Comfis

Pleasant Street ή Ο Comfis Ερωτεύεται part I

// June 13th, 2009 // αδιάφορα προσωπικά, αμπελοφιλοσοφίες

3.25 και το πικάπ παίζει σιγανά το Pleasant Street του αδικοχαμένου Τim Buckley (βρε παπατζή πότε πήρε πικ απ και το πιο σημαντικό, πότε πήρες βινύλια? – αμάν μωρέ πως κάνεις έτσι; είπα να κάνω λίγο ατμόσφαιρα).

Πάμε πάλι.

3.25 και τα ηχειάκια του λάπτοπ παίζουν το Pleasant Street του αδικοχαμένου Tim Buckley. Η ερώτηση είναι αν νιώθετε ότι μπορείτε να νιώσετε τον έρωτα, όπως τον νιώθατε στα 18 σας. Ο δίκος σας (εγώ δλδ), ήμανε πολύ συναισθηματικός ερωτιάρης τύπος τότε (λαϊκιστι: καψουρομαγνήτης)!

Αναδρομή στα χρόνια του πλατωνικού έρωτα: Στο νηπιαγωγείο μου άρεσε η Εύη (με την οποία ξαναβρέθηκα μετά από 21 χρόνια, στο στρατό). Μου άρεσε πολύ να κάθομαι κοντά της. Ένιωθα χαρούμενος (now playing Dance of the Bad Angel – Tim Booth & Angelo Badalamenti). Φυσικά ποτέ δεν της το εκμυστηριεύτηκα. Στο δημοτικό ο ευσεβής πόθος όλων ήταν δύο δίδυμες, μόνο που αυτές είχαν μάτια μόνο για τους μάνκες του σχολείου. Με την πρώτη ήμουν ερωτευμένος από την πρώτη ως την πέμπτη δημοτικού ενώ με τη δεύτερη στην πέμπτη και έκτη! Η πρώτη το έμαθε και είπε ότι ήθελε να τα έχουμε (κάπου στα μισά της πέμπτης δημοτικού), αλλά το έκανε για πλάκα, και μόλις το έμαθα, έσκισα επιδεικτικά μπροστά της ένα χαρτάκι με λόγια αγάπης που είχα γράψει για κείνη.. και της ειπα “Τελειώσαμε εμείς”.

Τώρα είναι 1.40 το βράδυ (και 4 μήνες αργότερα). Χμ για να θυμηθώ. Είχα επιτυχία με την Μαρία στην έκτη δημοτικού, αλλά δεν μου άρεσε. Τα φτιάξαμε για μια μέρα. Μετά είπα ότι δεν αξίζει τον κόπο και της ανακοίνωσα ότι τα χαλάμε (μου έκανε 3 φορές επιβεβαιωτική ερωτηση για να βεβαιωθεί ότι το έχω πάρει απόφαση). Το καλοκαίρι της 6ης Δημοτικού πήγαμε στο καινούριο μας σπίτι στον καρφά. Δίπλα μένανε δύο κοπέλες πάνω κάτω στην ηλικία μας. Πέταξα την μπάλα μας δήθεν τυχαία στο δικό τους σπίτι και τους πρότεινα να έρθουν να κάνουμε παρέα (ο τολμηρός κόμφις). Εκεί γεννήθηκε ο πρώτος έρωτας που είχε ανταπόκριση (και ακολούθησε πανηγυρισμός).

Ήταν η Μυ___! Μετά από 3 μέρες παρέα ζήτησα από την αδερφή της να της πει ότι θέλω να τα φτιάξουμε. Το επόμενο πρωί ήμουν πολύ νευρικός αλλά η αδερφή της Μυ_____ μου έγνεψε καταφατικά.. και έτσι τα είχαμε. Κάπου τότε εδώθηκε και το πρώτο φιλί στο στόμα, κατάσταση συγκλονιστική, αλλά διόλου απολαυστική (καθότι τότε θεωρούσα ότι διέπραττα κάτι κακό). Eπρόκειτο για πλατωνικό έρωτα (δικό μου) που κράτησε μέχρι τα τελευταία χρόνια του Λυκείου. Τι κασσέτες της έγραψα, τι μακροσκελή γράμματα, τι τηλέφωνα που να παίζει μόνο η μουσική την πήρα. Με την Μυ___ βλεπόμαστεε ακόμη και τώρα (όντας παλιόφιλοι πλέον).

