Οι κάλπες και το πηγαδάκι
// October 5th, 2009 // αμπελοφιλοσοφίες, καυτή επικαιρότητα
Δικαιούμαι, πιστεύω, μια φορά σε κάθε εκλογική αναμέτρηση να γράφω ένα σχετικό θεματάκι!! Αν και με τα πολιτικά, ούτε τα πάω καλά, ούτε τα κατέχω καλά, θα σας περιγράψω τις αντιδράσεις των φίλων που μαζευτήκανε σε ένα σπίτι, την ώρα της καταμέτρησης των ψήφων!
Υπήρξαν πολλά ρεύματα την χτεσινή βραδιά:
Οι ενθουσιώδεις/ενθουσιασμένοι: Ο Πάντζος και ο Στράτος (ελπίζω να δεήσουν να αφήσουν σχόλια) καθόταν δίπλα δίπλα, σχεδόν χεράκι χεράκι και αναφωνούσαν με δέος “Η νίκη αυτή είναι ιστορική, ο Παπανδρέου έχει πλέον νωπή, ξεκάθαρη εντολή να τα αλλάξει όλα!” και πίστευαν ότι κάτι τέτοιο μπορεί στ’αλήθεια να συμβεί (!). Ετούτοι, με την άνεση της συντριπτικής νίκης, έδειξαν τον πρέποντα σεβασμό και μια διάθεση αβροφροσύνης απέναντι στον ηττημένο Κ Κ. Μάλιστα η δήλωση της παραίτησής του, κρίθηκε ως γεναία! H πλευρά αυτή του πηγαδιού ήταν σαφώς η πιο κεφάτη και δραστήρια.
Οι είμαι άκεφος οπαδός της ΝΔ ή απλά βαριέμαι: Η Σ. καθόταν σε μια γωνιά, έλυνε σταυρόλεξα, αλλά δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι ήταν τόσο χαλασμένη επειδή δεν τα πήγε καλά το κόμμα που πσήφισε. Οπότε μάλλον απλά βαριόταν!
Οι Ουφ φτηνά τη γλιτώσαμε aka ΣΥΡΙΖΑ φανς: Ο Τάκης ήταν χαμογελαστός, παρακολουθούσε με ζωηρό ενδιαφέρον την διαδικασία (όντας εθισμένος στην πολιτική), με την άνεση που του έδινε το ότι το κόμμα που υποστηρίζει σθεναρά ξεπέρασε τις δυσοίωνες προβλέψεις. Βεβαίως, ένας συνδυασμός αγανάκτησης και ανησυχίας εκδηλωνόταν ηπίως για το πάρτυ του ΠΑΣΟΚ. Τάκη ήρθε η ώρα να ξυρίσεις το μούσι!
Οι Είμαστε ΠΑΣΟΚΟΙ και οτιδήποτε πέρα από αυτό σακζζ: Τούτοι ήταν το ζευγάρι Κ & Μ. Αυτοί συνιστούν την πιο οπαδική προσέγγιση στο όλο θέμα. “Έλα μωρέ την Μ$@#άκω” και άλλα τέτοια κομψά λεγόταν όταν κάποιος μπλε πολιτικός, που δεν ήταν του γούστου τους, έκανε την εμφάνισή του.
Και οι Τι ωραία θα ήταν να συνεβαινε κάτι καινούριο όπως 6-κομματική βουλή ή κυβερνήσεις συνεργασίας: Ο Π. ο μικρός, καθόταν σε μια γωνιά και μέχρι ένα σημείο προσπαθούσε να δει αν υπάρχει περίπτωση να μπουν και οι Οικολόγοι από το παράθυρο. Όταν διαπίστωσε ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί, έχασε και αυτός το ενδιαφέρον του για την αναμέτρηση. Τούτο ήταν και η πιο κοντινή προς την δική μου προσέγγιση στο όλο θέμα.
Και εγώ, να κάθομαι να κοιτάζω όλους αυτούς, με βλέμμα απορίας και να αναρωτιέμαι αν υπάρχει κανένα νόημα σε όλα αυτά, ή μπαίνουμε όλοι σε ένα παιχνίδι, που κοροϊδο αυτόματα γίνεται ο ίδιος μας ο εαυτός!
