Τι σηματοδοτεί, πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο, τον ερχομό του καλοκαιριού; Οκ, δεν λέω, το πρώτο παγωτό (όταν ήμανε μικρός και δεν με αφήνανε οι γονείς να φάω παγωτό το χειμώνα, για να μην κρυώσω) είναι μια πιθανή απάντηση. Η πρώτη φορά που βάζουμε σορτς, είναι επίσης μια πολύ δυνατή στιγμή που μυρίζει καλοκαίρι! Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς. Το καλοκαιρί, για μας που δεν είμαστε χειμερινοί κολυμβητές, αρχίζει με το πρώτο μπάνιο! Καλώς ήρθε, λοιπόν!
Τι το ξεχωριστό έχει το πρώτο μπάνιο? Στην πραγματικότητα δεν διαφέρει σε τπτ από όλα τα υπόλοιπα! Εκτός αν συμβεί εν μέσω αστραπών και βροντών, με ουρανό όλμοστ κατάμαυρο! Χτες η ημέρα ξεκίνησε ηλιόλουστα και η θερμοκρασία άγγιξε τους 30 βαθμούς κελσίου! Το πρώτο μπάνιο μπήκε στο πρόγραμμα! Μέχρι τις 5, ο ουρανός είχε σκοτεινιάσει. Όταν μπήκαμε στο αμάξι οι πρώτες ψιχάλες έκαναν την εμφάνισή τους. Τότε συνειδητοποίησα, ότι όταν κάνεις μπάνιο, είναι η μοναδική φάση που πραγματικά δεν σου καίγεται καρφί αν θα βρέξει ή όχι! Φτάνοντας στον μπιλοβντ Καρφά (ο Καρφάς τον Μάιο δεν έχει καμία σχέση με τον Καρφά του καλοκαιριού) οι ψιχάλες δυνάμωσαν και ένα δυνατό αεράκι ήρθε να συμπληρώσει την εικόνα.
Καθόλου δεν πτοηθήκαμε! Μέσα σε αυτή τη μουντίλα αποδώσαμε σπουδαίο (aka ανδρικό) βόλεϊ, βραχήκαμε από τη βροχή αλλά αρκετά παραπάνω από την θάλασσα και τελικά βουτήξαμε! Όσο κολυμπούσαμε το όλο σκηνικό πρόλαβε να αλλάξει τελείως! Λιακάδα, ζέστη και ελάχιστος αέρας! Λες και πριν πέσουμε στο νερό ήταν ακόμη Χειμώνας και μέχρι να βγούμε είχε έρθει το Καλοκαίρι!
Ετούτο το καλοκαίρι:
- Θα ξαναβρώ τη φόρμα μου στο ποδόσφαιρο (πιθανό)
- Θα δουλέψω λίγο (σίγουρο)
- Θα πάω Χανιά να βρω τον Αντώνη, τον βοκαλίστα (τον έχετε γνωρίσει σε προηγούμενα ποστς) (πολύ πιθανό)
- Θα πάω εκδρομή φυσιολατρική στην Νότια Σκωτία, θα δω την Λέικ Ντίστρικτ και το Kendal Calling (νάσοο δώσε τιπς) (σχεδόν απίθανο)
- Θα εκδόσω ένα φρι πρες περιοδικό (όχι μόνος μου) (μετρίως πιθανό)
- Θα κάνω τουλάχιστον ένα βραδινό και 45 κανονικά μπάνια! (φορ σουρ)
- Θα δουλέψω ΛΙΓΟ (σας λέω σίγουρα)
- Θα μαυρίσω ΠΟΛΥ (με την καμία)
- Θα χάσω άλλα 3 κιλά (εεε..)
- Θα κάνουμε 2 λάιβ στη Χίο με τους Λούνι Τιουνς (δεν εξαρτάται από μένανε)
Οκ, οκ, αν γίνουν τα μισά από αυτά, θα είμαι μάλλον ικανοποιημένος!
Καλό καλοκαίρι, γιου μπλάντι μπάσταρντς!
YΓ: Δεν θα ξεχάσω μια χρονιά, μικρός ακόμη, που όταν δοκίμαζα να μπω στο νερό, ένιωθα ότι βούλιαζα στην άμμο και ότι θα με κατάπινε και έτρεχα έξω τρομαγμένος! Ξαναπλησίαζα.. πάλι η ίδια αίσθηση! Μετά από αρκετές άκαρπες προσπάθειες, το παράτησα!
Ελπιζω να πετυχεις παραπανω απο τα μισα:) και σε ζηλευω που εκανες εστω και ενα μπανιο
Διοτι εγω αν και σε νησι θα κανω αρκετο καιρο μεχρι να φτασω στο πρωτο πολυποθητο μπανακιι..
Και τωραα που ειπες για μικρος, θυμηθηκα αυτο που μου λεγε η μανα μου για το πρωτο μου μπανιο
Με ξαμολανε και αρχιζω και τρεχω εγω προς τη θαλασσα, σκουντουφλαω και πεφτω με τα μουτρα μιση στο νερο μιση στην αμμο.