Στην πρώτη Γυμνασίου και ενώ τα είχα ακόμη με την Μυ___ (από μακριά, εκείνη έμενε Αθήνα), από τις πρώτες μέρες του σχολείου αγάπησα πάρα πολύ την Ευ_____ (σε πόσα ταμπλό το παίζεις!). Το σχολείο είχε γίνει μια απολαυστική διαδικασία λόγω ότι καθόμουν και χάζευα την Ευ_____. Μα μιλάμε για ώρες! Ποτέ δεν το έμαθε, γιατί ο κομφίκιος που βλέπετε δεν ήταν και η επιτομή του θαρραλλέου ανδρός. Το γυμνάσιο ήταν αρκετά ανέραστη περίοδο, βέβαια είχα το ελαφρυντικό ότι ακόμη νταραβεριζόμουν (ενώ στρίβω το μουστάκι) με την Μυ___.

Αμάν! Ήταν και η ήττα με τη Βαγ_______! Η Βαγ_____ με βρήκε όμορφο. Αυτό την έκανε ελκυστική στα μάτια μου! Όταν τα φτιάξαμε, έπρεπε να βρισκόμαστε. Κάθε φορά που βρισκόμασταν ήταν ένα δράμα. Κουβέντα δεν του έβγαινε να αρθρώσει του κόμφι. Και η Βαγ______ δεν πολυμιλούσε.. Ε μετά από 4, 5 τέτοιες συναντήσεις  βαρέθηκε το κορίτσι και τα έφτιαξε με κάποιον άλλονα.

Νέοι έρωτες κατέφθασαν στο Λύκειο. Εκεί κατέκτησα δίκαια τον τίτλο του Χυλοπιτοσυλλέκτη. Στην Πρώτη Λυκείου μόλις ξεκινάει το σχολείο περνάει από μπροστά μου η Βέ___. Τι αιθέριο πλάσμα, σκέφτηκα. Το λέω στην κοινή φίλη Τατιάνα.. της γράφω και κασσέτα με μουσική (ο καλύτερος τρόπος να εκφραστώ ερωτικά, μαζί με ένα γράμμα, που έσφυζε από ρομάντσο). Της άρεσαν τα λόγια μου αλλά όταν με είδε, δεν της άρεσα εγώ. Στο μήνα πάνω ξαναστάθηκα στα πόδια μου.

Φτάσαμε στα μισά της χρονιάς και είναι αλήθεια, ναι είναι αλήθεια ότι (np Life on Mars – David Bowie) δύο κοπέλες εξέφρασαν ενδιαφέρον για μένανε (πτου να μη σε ματιάσω κούκλε μου). Αυτό τις έκανε επίσης ελκυστικές στα μάτια μου ( το χούι δεν περνάει έτσι).  Τα έφτιαξα με την πρώτη από αυτές σε ένα πάρτυ. Χορέψαμε και σλόου τραγούδια και φιληθήκαμε (πολύ καλύτερα αποτελέσματα αυτή τη φορά). Όλοι γύρω μου επίσης φιλιόνταν και χόρευαν μπλουζ/σλόου. Α, στο πάρτυ ήταν και η Νί__ η άλλη κοπέλα που της άρεσα. H oποία πιθανόν να ήταν και πιο όμορφη. Αλλά εγώ έχω γεννηθεί σκληρός και τίμιος (:O)! Αφού πρώτη εξέφρασε ενδιαφέρον η Δε____, με αυτή θα πορευόμουν!

Η σχέση κράτησε μερικούς μήνες, με συναντήσεις σποραδικές, και αρκετό πλατωνικό έρωτα (ποτέ δεν παραδέχτηκα ότι δεν μου άρεσε). Μνημειώδης η στιγμή της επίσκεψής μου στο χωριό της, που ακολουθήθηκε από καταδίωξη μου από τους νεανίες μάνκες του χωριού (εμείς φεύγαμε με τα ταπεινά ποδηλατάκια μας) και η προειδοποίηση ότι αν ξαναπατήσω εκεί θα με έσπαγαν στο ξύλο. Μάλλον είμαι αρκετά χέστης γιατί δεν ξαναπάτησα, αν και δεν το παραδέχτηκα ποτέ ανοιχτά αυτό και αν έχετε τακτ και εσείς θα ξεχάσετε αυτή την πρόταση! Μετά από ένα ταξίδι μ με τους γονείς, κάπου στην Ελλάδα, γύρισα και έμαθα από την κοινή φίλη ότι με απάτησε η λεγάμενη. Ακολούθησε δακρύβρεχτο τηλέφωνο όπου θέλησα να επιβεβαιώσω ότι όντως δεν “με αγαπάει πια”..

Μελαγχολία και στεναχωρία για λίγες μέρες και ο Κόμφις συνεχίζει την τίμια μοναχική πορεία του. Ήλπιζα ότι η Δευτέρα λυκείου θα στεφόταν από αντίστοιχες επιτυχίες (aka σουξέ), αλλά απόδείχτηκε ένα βατερλώ για την ερωτική μου διαδρομή. Προς το φινάλε της ερωτεύτηκα σφόδρα, τόσο σφόδρα, που δεν είχε ξαναγίνει. Μια κοπέλα που έμενε κάποτε δίπλα μας (η Κά___), ήταν πια μεγάλη κοπέλα και συμμαθήτριά μου.

