Kαι έφτασε η ώρα της εξαργύρωσης των εισιτηρίων των ταλαιπωρημένων φανς των Depeche Mode. H στιγμή είναι συγκλονιστική γιατί μας δίνεται η ευκαιρία να πληρώσουμε μόλις 300 έουρο (αντί 500) για τη βόλτα στην  Αθήνα, το ταξίδι αναψυχής στη εξωτική Μαλακάσα (διάρκειας 6 ωρών)  και το γυρισμό πίσω στη Σαλόνικα.

Επειδή δεν είμαι προκατειλλημένος (αν και δεν εκτιμώ τη γενικότερη πολιτική της Didi, τις επιλογές της, τις υποδομές της κλπ κλπ) θα πω ότι χτες επισκέφτηκα τα τικετχάουζ της σαλόνικας και πήρα κανονικά τα χρήματα των εισιτηριών μας, δείχνοντας τα αποκόμματα των εισιτηρίων και τα δύο VIP βραχιολάκια.

Τα άσχημα νέα ήρθαν από Αθήνα μεριά, όπου ο ξάδερφος, επειδή δεν είχε κρατήσει το βραχιολάκι, του αρνήθηκαν την πληρωμή του VIP εισιτηρίου του, την πληρωμή απλού εισιτηρίου αλλά του έδωσαν την δυνατότητα να τιμήσει συναυλίες αξίας 100 ευρώ. Πρωτότυπο; Ευφάνταστο;  Όπως του είπαν, αναγνωρίζουν ότι πιθανόν να είναι όντως δικό του το εισιτήριο αλλά η πολιτική τους είναι αυτή..

Όπως μου εξήγησε και ο υπάλληλος του τίκετ χάουζ, επειδή υπάρχει κίνδυνος ένα εισιτήριο άκοπο,  να κοπεί στα δύο και να επιστραφεί στα ταμεία του τικετ χάουζ, οπότε θα αναγκαζόταν η Didi να πληρώσει δύο εισιτήρια χάνοντας έτσι 100  ευρώ, ακολουθούν αυτή την τακτική. Ο ίδιος υπάλληλος μου είπε ότι 7 στα 10 vip εισιτήρια που του επιστρέφονται, είναι άκοπα (πράγμα που μου φαίνεται σχετικά απίθανο). Με λίγα λόγια, η Didi επιλέγει να εξασφαλίσει την μη-χασούρα της, παρά να εξασφαλίσει ότι κάποιοι πελάτες της δεν θα βρεθούν με 100 ευρώ λιγότερα και με την αίσθηση “πόσοο πολύ κορόιδο πιάστηκα”. Τώρα, το αν η Didi κερδίζει μακροπρόθεσμα, είναι ένα θέμα που έχει να κάνει και με το υπόλοιπο μπακγκράουντ στο χώρο, την ιδιοσυγκρασία του μέσου έλληνα ακροατή συναυλιών, τους ανταγωνιστές της κλπ.

Για να είμαι ειλικρινής δεν είχα ακούσει για τα βραχιολάκια και δεν είχε πάει το μυαλό μου ότι μπορεί να μου χρειαστούν. Αλλά ευτυχώς ο αδερφός τα κράτησε. Επίσης η Didi στις επίσημες ανακοινώσεις της, δεν είχε αναφερθεί στα βραχιολάκια της. Σας παραθέτω το σχετικό κομμάτι από το email που μου έστειλαν -3 φορές- (για δημοσίευση στο enjoy.gr)  για την εξαργύρωση των εισιτηρίων:

Απαραίτητη προϋπόθεση για την εξαργύρωση των εισιτηρίων είναι:

- To εισιτήριο για όσους δεν ακυρώθηκε

- Το απόκομμα του εισιτηρίου με την ονομαστική τιμή και το λογότυπο του συγκροτήματος για όσους είχαν μπει στο χώρο και το εισιτήριο τους είχε ακυρωθεί.

Δεν υπάρχει αναφορά σε βραχιολάκια. Αυτό κάνει το πράγμα πιο ενδιαφέρον.. Όσοι λοιπόν, δεν κράτησαν τα βραχιολάκια, ακολουθώντας οδηγίες της DIDI και εμφανίστηκαν για να πάρουν τα χρήματά τους, απλά δεν τα πήραν, κάτι που σημαίνει 100 έξτρα ευρώ κέρδος στην τσέπη της Ντίντις (χωρίς προσφορά αντιτίμου από το μέρος της).

Σας παρουσιάζω λοιπόν συνοψίζοντας πως διαμορφώνεται το όλο θέμα:

- H Didi εξασφαλίζει ότι δεν χάνει χρήματα από χωρισμένα εισιτήρια κλπ, αλλά εξασφαλίζει ότι θα κρατήσει χρήματα που δεν της ανήκουν και τα οποία έχουν ζητηθεί από τους κατόχους τους με σημαντική εως αποκλειστικά δική της ευθύνη για αυτή την κατάσταση (αυτό δεν είναι ο ορισμός της λέξης “κλοπή”;)

- Οι φανς εξασφαλίζουν ότι έχουν χάσει το χρόνο τους, χρήματα για μεταφορές, χρήματα για φαγητά και αναψυκτικά/μπύρες, αλλά δεν εξασφαλίζουν τα χρήματά τους, αν δεν πληρούν μια προϋποθέση την οποία δεν ήταν καθόλου υποχρεωμένοι να γνωρίζουν.

Πως σας ακούγεται; Δίκαιο;

Αν μια εταιρεία που ζει από τους φαν της μουσικής, τους συμπεριφέρεται κατά αυτό τον τρόπο, θα περίμενα απο τους φαν να την τιμωρούσαν με τον δικό τους τρόπο. Δυστυχώς το προμόσιον  του ροκγουέιβ είναι τόσο δυνατό και θα κάνει τους φανς να ξεχάσουν για άλλη μια φορά το πως τους φέρθηκαν. Έτσι διαιωνίζεται μια δυσάρεστη κατάσταση: η ανυπαρξία μιας πραγματικά μεγάλης/σοβαρής/αξιόπιστης εταιρείας οργάνωσης συναυλιών στα μέρη μας.  Παρίσι σου έρχομαι για U2!