Comfis o βρωμοκάμακας
// March 24th, 2010 // αδιάφορα προσωπικά, αστειάκια
Το γεγονός αυτό συνέβησε πρώτη φορά στη ζωή μου και λογικά -με βάση τις πιθανότητες αν το δεις- θα είναι η τελευταία. Πίναμε, λοιπόν, ξέγνοιαστα το τρίτο ποτάκι όταν ο σε-μαύρα-χάλια-μουντ φίλος, μου λέει:
- Ρε συ νοστιμούλα αυτή..;
- Ααα ναι, καλούλα είναι, μάλλον
- Έλα πάμε..
- Που πάμε μωρέ, που πάμε;
- Πάμε να τους την πέσουμε!
- Δεν το έχω ρε φίλε!
- Ε δεν θα την πέσεις εσύ, εσύ θα κάνεις το φανάρι, μαζί με την φίλη της νόστιμης!
- Ααα αν είναι να κάνω το φανάρι, νο πρόμπλεμ!
- Ε να τους κεράσουμε σφηνάκια;
- Παλιομοδίτικο ρε παιδί μου, μην ξενερώσουν τα κορίτσια!
- Λες να πάμε μπροστά τους και να συστηθούμε;
- Τι να σου πω άμα το έχεις να μιλάς πολύ, ώστε να σπάσεις την αμηχανία.. πάμε! Εγώ πάντως δεν το έχω!
- Τι να κάνω ρε γμτι..!
- Πήγαινε πλάι της και φώναξέ της στο αυτί “What’s your name delicate…?” με ύφος
- Ώχου σταμάτα το δούλεμα!
- Ρε φίλε να πάμε να στηθούμε σαν τα αγγούρια, μπροστά τους, δεν είναι κάπως χάλι; Μήπως να τους πιάσουμε την κουβέντα από τη μεριά που είμαστε (καθόμασταν ας πούμε σε ένα καναπέ, εμείς από τη μια και εκείνες από την πίσω μεριά);
- Δεν ξέρω..
Aκολούθησε εσωτερικός διάλογος του ασθενή με τον εαυτό του
- Έκλεισε.. θα τις κεράσουμε σφηνάκια!
- Πολύ συνηθισμένο αλλά οκ!
- Τι να τις κεράσουμε;
Ακολούθησε κουβέντα που κατέληξε σε βότκα, ως το ιδανικό σφηνακο-κέρασμα! Ο συμπρωταγωνιστής (στην πραγματικότητα πρωταγωνιστής), βρίσκει τη γκαρσόνα, της λέει “4 σφηνάκια, να κεράσουμε και τις κοπέλες”, του κλείνει η γκαρσόνα το μάτι με νόημα, ότι και καλά κατάλαβε..
Ο φίλος μου λέει:
- Πωω βρήκα ατάκαα να της πως.. αλλά δεν θα στην πω, γιατί όταν της την πω, εσύ θα γελάσεις εκείνη την ώρα..
- Οκ νο πρόμπλεμ, μην μου την πεις!…
- Εσύ θα πάρεις την άλλη, ναι;
- Eγώ δεν παίρνω καμία.. όπααα έρχεται η γκαρσόνα.. φέρνει και τα 4 σφηνάκια σε μας.. έχεις άγχος;
- Ωωωωχ, ευτυχώς που κατάλαβε ότι τα σφηνάκια προορίζονται για καμάκι.. τι μας τα έφερε εμάς και τα 4; Πρέπει κάτι να κάνουμε και μάλιστα γρήγορα, θα γίνουμε ρόμπες..
- Τι να κάνουμε βρε γιούκα μου;;
Ακολουθεί πανικός, κινήσεις απελπισίας, ώσπου ο ήρωας σφίγγει τα χείλη, παίρνει δυναμικά τα σφηνάκια, τα κατευθύνει προς τις κοπέλες.. κοντά του βρίσκεται η φίλη της όμορφης.. της δίνει τα σφηνάκια… ξυνίζει απεριορίστα τα μούτρα της, ταλαντεύεται αν θα τα δεχτεί ή θα πετάξει στα μούτρα του.. τα παίρνει, την βλέπω και εγώ που ξυνίζει, ξυνίζω και εγώ.. και ακολουθεί ενα “τσίαααρς” με 4 τύπους, οι δύο εκ των οποίων είναι ξυνισμένοι (είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα)! Στο επόμενο λεπτό οι κόρες αρχίζουν να βάζουν μπουφάν και όπου φύγει φύγει…
- Πω ρε φίλεε τι ήττα είναι και τούτη!