Την έβλεπα τις Παρασκευές και τα Σάββατα, όταν πήγαιναμε τις εξόδους μας και σιγά σιγά έπεσα στα δίκτυα της (που καμιά διάθεση δεν είχαν να με ψαρέψουν). Καραενθουσιάστηκα λοιπόν και κάθε μέρα τραβολογούσα τον ταλαίπωρο τον  Ανδρέα (φίλος καρδιακός ντε), με τη βέσπα του, στο σχολείο της, να την βρω. Η γνωστη πια “κοινή φίλη” έκανε κάποια γκέιτ γουέι ορ λινκιν και η Κά__ φάνηκε να ανταποκρίνεται ( ή έτσι νόμιζα εγώ). Εκεί γνώρισα την μεγαλύτερη ήττα της ως τότε ιστορίας μου ως ζεν πρεμιέ. Το σύνηθες ερωτικό γράμμα και η κασσέτα δεν έφεραν θεαματικά αποτελέσματα (αν και τα βρήκε γλυκύτατα – εσείς επίδοξοι νέοι Δον ζουάνηδες, όταν ακούτε τον χαρακτηρισμό “γλυκός” τρεχάτε μακριά!!) , μέχρι που κατάλαβα ότι εκείνη είχε μάτια μόνο για τον ξάδερφο Τάκη! Το αποδέχτηκα γιατί ήμανε και ανώτερος άνθρωπος! Και όχι μόνο το αποδέχτηκα, αλλά έφερα σε επαφή τα δύο πιτσουνάκια. Αυτή η ερωτική απογοήτευση κράτησε πολύ περισσοτερο από προηγούμενες (αλλά έφερε σε μένα τόσες καλές στιγμές και καλούς φίλους στο μέλλον, που ποτέ δεν την μετάνιωσα).

Μέχρι το καλοκαίρι βεβαίως ανέκαμψα και πρόλαβα να ερωτευτώ τη φίλη της, Ελ___ και μέχρι το φθινόπωρο να φάω μια ακόμη χυλόπιτα που όμως δεν ήταν τόσο επώδυνη. Ακούγεται πολύ άσχημο όλο αυτό, το ομολογώ! Θα υποθέτετε ότι ήμουν η επιτομή της λιγουρίασης, αλλά πρώτον μπορώ να την αντέξω αυτή την υπόθεση και δεύτερονμπορώ να σας βεβαιώσω ότι όλοι αυτοί οι έρωτες είχαν μια πολύ δυνατή… συναισθηματική βάση! Όταν ερωτευόμουν μια κοπέλα, δεν μπορούσα να κοιμηθώ, το στομάχι μου γινόταν κόμπος, ξάπλωνα και την σκεφτόμουν, δεν μπορούσα να φάω, δυσκολευόμουν να συγκεντρωθώ στο διάβασμά μου. Και κάθε φορά με πλημμύριζε η ιερή θέρμη του παιδικού έρωτα ήμουν σε μια μόνιμη κατάσταση “θέλω να βαλω τις φωνές αλλά κρατιέμαι”.

Το σχολείο τελείωσε με τον πρώτο μου “ιντερνετικό έρωτα” (εν έτει 1997) πάλι σε ένα επίπεδο πλατωνικό.. την κοπέλα αυτή δεν την συνάντησα ποτέ! Και πάλι ήταν μια άκρως μαζοχιστική, πλήρως απολαυστική πορεία με μπόλικο ενθουσιασμό, κόμπους στο στομάχι και αρκετή μελαγχολία στο τέλος.

Στο ερώτημα της δεύτερης παραγράφου, η απάντησή μου είναι μάλλον αρνητική.. ο έρωτας με εκείνη τη μορφή  απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο,  όσο εγώ απομακρύνομαι από τον παιδικό μου εαυτό. Θα ακολουθήσει κάποτε και δεύτερο μέρος με τις περιπέτειες μου από το πανεπιστήμιο και μετά! Ως τότε, αντίος!

Blog’s Playlist:

Pleasant Street – Tim Buckley

Dance of the Bad Angels – Tim Booth & Angelo Badalamenti

Under The Milky Way – Church

Le soleil est pres de moi – Air

Life on Mars – David Bowie

Cause We’ve Ended as Lovers – Jeff Beck

Probably Me – Clapton Sting

Celestial Voices – Pink Floyd

King of the Mountain – Kate Bush