Κάθε οντότητα έχει ένα όριο αντοχής, πέρα από τα οποίο καταστρέφεται/διαλύεται/σπάει/καταρρέει. Αν μια βέργα την πιέζεις, θα λυγίσει ώσπου να σπάσει! Αναρωτιέμαι, λοιπόν με αφορμή και τα σημερινά (μαζικές απεργίες), αν τούτη η χώρα έχει φτάσει σε αυτό το κρίσιμο σημείο!
Μερικά από τα μέτρα για την οικονομική εξυγίανση:
- Το ΦΠΑ θα πάει από 21 σε 23%
- Φόροι στα ποτά και στα τσιγάρα αυξημένοι κατά 10%
- Πετσόκομμα στα δώρα χριστουγέννων, πάσχα και επίδομα άδειας για υπαλλήλους και συνταξιούχους
Γουατ δε φακ, πως στο καλό θα μπορέσει ένας άνθρωπος που παίρνει 700 ευρώ το μήνα και ενδεχομένως έχει οικογένεια και είναι στο ενοίκιο, να τα βγάλει πέρα με ακόμη λιγότερα. Δλδ, αν έβγαζε 10 και τα ξόδευε και τα 10 (πράγμα όχι παράλογο, φορ γκαντ σέικ μιλάμε για 700 έουρος), τώρα με 8 λογικά θα πρέπει να μπει σε λογική πείνας.
Συζήτηση έγινε στου μπρο και με κάποια από όσα αναφέρονται συμφωνώ. Δεν μπορώ να δεχτώ όμως ότι η ευθύνη που αναλογεί σε όλους είναι ίδια. Ναι οκ, όλοι φοροδιαφεύγουν, αλλά αυτή η τάση, έχει να κάνει με αντίδραση στις απαιτήσεις ενός κράτους που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί κοινωνικό, σε καμία περίπτωση. Με λίγα λόγια δεν ξέρω πόσο ανήθικοι πρέπει να νιώθουμε, όταν κρύβουμε έσοδα για τα οποία πρέπει να καταβάλουμε ένα ποσό στο κράτος, ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι αυτά τα χρήματα στη συνέχεια είναι πολύ πιθανό να εξατμιστούν, με τρόπο μαγικό.
Από την άλλη, δεν μπορώ να καταλάβω – και εκεί βρίσκω ότι υπάρχουν μεγάλες ευθύνες σε όλους – πως είναι δυνατόν να συνεχίζουμε να δίνουμε ψήφο εμπιστοσύνης σε κόμματα που σε σταθερή βάση, για περίπου 30 χρόνια, αύξαναν το χρέος, και μας ζητούσαν να ζούμε με όλο και λιγότερα.
Εντωμεταξύ το πολιτικό καθεστώς της Ελλάδας, έχει πολύ πλάκα. Μοιάζει με ανώριμο φοιτητή που έχει 10 ημέρες να διαβάσει για το επόμενο μάθημα, και κάθε μέρα λέει ότι θα ξεκινήσει να διαβάζει αύριο. Ε, τελικά το απόγευμα της τελευταίας μέρας, πέφτει με τα μούτρα στο διάβασμα, πανικοβάλλεται, πιέζεται και την επόμενη φυσικά αποτυγχάνει οικτρά. Ε λοιπόν, η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία μέρα πριν τις εξετάσεις και πιέζεται ασύστολα.
Και τότε ήρθαν οι απεργίες. Μαζικές απεργίες, πορείες, κακός χαμός, σας λέω! Και ω του θαύματος, ήρθαν και 4 θάνατοι! Και πόσο αναπάντεχα, τα Μέσα στράφηκαν στους 4 θανάτους! Και ξαφνικά, η Πορεία έγινε δαίμονας, έγινε Σατανάς. Και ο Μήτσος άνοιξε την τιβί του και βλέπει ρεπορτάζ. Αναρίθμητα ρεπορτάζ. Ρεπορτάζ για το πως πέθαναν οι 4, για τους αλήτες που δεν έχασαν την ευκαιρία να τα σπάσουν, για τις δακρύβρεχτες δηλώσεις των αρμόδιων πολιτικών οργάνων, για τους Μπάτσους, για τους αναρχοαυτόνομους. Και μετά ο Μήτσος παθαίνει μαλάκυνση στον εγκέφαλό του, και σκέφτεται ότι τελικά, το θέμα της ημέρας δεν είναι ότι έχει ζοριστεί τόσο πολύ, όχι μόνο αυτός, αλλά και πάρα πολλοί άλλοι και πρέπει να αντιδράσει. Όχι, αγαπητοί. Το θέμα της ημέρας είναι ο θάνατος αυτών των 4, οι καταστροφές που έγιναν, οι τράπεζες που κάηκαν, τα δακρυγόνα που έπεσαν και ο Φόβος.
