Τα ψυχοσωματικά
// January 16th, 2010 // αδιάφορα προσωπικά
Πρέπει να ήμανε περίπου 8! Ξαφνικά πίστεψα ότι αν δεν προσπαθήσω πολύ δεν θα μπορώ να αναπνεύσω! Για να αναπνεύσω λοιπόν έπρεπε να ανοίγω διάπλατα το στόμα μου, για να πάρω όσο αέρα μου χρειάζεται, και να κάνω πολλές κινήσεις με το σώμα μου για να αναπνεύσω σωστά! Aπελπισμένοι οι γονείς, όταν αυτό το πράγμα συνεχίστηκε για 2 βδομάδες με πήγαν στο γιατρό! Εκείνος απευφάνθη ότι δεν έχω τπτ. Ήταν μια ψυχοσωματική αντίδραση. Εγώ πίστευα ότι έχω δύσπνοια και το πίστευα βαθιά! Με τον καιρό το ξέχασα!
Τον Σεπτέμβρη του τετάρτου έτους της σχολής υπήρχε μια πολύ κρίσιμη εξεταστική – όχι στ’ αλήθεια κρίσιμη, αλλά στο μυαλό μου οπωσδήποτε φάνταζε ζήτημα ζωής και θανάτου-! Το σύμπτωμα ξεκίνησε όταν τα πρώτα 10ωρα διαβάσματος ξεκίνησαν, γιατί διαπιστώθηκε ότι τα πράγματα είναι στριμόκωλα, σε σχέση με τις φανταστικές μου προσδοκίες. Το άγχος να προλάβω και πάλι μετατράπηκε σε άγχος για να πάρω ανάσα! Αρχίσανε οι δύσπνοιες, νευρικοί βήχες! Δεν μου έκοψε, και άρχισα να πέρνω Aerolyn, ντεπόν, απογχρεμπτικά κλπ κλπ! Οι μόνες στιγμές που ηρεμούσα, ήταν όταν σταματούσα για λίγο το διάβασμα και έβαζα μουσική και ξάπλωνα στο κρεβατάκι μου! Ένα τραγούδι Πινκ Φλόυντ αρκούσε για να φύγει η κακή ενέργεια! Η εξεταστική πήγε άψογα -κατάφερα να τελειώσω όλα τα μαθήματα στα 4 χρόνια, όπως έπρεπε, αλλά ούτως η άλλως υπήρχε η παρουσίαση της πτυχιακής που θα έκανε αδύνατο το να ορκιστώ σε εκείνη την ορκομωσία – οπότε όλο ο κακός χαμός, για το τίποτα! Μαζί με την εξεταστική, όλα τα συμπτώματα έφυγαν ως δια μαγείας.
Διάφορα συνέβησαν από τότε ως τώρα. Για να φτάσουμε στο αντιπροχτές. Είναι η εκατοστή φορά που πίνω καφέ σε καφετέρια και μέχρι να πάω σπίτι μου, με πιάνει απίστευτη ανάγκη για πιπί! Μέχρι να φτάσω σπίτι και να πάω προς ανάγκης μου πέρασα μεγάλες αγωνίες! Μετά ανακούφιση, αλλά και ένας κάποιος, μικρός, αμεληταίος πόνος, στην περιοχή κοντα στην ένωση ποδιού και κορμού! Αμ δε που ήταν αμεληταίος! Στο μυαλό μου η ενόχληση έγινε τουλάχιστον ύποπτη! Mετά έγινε, πιθανή προστατίτιδα, πέτρα στο νεφρό, όγκος στο έντεροο και πάει λέγοντας! Μούδιασμα, ελαφρύς πόνος και φυσικά κακοδιαθεσία, κλπ κλπ! Μέχρι που ήρθε το “σήμερα το πρωί” και παρατήρησα ότι την ώρα που ξύπνησα, δεν ένιωθα τπτ. Βεβαίως στην διάρκεια των τριών ημερών σκεφτόμουν ότι μπορεί να είναι ένα ακόμη.. ψυχοσωματικό.. αλλά μετά την πρωινή απόδειξη, και συνειδητοποίηση, η ενόχληση έφυγε και δεν ξαναεμφανίστηκε ποτέ!
ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ: Για τους τύπους εκείνους που τους αρέσει να βασανίζουν τους εαυτούς τους – που δεν ξέρω αν είναι λίγοι… εγώ μπορώ να σκεφτώ γρήγορα γρήγορα πάνω από 5 τέτοιους -, το μυαλό μας μπορεί να δημιουργήσει όποια πάθηση επιθυμούμε! Αν θέλω να έχω λουμπάγκο, το μυαλό μου μπορεί να εκπληρώσει την επιθυμία μου, αν δύσπνοια επιθυμώ.. πολύ ευχαρίστως!! Και ούτω καθεξής! Ε λοιπόν, ο τρόπος μου για να το αντιμετωπίσω είναι να χρησιμοποιήσω την λογική μου! Σήμερις είμαι ενθουσιασμένος με τον εαυτό μου, που τα κατάφερα να το τιθασεύσω και δεν άφησα την αυκαταστροφική μου κακοδιαθεσία να καταστρέφει και άλλες μέρες της μικρής, ούτως ή άλλως, ζωούλας μου!
20 Σχόλια για το “Τα ψυχοσωματικά”
Ποια η γνώμη σου περί του Θέματος;
My videos. Featured videos.
- comfis said: Ο ου! Δύσκολες φάσεις :/...
- Deja_Voodoo said: Για διαβάστε εδώ για τον anisixos: http://anis...
- comfis said: Τάκη εγώ θα συνεχίσω να τον διαβάζω φανατικά, είνα...
- Deja_Voodoo said: Μου θυμίζει τον καλοκαιρινό Μαέβιους Παχατουρίδη τ...
- panadim78 said: the point is that..... anisixos is BACK !!!!!!! ...
- comfis said: η μεγάλη του δύναμη είναι η ικανότητα του να βρίζε...
- Σαλάτα ρόκα με σος βαλσάμικου
- Μπλε Ανανέωση- Γκάλοπ
- 16 εκατομύρια εμβόλια
- The Last Rehearsal part. I
- Το θέμα της ημέρας
Πιθανώς ενδιαφέροντα
Ειδοποιηθείτε για νέα μου ποστ
Λίγη Τάξη Επιτέλους
- comfis ο πολυταξιδεμένος (15)
- lets dance (54)
- movin' pics (35)
- αδιάφορα προσωπικά (72)
- αμπελοφιλοσοφίες (23)
- αστειάκια (55)
- γουόρλντ γουάιντ γουέμπ (14)
- δεν χωράνε πουθενά (13)
- καυτή επικαιρότητα (48)
- μπάλες, ρακέτες, καλάθια κλπ (7)
Συμφωνώ σε όλα, εκτός από το τελευταίο. Η ζωή μας δεν είναι μικρή (προφανώς και υπάρχουν εξαιρέσεις), είναι μία και μοναδική και γι’ αυτό πρέπει να την “προσέχουμε”.
προς απάντηση σου τζι παραθέτω τους αγαπημένους στίχους:
And you run, and you run to catch up with the sun, but it’s sinking
Racing around to come up behind you again
The sun is the same in a relative way, but you’re older
Shorter of breath and one day closer to death
Every year is getting shorter
Never seem to find the time
Plans that either come to nought
Or half a page of scribbled lines
Hanging on in quiet desparation is the English way
The time is gone
The song is over
Thought I’d something more to say
Θα γίνεις ο καλύτερός μου πελάτης…
γιατρέε μου, το χειρότερό μου είναι να πηγαίνω σε γιατρούς! Δλδ πέρα από την κατά φαντασία ασθένεια, έχω και το θέμα ότι βαριέμαι και αγχώνομαι να πάω στο γιατρόοοοοοοο
γυρω στα 13-14 ειχα ακουσει οτι αν μουδιασει η φτενα σου παιζει να εχεις σκωληκοειδιτη.. απο τοτε κ για κατι χρονια ενιωθα συνεχεια να μουδιαζει η δικια μου κ ποναγα εκει στην κοιλια.. γτ φοβομουν τις εγχειρησεις.. βασικα τη ναρκωση.. οτι μπορει να μην ξαναξυπνησω ποτε.. κ ακομα δλδ το φοβαμαι αυτο.. αλλα λιγοτερο γτ εχω κανει μια κ ολα πηγαν καλα.. καλα για δυσπνοια δε το συζηταμε.. απο το αγχος.. σχεδον καθε μερα.. σου ειχα πει γι’αυτο πριν λιγο καιρο.. αφου εφτασα στο σημειο να καπνιζω για 5 ολοκληρες μερες μονο 3-4 τσιγαρα την ημερα.. τα ειχα παιξει =ρ κ τωρα αν δεν αφηνω το παραθυρο ανοιχτο το βραδυ δεν κοιμαμαι οσο κρυο κ να κανει (οποτε κοιμαμαι δλδ…) νομιζω οτι θα παθω ασφυξια..
