Δημοσιευτηκε στις 31/05/2010 by Comfis
στην κατηγορια lets dance
|
Λοιπόν, αυτό το ποστ γράφεται επί του πιεστηρίου, για τον λόγο ότι ακόμη προλαβαίνετε, όσοι είστε Αθήνα, να αλλάξετε τα σχέδιά σας για το αυριανό βράδυ. 24 ώρες μετά την μεγαλειώδη απογοήτευση που μας προσέφερε ο γερό-Μπομπ Ντύλαν (λεπτομέρειες σε επόμενο ποστ), ήμουν και πάλι πίσω στη Θεσσαλονίκη για να προλάβω το λάιβ του (βάλτε όποιο εμφατικό επιθέτο επιθυμείτε) Jean Michel Jarre. Σε έναν από τους πιο ωραίους ανοιχτούς χώρους της Θεσσαλονίκης, στο Νταμάρι της Τριανδρίας, στο Θέατρο Γης, ο … →
Δημοσιευτηκε στις 22/05/2010 by Comfis
στην κατηγορια movin' pics
|
Αν με ρωτάτε, διανύουμε την πιο φτωχή κινηματογραφική χρονιά τα τελευταία 5, 6 χρόνια, που ασχολούμαι συστηματικά με το άθλημα! Έπειτα από 3 εβδομάδες που έχω να πατήσω το πόδι μου σε σινεμά αποφάσισα ότι αν μια ταινία θα μπορούσε να επιλεχθεί για κινηματογραφική προβολή (blockbuster-ικών προσδοκιών), αυτή θα ήταν το Robin Hood. “Ρίντλει Σκοτ και Ράσελ Κρόου μαζί“, σκέφτεσαι και εύχεσαι να τα κατάφεραν τόσο καλά όσο και 10 χρόνια πριν, στο Μονομάχο. Άσε που εδώ κοτζάμ Κέιτ Μπλάνσετ … →
Όσο τα χρόνια περνούν, το ανθρώπινο μυαλό ρέπει προς τον εκφυλισμό! Οκ ρε μάστορα, κάτι μας είπες τώρα!! Η κυρά Δέσποινα, που μένει στο διαμέρισμα κάτω από της Βασούλας, εκ πρώτης όψεως φαίνεται διαυγής! Χτες χτύπησε την πόρτα της Β. και της ζήτησε να της αλλάξει τη φιάλη γκαζιού, στη συσκευή της! Το παραπάνω ήταν, όπως αποδείχτηκε, μια πρόφαση για τον παρακάτω αξιοσημείωτο διάλογο: -Σοφία μου (βασούλα την λένε), έχω ένα παράπονο από σένα.. Πρέπει να κάνεις κάτι γιατί αυτός … →
Τα τελευταία χρόνια, κάθε φορά που έφτανε η κουβέντα σε αυτόν, η μόνιμη ερώτηση ήταν.. “μα καλά πως τα καταφέρνει και τραγουδάει τέτοιες μουσικές ακόμη; Δεν θα ‘ναι 70άρης πλέον;”. Ε λοιπόν, ο Ronnie James Dio (Ronald James Padanova) ήταν 67 (γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1942) και σχεδόν μέχρι την τελευταία στιγμή δεν σταμάτησε να τραγουδάει.. Η γυναίκα και μάνατζέρ του Γουέντι στις 25 Νοεμβρίου του 2009 ανακοίνωσε την είδηση ότι ο Ντίο πάσχει από καρκίνο του στομάχου και ότι … →
Δημοσιευτηκε στις 14/05/2010 by Comfis
στην κατηγορια αδιαφορα προσωπικα
|
Τι σηματοδοτεί, πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο, τον ερχομό του καλοκαιριού; Οκ, δεν λέω, το πρώτο παγωτό (όταν ήμανε μικρός και δεν με αφήνανε οι γονείς να φάω παγωτό το χειμώνα, για να μην κρυώσω) είναι μια πιθανή απάντηση. Η πρώτη φορά που βάζουμε σορτς, είναι επίσης μια πολύ δυνατή στιγμή που μυρίζει καλοκαίρι! Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς. Το καλοκαιρί, για μας που δεν είμαστε χειμερινοί κολυμβητές, αρχίζει με το πρώτο μπάνιο! Καλώς ήρθε, λοιπόν!
Δημοσιευτηκε στις 10/05/2010 by Comfis
στην κατηγορια lets dance
|
Πριν δύο βδομάδες αποφασίσαμε να βάλουμε στην πλέιλιστ της μπάντας μας (οι περίφημοι Looney Tunes ντε) ένα τραγούδι, το οποίο ευθύνεται για το Nickname μου, το οποίο προφανώς αγαπώ πολύ (το τραγούδι). Το τραγούδι λέγεται Comfortably numb και το βρήκα αρκετά αυτοσαρκαστικό, στα δικτυακά νιάτα μου. Αυτό ήταν, λοιπόν, το πρώτο μου Nickname, το οποίο χρησιμοποίησα στο θρυλικό Mirc, στο πρώτο μας σάιτ, RockaRolla.gr και το οποίο στη συνέχεια ψαλίδισα σε Comf, Comfukios, Comfakias (λιαααξ) και τελικά κατέληξα στο Comfis. … →
Τα παρακάτω έλαβαν χώρα μια βδομάδα πριν. Ο οργανισμός μου γύρευε εκδρομή, Σάββατο και Πρωτομαγιά γαρ. Έψησα τους εξ-συγκάτοικο Νίκο, Βασούλα και Μήτσο (γνωστός και ως Παπατζής) και να το, το τιμ της εκδρομής. Φαντάζεστε προφανώς τον κακό χαμό στην έξοδο από την πόλη της Σαλόνικας! Για περίπου μια ώρα δεν είχαμε καταφέρει να ξεκολλήσουμε από τα προάστια της πόλης. Αλλά όχι, τούτο εδώ δεν είναι ένα ποστ γκρινιάρικο. Ούτε είναι ένα μπλογκ, στεναχωρημένο και αγανακτισμένο όπως το προηγούμενο. Προορισμός: … →
Κάθε οντότητα έχει ένα όριο αντοχής, πέρα από τα οποίο καταστρέφεται/διαλύεται/σπάει/καταρρέει. Αν μια βέργα την πιέζεις, θα λυγίσει ώσπου να σπάσει! Αναρωτιέμαι, λοιπόν με αφορμή και τα σημερινά (μαζικές απεργίες), αν τούτη η χώρα έχει φτάσει σε αυτό το κρίσιμο σημείο!
Δημοσιευτηκε στις 02/05/2010 by Comfis
στην κατηγορια movin' pics
|
Λοιπόν, με τον Στίλερ (Ben Stiller) δεν τα πήγαινα καλά, αν και τον συμπαθούσα πολύ (παράλογο;). Τον καιρό που προσπαθούσα να βρω τι στο καλό έχω και παθαίνω κωλυκούς έβλεπα Στάρσκι και Χατς και μου έφτιαχνε η διάθεση. Μετά ήρθε το Magnum Opus Zoolander και τον λάτρεψα! H Τροπική καταιγίδα ήταν καλή! Όμως ο Μπεν συνδέεται με μένα με ένα πιο άμεσο τρόπο (ανεξάρτητα αν δεν το γνωρίζει ο ίδιος)! Πάνω από 20 φορές έχω ακούσει διαφορετικούς φίλους και γνωστούς … →