ΥΓ: Τα λεγόμενα τούτα δεν στρέφονται ειρωνικά προς κανέναν από τους προαναφερθέντες. Ούτε θεωρώ ότι είμαι ο εξυπνάκιας, που που έχει την ικανότητα να βλέπει τα πράγματα αληθινά σφαιρικά. Απλά, συνέχεια αναρωτιέμαι πως πρέπει να αντιμετωπίσει κανείς το παιχνίδι της πολιτικής; Ένα θέατρο παραλόγου, όπου κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας; Ή η ιερή μας υποχρέωση/μεγάλη ευκαιρία, να καθορίσουμε το μέλλον μας και το μέλλον του τόπου μας; Για να είμαι ειλικρινής, τείνω προς το πρώτο, χωρίς να είμαι υπερήφανος γι’αυτό. Αλλά και ποιος μπορεί να δώσει μια απόλυτα πειστική απάντηση;
ΥΓ2: Στην ερώτηση “Τι έχεις να προτείνεις ρε κομφάκια;” η απάντηση είναι ανύπαρκτη :S Αλλά η αλήθεια είναι ότι αισθάνθηκα κωμικά γελοίος όταν πήγα να ψηφίσω το απόγευμα της Κυριακής. “Τι ακριβώς κάνω εγώ τώρα εδώ;”






Λατρεμένε εξάδελφε, καταρχήν οι πανηγυρισμοί εμού και του αγαπητού Ευστρατίου και ο ενθουσιασμός έκρυβε (και το είπαμε πολλές φορές εκείνη τη νύχτα) και μια ανησυχία ότι η νέα κυβέρνηση δεν έχει πλέον δικαιολογίες αποτυχίας. Έχει μια ξεκάθαρη νίκη, διαθέτει 160 βουλευτές και δεν είναι στο όριο του 150. Επομένως στην ουσία, δεν χαριζόμαστε σε κανέναν. Περιμένουμε από την νέα κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου (τον οποίο προσωπικά τον θεωρώ εξαιρετικά Ευρωπαίο), χωρίς περιστροφές να κάνει πράγματα για τούτην εδώ την χώρα. Εάν δεν γίνουν, εδώ είμαστε πάλι, για να τα πούμε.
Για τα υπόλοιπα, λατρεμένε εξάδελφε, κι εγώ, όπως νομίζω και οι περισσότεροι από τους λογικούς ανθρώπους, ήθελαν να μπει ο ΣΥΡΙΖΑ στη βουλή και προφανώς και οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ. Όσο περισσότερες φωνές εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο, τόσο καλύτερα, νομίζω.
Τέλος, θεωρώ ότι η παθητική στάση απέναντι στην πολιτική γεννά πολλά προβλήματα. Η συμμετοχή μόνο μπορεί να αλλάξει τα πράγματα σ’ αυτή τη χώρα. Ό,τι κι αν ψηφίζει ή πρεσβεύει κανείς πρέπει να το εκφράζει, είτε μέσω ενός κοινωνικού διαλόγου, στον περίγυρό του, είτε προφανώς ασκώντας το ύψιστο δημοκρατικό του δικαίωμα, ψηφίζοντας.
Υ.Γ. 1: Υποθέτω θα αντιλήφθηκες ότι οι πανηγυρισμοί και τα σχόλια εμού και του Στράτου είχαν και πολύ δόση χιούμορ και ελαφράς ειρωνείας, μπας και ανάψει λίγο η ατμόσφαιρα στη συντροφιά. Ούτως ή άλλως, την επομένη και οι δύο στις δουλειές μας πήγαμε κανονικά, χωρίς να περιμένουμε κάποιον Μεσία να μας θρέφει.
Υ.Γ. 2: Εγώ πάντως πέρασα όμορφα εκείνο το βράδυ και γέλασε αρκετά.
αα και εγώ δεν πέρασα άσχημα, ειδικά εσείς είχατε πλάκα! όσο για την άποψή σου για την στάση μας απέναντι στην πολιτική, είναι σεβαστή πλην όμως η απορία μου παραμένει
Ο αξιότιμος αδελφός/σύντροφος Παντελής με κάλυψε εντελώς-τελείως. Γι’ άλλη μια φορά είμαστε μια ψυχή σε 2.5 σώματα συνοδοιπόρε και συναγωνιστή Παντελή!!!
Βάλε και κουμπάρε ρε Στρατάκι… Μη με στεναχωρείς!!!!!
Kι εγώ τις ίδιες σκέψεις με σένα κάνω Γιώργο, ωστόσο συμφωνώ με τον Pantelis στο ότι η παθητική στάση στην πολιτική περισσότερο βλάπτει, παρά οφελεί.
Ο Γ. Παπανδρέου δεν μου έχει κάνει αίσθηση ως τώρα, ωστόσο σήμερα διάβασα κάτι που, αν έχει δόσεις αλήθειας, μπορεί και να οδηγήσει σε ενδιαφέροντα γεγονότα: “ο Παπανδρέου μιλάει ελληνικά αλλά σκέφτεται αμερικάνικα”. Αυτό, σε συνδυασμό με αυτό που είπε ο Pantelis (“…εξαιρετικά ευρωπαίο…”) και με το ότι ο ξένος Τύπος έχει κάνει αναφορά στο ότι ο νέος Πρωθυπουργός “έχει σπουδάσει και ζήσει σε Σουηδία, Αμερική και Βρετανία” είναι κάτι που μπορεί να φέρει εκπλήξεις. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε αν η ευρωπαϊκότητά [sic] του θα μπορέσει να βάλει σε καλύτερο δρόμο μια χώρα κι έναν λαό που είναι Ευρώπη μόνο στα χαρτιά.
Βέβαια το γιατί ο Παπανδρέου δεν έχει καταφέρει να εμπνεύσει ως τώρα, είναι μεγάλο θέμα. Ούτως ή άλλως στο “δια ταύτα” θα κριθούν όλα.
Bάζω ΚΟΥΜΠΑΡΕ μου (αν και μετα τον Καραμανλή ο όρος τείνει να γίνει υβριστικός…)
Φίλε Νάσο, ο Παπανδρέου δεν έχει καταφέρει να εμπνεύσει μεγάλη μάζα του Ελληνικού λαού ακόμα, νομίζω, διότι ακριβώς είναι πολύ Ευρωπαίος για τους Ελληναράδες. Οι τελευταίοι θέλουν έναν ηγέτη όχι ουσιαστικό, αλλά να κουνάει τα χέρια του με στόμφο, να μιλάει πολύ, να φωνάζει κλπ κλπ. Έχουν κολλήσει δηλαδή σε ηγέτες της δεκαετίας του 80.
Βέβαια η απήχηση του Γιώργου στις νέες γενιές είναι σημαντικά υψηλότερη απ’ ότι στις μεγαλύτερες ηλικίες, απ’ ότι είδα σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση.
Θεωρώ ότι ο Γιώργος έχει διάθεση να αλλάξουν πράγματα σε αυτή τη χώρα. Το θέμα είναι ότι τώρα έχει και μια ξεκάθαρη εντολή του λαού και αυτή είναι που βαρύνει, νομίζω, με ευθύνες και τον ίδιο. Η πορεία θα δείξει…
Βέβαια στο θέμα της συμμετοχής των πολιτών στα κοινά, όχι κατ’ ανάγκη μέσα από κόμματα, αλλά με διαμόρφωση και τελικά έκφραση της άποψής τους στον κοινωνικό τους περίγυρο και βέβαια με την ψήφο τους, είμαι κάθετος. Οι ΠΟΛΙΤΕΣ πρέπει να συμμετέχουν στην πολιτική ζωή της χώρας. Η αδιαφορία εκφυλίζει τη δημοκρατία.
συμφωνώ ότι πρέπει, αλλά αυτή τη αίσθηση ότι η διαφθορά είναι συνυφασμένη με την πολιτική ζωή, η διαπλοκή και το ρουσφέτι είναι μια από τις διαστάσεις της πολιτικής, δεν μπορώ να την αγνοησω. Κάπου εκεί κάθομαι και αναρωτιέμαι “τώρα τι νόημα έχει αυτό που κάνω;”
Pantelis είπε: “Οι ΠΟΛΙΤΕΣ πρέπει να συμμετέχουν στην πολιτική ζωή της χώρας.”
Έτσι. Γιατί τι ήταν αυτοί που αδιαφορούσαν ή δεν συμμετείχαν στα “κοινά”; Ιδιώτες (=idiots).
Είναι άλλο πράγμα να μην ασχολείσαι με τα κοινά επειδή δεν σε ενδιαφέρει, ή επειδή βαριέσαι, ή επειδή έχει λάβει όλη την προσοχή σου ο μικροκοσμός σου, η δουλειά σου κλπ κλπ και άλλο πράγμα να μην μπορείς να βρεις μια λογική/κάποιο νόημα σε μια πολιτική ζωή διαμορφωμένη σχεδόν από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να σκέφτεται. Η αποχή δεν είναι λύση, αυτό είναι σαφέστατο. Δεν ξέρω όμως ποια είναι η λύση
Kαλά ντε! Δε σε είπαμε και ιδιώτη!
Το ξέρω βρε γιούκα μ! απλά προσπαθώ να κάνω σαφή τον προβληματισμό μου! Το θέμα είναι ποια λύση έχετε στο κεφάλι σας σχετικά με τον παραπάνω προβληματισμό.
λοιπόν εγώ είμαι το κατεξοχήν παράδειγμα της αδιαφορίας.
ουτε τώρα, ούτε ευρωεκλογές ,ουτε προηγούμενες δημοτικές και συνεχίζω σε ένα λαμπρό μέλλον σταρχιδισμού και αδιαφορίας!!!!
τι να πει κανείς για τον μέσο (ή και τον ακρότατο)έλληνα, αρχικά για τον μέσο..πασοκ ή νουδου έτσι; εκει που είχε την ευκαιρία να ανατρέψει το σκηνικό του δικομματισμού με μια κυβέρνηση συνεργασίας, κάτι που δεν έχει δοκιμαστεί ποτε οπότε δεν ξέρουμε αν θα πάει καλά ή οχι(όταν κάτι δεν λειτουργεί δοκιμάζεις διάφορα),έχει όμως το ατού του ελέγχου μεταξύ των κομμάτων(και εδω υπάρχει βέβαια και ο αντιλογος ότι’και που ξέρεις δεν θα τα κάνουν πλακάκια μεταξύ τους πάλι?’εε δεν το ξέρω) αποφάσισαν να εκλέξουν την άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος.για ποιο λόγο ?οι περισσότεροι γιατι διάλεξαν σε ένα στρατόπεδο για να ευνοηθούν στην οικονομική τους ζωή.το προβλημα είναι τεράστιο και έχουμε μπεί σε ένα τρελό φαυλο κύκλο , κοινωνικά.δεν είναι ώρα για αυτό όμως.
μετά οι ακρότατοι έλληνες ψηφοφόροι (εννοώ στον άξονα αριστερά-δεξιά)μπαίνω στη σελίδα του υπουργείου εσωτερικών και βλέπω τους αριστερούς ,που πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω το λόγο, να τρώγονται . ΚΚΕ, Μ-Λ ΚΚΕ, Λ-Μ ΚΚΕ , επιτροπή αναδιάρθωσης του ΚΚΕ…ρε τη παλεύεται ??θέλετε να βοηθήσετε τον κοσμάκι και τρώγεστε αν θα πρέπει να φύγουν οι βάσεις του ΝΑΤΟ από τη κρήτη? άσε τη κόντρα μεταξύ ΚΚΕ , ΣΥΡΙΖΑ για το ποιός είναι ο πιο αγωνιστής από τη μια μεριά και το πιο ρεαλισής από την άλλη (προσωπικα συμπαθω περισσότερο το ΣΥΡΙΖΑ αλλά …)και τέλος γιατι μου τα ζάλισα και εγώ ο ίδιος το 35 % του πληθυσμού της ελλάδας. Το κόμμα μου , εμείς οι γαμάτοι σταρχιδιστές !!! κάτι παραπάνω από μυριο.διακατεχόμαστε από τρομακτική και ανούσια απάθια.λες και ιδρώνει το αυτάκι κανενός που βλέπει την απογοητέση μας από όλους και όλα.
πραγματικά άν μπορούσα να ψηφίσω (δεν το έκανα λόγω διπλωματικης και απόστασης )θα το έκανα αλλά δεν θα ήξερα τι?
ζητώ συγνώμη αν προσβαλλα κάποιον από τη παρεα, με ξέρετε δεν θα το έκανα ποτές!
μίμη το σκεπτικό σου μου είναι οικείο.. βέβαια ακόμη και αυτοί που κουβαλάμε μυαλά σαν τα δικά σου, μπορούμε να βρούμε κάποια επιχειρήματα για να ψηφίσουμε κάποιον (εις άτοπον απαγωγή, το μη χείρον βέλτιστον κλπ κλπ).. ωστόσο αυτά τα επιχειρήματα, εμένα δεν μου δίνουν την ακλόνητη πεποίθηση ότι έχω ψηφίσει πραγματικά σωστά. Και από εκεί πήγαζει αυτή η αίσθηση της γελοιότητας που ένιωθα και προχτές στο εκλογικό τμήμα.
