Μετά την πετυχημένη ανταπόκριση του 2006 επανέρχομαι δριμύτερος για να σχολιάσω τα τεκτενόμενα της 16ης Μαϊου 2009. Χτες ήταν μια νύκτα μακριά, που μόνο πίκρα μας κέρασε! Αλλά πρώτα θα αναφερθώ στον παροξυσμό του τελευταίου μήνα. Νομίζω ότι κάθε χρόνο γίνεται και εντονότερο το αλαλούμ με την Γιουροβίζιον. Δλδ, σαν να λέμε, θα πήγαινε ο ΠΑΟ, στον τελικό της Ευρωλίγκας στο μπάσκετ, και όλες οι εκπομπές, κουτσομπολίστικες και μη, δελτία ειδήσεων και δεν ξέρω τι άλλο, θα έκαναν αναλυτικά ρεπορτάζ για κανένα δίμηνο,για το πότε πήγε για πιπί ο Σπανούλης, ή τι έφαγε για μεσημεριανό ο Διαμαντίδης!

Τέτοιο πράγμα, τόσο έντονο, νομίζω δεν έχω δει ούτε καν σε περίοδο εκλογών, για τις εκλογές. Δεν ξέρω πως σας φαίνεται να καταναλώνουμε τόσο χρόνο μας, για να μάθουμε τα κουτσομπολιά τούτου του διαγωνισμού. Πάντως δεν είναι καλή ιδέα. Και δώστου οι ειδήμονες “Ο Νορβηγός φάνηκε αγχωμένος και αμήχανος στη συνέντευξη τύπου” “Όχι, θα διαφωνήσω απόλυτα, το παιδί φαινόταν απίστευτα σίγουρος”, “μην ψηφίσετε Νορβηγία” ” Η ελλάδα πάει για την πρώτη θέση” “Η πατρίσια Κας κοίταξε με περηφρονητικό μάτι τον Σάκη”, “Μα τι λες, απλά δεν τον είχε προσέξει και γύρισε απότομα να τον δει”.

Και για  να ακολουθούν αυτή την τακτική τα μίντια, θα πει ότι είχαν λαό, να τους παρακολουθεί και να τους δίνει πολύτιμες ακροαματικότητες. Κάτι δεν πάει καλά και δεν ξέρω ποιος ξεκίνησε αυτό τον φαύλο κύκλο “σκουπιδοειδήσεις” —> “δίψα του κοινού για σκουπιδοειδήσεις” —> “σκουπιδοειδήσεις”.

Για να φτάσουμε στην καταραμενη νύχτα της 16η Μαϊου. Μεγάλο φαρμάκι μας κέρασες κωλογιουροβίζιον! Εμείς ελπίζαμε στην πρώτη θέση (έτσι μας είχε πει ο Σάκης), για να νιώσουμε εθνικά υπερήφανοι. Και τώρα τι? Μια τιποτένια 7η θέση! Η αχώνευτη τουρκάλα μας έφαγε λάχανο, το αμούστακο παιδί από τη Νορβηγία μας εκμηδένισε! Πως θα μπορέσουμε τώρα να νιώσουμε την αγαλλίαση της εθνικής επιτυχίας?!  Του χρόνου πάλι!

Αχ Σάκη μας, πως θα γυρίσεις πίσω Σάκηηη μας, χωρίς την κούπα. Α και επειδή πρόκειται για μουσικό διαγωνισμό, να πω τα ωραία τραγούδια της υπόθεσης:  Αρέστηκα πολύ με το ρώσικο (καμία σχέση από το περσινό που πήρε την πρώτη θέση), το Κροατικό ήταν ένα ωραίο εθνικ τραγούδι και το Νορβηγικό ήταν, ας πούμε, το πιο ξεχωριστό. Πέρσι υπήρχαν πολύ πιο όμορφα τραγούδια.Το ενδιαφέρον της υπόθεσης συνοψίζεται στα σόνγκια εκείνα που που κάπως συνδέονται με τις μουσικές παραδόσεις κάθε χώρας, με μοντέρνους τόνους μέσα τους. Τι να σου κάνουν οι  μπαλάντες και τα μπιτ-ο-τράγουδα (έχουμε χιλιοακούσει τέτοια σόνγκια).

Και μια και δεν πήγαμε πολύ καλά, θα έχουμε ακόμη μια βδομάδα που θα σχολιάζουμε την γιουροβίζιον, θα θάβουμε τον σάκη, θα θάβουμε την σκηνοθεσία, τις αντίπαλες επιτροπές, θα κατηγορούμε τις γιουροβιζονικές κλίκες… καλό κουράγιο.

ΥΓ1: Αυτός ο σάκης τηρουμένων των αναλογιών, φαίνεται αρκετά μη σνομπ

ΥΓ2: Σαν κούκλα το κορίτσι του εστονικού τραγουδιού.

YΓ3: Εσύ ρε κόμφι, έξυπνε, δηλαδή που έμαθες τόοοσες πληροφορίες? Δεν παρακολουθούσες αυτές τις άθλιες εκπομπές για τις οποίες μιλάς τόσο απαξιωτικά? Ναι παρακολούθησα – λόγω καθήλωσης στο σπίτι για 4 μέρες όπου έπρεπε να είμαι στο χώρο που υπάρχει η τιβι-, αναγκαστικά, γιατί το θέμα έπαιζε απλά παντού και έπρεπε κάπως να σπαταλήσω την ώρα μου!