.. είναι μια πολύ περίεργη περίπτωση αναμφίβολα. “Όπα ρε Κουρνίκοβα που έχεις κάνει την έξαλλη βραδινή ζωή και αποφάσισες ότι η βραδινή Σαλόνικα είναι πολύ περίεργη περίπτωση“. Εντάξει ρε παιδιά μη βαράτε. Μια κουβέντα είπα!
Μόλις γύρισα από βραδινή βόλτα με εκλεκτή παρέα (Αντώνης και Νίκος, φίλος Αντώνη). Θυμήθηκα, για άλλη μια φορά, γιατί μου αρέσει να γυρνάω το βράδυ στη Θεσσαλονίκη. Οκ, και το αλκοόλ είχε τον ξεχωριστό του ρόλο στον καθορισμό της μοίρας της συγκεκριμένης βραδιάς. Από την άλλη στη Θεσσαλονίκη, το βράδυ, μπορώ να κάνω βραδινές βόλτες και να νιώθω ότι βρίσκομαι στην αυλή του σπιτιού μου (αν υπήρχε τέτοια αυλή, εν πάσει περιπτώσει).
Το ομολογώ, δεν ήταν έτσι πάντα! Τον πρώτο καιρό όταν γυρνούσα μόνος σπίτι, χτυπούσα δυνατά τα μποτάκια μου στο δρόμο ώστε να τρομάζω όσους περίεργους είχαν πρόθεση να με παρενοχλήσουν!
Μετά από 12 χρόνια στην πόλη, και όχι ιδιαίτερες επιδόσεις στο ξενύχτι, μόνο δύο φορές είχα πρόβλημα. Δλδ, δεν είχα πρόβλημα εγώ, αλλά η παρέα μου. Ήτανε πρώτο έτος, πριν της διακοπές των χριστουγέννων, που 5 πρωτοετείς, βρέθηκαν, καθότι ήθελαν να κάνουν “μπαρότσαρκα”, σε σκοτεινά σοκάκια κοντά στα λαδάδικα. Και όχι μόνο αυτό.. αλλά όταν συνάντησαν δύο μεθυσμένους τύπους (35άρηδες, ο πρώτος ήταν ο αρχηγός και ο δεύτερος το τσιράκι), δεν άντεξαν να μην απαντήσουν στις προκλήσεις τους, με αποτέλεσμα, να υπάρξουν απειλές, ψιλές και εμφάνιση μαχαιριών, από τους 2 35άρηδες. Το περίεργο είναι ότι με όλους ασχολήθηκαν, εκτός από τον μίστερ κομφάκια! Κάτι που μου φαίνεται πολύ αστείο, γιατί ήμουν φυσικά ο πιο μικροκαμωμένος. Σκεφτείτε όμως κατάντια, 30+ άνθρωποι να προσπαθούν να πουλήσουν τσαμπουκά σε παιδάκια 18 χρονών! Ααα και μια άλλη φορά που ένας νεαρός που αγαπούσε τους ομόφυλούς τους, θέλησε να με χαϊδέψει.
Από τότε, μόνο όμορφες αναμνήσεις έχω από την βραδινή Θεσσαλονίκη: Γυρισμός στο σπίτι κάνοντας τη μισή διαδρομή τζόκιν, γιατί το κρύο ήταν έντονο και λεφτά για ταξί δεν υπήρχαν. Στοπ στο 157 για γυρόνι, με τον συγκάτοικο και περίπατος μέχρι το σπίτι, μοναχική βόλτα στην εγνατία, με τα γουόκμαν, πάρτυ στα γρασίδιαα, στα πανεπιστήμια, ρακόμελα και ρετσίνες στο μπιτ μπαζάρ, ροκάρισμα στον παπαγάλο και στο φάνκι, Αγ. Παύλος-Υπουργείο Μακ. Θράκης για συνοδεία αντικειμένου του πόθου που ποτέ δεν ενέδωσε κλπ κλπ κλπ
Και φτάνουμε στο σήμερα.. Η βραδιά ήταν υπέροχη.. Η μουσική άψογη και τα ποτά + σφηνάκια έκαναν την δουλειά τους. Στο τιούμπ η γκαρσόνα παίρνει 9άρι (παλιόπαιδα μην πάει ο νους σας στην εμφάνισή της, απλά ήταν άψογη) ενώ στον Τρυποκάρυδο την τιμητική του είχε το ροκαμπίλυ. Ε λοιπόν, το πόσο απολαμβάνω να χαζεύω ανθρώπους να πηγαινοέρχονται, να χορεύουν να φλερτάρουν, να προσπαθούν να γίνουν ελκυστικοί, δεν περιγράφεται. Τα 3 ζευγαράκια που χόρευαν το ροκαμπίλυ σήμερα, δημιούργησαν ένα μόνιμο χαμόγελο στο στόμα μου!