Παρεπιμπτόντως, λέει ο Παπανδρέας πρότεινε να δωθούν υπουργεία (1 ή 2;) σε Οικολόγους, που μου έκανε αίσθηση (το είχε πει πριν τις εκλογές, αλλά να που το εφαρμόζει).
Επίσης έφτιαξε το πιο ευέλικτο/μικρό σύνολο υπουργών εδώ και πολλά χρόνια.. αυτό πάντως μου ακούγεται ελπιδοφόρο.. τα πολλά υπουργεία σημαίνει ότι προσπαθούμε να ευχαριστήσουμε πολλούς βουλευτές.. το αντίθετο ίσως να σημαίνει ότι προκειμένου για την επίτευξη του πολιτικού σχεδίου, αγνοούμε την ρουσφετολογική αντιμετώπιση των πραγμάτων (πάρε το υπουργείο σου και στήριξε με)..
Eπίσης φημολογείται ότι πολλά υπουργεία θα διευθύνονται από γυναίκες. Κι αυτό ενδιαφέρον και διαφορετικό.
Συμφωνώ με τα περί συμμαζεμένου συνόλου υπουργών.
Nαι, δεν φημολογείται απλώς:
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_06/10/2009_300854
Προσέξατε ότι έχει σχετικά νεαρά άτομα;
αγαπητη συντροφιά και ιδιαίτερα καλέ μου εξάδελφε, δεν θα μπορούσα να απέχω από ένα τέτοιο θέμα. Αν εξαιρέσεις τις αναφορές στο Πασοκ και το Γιωργάκη, στα γενικά θα συμφωνήσω με τον αδελφό Παντελή! Απο εκεί και πέρα, η προοπτική της εξουσίας και στα δυο μεγάλα κόμματα της χώρας τα έχει ωθήσει στη δημιουργία στενών σχέσεων με τα κέντρα του χρήματος. Ο πακτωλός χρημάτων που επενδύεται απο τα τελευταία στη στήριξη συγκεκριμένων προσώπων (και επομένως πολιτικών επιλογών)κάπου πρέπει να αποδόσει! Δεν τα χαρίζουν, τα επενδύουν! και δυστυχως ο λαος τσιμπάει στα παραμύθια! Γιατί οι υποψήφιοι σε θυμούνται μόνο στις εκλογές ??
Όσον αφορά τη στάση απέναντι στη πολιτκή αγαπητέ comfi, άποψή μου είναι ότι πολιτική παράγεται και μέσα από κοινωνικούς φορείς εκτός από τα κόμματα (βλ στη Χίο ΕΛΙΞ, οικολόγους κλπ). Η ενεργή συμμετοχή μόνο μπορεί να αλλάξει τα πράγματα, η απάθεια όχι. Άλλωστε στα μικρά κόμματα, και ειδικά στο ΣΥΡΙΖΑ, που γνωρίζω, ακόμα και τα νέα μέλη συνδιαμορφώνουν πολιτική, δεν θάβονται ή φυμώνονται! Για να βρείς πολιτικό κόμμα να σε εκφράζει απόλυτα είναι αδύνατο! Ανακάλυψε ποιο έρχεται πιο κοντα στις δικές σου ιδεες και απόψεις και έλα να συνδιαμορφώσεις πολιτική! Η αποψη ΣΟΥ μετράει!
Θα κλείσω, όσον αφορά τη σχέση ρουσφέτι-πολιτικής, με κάτι που διάβασα : Αν περπατάς σε ένα αλσύλιο καθάρο και τακτοποιημένο, όμορφο γενικά, δεν θα φτήσεις την τσίχλά που μασάς, αν όμως αυτό είναι γεμάτο σκουπίδια,βρωμιά,σπασμένα παγκάκια κλπ θα το κάνεις πιο εύκολα. Στην Έλλάδα, με τη συνδρομή των ΜΜΕ, μας έχουν κάνει να πιστεψουμε οτι στην πολιτική όλα ειναι βρώμικα, φτύσε και εσύ ή φύγε αειδιασμένος να μέινουμε μεταξύ μας! Και με εσένα και το Μίμηζ το έχουν πετύχει! Όμως ΔΕΝ είναι όλοι ιδιοι! Μην τους κάνεις τη χάρη.
ΥΓ: Ο ΣΥΡΙΖΑ και μετά της εκλογές, ευτυχώς, θα είναι παρόν στο πολιτικό σκηνικό μέσα και έξω από τη Βουλή και θα συνεχίσει να ασκεί αντιπολίτευση με γνώμονα τις προγραμματικές θέσεις και δεσμέυσεις του.
