Προχτές στο καθημερινό μου ραντεβού με τους Απαράδεκτους έπεσα πάνω σε αυτό:
3 λεπτά που επαναλαμβάνονται εδώ και 3 ημέρες, ξανά και ξανά!
Τι να πρωτοπώ; Για την απίθανη φάτσα του Βλάσση, ή για την ΦΩΝΑΡΑ του; Για το αναρχοαυτόνομο χιούμορ των Απαράδεκτων που είναι μακράν του δεύτερου, ότι πιο προχωρημένο, σαρκαστικό και αντισυμβατικό έχω δει ποτέ στην ελληνική τηλεόραση; Για το τραγούδι-επιτομή της προηγούμενης δεκαετίας (80ς) 
που χρειάστηκε να το ακούσω μόνο μια φορά για να χαραχτεί για πάντα μέσα μου – έχω πιάσει άπειρες φορές τον εαυτό μου να το τραγουδάει, σε περιόδους που είχα να δω Απαράδεκτους για πολλά χρόνια-;
Ε λοιπόν ο Blassis ΜπΟνατσος (Μπι ελ έι νταμπλ ες άι ες, Μπλάσσις), έπαθε αυτό που συνέβησε σε όλους τους ροκ σταρς που τους σκότωσε το σύστημα! Έγινε μια φιγούρα που δεν μπορείς παρά να την λατρέψεις, να την αγαπήσεις πολύ! Το πονηρό χαμογελάκι του, στα 2.28, τα λέει όλα γι’ αυτόν!
Υπάρχεις μόνο εσύ δυο φίλοι κι η μουσική
που την καρδιά μου ξέρουν
θα μείνω πάντα παιδί σαν το παλιό το κρασί
στα χρόνια ταξιδεύω..
Κοίταξέ με…
ΥΓ: Οι στίχοι και η μουσική ανήκουν στον Γιώργο Ρωμανό ο οποίος στα φόρτε του, στα 70ς, έγραφε ψυχεδελική μουσική και επίσης είχε κάποιες συνεργασίες με τον Μάνο Χατζιδάκι! Έψαξα λίγο παραπάνω και είδα ότι οι μουσικές του ήταν από τα καλύτερα δείγματα ελληνικού ψυχεδελικού (χίπικου) ροκ! Σας παραθέτω ένα παλιό του τραγούδι:
hey there.
http://www.youtube.com/watch?v=u0Bc7X_jS7s
γειααα σου Α. !
Τι στιγμή και ετούτη;; Αχ τι φωνή, τιιι φωνή!
Ευτυχώς, γιατί νόμιζα ότι μόνο σ’εμένα άρεσε αυτό το τραγούδι…είχε φωνάρα ο Vlassis Bόnachos (“-Mπόνατσος;!” “-For sure!”)
Οι Απαράδεκτοι είχαν πιάσει πολύ καλά τον σφιγμό της εποχής εκείνης.
Γιάννης: “Μα τώρα συκωταριά θα φάνε οι διανοούμενοι;”
Βλάσσης: “Γιατί; Πολύ καλά θα κάνουν οι διανοούμενοι να φάνε συκωταριά. Τι θέλεις δηλαδή να φάνε, κάνα πίνακα του Πικάσο;”
kai kati se live: http://www.youtube.com/watch?v=F9Ot3IltVU4
kakh poiothta alla metraei.
εγώ ρε συ τανάσιους τους φαντάζομαι, να αυτοσχεδιάζουν τρελά, να μην υπακούν σε κανόνες και πρέπει, και να ξεπετάνε τα επεισόδια σε λίγες ώρες! Τους αγαπω πολύ
πάω στοίχημα ότι έχεις για πλάκα 10-15 ατάκες απαράδεκτες, άμα θες ξεκίνα και συνεχίζω εγώ.
μπρο, ωραίο το βιντεόνι! κάποτε είχα μεγάλη αγάπη στον Τουρνά! από τα πιο σημαντικά ονόματα αυτού που ήταν ροκ στην Ελλάδαστα 70ς
“ti egine re paidia? ”
“pernaw san antras”
“milame den uparxei”
mukhnes mukhnes mukhnes!!!..eiste apo keines pou mou aresoun,pou h8ela na paw me to spuro,na kanw ena guro na faw k ena guro:P
h dhmhtroula gia na entupwsiasei ton spuro:P
(giatros) -Aderfhhhhhhhhhhhhh!!!
