Και τελείωσα το σχολείο και έδωσα πανελλήνιες (καλοκαίρι του 98). Και οι γονείς μου για να με ευχαριστήσουν για την προσπάθειά μου έκαναν το πιο καλό δώρο που θα μπορούσα να φανταστώ ποτέ. Μου αγόρασαν το υπερ-μοντέρνο συνθεσάιζερ ensoniq mr61, πληρώνοντας μια περιουσία, τότε (από το υστέρημά τους). Mαζί του φορτώθηκα και ένα μάνιουαλ, πολλών (πάρα πολλών) σελίδων. Το θέμα με την λογική των  συνθεσάιζερ, είναι ότι κάνουν τα πάντα να φαίνονται πολύπλοκα. Όταν μάλιστα είσαι 17, έχεις τελειώσει πανελλήνιες και έχεις να διαβάσεις ένα τέτοιο μάνιουαλ, στα αγγλικά.. κλάφτα χαράλαμπε..

… έτσι και εγώ το χρησιμοποίησα σαν αρμόνιο με πολλούς ήχους. Χάζευα με τις ώρες τους ήχους, έπαιζα μουσικές, δοκίμαζα άλλους ήχους.. πρέπει να πέρασαν 3 χρόνια μέχρι να φτιάξω το πρώτο μου τραγούδι! Πέρασαν 6 χρόνια μέχρι να φτιάξω κατι πραγματικά καλό. Το μάνιουαλ, διαβάστηκε και ξαναδιαβάστηκε, αλλά αμφιβάλω αν κατάλαβα το 1/4 από όσα έγραφε. Μόνο η τριβή πάνω στο ensoniq-άκι μου, μου το έμαθε! Πόσες νύχτες δεν καθόμουν ως τις 5, 6 το πρωί να χτυπιέμαι πάνω του, προσπαθώντας να στήσω μια δική μου σύνθεση;

Με αυτό το synth έπαιξα σε όσες συναυλίες έχω παίξει ως τώρα, με την μπάντα του βιολογικού. Με το ensoniq, μπόρεσα να ηχογραφήσω ολόκληρα κομμάτια-διασκευες και να κάνω τις 3 solo συναυλίες μου, αλλά και το ιστορικό λάιβ του 2002 παρέα με τον μπρο και τον Τηλέμαχο, στο Alter Ego της χίου (ιστορικές στιγμές). Τέσπα, του χρωστάω το μεγαλύτερο μερίδιο από την χαρά που μου έδωσε η μουσική ως ενασχόληση, τα τελευταία 12 χρόνια.

Το ενσόνικ ήταν σκληροτράχηλο! Σε μια μεταφορά έσπασε ένα κομμάτι της οθόνης του, που όμως χρήματα για να την επιδιορθώσεις..? έτσι έμαθα να παίζω με αυτό το κομμάτι της οθόνης ανενεργό. Στα 12 χρόνια, χρειάστηκε ένα σέρβις. Γέρασε όμως. Οι δισκέτες του, πλέον δεν παίζονται πια πουθενά, γιατί τα καινούρια λάπτοπ τις περιφρονούν. Εκ των υστέρων κατάλαβα πόσο πραγματικά γερασμένο ήταν, όταν πήρα την απόφαση να του πω αντίο.

Μια σχεδόν δίμηνη διαδικασία αναζήτησης, με οδήγησε στον διάδοχό του. Το Roland Fantom G6. Αυτή η αναζήτηση μου έδειξε σε όλο της το μεγαλείο την ηλικία του ensoniq μου. Μάουζ, usb, άμεση σύνδεση με πισί, τεράστια lcd οθόνη και άλλα άπειρα καλούδια, με ξεμυάλισαν! Αυτή τη στιγμή περνάω κάτι σαν deja vu.. Στέκομαι πάλι αμήχανος μπροστά σε ένα καινούριο τεχνολογικό επίτευγμα, με ένα μάνιουαλ 300 σελίδων και διαβάζω.. και μετά πάλι διαβάζω.. και τρέχω στο συνθ και ξαναγυρνάω στο βιβλίο, και ξανατρέχω στο συνθ.. σήμερα έκλεισα ένα ωραίο 4ωρο διάβασμα και το κεφάλι μου είναι καζάνι!

Η αλήθεια είναι ότι τόσο μεγάλο ενθουσιασμό και προσμονή, μάλλον είχα χρόνια να νιώσω! Ιδού το κύκνειο άσμα του ensoniq μου: