Λοιπόν, με τον Στίλερ (Ben Stiller) δεν τα πήγαινα καλά, αν και τον συμπαθούσα πολύ (παράλογο;). Τον καιρό που προσπαθούσα να βρω τι στο καλό έχω και παθαίνω κωλυκούς έβλεπα Στάρσκι και Χατς και μου έφτιαχνε η διάθεση. Μετά ήρθε το Magnum Opus Zoolander και τον λάτρεψα! H Τροπική καταιγίδα ήταν καλή! Όμως ο Μπεν συνδέεται με μένα με ένα πιο άμεσο τρόπο (ανεξάρτητα αν δεν το γνωρίζει ο ίδιος)! Πάνω από 20 φορές έχω ακούσει διαφορετικούς φίλους και γνωστούς να μου λένε ότι μοιάζω πολύ με τον Μπέντζαμιν. Κάτι που μπόλιασε το μάτσο, ανυπόφορα γοητευτικό ίματζ μου με δόσεις καραγκιοζισμού. Αυτό δεν μπόρεσα να του το συγχωρήσω ποτέ (ψέμα).
Ο Greenberg (Μπεν Στίλερ), εδώ και καιρό έχει προβλήματα! 40άρης, με θητεία σε ένα ελπιδοφόρο -κάποτε- γκρουπ αλλά και σε ψυχιατρικά κέντρα, καλείται να επανέλθει στα μέρη που έζησε το ένδοξο παρελθόν του και να φροντίσει το σπίτι και το σκύλο του πετυχημένου αδερφού του, που λείπει διακοπές σε μέρη εξωτικά. Με τον ερχομό του ξαναβρίσκει τον αγαπημένο του συν-μουσικό και φίλο (τι φατσάρα αυτός ο Rhys Ifans), από την περίοδο της μουσικής του τρέλας, αλλά είναι παραπάνω από προφανές ότι αδυνατεί να επικοινωνήσει με τους υπόλοιπους. παλιούς φίλους. Όλους, εκτός από την Φλόρενς, οικιακή βοηθό του σπιτιού, που αμέσως έλκεται ανυπόφορα από τον καταθλιπτικό 40άρη. Ένας έρωτας γεμάτος εμπόδια, που ο ίδιος ο Γκρινμπεργκ δημιουργεί, ξεκινά..
Ο Στίλερ είχε προσεγγίσει με παρόμοιο τρόπο και τον ρόλο του στους Βασιλικούς Τενενμπάουμ (αν και ίσως να λέω βλακείες, γιατί το συγκεκριμένο το είχα δει όχι με πολύ καθαρό μυαλό)! Μόνο που εκεί είχε να τον στηρίζει ο υπέροχος Γουες Άντερσον (ειρήσθω εν παρόδω, βγάζει καινούριο.. ανιμέισον, τον Φανταστικό κύριο Φοξ .. ανυπομονώ)! Σε τούτη την ανεξάρτητη παραγωγή, σκηνοθετεί ο Νοα Μπάουμπαχ, που, κατά τα ταπεινά μου γούστα, αποτυγχάνει να φτιάξει μερικές εντάσεις, να δώσει στην ταινία ενδιαφέρουσες καμπύλες, και λίγες νότες γέλιου. Το “Δεν σκέφτομαι άρα.. υπάρχω” υποφέρει από κάπως κουραστική “επιπεδότητα” (φλάτνες). Κατά τα άλλα η ανεξαρτητ-ίλα του είναι ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη. 7αράκι.
Πίσω στα 1967. Πρόκειται για το πλοίο που ροκάρει! Ένας πειρατικός σταθμός που εκπέμπει από ένα πλοίο στη Βόρεια Θάλασσα και καλύπτει το μουσικό κενό που αφήνει το BBC το οποίο αφιερώνειμόλις 45 λεπτά την ημέρα. για μουσική. Όταν η καθεστηκυία τάξη αρχίσει να ενοχλείται, θα κάνει τα πάντα για να τους κλείσει. Θα τα καταφέρει; Η ιστορία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα.
Ένα πανέμορφο μουσικό παζλ με Ποπ και Ροκ διαμάντια των 60ς, αλλά και ένα εξίσου λαμπερό καστ: Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν (δικέ μου, μπορείς να παίξεις κάθε είδους ρόλο.. υποκλίνομαι), Μπίλι Νάι (ο ντιρέκτορας Κέρτις του έδωσε τον δεύτερο πιο αγαπημένο -σε μένα- ρόλο του μετά από αυτό του γερασμένου ροκ αστέρα στο Λαβ Άκτσουαλι – πλιζ Μπίλι σταμάτα να κάνεις το αγριεμένο βαμπίρι) και πάλι ο Rhys Ifans (δεν τον χορταίνω λέμεε) αλλά και ο θεατρικός Ιρλανδός Κένεθ Μπράνα (μερικοί λένε ότι ήταν η καλύτερη ερμηνεία της ταινίας και μπορώ να τους καταλάβω).
Μια πολύ ευπρόσδεκτη βρεταν-ίλα, από τον Νεοζηλανδό Ρίτσαρντ Κέρτις (Richard Curtis) που αποδεικνύεται σε κάθε του ταινία, πιο Βρετανός και από τους Βρετανούς! 2 κουβέντες για τον τύπο αυτό.. ήταν σεναριογράφος στα Notting Hill και 4 γάμοι και μια κηδεία και σεναριογράφος και σκηνοθέτης στο πολύ αγαπημένο Love Actually. Έχουμε αρχίσει να τον αγαπάμε σε βαθμό σημαντικό και να περιμένουμε τις επόμενες προσπάθειές του!
