπτό όλοι αρχίσαμε να ονειρευόμαστε ρόλους σε αυτό το φανταστικό περιοδικό… «Εγώ θα είμαι αρχισυντάκτης», «ααα, όχι, εγώ θέλω», «εγώ καλύπτομαι με τη θέση του μεγαλοεκδότη», «ΟΚ, τα δέχομαι όλα αυτά, αλλά εγώ θα αναλαμβάνω υπεύθυνος του αστυνομικού δελτίου»! Τότε δεν μπορούσα ακόμη να καταλάβω αν κανείς από τους έξι παρόντες μιλούσε σοβαρά ή αστειευόταν!

Ένα μήνα μετά ενημερώνομαι ότι πρόκειται να γίνει συνάντηση δέκα νοματαίων (!) σε γνωστό καφέ του νησιού, για να συζητηθεί πως θα προχωρήσει η όλη προσπάθεια. Ο γράφων έσκασε από τη ζήλια του, γιατί βρισκόταν σε μέρη μακρινά και δεν θα μπορούσε να δώσει το παρών. Τότε ήταν η πρώτη φορά που σκέφτηκα ότι μπορεί στ’ αλήθεια όλο αυτό να γίνει πραγματικότητα! Θέλοντας να καπαρώσω τη θέση του κύριου αρχισυντάκτη (ελάτε, παραδεχτείτε το, όλοι σας κάποια στιγμή στη ζωή σας θέλατε να γίνετε αρχισυντάκτες), έστειλα ένα email, γεμάτο τακτ, που ξεκινούσε κάπως έτσι: «Ταπεινοί και καταφρονεμένοι, σχεδόν σκουλήκια, θα τολμούσα να πω, συντάκτες…»! Απ’ ό,τι φαίνεται, το κόλπο έπιασε, κανείς άλλος δεν ενδιαφέρθηκε να γίνει αρχισυντάκτης και έτσι είχα μόλις κατακτήσει αναίμακτα έναν μπελά, από αυτούς που αξίζουν τον κόπο.

Στη συνάντηση οι έξι αρχικοί υποστηρικτές της ιδέας έγιναν δέκα! Αποφασίστηκε ότι αυτό το περιοδικό δεν θα έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα και θα είναι μια προσπάθεια στην οποία κανείς από όλους όσους θα εμπλακούν δεν θα αποσκοπούσε σε κάτι παραπάνω από την ικανοποίηση του να συμμετάσχει σε μια προσπάθεια φίλων με καλή πρόθεση! Για μια κάπως πιο εναλλακτική ενημέρωση των ανθρώπων του νησιού για τα δρώμενα, τα event που πρόκειται να λάβουν χώρα, τα μέρη που αξίζει τον κόπο να επισκεφτεί κανείς! Αλλά όχι μόνο αυτό. Ποιος από εσάς δεν αγαπάει τη μουσική, δεν βλέπει ταινίες ή δεν διαβάζει βιβλία; Ποιος από εσάς δεν έχει επαφή με το διαδίκτυο;

Μετά συλλογίστηκα: «Βρε, μήπως τούτα εδώ είναι πολύ “εναλλακτικά” σχέδια για ένα νησί όπως η Χίος;» Απηύθυνα τη σχετική ερώτηση στην ομάδα, η οποία απάντησε κατηγορηματικά: «Μα είναι τα δύσκολα αυτά τα οποία αξίζουν τον κόπο» και τότε σκέφτηκα: «That’s the spirit!»

Η επόμενη συνάντηση  έγινε και πάλι στη Χίο και  αυτή τη φορά ήμουν παρών! Ε, λοιπόν, η αίσθηση του να συνεργάζονται δεκαπέντε άνθρωποι (τόσοι ήμασταν, στην τρίτη συνάντησή μας), χωρίς καβγάδες ή σκοπιμότητες, εν μέσω χαχανητών και αστείων, για να βγει ένα καλό αποτέλεσμα, αξίζει από μόνη της όλη την προσπάθεια που κάναμε για να φτάσει τούτο το περιοδικό στα χέρια σας. Άλλωστε ο Παντελής Δ. το είχε πει: «Το να κάθομαι στο σπίτι μου και να γράφω ένα κείμενο, για ένα περιοδικό, χωρίς να υπάρχει η δημιουργική επαφή με την ομάδα, δεν μου λέει τίποτα!» Και είχε απόλυτο δίκιο!

Είναι προφανές ότι δεν είμαστε κριτικοί κινηματογράφου, γκουρού της μουσικής ή γευσιγνώστες οπότε απλά θα σας μεταφέρουμε τη γνώμη μας σε θέματα για τα οποία έχουμε μεράκι! Ελπίζουμε να το εκτιμήσετε!

Αγαπητοί αναγνώστες, ξεκινάμε μια προσπάθεια, που δεν έχουμε ιδέα πού θα οδηγήσει! Ξεκινάμε με πρόθεση να σας προσφέρουμε κάτι χρήσιμο, ενδιαφέρον και διασκεδαστικό! Το αν θα τα καταφέρουμε θα εξαρτηθεί περισσότερο από το αν θα αγκαλιάσετε εσείς την προσπάθειά μας. Αν αυτό συμβεί, το κίνητρό μας θα γίνει ακόμη μεγαλύτερο και τότε είναι βέβαιο ότι θα μπορέσουμε να κάνουμε όμορφα πράγματα!

Ως την επόμενη  φορά, να περνάτε όμορφα..

Αν έχετε όρεξη ξεφυλλίστε το περιοδικό και πείτε μου σχόλια ιδέες κλπ κλπ! Όσο για μένα πάω να στρωθώ στο edito του δεύτερου τεύχους!

Αντίος μουτσάτσος