“τελευταία” σκέφτομαι ότι μπορεί να έχω πρόβλημα με την καρδιά.. τα τελευταία 2-3 χρόνια.. νιώθω κάτι περιέργους (σαν) πόνους εκεί, όχι συνέχεια, μία στο τόσο.. αλλά κρατάνε αρκετή ώρα.. κ φοβάμαι να πάρω αναπνοή κανονικά γτ νομίζω ότι θα ψοφίσω.. μόνο όταν κάνω μια βόλτα έξω απ’το σπίτι πχ, κ πιάσω κουβέντα για άσχετα θέματα κ σταματήσω να το σκέφτομαι περνάει.. κ αυτό απ’το άγχος είναι στανταρ… από άγχος θα πάω =/
εντάξει εσύ είσαι ένας από τους ανθρώπους για τους οποίους γράφτηκε αυτό το ποστ! Το θέμα είναι να βοηθούσε και λίγο!
ΥΓ: Προσπαθούσα να σε βρω να σου πω ότι μάλλον έρχεται ο έμινεμ , δεν σε βρήκα!
Α ρε comfi τι blog είναι αυτό που έγραψες!!!!
Με χαροποιεί ιδιαιτέρως γιατί δεν αισθάνομαι μόνη, υπάρχει μια αλληλεγγύη ρε παιδί μου ακόμα και στα ψυχοσωματικά!!!
Το έπαθα για μεγάλο διάστημα να επισκέπτομαι όλη την ώρα τους γιατρούς και να αισθάνομαι οτι είμαι του θανατά!!!Έχω και πολλές εμπειρίες μάλιστα από κομπογιανίτες γιατρούς!!!Πολύ γέλιο!!
Το μυαλό μας είναι πολυ επικίνδυνο μερικές φορές!!!Το ζήτημα είναι εγκεφαλικό!!!!
Μα υπάρχει λόγος που το έγραψα.. πιστεύω ότι αρκετοί ταλανίζονται, και ναι, μπορούμε να τιθασεύσουμε το μυαλουδάκι μας! Μαριγκουέλα, φιλ φρι να μοιραστείς κάποια ιδιαίτερα κωμική περιπέτειά σου!!
allo ta psyhosomatika allo to anhos (i dyspnoia, i aypnia k oti allo prokalei…) ntaxei to proto xepernietai.. ya to deutero den xero.. dyskolo… mono me kana hapi =DD pantos se giatro ya psyhosomatika den eiha patisei.. k ama mou elege telika auto pou fovomoun?? kalytera na mi xero.. kati diavasa oti paizei na erthei septemvrio ego.. eihan mia lista me diaforous pou mporei na erthoun mesa sto 2010.. kala tha mou peis..
το story είναι μεγάλο και σε live απόδοση έχει πιο πολύ γέλιο!!!
οκζ μαριγκουέλα θα μ το πεις λάιβ! Ξανθήη, μόνο και μόνο για να σου φύγει η ιδέα αξίιιζει τον κόπο!
Η Γενιά των Υποχονδρίων…
εγώ έχω το τέλειο υποχόνδριο γονιδιο. Η μάνα είναι απίστευτη περίπτωση! Οπότε, θενξ γκαντ που σπούδασα βιολογία και έμαθα να χρησιμοποιώ τη λογική μου
Τανασάκη χρόνιααα πολλά και καλά!
Eυχαριστώ πολύ!
Eχμ είπα να βάλω ένα ψευδώνυμο κι εγώ, γιατί αυτό το Nasos πολύ πεζό είναι. Οπότε ο Deja_Voodoo είναι ο Nasos.
Μήπως θα είναι και αυτό, το όνομα του μπλογκ σου;
Tο σκέφτηκα, να σου πω την αλήθεια…δεν ξέρω ακόμα
[...] εκείνο το κατούρημα που λέγαμε (αυτή η υπόθεση με το κατούρημα τείνει να γίνει μείζον θέμα αυτού εδώ του μπλογκ) και [...]
[...] της μηχανής (150 κιλά είναι αυτά) επί μισή ώρα συν το γνωστό θέμα (πόσο ακόμη θα με ταλανίζει τούτη η υπόθεση)! Οπότε ο [...]