Η απειροσύνη της βλακείας

// July 2nd, 2009 // Διασκεδαστικά

Εσύ, ανυποψίαστε αναγνώστη, βγάζεις τον εαυτό σου έξω από τον κύκλο βλακείας που αγκαλιάζει την οικουμένη ολάκερη; Ξανασκέψου το, γιατί μπορείς να υποπέσεις σε ατοπήματα άφατης βλακείας οποιοδήποτε επόμενο δευτερόλεπτο.

Εγώ, βεβαίως, δεν πίστεψα ποτέ ότι ήμουν εξαίρεση στον κανόνα της παγκόσμιας βλακείας. Αλλά τούτο εδώ ξεπέρασε κάθε όριο που μπορούσα να φανταστώ για τον εαυτό μου…

… Πριν από λίγες μέρες θέλησα να στείλω μια πληρωμή μέσω e banking. Γι’αυτή τη διαδικασία χρειάζεται ένα πιστοποιητικό που ενεργοποιείται μετά από τηλεφώνημα στην τράπεζα.  Παίρνω λοιπόν και εγώ τηλέφωνο. Η ευγενέστατη κυρία, οπλισμένη με υπομονή μου εξηγεί κάθε βήμα που θα πρέπει να ακολουθήσω προκειμένου να γίνει η ενεργοποίηση! Στο κρίσιμο σημείο η καλή κυριούλα μου λέει:

- Και τώρα κλείστε παρακαλώ όλα τα παράθυρα που έχετε ανοιχτά!

Αμήχανο χαμογελάκι από μέρους μου!

-Μισό λεπτό παρακαλώ!

“Ήντα διάολο; Φοβάται ότι θα ακούσουν οι γείτονες και θα υποκλέψουν κάτι; Άει στο καλό, βαριέμαι να κλείσω και το παράθυρο του δωματίου” σκέφτομαι ” Θα κλείσω το παράθυρο μόνο του σαλονιού και θα το παίξω ότι τα έκλεισα όοολα τα παράθυρα”.

-Nαι με ακούτε;; Τα έκλεισα όλα (με τη συνοδεία σκανδαλιάρικου μειδιάματος)!

-Ωραία τώρα μπορείτε να ακολουθήσετε  την  …. μπλα μπλα μπλα….. μα σας είπα ότι έπρεπε να κλείσετε όολα τα ανοιχτά παράθυρα!

Αμέσως χτυπάει σήμα στον όχι ιδιαίτερα εύστροφο (τουλάχιστον εκείνη τη στιγμή) εγκέφαλό μου για ποια παράθυρα ομιλούσε τόση ώρα η κιουρία και ξεκινάει ένας αγώνας αγωνιώδης (sic), να κατανικήσω το γέλιό μου για το μεγαλείο της βλακέντιας ερμηνείας που έδωσα στα λόγια της.

Το περιστατικό είναι αληθινό και όσες φορές το σκέφτομαι πολλά ερωτηματικά βγαίνουν στην επιφάνεια για το πεπερασμένο του εγκεφάλου μου και για το άπειρο της βλακείας που χτυπάει τον κόσμο ανελέητα, την πιο ανυποψίαστη στιγμή!

14 Σχόλια για το “Η απειροσύνη της βλακείας”

  1. Angelopavlus Rex says:
    02/07/2009 at 10:25

    Πουρ μπόι, αϊ θινκ δατ γιου νίντ βακέισονς λάικ μι!

    (Εγώ πάλι χθες ακούμπησα σε πινακίδα της τροχαίας με την πλάτη και γύρισα και της ζήτησα συγνώμη!!!)

  2. pavlina says:
    02/07/2009 at 10:48

    χαχαχαχαχα!αυτά είναι πραγματικά!!!πωπω..πόσες μα πόσες φορές έχω νιώσει τόσο μα τόσο χαζή…νομίζω πλέον ότι απλά εκεί που ο εγκέφαλος μας έχει υπερφοτώσει κάνει αυτές τις κοιλιές εξυπνάδας…τι να πω…καταλήγουμε και πάλι στο ότι ..θέλουμε διακοπέεεεεεεεες!!!(χθεσ κιόλας τράκαρα εγώ πεζή με ποδήλατο γιατί χάζευα κάτι μπαλπόνια στον ουρανό…)ελεος!!!