(giannhs) -kale edw me krazouneee!!
edw uparxei ena quiz gia to poso kala gnwrizoume tis atakes apo tous aparadektous..exei fash..
http://www.vamvax.net/drastiriotites/aparadektoi/aparadektoi.htm
(elpizw na mhn peirazei pou to postarw edw e?an nai..tote del
)
Σπύρος: “Τη σκάλα γιατί την έβαλες στο ψυγείο; Ν’ ανεβοκατεβαίνει ο μπαρμπα-Στάθης;”
-Σπάιρους, γιου αρ ε βέρι ντέιντζερους μαν
-Ρε βάλε να φάμε μη σου φέρω το ντέιντζερι στο κεφάλι, ηλίθια!!
Γιάννης: – Τι θέλει εδώ το αστροπελέκι
Αστροπελέκι: – Βλάαααασηηηη πες του κάτι, με λέει αστροπελέκι!
Βλάσσης: – Γιάννη μην την λες αστροπελέκι!!
Γιάννης: – Όπως θέλω θα την λέω, ορίστε μας
Βλάσσης: – Καλά με συγχωρείς!
εννοείται ότι δεν πειράζει που το πόσταρες, όλ τάιμ κλάσικ και τούτο!
Nasos εδώ, πήρα την ιντερνετική περσόνα μοτ.: το vamvax είχε πολύ γέλιο, έχω να μπω πάρα πολύ καιρό, το ανανεώνουν ακόμα;
k egw eixa na mpw kairo..malon den ananewnetai k toso suxna,dustuxws
Γιάννης: “Καταρχήν εάν έβγαινα μαζί σου, που ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΗΛΑΔΗ, δε θα πήγαινα ποτέ στο πάρκο! Που θα πήγαινα; (Στον Βλάσση) Που θα πήγαινα;”
Βλάσσης: “Σε μία πάμπ(ου)”
Γιάννης: “Σε μία πάμπ(ου). Ναι, σε μία πάμπ(ου)!”
Βλάσσης: “Ποιος ήταν;”
Γιάννης: “‘Ενας που μ’ενοχλεί”
Βλάσσης: “Τον ξέρω;”
Γιάννης: “Το παιδί που φέρνει τα ψώνια απ’το σούπερ μάρκετ”
Βλάσσης: “Και σένα δε σ’αρέσει!…”
Γιάννης: “Εμένα να μ’αρέσει; Καταρχάς τον έχεις δει πως είναι;”
Βλάσσης: “Πως;”
Γιάννης: “Σαν τον Κατσαρό, χωρίς το σαξόφωνο!”
Μου κόλλησε βρε αθεόφοβε κι έχω και διάβασμα!! «…σ’ ένα ακρογιάλι στάσου, κι αν ένα αστέρι πέσει πιάστο» (τσουπ)!!
Ναι το άτιμο, είναι κολλητικόο!! Παρόλα αυτά έλαααα να διαβάααζουμε και λιγάκι :p
Δήμητρα: “Γιάννη, να ρίξω μέσα σαντυγί;”
Γιάννης: “Στο μοσχάρι σαντυγί;”
Δήμητρα: “Ναι, γιατί;”
Γιάννης: “Μα δεν πάει στο μοσχάρι σαντυγί, τι γιατί!”
Δήμητρα: “Δηλαδή θες να κάνουμε ένα συμβατικό φαγητό; Πρέπει να κάνουμε μια πρόταση στη γεύση!”
Γιάννης: “Ε ωραία, να πάρουμε έναν τσελεμεντέ!”
Δήμητρα: “Μα τι λες τώρα, πρέπει να εμπνευστούμε, να βγει το φαγητό από μέσα μας!”
Γιάννης: “Καλά το φαγητό θα βγει σίγουρα από μέσα μας, δεν υπάρχει περίπτωση, βάλε σαντυγί, βάλε…!”
Xαχαχαχαχαχ, “μοσχάρι σαντιγιόν”, χααααχχαχαχααχα που το σκέφτηκαν!