Comfis

4 days in Berlin vol. Τείχος και άλλα

// March 12th, 2010 // comfis ο πολυταξιδεμένος, αδιάφορα προσωπικά

… και συνεχίζω ακάθεκτος, μπαίνοντας αμέσως στο θέμα.. Τα παιδιά ήθελαν να δουν κάτι από το Τείχος! Και εγώ ήθελα να δω Τείχος! Σε διάφορα σημεία της πόλης βρίσκουμε κομμάτια του, αλλά εμείς παίζει να διαλέξαμε το χειρότερο.. κοντά στο σταθμό της Bernauer Str. βρήκαμε ένα ακόμη φωτογραφικό μνημείο στο τείχος, με φωτογραφίες λίγο πριν και έπειτα από την κατασκευή του. Πριν φτιαχτεί το τείχος, περίπου 40000 ανατολικογερμανοί είχαν καταφέρει να ξεφύγουν προς το δυτικό Βερολίνο. Αν κάτι τέτοιο συνεχιζόταν, η Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας θα κατέρρεε. Έτσι οι Ανατολικογερμανοί αποφάσισαν να υψώσουν ένα Τείχος για να εμποδίσουν κάτι τέτοιο. Από το 1961 (οπότε και φτιάχτηκε) μέχρι το 1989 (και την πτώση του), πάνω από 180 Ανατολικογερμανοί δολοφονήθηκαν στην προσπάθειά τους να περάσουν από το φρουρούμενο Τείχος στο Δυτικό Βερολίνο (που ως την ένωση των δύο Γερμανιών παρέμενε ξεχωριστός θύλακας, μέσα στην Ανατολική Γερμανία).

Αρχικά στήθηκαν κάποια οδοφράγματα, συρματοπλέγματα, για να σηκωθεί στη συνέχεια το Τείχος. Στα σημεία που τα σπίτια συνόρευαν με το Τείχος, οι Ανατολικοί έχτιζαν παράθυρα, μπαλκόνια κλπ. Συγκλονιστικές οι φωτογραφίες από την σφραγισμένη εκκλησία της Bernauer Strasse. Οι Ανατολικοί αντιφρονούντες ήταν εφευρετικοί. Προσπαθούσαν να ξεφύγουν μέσα σε βαλίτσες, σε ειδικά κατασκευασμένα αυτοκίνητα, με αερόστατα, χωρίς πάντα επιτυχία. Στη φωτούλα πιο πάνω (κάντε κλικ για μεγένθυση) φαίνεται από ψηλά το σημείο στην Bernauer Strasse, όπου υπήρχε το Τείχος, πριν αυτό καταστραφεί. Πίσω από το Τείχος, ένα κοιμητήριο, και στο βάθος η AlexanderPlatz.

Η Unter den Linden (κάτω από τις λεμονιές) είναι τεράστιο μπουλεβάρδο με επίσης τεράστια πεζοδρόμια, που περνάει από μια σειρά υπέροχων, επιβλητικών κτιρίων. Ξεχωρίσαμε και τιμήσαμε το Πανεπιστήμιο Humbold (από τις πιο σημαντικές πολυτεχνικές σχολές της Ευρώπης) όπου έμαθα την τέχνη της τηλεκίνησης! Η βόλτα κατέληξε στην εντυπωσιακή Πύλη του Βραδεμβούργου και από κει στο κοντινό Reichstag (το Γερμανικό Κοινοβούλιο).

H Φωτιά που το έκαψε μερικώς, το 1933, θεωρείται ότι είναι κίνηση προβοκάτσιας των ναζί οι οποίοι κατηγόρησαν έναν Ολλανδό κομμουνιστή για τον εμπρησμό. Στη συνέχεια ο Αδόλφος έπεισε τον Πρόεδρο Χίντεμπουργκ να πάρει μέτρα κατά των Κομμουνιστών.. ακολούθησαν φυσικά χιλιάδες συλλήψεις (πρακτική που χρησιμοποιήθηκε συχνά από ολοκληρωτικά καθεστώτα). Το αίσθημα που αποκομίζω από αυτή τη βόλτα είναι πάντα το ίδιο: ωφέλιμη και απολαυστική βουτιά στο παρελθόν!

To TierGarten (o κήπος των ζώων) είναι αυτή την εποχή κάπως γυμνό (ελέω φυλλοβόλων) αλλά και πάλι πανέμορφο! Η παγωμένη Λίμνη Neuer See ήταν κάτι που πρώτη φορά βλέπω στη ζωή μου. Τζίφος, δεν τόλμησα να κάνω πάνω από 4, 5 βήματα στον πάγο πάνω από τη λίμνη! Έβγαλα τόσες φώτος ώστε οι φίλοι μου αγανάκτησαν και θέλησαν να με πετάξουν στο ποτάμι!

Μετά από κορυφαίο καπουτσίνο (2, 2 τους έπινα) στην Potzdammer Platz, στο μεταμοντέρνο Sony Center, περπατήσαμε στην πλατεία Gendarmen Markt που είναι ίσως η πιο όμορφη πλατεία του Βερολίνου! Δεν είναι αχανής, είναι πεζοδρομημένη ολόκληρη και ακούς μόνο φυσικούς ήχους!

Βερολίνο χωρίς Nikolai Viertel δεν νοείται Η Νικολάι Φιρτελ είναι το γερμανικό αντίστοιχο της Μονμάρτης ή της βαρκελωνέζικης Barrio Gotico! Εδώ δεν υπάρχουν δρόμοι, μόνο πεζόδρομοι. Δίπλα στον Spree βρήκαμε εξαιρετικό ξύλινο εστιατόρειο, στο οποίο ηπια την πρώτη κανονική μπύρα της ζωής μου (φτιαγμένη από τα χεράκια των ιδιοκτητών του εστιατορείου)! Ακολούθησε μεγάλος πανηγυρισμός! Η βόλτα συνεχίστηκε και έπειτα από 4 άκαρπες απόπειρες (είχα επισκεφτεί το Nikolai Viertel και την πρώτη μέρα) λόγω πολυκοσμίας καταφέραμε να βρούμε ένα τραπεζάκι σε κουκλίστικο -living in the past- καφέ/παμπ! Εκεί ζήτησε να καθίσει μαζί μας μοναχική Ιρλανδή, η οποία μάλιστα είχε επισκεφτεί την Ελλάδα στα πλαίσια του Εράσμους!

Αυτό που μου έμεινε από την συζήτησή μας ήταν το εξής: “Στο εράσμους όλοι πήγαιναν Βέλγιο ή Γερμανία και ήταν δύσκολο να πάω! Αφού δεν μπορούσα λοιπόν να πάω εκεί που θα ήταν πιο χρήσιμο για μένα, σκέφτηκα να πάω κάπου που θα είναι όμορφα και θα περάσω καλά“!

Τι στο καλό να πει κανείς για το Βερολίνο.. όσο πιο πολύ το ζεις, τόσο περισσότερο δυναμώνει μέσα σου η ανάγκη να ξαναγυρίσεις σε αυτό! Στο επόμενο θα ακολουθήσουν φωτογραφικά σλάιντ σόους!

ΥΓ: Aν θέλετε να ενημερώνεστε για νεότερα ποστ μου, μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ και να δώσετε το email σας, ώστε να σας έρχεται ένα μήνυμα, κάθε φορά που δημοσιεύω κάποιο καινούριο θέμα.