Αυτο ειναι που λενε εφαγε η μουρη μου χωμα (αμμο στην περιπτωση μας:Ρ)
ε και αφου ξεμπερδεψα μ αυτο συνεχισα το δρομο μου και βουτηξααα:Ρ
Lake District ε/ιναι βορειοδυτική Αγγλία, όχι Νότια Σκωτία. Απ’όσο ξέρω είναι πολύ όμορφος τόπος. Δεν κατάφερα να πάω, είναι στα υπόψη, αν και σήμερα, διαβάζοντας μια ταξιδιωτική περιγραφή του Αντώνη Φουρλή στο protagon.gr (“Άνοιξη στη Σκωτία”) παραδέχτηκα ότι εμένα θα με τραβάει πάντα εκείνος ο μαγικός τόπος όπου, όπως λέει και ο Neil Gaiman “…the bones of the earth show through…”. Αν το βρεις το αρθράκι του διάβασέ το, τα λέει ωραία. Έκανα κι εγώ ένα σχολιάκι εκεί.
Αν το αποφασίσεις πες και θα στα πω όλα με το σι και με το νίγμα.
# Θα εκδόσω ένα φρι πρες περιοδικό (όχι μόνος μου) (μετρίως πιθανό)
Ti einai auth h arnhtikothta????? Akou metriws pi8ano!!!! SIGOURO K KARATSEKARISMENO!!!!
Πρώτα θα σχολιάσω το μήνυμα του στράτουυ! Ρε συυυ στράτοοο, ο ένας λέει, ότι δεν μπορεί να συνεισφέρει πολύ, ο άλλος τα ίδια, όλοι μου λένε ότι μόνο εσύυ θα συμβάλλεις δυναμικά! Εεε πτοήθηκα και εγώω!
Αύυυυριο 12.30!
Ευάκιον, μετά τις εξετάσεις μπαάνιο, δλδ? Μωρέ πάντως το νερό είναι σούπερ ακόμη και τώρα.
Τανάσιους, δλδ πόσο μακριά είναι αυτή η λέικ ντίστρικτ από το εδιμβούργο? Επίσης, λέει η φάση να νοικιάσω αμάξι? Εκεί στο λέικ ντίστρικτ έχει φεστιβάλ που θα παίξουν δύο μπάντες που αγαπώ. Και μπερδεύτηκα, εσύ προτείνεις σκωτία? ή λέικ ντίστρικτ?
Eγώ προτείνω Σκωτία. Δεν ξέρω για πόσες μέρες λες, αν είναι για κάναδυο τότε άστο. Δεν είναι μεγάλη χώρα, αλλά για να τη φχαριστηθείς λέει ένα 4ήμερο. Η Lake District είναι ένα τρίωρο από το Εδιμβούργο οπωσδήποτε κι αυτό μέσω κεντρικής οδικής αρτηρίας.
Εάν σκοπεύεις να πας για μερικές μέρες και θες να κινηθείς, τότε ναι, λέει να νοικιάσεις αυτοκίνητο. Εγώ στο Ηνωμένο Βασίλειο έβρισκα καλές προσφορές μέσω Europcar (www.europcar.com ρίξε μια ματιά και στο http://www.europcar.co.uk ίσως έχει κι άλλες τιμές).
Καλά ρε δεν ντρέπεσαι… Φτου σου!!!
Άκου θα εκδόσω… Θα συμμετάσχω σε μια έκδοση ήθελες να πεις… Λαμπράκη
Βέβαια εάν ξεκινάμε με τέτοια ηττοπάθεια…
Κλάφτα…
Επίσης η έκδοσή του ήταν ψιλοαπόρρητη για να προλάβουμε τον ανταγωνισμό και τα χτυπήματα κάτω από τη μέση…
Τι να πεις? Πάντα επιρρεπής στις “Κακαριές”.
Υ.Γ. Κακαριά = Συνώνυμο της “ηλίθιας”, “χαζότατης”, αστείας γκάφας, προέρχεται από την λέξη κάκαρης, ο οποίος είναι εξαιρετικά επιρρεπής σε τέτοιου είδους ενέργειες.
Εεεε, ναι για 4 μέρες έλεγα.. απλά το φεστιβάλ αυτό που θέλω να πάω είναι στην λέικ ντίστρικτ και για αυτό σκεφτόμουν ότι θα ήταν καλά να πηγαίναμε καάπου κει κοντά! 3 ώρες με το αμάξι είναι κάπως αρκετό, αλλά όχι ανέφικτο! Ευχαριστώ τανάσιους για τις ίνφο!
Κακαριές? αι ντοντ νόου δισ γουόρντ!!
Αρνούμαι να αποδεχτώ τον όρο “κακαριά”.
Έλεος. Καλώ τον admin να το σβήσει άμεσα 
Αρνείστε δεν αρνείστε ο όρος υφίσταται και σε λίγο θα γραφεί και στα επίσημα λεξικά της ελληνικής. Έχω πληροφορία.
Μπορώ να σας πληροφορήσω ότι η “κακαριά” είναι πλέον λέξη που έχει ξεφύγει από τα στενα πλάισια της παλιοπαρέας σας. Πιθανότατα να υπάρχει και στη νέα έκδοση του λεξικού Μπαμπινιώτη!!!!
πωω τανάσιους.. για 2 μέρες αμάξι στις αγγλίες, ψιλοακριβό το άτιμο.. το πιο φτηνό.. 180 έουρος, από το europcar
Pingback: Επιτέλους Καλοκαίρι! « Firebolt's Blog
Pingback: Να ‘μαστε, πάλι, εδώ… (Part I) « Firebolt's Blog