Το πλοίο που ροκάρει (The Boat that rocked) σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής, αθώας και ευτυχισμένης, γεμάτη σεξ, μουσική και χορό. Αλλά δεν έγινε σε καμία στιγμή του στενάχωρο και μίζερο. Ζωντανό, τρυφερό, ανάλαφρο και σε υπερθετικό βαθμό Ευχάριστο! 8αράκι!
Μια ατάκα του Κόμη (Χόφμαν) ήταν σαν να περιέγραφε με ακρίβεια μια χαζή ανησυχία που νιώθω εδώ και κάποιο (λίγο) καιρό: “Νιώθω ότι ζούμε τις καλύτερες μέρες της ζωής μας! Και είναι φρικτό να το συνειδητοποιείς αυτό.. Βρισκόμαστε στην κορυφή και η κατηφόρα θα είναι μεγάλη..“












to “vasilikoi tenenbaum” me skotwse
μάλλον έπρεπε να έβαζα το sic δίπλα
αλλά θα γέμιζε ο κόσμος sic
Τις είδες μωρέ ή ου?
Moiazete..’h ksupnhsa me8usmenh?
Kalhmera..kalo mhna
21ος
Χτες το βράδυ μια φίλη μου πε ότι ο Μπεν είναι πολύ σούπερ και συμπαθητικός, οπότε δεν θα έπρεπε να με ενοχλεί καθόοολου!
καλόοο μήναααααα
Wraio to rock ploio nai, 7.5 apo mena! Den mporw na ton fantastw neo ton Nighy
kyriakh vrady 21:00 mhnyma apo filh,
To xei to soi fainetai!
ela pali paizeis ston ant1 kai se 8aymazume
ps. eytixws den mou xun pei pws moiazw kai me ton Lempesh xarxar kakia:P
τσααατ αααααπ (μη μου θυμίζεις το λεμπέση) ! Τι είχε κυριακή το βράδυ? κανένα ντοτζμπολ? Στίλερ ζούμε για να σ ακολουθούμε! θεοί ο Ifans και ο Nighy ! πωπω κάτι φάτσες
edax to boat that rocked einai swsth tainioula
tin agapisa ligo. episis ONTWS moiazeis! …
me ton lempesh ennoei
To meet the parents htan, les na moiazame me ton stiller tou dodgeball? tzizaz kraist
το εν γένει καραγκιοζιλικι το διατηρεί αμείωτο σε κάθε ταινία, οποότε… τα διαφορετικά μαλλιά και το τσιγκελωτό μουστάκι δεν θα μείωναν την ομοιότητά μας! τσααατ απ πάτζοο που λέει ότι μοιάζω με το λεμπεέεση!
Για δεν μπορώ να ποστάρω σήμερις;
μπορείς τανάσιους!
Nαι, απλώς έκανα copy/paste ΄κάτι url (φωτοζ) και μάλλον δεν τα αναγνώριζε… :/
από όσο ξέρω σκέτα λινκς τα δέχεται μια χαράαα!
Μα κι εγώ έτσι νόμιζα (το’χω κάνει άλλωστε). Θα ξαναπροσπαθήσω.
Mπα, δεν γίνεται με τίποτα: τέλος πάντων, εδώ τι ήθελα να γράψω και τα λινκ…ε, άλλη φορά:
“Συγκαταλέγομαι κι εγώ σ’αυτούς που έχουν δει την ομοιότητα μεταξύ εσού και του Στίλερ. Εμένα μου’φεξε όταν έβλεπα το Mystery Men. Aλλά δεν είπα τίποτα για να μην νιώσω την οργή του Mr. Angry
:D:D
Πάντως σου’χω καλύτερο: πάντα έβλεπα μια ομοιότητά σου με τον Petrucci! Δεν σου κάνω πλάκα (μπζιτ! τώρα που’χεις και συγκρότημα -πάμε μια βόλτα;- μοίραζε και κάνα αυτόγραφο, δεν κοστίζει τίποτα.)
τι να πω.. τουλάχιστον να μοιαζα στις κιθαριστικές ικανότητες, πάει στο καλόοο
:P:P τιι θεωρείται ωραίο πιπινάκι ο γιάννης ο πετρίδης?
test: http://dreamtheater.com/en/images/stories/dt_products/bandphotos/john_petrucci.jpg
Δεν ξέρω, ας μας πουν τα κορίτσια.
test 2: http://chanoromero.files.wordpress.com/2009/02/john-petrucci.jpg
mpa. oyte kan. xalia.
k eytyxws gia ton comfi de toy moiazei
ε εντάξει, δεν γίνεται να τα ‘χουμε όλα, άλλος γίνεται καλός στις κιθάρες(βλ. πετρούτσι) , άλλος γόης (βλ κόμφις)
Λίγο του φέρνει.
κομφουκιε υποννοεις οτι δεν εισαι καλος στις κιθαρες?
:¨(
εε εχμ, να πούμε τώρα ότι είμαι στις κιθάρες περίπου τόσο καλός όσο ο πετρούκιος, δεν είναι και πολύ ακριβές. Πάντως το σόλο του stairway to heaven το βγάζω εύκολα :p Tι σχέση έχουν αυτά με τις ταινίες, μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος?! :p