  3. Nasos says:
    02/07/2009 at 11:54

    Πες μου, σε παρακαλώ, γιατί το κάνεις αυτό στον εαυτό σου?

  4. Comfis says:
    02/07/2009 at 11:59

    Θανασάκη πίστεψέ με! Δεν το έκανα επίτηδεεες!! Αλλά απ’ ότι βλέπω όλοι έχουμε τις μεγάλες μας στιγμές (μικρότερες ή μεγαλύτερες τέσπα!)

  5. dimitra says:
    02/07/2009 at 13:44

    xaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxa itan ti monadiko pou de perimena na akousw apo sena omologw xaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxa na sai kala me ekanes kai ksexasa ola ta neyra simera pou exw …………:P

  6. Comfis says:
    02/07/2009 at 13:52

    παιδιά με κάνετε και ανησυχώ! να ανησυχώ;

  7. panadim78 says:
    02/07/2009 at 15:27

    βρε γιωργίκο με έκανες και γέλασα !!!! μπράβο βρε φίλε! το είχα ανάγκη! να γράψεις και άλλα τέτοια ωραία !!! + επιτέλους πάρε τον ανδρέα και φύγε…..
    :-)

  8. Nasos says:
    02/07/2009 at 16:44

    Πάω που λες στην καφετέρια της κλινικής εδώ να πάρω έναν καφέ. Μια μέρα που γενικώς αισθανόμουν ωσάν ζαλισμένο κοτόπουλο. Βλέπω λοιπόν ένα καινούριο μηχάνημα αυτόματο. Ξέρεις…βάζεις κέρματα, βγαίνει καφές.

    Βάζω τα κέρματα.

    Διαλέγω τον καφέ.

    Και περιμένω.

    Ώσπου συνειδητοποιώ ότι δεν έχω βάλει κυπελλάκι κάτω από το στόμιο της μηχανής. Και στο 1 δευτερόλεπτο που μου μένει πριν πλημμυρίσει το σύμπαν, κάνω μια κίνηση σαν τερματο”τύφλακας” που βλέπει το γκολ να’ρχεται καταπάνω του με δρασκελιές, και τραβάω ποτηράκι από τη μηχάνημα. Λογάριασα όμως χωρίς το ελατήριο που, υπό Κ.Σ. σπρώχνει ελαφρά το επόμενο κυπελλάκι προς τα έξω…έτσι οι παρόντες (καταμεσήμερο, όλη η κλινική έχει πάει για φαγητό) θαύμασαν ένα συντριβάνι από κυπελλάκια κι έναν εντυπωσιακό καταρράκτη από το καλύτερο χαρμάνι Dowie Egberts…

  9. tester says:
    03/07/2009 at 01:03

    test test

  10. Comfis says:
    03/07/2009 at 01:04

    οπα οπα

  11. Comfis says:
    03/07/2009 at 01:16

    εντάξει τανάσιους απέδειξες και συ ότι αξίζεις να συμμετέχεις σε τούτο το μπλόγκιον :p

  12. Kaskarino says:
    04/07/2009 at 12:07

    Η σειρά μου να καταθέσω τη βλακεία μου, η οποία μάλιστα είναι και πολύ φρέσκια. Την έκανα πριν από λίγα λεπτά…

    Σήμερα έκανα δουλειές στο σπίτι, άλλαξα σεντόνια και έβαλα πλυντήριο. Βγάζω τα φρεσκοπλυμένα σεντόνια από το πλυντήριο και ανακαλύπτω ότι μαζί με αυτά, έπλυνα και το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης το οποίο είχε χωθεί μέσα στα σεντόνια όταν τα μάζεψα … Προφανώς και δεν δουλεύει τώρα.

  13. skioula says:
    04/07/2009 at 20:14

    xaxxaxaxaxaxaxaxaxaaxaxa
    poly kalo, poly kalo!!!! kai pou na sfiksoun kai oi zesteeeeeeeees!!! :p

  14. 365 μέρες παρά κάτι - Comfis says:
    17/12/2009 at 03:05

    [...] Διασκεδαστικά: Η απειροσύνη της βλακείας [...]

Ποια η γνώμη σου περί του Θέματος;