Ο φίλος προσπαθεί να σκεφτεί θετικά..
- Έλαα ρε.. μπορεί να έρθουν από εδώ και να μας μιλήσουν… ίσως φεύγοντας να μου βάλει ένα χαρτί στο βρακί μου με το τηλεφωνό της!
Περνάνε οι κοπέλες.. τα κεφάλια σκυμμένα κάτω.. ούτε ένα τυπικό ευχαριστώ.. ούτε ένα γειά τπτς…
Ο Χ:
- Εεεε μπορεί να υποθέσουμε, ότι βρεθήκανε 4 σφηνάκια στο τραπέζι μας, δεν είχαμε τι να τα κάνουμε και είπαμε να τις κεράσουμε..
- Χ, θα μου πεις και άλλες τέτοιες εξυπνάδες;;
- Πάντως και εσύ έφαγες χυλόπιτα!!
- ΕΕ όχι δεν το δέχομαι.. συμπαραστάθηκα στον δίκαιο αγώνα σου, θα φάω και τη χυλόπιτα από πάνω;;
- Aααα με συγχωρείς.. εγώ το βάρος της χυλόπιτας δεν το αναλαμβάνω μόνος μου!!!
Πρώτη φορά στη ζωή μου, συμμετείχα σε καμακοκατάσταση, δεν με ενδιέφερε η εν δυνάμει καμακωμένη, η φίλη (το, από την μεριά του θύματος, δυνητικό φαναράκι) ήταν ξινή, πραγματοποιήσαμε το πιο συνηθισμένο/βαρετό καμάκι του κόσμου ολάκερου, φάγαμε χυλόπιτα, την μοιράστηκα και εγώ χωρίς λόγο και γυρίσαμε στα σπιτάκια μας!!






Ήταν πάρα πολύ ωραίο! Σαν ένα μεγάλο ανέκδοτο!!!…
τα γεγονότα είναι πραγματικά, δεν περιέχουν σάλτσες!! η πλάκα είναι που ο φίλος μετά είχε ενστάσεις για το ότι δεν είπαν “ευχαριστώ” κάτι το οποίο το πήρε πολύ βαρέως και το έλεγε και το ξανάλεγεε!!
gaidures paidi mou ti na peis
ts ts ts ts ti na peis xalase o kosmos tetoia paidia kai na fane tetoia itta…………….:P
ευχαριστώ για την συγκινητική συμπαράσταση σας στην δίκαιη αγανάκτηση μας :p
Ξέρεις ποια είναι η ξενερωσιά; Η ξινίλα στα μούτρα. Πες ρε κυρία μου “ευχαριστώ, αλλά θα προσπεράσω”. Ευγενικά. Στο κάτω κάτω ούτε κάνας λίγδης είσαι, ούτε καμιά χυδαία πεσιματική έκανες. Να αυτά κάνουν και μετά γκρινιάζουν ότι δεν τους την πέφτουμε. Για να μη σχολιάσω τα €3-4 το σφηνάκι έτσι; Δηλαδή και κερατάς και δαρμένος;
Σηκώνει κουβέντα το πράμα*. Αυτή η προσέγγιση, το φλερτ και η κουβέντα δε σημαίνουν απαραίτητα ότι πρέπει η κατάσταση να οδηγήσει σε κρεβατώματα. Δυστυχώς όμως το πρώτο πράμα που έχουμε φτάσει να σκεφτόμαστε είναι αυτό.
*Από την άλλη βέβαια, η πολύ κουβέντα μας έχει φάει και είμαι πολύ ένοχος κι εγώ γι’ αυτό.
