Είναι η τρίτη φορά που την επισκέπτομαι και δεν μπορώ να πω ότι το έχω μετανιώσει καμία από τις 3 αυτές φορές. Για εσάς που αγνοείτε την Κνίδη,  είναι ένας οικισμός, γουόνα μπι έδρα δήμου, κοντά στα Γρεβενά!  Μιλάμε για 100-150 ανθρώπους, μπολικη ησυχία, αυλές, ντομάτες, πατάτες, κερασιές, σέσκουλα, κληματαριές κότες, γενικώς όλα του θεού τα καλά μέσα στα πόδια μας.

Λοιπόν, σε αγροτικήπεριοχή , για πάνω από 30-35  ώρες, έχω να μείνω, νομίζω, πολλά χρόνια και σίγουρα το φίλιν  είναι τελείως διαφορετικό! Πάνε 13 χρόνια που πήγαινα σχεδον καθημερινά στο χωριό μου, τους Βαβύλους και η αίσθηση είχε μισοξεχαστεί. Και είναι πολύ όμορφη. Στην Κνίδη, οι διακοπές περίεχουν πολύ ελεύθερο χρόνο και ο καλύτερος τρόπος να τον γεμίσεις είναι απλά να “χουζουρέψεις”, να βολτάρεις, να φας (ΠΟΛΥ), να κοιμηθείς ήσυχα, να βγεις στην αυλή για καφέ και άλλα τέτοια ράθυμα.

Ο κήπος του σπιτιού που μας φιλοξένησε είχε ότι λαχανικό μπορούσες να φανταστείς, είχε άπειρες μυρωδιές λουλουδιών, είχε γραφικούς, περίεργους γείτονες, που σε κοιτούν από πάνω ως κάτω. Είχε 3 γάτες, και τον σκύλο-φόβητρο, Ιβάν.

Η βόλτα στα χωράφια γύρω από το χωριό και μέχρι το εκκλησάκι του Αϊ Γιώργου ήταν ήρεμη, με τον μίστερ Ιβαν να δίνει τρελό σόου στην διαδρομή. Την δεύτερη βόλτα,  στα Πεύκα (γύρω στα 5 χλμ από την Κνίδη),  την απόλαυσα αρκετά παραπάνω γιατί εδώ επρόκειται για βόλτα στο δάσος. Κάτι σαν τεράστιες μύγες (γνωστοί και ως ντάβανοι – άκου ντάβανοι) μας περιτριγύριζαν και όπως λέει η Βασούλα τσιμπούν “άτιμα”, οπότε λίγο με άγχωσαν. Μάλιστα γύρω από το αμάξι εξελίχτηκε μια πολιορκία από τέτοιους ντάβανους. Μαζέψαμε ορχιδέες – τα μούτρα μας για ορχιδέες είναι -, παίξαμε κουκουναροπόλεμο, τριγυρίσαμε ανάμεσα στα ζουζούνια – τόσο ζουζούνι και κακό καιρό είχα να δω-.

Η είσοδος στο αμάξι για τον γυρισμό είχε μπόλικο δράμα, με ένα ντάβανο να μπαίνει μέσα στο αμάξι και να μας τρομοκρατεί. Τελικά η γενναία βασούλα τον έδιωξε, εν μέσω  ατρόμητων κραυγών του γράφοντος (“ααα βασούλα διώξε τον, τον κωλοντάβανο“).

Να μην παραλείψω τη βραδινή βόλτα στα εξωτικά γρεβενά, όπου τα παιδιά με πήγαν στην Πίτσα Εκάβη, που πραγματικά μετράει πολύ (9αράκι εύκολο) καθώς και για παγωτό στου Κοντογιάννη (παγωτό μηχανής, επίσης 9άρι). Κατά τις 9.30-10 ο κόσμος είναι λίγος στον κοσμοπολίτικο δρόμο των Γρεβενών, αλλά μετά τις 11 η ζωή γίνεται πιο έντονη.  Η πόλη είναι αρκετά πιο όμορφη από ότι περίμενα και έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν αρκετοί πεζόδρομοι που είναι μεγάλο συν για οποιαδήποτε πόλη.

Αυτά τα ολίγα από την ανάπαυλα στα Γρεβενά!

ΥΓ1: Ο Γκάχαν, λέει, πήγε στο νοσοκομείο με συμπτώματα γαστρεντερίτιδας αλλά διαγνώστηκε εκεί κακοήθης όγκος στα γεννητικά όργανα που αφαιρέθηκε επιτυχώς.. ακόμη δεν έχει αποκλεισθεί η πιθανότητα να κάνουν συναυλία στην ελλάδα οι Ντιπές Μοντ.

ΥΓ2: Έγκυρη πηγή (κασκαρίνο) αναφέρει ότι λέει, η Ντίντι δεν πληρώνει τα χρήματα του εισιτηρίου VIP αν δεν έχεις και το αντίστοιχο λουράκι/αλυσιδάκι.. τελικά μεγάλη κατάρα αυτό το VIP τικέτο. Για την ακρίβεια, πήγε μια φίλη του κάσκα να εξαργυρώσει το εισιτήριο και της ζήτησαν και το λουράκι και επειδή δεν το είχε, της είπαν να τους αφήσει τα στοιχεία του και θα επικοινωνήσουν μαζί του..