Πω, καλά λέμε ο Παναγιωτάκος, σαν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ μίλησε. Φοβερό!!!
Μιμάκη Αγάπη μου, μία πολιτική παρατήρηση. Στην πολιτική δεν υπάρχει το κοινό καλό, σε καμία περίπτωση. Υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα. Το δικό μου καλό δεν είναι απαραίτητο ότι ταυτίζεται με το δικό σου. Επομένως τα κόμματα εξυπηρετούν συμφέροντα κοινωνικών ομάδων (και όχι αυτό το γενικά του Λαού).
Επίσης, μέχρι σήμερα, δεν μπορώ να δεχτώ πολιτικές και λογικές συνομωσίας με ξένα ή ντόπια συμφέροντα να είναι πάνω από τα κεφάλια μας. Εδώ και 35 και πλέον χρόνια σχεδόν το 80 % του Ελληνικού λαού ψηφίζει πότε ΠΑΣΟΚ πότε ΝΔ. Το ότι τα μικρά κόμματα της αριστεράς δεν παίρνουν υψηλά ποσοστά, είναι μάλλον γιατί δεν μπορούν να πείσουν ικανό κόσμο, ή να εξυπηρετήσουν τα συμφεροντά του. Το πρόβλημα προφανώς δεν το έχει ο κόσμος, αλλά η αριστερά ως κίνημα και ως έκφραση.
Κάθε λαός έχει την ηγεσία που του αξίζει. Απλά για να συμμετέχουμε κι εμείς σε αυτή τη διαδικασία, θεωρώ ότι θα πρέπει αν μη τι άλλο να ασκούμε κάθε φορά το εκλογικό μας δικαίωμα.
Αναφορικά με τη νέα κυβέρνηση, με εξαίρεση κάτι βαρύδια του παρελθόντος με γνωστές πρακτικές, την βλέπω πολύ ελπιδοφόρα. Μένει να αποδειχθεί στο μέλλον…
Etoimos einai o Panagiwths. Treme Tsiprako!!!!!
Θα συμφωνήσω ότι κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει.. απλά επειδή ο λαός δεν είναι ένα ενιαίο “πράγμα”, μπορεί ο λαός μας να αξίζει τέτοιες κυβερνήσεις.. αλλά μπορεί να μην τις αξίζω εγώ! Οκζ ακούστηκε υπέρμετρα αλαζονικό, αλλά το είπα έτσι για να τονίσω αυτό που θέλω να πω.
Και στο κάτω κάτω, γοητευτικός ο Τσίπρας, αλλά μπροστά στον Τάκη μιααα δεν πιάνει!
Αδελφέ Παντζάκο τώρα μου τα χάλασες! ΛΙΓΟ!
Όταν λέμε “συμφέροντα γενικά του Λαού” εννοούμε των ΠΟΛΛΩΝ έναντι των ΛΙΓΩΝ.
Τούτο το ωραίο πόστ του αξα (να γράφεις συχνότερα comfakia
) δεν θα θελα να εξελιχθεί σε μια κομματική αντιπαράθεση. Μόνο τούτο θα πω:
)
Σαφέστατα η αριστερά έχει ευθύνες για τα εκλογικά της ποσοστά, όμως (χωρις να διακατέχομαι από σύνδρομο συνομωσιών), αδελφέ μου, στο καπιταλιστικό σύστημα που ζούμε, το χρήμα φέρνει εξουσία, και η αριστερά ΔΕΝ το έχει… (ευτυχώς). Οπότε, αν αποκτήσει Κυβερνητική προοπτική, θα γίνει μόνο μέσα από το λόγο και τις θέσεις της, που είναι και το ζητούμενο, αλλα και το δυσκολότερο! Άλλωστε μην ξεχνάμε οτι κάποτε και το ΠΑΣΟΚ ΗΤΑΝ αριστερά (ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ κόμμα που μετατράπηκε σε ΣΟΣΙΑ-ΛΗΣΤΙΚΟ!
ΥΓ: Ευχαριστώ τη συντροφια για τα καλά της λόγια, αλλά ο ΣΥΝ έχει πρόεδρο και δεν θέλω να δημιουργήσω εσωτερικές έρειδες!! χα χα !!
Τι να πει κανείς… ΔΥΣΤΥΧΩΣ η αριστερά κάθεται μοιρολατρικά στη γωνιά της.
)