Ρε ακσά τι ρόμπα είναι αυτή? Θες να παίξεις και τον μπον βιβερ στον μικρό!!! Τρομάρα σου!!!
Για να μην πω ότι είσαι απαράδεκτος, ων με τη μία και μοναδική γυναίκα της ζωής σου και είναι απαράδεκτο να ξενοκοιτάς!!!
βρε μπιου μπιου και συ, που στο καλο, σε αυτό το κείμενο διαπίστωσες ότι ξενοκοιτώ; η μοναδική γυναίκα της ζωής μου έσκασε στα γέλια με το περιστατικό :p ;
όσο για την μπον βιβέρ-άδα που τρέχει από τα μπατζάκια σου, οοουδέν σχόλιον :p
τανάσιους, δεν νομίζω, ή μάλλον δεν ξέρω, αν αυτό συμβαίνει στην πλειοψηφία των περιπτώσεων.. φαντάζομαι ότι θα υπάρχουν και γυναίκες ευγενικές, που θα το αντιμετώπιζαν πιο κομψά το όλο θέμα. δεν έχω την απαραίτητη εμπειρία για να σου πω για κάτι τετοιο
Δεν γενικεύω, όμως το φαινόμενο δεν είναι σπάνιο.
καλά τα λέτε… πάντως ίσως δεν ξύνισαν για σας αλλά για το ποτό. έχω ξυνίσει και εγώ για ποτό γιατί νομίζω οτι θα αναγκαστώ να το πιώ για να φανώ ευγενική και μετά γίνομαι φέσι και με μαζεύουνε. συμβαίνει, αλήθεια.
τι κακά κορίτσια όμως!
πιστευω οτι καλα σας έκαναν!! πολυ κλασσικο το σφηνακι ρε παιδες , δλδ και ευχαριστω να έλεγαν τι θα γινοταν ??αφου δεν εβγαινε το πραμα στο μιλιτο απτην αρχη , θα βγει με το ευχαριστω???
ως γνήσιος μπον βιβεγγρρρ της σχολης “Παντελης” προτεινω εντονο μαρκαρισμα αρχικα 8-/
και μετα προσεγγιση μετα πάρλας 8-Ο , ισως και μια καλη ατακα
η αν εχεις φτασει ένα παραπάνω επίπεδο (όπως ο barney ας πούμε (how i met your mother) ) καταστρώνεις ένα σατανικο σχέδιο που μπορει να απαιτεί μεχρι και βασικές γνώσεις web design ….το γνωστο και ως κόλπο Van Matterhorn!
Δεν γνωρίζω τανάσιους, αλλά για να το λες κάτι θα ξέρεις! χαχα άλεξ, αυτό ήταν καλή παρηγοριά, μπορούμε να υποθέσουμε ότι απλά φοβήθηκαν μην μεθύσουν :p
και έπειτα από 15 σχόλια έρχεται ο μίμιζ και μας δίνει κυριολεκτικά τα φώτα του.. και εγώ πάντως αυτό του πρότεινα του φίλου, να τους πιάσει την πάρλααα.. άλλωστε το ψιλοέχει (σε αντίθεση με μένα, που βουβός θα έμενα)!
αλλά αυτό το βαν ματερχορν, δεν είναι κάτι που το γνωρίζω.. για πες όμως το κόλπο με το γουεμπ ντιζάιν, να γνωρίζουμε τζεστ ιν κέις? κάτι του στιλ: “εσύ κουκλάρα μου είσαι θέα, ΠΡΕΠΕΙ να σου φτιάξει την online photo gallery σου”;
αχαχαχααχ λιώνω!!! ρε συ μιμη νταξ ελιωσα με το παραδειγμα α’λα barney! θα μπορουσε να τις ριξει ετσι “haaaaaaave you met ted?” δείτε το, λέει!
εμ και ο κακομοιρης ο ασθενης (το παιδι που ψαχνονταν ντεεε)βρηκε για wingman τον comfi , που πας βρε ταλαιπωρε?? (οποιος καταλαβε , καταλαβε)
πω ρε τι γενική κατακραυγή έχω φάει!
και ναι, στο επιπεδο του καμακιού, δεν είμαι κατάλληλος wingman