Η συναυλία του Bonobo στη σκηνή του Block 33, ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των gigs που σε κάνει να θέλει νας “ψάξεις” τον καλλιτέχνη λιγάκι παραπάνω! Ο κατά κόσμο Simon Green κάθε άλλο παρά χτεσινός είναι έχοντας στο ενεργητικό του 3 άλμπουμ, πριν από το φετινό Black Sands. H γραμμή που χαράξε από την αρχή ως τώρα είναι σταθερή: Trip Hop, Chill out, Jazz, κυριαρχία των samples, σύνθετες μπασογραμμές, κρουστά και μπόλικα πνευστά!

Το τέταρτο άλμπουμ του εντιμότατου Bonobo, δεν ξεφεύγει από αυτές τις κατευθύνσεις και κατά τη γνώμη μου πράττει καλώς! Tο Black Sands μου φέρνει στο νου τις όμορφες στιγμές των μεγάλων Morcheeba (κυκλοφορούν και αυτοί καινούριο άλμπουμ) ή των Cinematic Orchestra, με την Adreya Triana να δίνει την δική της ξεχωριστή νότα, κερδίζοντας την παράσταση  (το αγάπησα πολύ το Stay The Same, με την Adreya να δίνει σπουδαία παράσταση).

Όσο για τα υπόλοιπα highlight του δίσκου, κορυφαία στιγμή είναι σίγουρα το αρκετά ραδιοφωνικό All in Forms (το τιμήσανε οι ραδιοφωνικοί σταθμοί της πόλης), αλλά και το ομώνυμο Black Sands (μου έφερε στο νoυ sountrack-ικές στιγμές του Nino Rota, φυσικά με πολύ πιο μοντέρνα προσέγγιση), το beat-άτο 1009 αλλά και το Animals με το υπέροχο τζαμάρισμα πνευστών στο φινάλε!

Εν ολίγοις, αν με ρωτάτε, το Black Sands αξίζει μιας ευκαιρίας, και όχι μόνο από λάτρεις των συγκεκριμένων μουσικών ιδιωμάτων, μια και μπορεί να δώσει ερεθίσματα και σε όχι μυημένους (στους οποίους μάλλον και εγώ συγκαταλέγομαι).

Simon Green φορ δε γουίν! 7.5 το δίχως άλλο!