Καληνύχτα Σαλόνικα!!
ΥΓ1: Και πάνω που πίστευα ότι είμαι έτοιμος να κατακτήσω τον κόσμο και να τον αλλάξω συνάμα, μπαίνω στο διαδίκτυο και από παντού μιζέρια. Ένα από τα σάιτ μας, το mycorner.gr, το οποίο ξεκινήσαμε πριν 2.5 χρόνια, αλλά τους τελευταίους 4-5 μήνες το έχουμε παρατήσει, (εξαιτίας απογοήτευσης που προέκυψε από αρκετούς παράγοντες – και όχι οικονομικούς) έχει .. αντίπαλο. Βασικά κατά καιρούς πολλοί έγιναν αντίπαλοί του.. αλλά έχουμε να κάνουμε με κατάσταση του τύπου : “δεν μαλώνω εγώ, αυτοί μαλώνουν μόνοι τους”. Ο τελευταίος αντίπαλος αποφάσισε ότι θα μας καταστρέψει (όπως τουλάχιστον 3 προηγουμένως) (ανεξάρτητα αν εγώ δεεεν ασχολούμαι με το σάιτ πλέον) . Και δώστου απειλές και δώστου μιζέρια. Μα είναι δυνατόν να σχεδιάζουν βραδινή επίθεση στο σάιτ για “κλοπή μελών” την στιγμή που εγώ δεν με νοιάζει να μαλώσω μαζί τους, να μείνω ξάγρυπνος για να ελέγχω τις επιθέσεις τους, γενικώς να ασχοληθώ μαζί τους;; Ναι, είναι! Ας είναι!
ΥΓ2: Ο 5ος ράμπος έρχεται! Ίλεος λέμε
ΥΓ3: Ο μάι γκαντ, πάλι εκλογές… θα κάνω νέο ποστ, πάει και τελείωσε για να είμαι μες στην επικαιρότητα
ΥΓ4: Πλησιάζουν Οι αρκάιβ! Και ακολούθησε πανηγυρισμός!
ΥΓ5: Οι καινούριοι Φιλμ και ο Μόμπις μετράνε!
Αριβεντέρτσι! Ήταν μια ωραία βραδιά η σημερινή!
Blog’s OST: Donnie Darko
Αααχ, αυτές οι βραδυνές βόλτες στη Θεσσαλονίκη πόσο μου λείπουν…τρομερό ποστ, μου ‘φερε πολλές αναμνήσεις!
ΥΓ δικό μου: ξαναρωτώ, το RockaRolla το μπιστολιάσατε; Γιατί; Άστε το εκεί πέρα να βρίσκεται…
θανάση με τον τζαμπατζάκη βγήκαμε χτες. άσε που όταν το έγραφα το ποστ σε θυμήθηκα και σενα, γιατί έχουμε κάνει αρκετές βόλτες στα σαλόνικα.
Όσο για το ρρ, κάτι έχει και δεν μπορεί να γίνει λογκ ιν, και ο πάντζο εν έχει βρει την όρεξη να το φτιάξει!!
Γιώργο η Θεσσαλονίκη ήταν τέλεια τον Αυγουστο…
εκεί να δείς ομορφιά ….
δεν έχω ζήσει ποτέ αύγουστο στη σαλόνικα, αλλά ψιλιάζομαι ότι όντως θα είναι πολύ όμορφα, αρκετά ήσυχα! Το μόνο που για να κάνω μπάνιο χρειάζεται τουλάχιστον τρια τέταρτα και μπόλικη τύχη για να βρεις καλές παραλίες (αν και τώρα μπορεί να λέω βλακεία)
Τζάμπαμαν!? Ω ρε μάνααα!!! Τι κάνει αυτή η ψυχή? Σε παλιότερη ανάρτησή σου είχες γράψει ότι θα γινόταν μπαμπάς. Όλα καλά?
Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο, ειδικά 1-15, είναι σούπερ. Πας όπου γουστάρεις, είσαι άνετος, έχει σχετική ησυχία. Κι είναι πιο εύκολο να γνωρίσεις ενδιαφέροντα άτομα τυχαία (λίγοι και καλοί που λένε…). Το θέμα απόστασης από τις παραλίες είναι κάπως, ωστόσο, εάν έχεις υπομονή, το 2ο πόδι έχει απίστευτες παραλίες. Απλώς ξεκινάς πρωί. Εάν σου κάνει και η κατασκήνωση, δεν υπάρχει άλλο μέρος. Αρμενιστής, Lacara, Πλατανίτσι, Καλαμίτσι, Αfricafe, όλα πολύ ωραία και με τρομερή θέα στον Άθω! Και το 1ο πόδι έχει φοβερά νερά, αλλά κρύβονται λόγω πολυκοσμίας.
Οκ για το Ρόκαρόλα. Αναμένουμε…
το ξέρω, το δεύτερο πόδι είναι άψογο.. αλλά δεν μπορώ να κάνω κάθε μέρα τόσο μεγάλες διαδρομές.. και το πρωτο πόδι .. μεγάλη πολυκοσμία..
ναι το παιδί του μεγαλώνει!
άντε καλό φθινόπωρο!
Καληνύχτα Θεσσαλονίκη, καλημέρα Χιό! Ήρθα (και θα μείνω) στα μέρη σας. Ωραία τα λες (εκτός από το σημείο “σεξ-και-βία”, κατά τα άλλα ξυπνάνε αναμνήσεις)!
Υ.Γ.: Μίλησε κανείς για το σκοτεινό παρελθόν του irc;
Υ.Γ2:Αν είχα μπλογκ θα έγραφα για το πόσο περίεργη περίπτωση είναι η νυχτερινή ζωή στη Χίο, αλλά είναι σπατάλη ολόκληρο μπλογκ για δύο λέξεις (Φαίδρα-Ρόδι).
όπα αυτό και αν είναι έκπληξη! γεια σου ρε άννα. έχεις νετ σπίτι? ααα και εσύ το ίδιο σύνδρομο έπαθες “φαίδρα – ρόδι” είναι ένα πρόβλημα αυτό στην χειμερινή χίο.. αλλά θα βρεις λύσεις. Και έχεις κοτζάμ μπρο να σε γυρίζει στα καλύτεραα λέμεε (τα οποία είναι… εχμ? δεν ξέρω :p) Aαα Yamati δεν είναι γαμάτο όμως?!?!? ε ε?
Εμένα τώρα γιατί και η Φαίδρα και το Ρόδι κάτι μου θυμίζουν; Σε ποιο απ’ τα δύο με είχαν κάτι φίλοι μου Χιώτες (δε θυμάμαι τα ονόματά τους καλά
)…και κάποιοι έριξαν τρελούς χορούς;
Νάσο, πολύ πιθανό να σε πήγαν και στα δύο!Κόμφι, δεν έχω παράπονο, ούτε από Χιό,ούτε από μπρο-οι ξεναγήσεις (στα τρία προαναφερθέντα καφέ) είναι καταπληκτικές και συνοδεύονται πάντα από πλούτο ιστορικών γνώσεων. Όμως,καλού-κακού έβαλα και μια σύνδεση στο σπίτι…(το οποίο είναι τόσο κοντά στο σπίτι σας που θα μπορούσα να κλέβω απ’τη δική σας:P)
νάσο σαϊτα πρέπει να γνωρίζεστε και εσείς, νομίζω είχαμε πάει για θρυλικά κρασιά στα μπιτ μπαζάρ κάααποτε. Θανασή λογικά για τη φαίδρα θα λες..
Άννα μένουμε τόσοο κοντά? όχι και τόοοσο κοντά.. και φυσικά , καθότοι γαλαντόμοι εμείς οι κομφοντέιζντ-ηδες, δεν θα είχαμε πρόβλημα να κλέβεις από την δική μας (πλην όμως δεν έχουμε ασύρματο δίκτυο, μουαχα χα – οπότε το παίξαμε και γαλαντόμοι και την σύνδεσή μας την κρατήσαμε άθικτη).
Όχι τόσο κοντά, αυτό να λέγεται. Εγώ έχω θέα κότες!(Νίκησα;)
αν και δεν απτεται του θέματος εμείς έχουμε θέα κάτι καινούριες οικοδομές γκρουμφ! πάει η ανοιχτοσιά που υπήρχε πριν 10 χρόνια!