Τι στο καλό, τούτο το σημερινο, είναι μια εξευγενισμένη ρέπλικα του κόσμου του 1984. Σήμερα είπα δεν θα ανοίξω την τηλεόραση. Πόσο βλάκας θα ήμουν να αφήσω τον Μεγάλο Αδερφό να μπει μέσα στο σπίτι μου!
ΥΓ: Oι σημερινές πορείες ήταν, λέει, από τις πιο μεγάλες στην ιστορία της Ελλάδας από το 74 και μετά! Πόσοι από αυτούς που κατέβηκαν στο δρόμο, θα πάψουν να αναπαράγουν ένα τέτοιο πολιτικό καθεστώς;
keep προπαγανδing…
δεν υπαρχουν λογια γενικα. και ουτε μπορεις να ριξεις το φταιξιμο καθαρα σε καποιον, ολοι καπως φταιμε. ΟΛΟΙ. ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ. η καταντια μας ειναι καταντια, δεν αλλαζει αυτο. ουτε με τις πορειες αλλαζει κατι -δυστυχως!!! παιρνουμε μια χαρα εκει που ακουμε πως ητανε πολλοι… πως θα μπορουσε ισως να υπαρξει στην ιστορια της ελλαδας και μια ειρηνικη πορεια, αλλα Οχι… επρεπε να σκοτωθουν και παλι 4 ανθρωποι…κατσε ερχεται και καλυτερο.. Α Θ Ω Ο Ι… τι εχει σημασια? το χρημα εχει καταπιει ακομα και την αξια της ανθρωπινης ζωης. ναι, ναι. και κατσε δηλαδη ρε συ, αυτοι που πεταξαν τις μολωτοφ… ποιοι ειναι? Ποιοι, νομιζουν οτι ειναι..; αυτοαποκαλουνται αναρχικοι??? ΠΟΛΥ αμφιβαλλω αν τα ατομα που καταστρεφουν, και σκοτωνουν εχουν την παραμικρη ιδεα για το τι σημαινει αναρχια… για μενα, και αυτος κακομοιρης ειναι.. θα επρεπε να εχει αυτοκτονησει ως αυτη τη στιγμη. εγω αυτο θα ειχα κανει. απο την αλλη κι εγω απο τη μερια μου που δε πατησα στη πορεια και μιλαω λες και ημουνα εκει, εχω το μεριδιο μου. ναι, γιατι στη τελικη δε μπορεις να παρακολουθεις τη ζωη απο την οθονη σου σα σηριαλ και μετα να ερχεσαι και να βγαζεις το θυμο σου, και να ξεσπας τα καντηλια σου. ναι, ειμαι κι εγω μια απ’αυτους..
στην υγεια μας παιδια, και εις ανωτερα.
to thema tis imeras einai oti xathikan 4 psixes…telika ti allo exei simasia???
γιατρέ υπέρ τίνος προπαγανδίζω όμως?
Πένυ, το ότι πεθάνανε 4 άνθρωποι με αυτό τον τρόπο, είναι μια τραγωδία, αλλά τι θα έλεγες αν σου έλεγα ότι το ίδιο συνέβησε και χτες και προχτές. Γιατί μόνο σήμερα είσαι θλιμμένη; (δεν στα λέω αυτά με επιθετικό ή ειρωνικό ύφος)
comfakia diavase to auto to arthro kai pes mou mia gnwmi http://www.enfo.gr/index.php?page=article&article=448
” Οι εποχές που μπορούσες απλά να απέχεις και να παρατηρείς την πραγματικότητα να σε προσπερνά, πέρασαν ανεπιστρεπτί. Η πολυτέλεια της ουδετερότητας παρήλθε. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το «εγώ» και την ευθύνη του. Πρέπει να πάρουμε θέση, και η δική μου θέση, τουλάχιστον για απόψε, είναι στο πένθος για τρεις νεκρούς μιας κοινωνίας πεθαμένης. “
Όλοι έχουμε την ευθύνη που μας αναλογεί. Πέρα ότι ο καθένας διαπλέκεται στο βαθμό που μπορεί σε αυτή τη χώρα και του επιτρέπεται, επειδή πάει να γίνει κουβέντα τύπου εάν η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα, επισημαίνω αξά, ότι το πολιτικό σύστημα είμαστε εμείς οι ίδιοι.
Εμείς ψηφίζουμε τα κόμματα που είναι στην εξουσία, στην κυβέρνηση, στη βουλή κλπ. Εμείς ψηφίζουμε πολιτικούς με ιδιοτελή κριτήρια και τη λογική του πιο οικείου για να κερδίσομε κάνα ρουσφετάκι.
Λοιπόν πάει πια η παραμύθα ότι φταίει το σύστημα. Φταίμε ΟΛΟΙ.
Όταν σε αυτή τη χώρα θα αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του και θα προσπαθήσει να βελτιώσει τον εαυτό του, τότε και μόνο τότε θα πάμε μπροστά. Αυτά τα λέω χρόνια, αλλά κανείς δεν με ακούει.
Αυτά.
Υ.Γ. Αναφορικά με το θέμα της ημέρας, είναι φανερό ότι η ανθρώπινη ζωή είναι ανεκτίμητη. Κανένα μέτρο που σε κάνει πλουσιότερο ή φτωχότερο δεν μπορεί να συγκριθεί με το αγαθό της ζωής.
Άλεξ, άμα θες πες μου τι ακριβώς είναι το συμπέρασμά σου μετά τα χτεσινά, με 3 κουβέντες
Έλενα, το διάβασα! Αυτό που έχεις ποστάρει εδώ με βρίσκει σύμφωνομ πλήν της τελευταίας πρότασης, που την βρίσκω κάπως λαϊκίστικη.
Στην συνείδηση του ανθρώπου μένει τελικά, ο φόβος να ζητήσεις το δίκιο σου, η στεναχώρια για ανθρώπους άτυχους που χάθηκαν, χωρίς κανέναν λόγο, οι “πεθαμένες κοινωνίες”, η μιζέρια, η μαύρη καταθλιψάρα. Σε τίποτα από αυτά δεν βρίσκεται κάτι που θα μπορέσει να βελτιώσει την κατάσταση.
Το χτεσινό θα πρεπε να ήταν αφορμή για περεταίρω υγιή αντίδραση και όχι αιτία πένθους, μιζέριας, παράδοσης. Αυτό προσπαθώ να πω περίπου μέσα από το κείμενό μου.
Ρε πάντζοο, όλοι φταίμε, εφόσον δεν είμαστε πρότυπα απόλυτα σωστής κοινωνικής δράσης, αλλά δεν είναι αυτό το πόιντ. Το πόιντ μου είναι ότι και προχτές ή αντιπροχτές ή πριν μια βδομάδα χάθηκαν άνθρωποι άδικα των αδίκων στα πλαίσια της ελληνικής δημοκρατίας, αλλά ποτέ δεν έγιναν το θέμα της ημέρας γιατί κανένα μέσο δεν είχε όφελος από το να προβάλει κάτι τέτοιο. Όχι, σαφέστατα όχι, δεν είναι αυτό το θέμα της ημέρας. Το θέμα της ημέρας είναι αυτό που ανέφερες πιο πριν. ΔΡΑΣΗ: θα αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του και θα προσπαθήσει να βελτιώσει τον εαυτό του
Το ερώτημα περί αυγού και κότας έχει απαντηθεί εδώ και αρκετό καιρό. Οι ερπετοειδείς πρόγονοι των πτηνών γεννούσαν αυγά. Με άλλα λόγια -και χαίρομαι που συμφωνούμε- αυτή η κατάσταση προήλθε από εμάς (όπως είπε και ο Pantelis πιο πάνω “είμαστε το πολιτικό σύστημα). Συμφωνώ με αυτό που είπε ο οικοδεσπότης μας: “ΔΡΑΣΗ: θα αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του και θα προσπαθήσει να βελτιώσει τον εαυτό του”.
Ιδού και μια λίγο διαφορετική άποψη (της Ρίκας Βαγιάνη): http://www.protagon.gr/Default.aspx?tabid=70&smid=382&ArticleID=2324&reftab=218&t=Το-πάρτυ-των-ενοχών:-ευχαριστώ,-δεν-θα-έρθω
Έχει ενδιαφέρον να ρίξετε μια ματιά και στα σχόλια που το συνοδεύουν (όχι φυσικά στα τύπου “είσαι θεά αγάπη μου!”). Γενικά έχει ενδιαφέρον το http://www.protagon.gr
Εγώ επιμένω να σας λέω, ότι άλλο πράγμα ήθελα να πω μέσα από το κείμενο μου. Δεν ήθελα να καταλογίσω ευθύνες ή να αποποιηθώ των δικών μου ευθυνών (οκ έκανα ένα σχετικό σχόλιο, αλλά αυτό ήταν δευτερεύον, στο συγκεκριμένο ποστ)
Να το πω άλλη μια φορά; Dεν βλάπτει: Oπως προβάλλεται το όλο
θέμα από παντού, λειτουργεί πάρα πολύ αποπροσανατολιστικά. Και αυτό είναι κρίμα και εξοργιστικό.
H Βαγιάνη τα λέει καλά. Στο κάτω κάτω με το να παραδέχομαι ότι ‘Εχω ευθύνες και ότι με κατατρώνε οι τύψεις, ποτέ δεν άλλαξε ο κόσμος!
Φυσικά και θα αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη. Το είδαμε τον περασμένο Δεκέμβρη, το βλέπουμε και τώρα. Ανεξάρτητα από την ικανότητα της κυβέρνησης να αντιμετωπίζει κρίσεις ή την “αύρα” του ΓΑΠ, ένα πράμα ξέρουν να κάνουν καλά: με το μπούρου-μπούρου και το λάου-λάου να περνάνε τη γραμμή τους.
Δεν ξέρω αξα εάν συφμωνώ ή διαφωνώ μαζί σου.
Με την έννοια ότι δεν ξέρω τι είναι σημαντικότερο:
1. Τα μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης που μας περιμένουν στη γωνία ή
2. Το ότι 3 άνθρωποι πήγαν το πρωί στη δουλειά τους, γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά (δέχτηκαν πιέσεις από τη διοίκησή τους) και το μεσημέρι δεν πήγαν σπίτι τους, γιατί κάποιοι αλήτες τους δολοφόνησαν στο όνομα της “αντίστασης” και του “αγώνα” κατά της υφιστάμενης τάξης πραγμάτων.
Δεν ξέρω αλήθεια τι βαραίνει περισσότερο!
δεν μπορουμε να εμπιστευτουμε πια κανεναν, οι ανθρωποι μετα τα χθεσινα ξαναφοβηθηκαν και δεν θα θελουν να παλεψουν. σκατα. φοβος. στο v for vendetta υπαρχει κατι που γενικα ειναι σωστο: “People should not be afraid of their governments. Governments should be afraid of their people.”… δε ξερω τι λετε γενικα, αν και διαβαζοντας τις γνωμες σας και συμφωνω και διαφωνω. βρισκω τον εαυτο μου σε αυτα και σε αλλα, πραγματα που μισω και θελω να φτιαξουν. δε φτανει αυτο. για μενα ολα πρεπει να ειναι πραξεις, με στοχο την ανθρωπια και τη ζωη. τι αλλο δηλαδη?
Διάβασα το άρθρο της Βαγιάνη. Αν όντως τα κατάφερε όλα αυτά που έκανε με το σπαθί της κ καθαρά, καλά κάνει και νιώθει έτσι. Εγώ απ’ την άλλη βλέπω σχεδόν όλους γύρω μου να έχουν την τάση να χρησιμοποιούν το σύστημα για να κερδίσουν. Δεν βγάζω την ούρα μου απ’ έξω, πρώτος και καλύτερος.
Όσο για το θέμα της ημέρας…έχω βαρεθεί την επαναστατική διάθεση που διαρκεί μια εβδομάδα το πολύ. Κλειστή TV, ενημέρωση από τίτλους, σαν να είναι κάτι που συμβαίνει μακριά. Φαντάζομαι μέχρι να έρθει πιο κοντά στην πόρτα μου. Τραγικό ε.
Eίμαι σίγουρος ότι υπάρχουν άνθρωποι που ταιριάζουν γάντι στην περιγραφή της Βαγιάνη (πολύ πιθανό να είναι ειλικρινής και μπράβο της). Αν ρίξατε μια ματιά στα σχόλια βέβαια, μερικοί αναγνώστες τη ρωτάνε εάν π.χ. έκανε τα στραβά μάτια για κάποιον συγγενή ο οποίος σήκωνε αυθαίρετο κλπ κλπ. Eκεί την πατάνε πολλοί.
Δίκιο έχεις Πάντζο σ’αυτό που λες. Γρήγορα ξεχνάμε/προσαρμοζόμαστε όλοι. Έχω την αίσθηση όμως ότι τα πράματα τώρα είναι πιο κοντά στην πόρτα του καθενός από όσο νομίζουμε.
Το πιο εντυπωσιακό για μένα είναι η ταχύτητα με την οποία οι νεώτεροι (οι δικές μας ηλικίες) τα παρατάνε και μπαίνουνε στο ίδιο, το ωχαδερφίστικο τριπάκι.
Το τελευταίο πόιντ του νάσου (ότι βρίσκονται πιο κοντά στην πόρτα μας) με βρίσκει μάλλον σύμφωνο. Γι’αυτό και οι απόψεις μου πάνω στο θέμα είναι ελαφρώς διαφοροποιημένες από το 2008. Αρχίζω να σκέφτομαι ότι έχουμε φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο και ίσως τώρα θα έπρεπε να δράσουμε πιο άμεσα γιατί η δράση μας ίσως έχει πολύ παραπάνω νόημα από ποτέ. Βεβαίως μπορεί και η εκτίμησή μου να είναι βλακεία
Πάντως, αναλογιστείτε τούτο. Γυρίστε τον εαυτό σας 30 ώρες πίσω, όταν ξεκίνησαν οι απεργείες, οι πορείες κλπ. Και προσπαθήστε να μαντέψετε τι σκεφτόταν ο κόσμος την Τετάρτη το πρωί: Αγανάκτηση για τα μέτρα, αντίδραση, κλπ κλπ
Και γυρίστε στο τώρα. Τώρα όλοι ασχολούνται με τον τραγικό θάνατο 4 ανθρώπων.
Ο απόλυτος αποπροσανατολισμός και χειραγώγηση των προθέσεων και ενεργειών του μέσου ανθρώπου!!
George έκανα το comment σε συναισθηματική φόρτιση λόγω των εξελίξεων και βιαστικά (ξεκινούσα να δω Lost…) οπότε δεν πρόλαβα να εξηγήσω και παρεξηγήθηκα…
Δεν πήγαινε σε σένα το σχόλιο.
Ήταν η σκέψη μου πάνω σε όλα όσα έγιναν εκείνη την μέρα.
Βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος.
Για να πω και το αυτονόητο…θλίβομαι και οργίζομαι για την απώλεια των συναθρώπων μας και καταδικάζω την τυφλή βία από όπου και αν προέρχετε αυτή αλλά υπάρχει και αλλά που δεν αναλύετε εύκολα σε ένα μύνημα…
δεν παρεξηγήθηκες, γιατρέ, και εγώ μετά σκέφτηκα ότι προφανώς αναφερόσουν στους μηχανισμούς που όντως προπαγανδίζουν!
Αυτό το “αλλά” προσπάθω να υπερθεματίσω εδώ πέρα.
deite kai auto to video >
http://www.youtube.com/watch?v=T0m4096SxPk
Διαφωνώ πάρα πολύ με τούτο το βιντεάκι, συναναστρέφομαι ανθρώπους που τους θαυμάζω, ανθρώπους που είναι αξιόλογοι και δεν μπορεί να μαι εγώ ο τυχερός της υπόθεσης. Αν και ξεφεύγει από τα στενά όρια του θέματος που θέτω, σίγουρα δίνει μια ερμηνεία, καταθέτει μια άποψη, την δεν μπορώ να δεχτώ.
ΥΓ: Άλεξ ωραίο το μπλόγκιον σ έγινε! Πάω να σε προσθέσω
opws nomizeis… pisteuw oti genika einai swsto kai peftei polu mesa se olh th pragmatikotita.
p.s: thanx a lot e
Τα ίδια ακριβώς θα έγραφα με τον Comfis. Να προσθέσω μόνο ότι τα βρήκα ελαφρώς παιδιάστικα τα όσα λέει, σαν ένας έφηβος που χλευάζει τα πάντα. Και πιστεύω ότι κάτι τέτοιοι είναι παρόμοιοι μ’αυτούς τους οποίους θέλουν να χτυπήσουν.
Μ’αρέσει που τα σχόλια από κάτω είναι τύπου: “αριστούργημα”, “έργο τέχνης” κλπ…