Είναι 1η απριλίου και δεν είναι ψέμμα ότι είναι μια σχεδόν καλοκαιρινή νύχτα εδώ στις σαλόνικες! Για τις πολυάριθμες  θαυμάστριές μου (μερικές εκατοντάδες) να πω ότι από πάνω δεν φοράω τπτ, γιατί η ζέστη δεν το επιτρέπει!

Τι σχέση εχει αυτό με την καινούρια ταινία του Άλεξ Πρόγιας;; Ίδια σεναριακή βάση! Ο Proyas (του πολύ καλού Crow, του υπέροχα ζοφερού Dark City και του πιο μέτριου I Robot) έφτιαξε μια ταινία καταστροφής. Και, αν και δεν απέφυγε τα κλισέ,  δημιούργησε άλλη μια σκοτεινή ταινία, με θέμα μια επικείμενη καταστροφή της γης από κύμα ακτινοβολίας που εκτοξεύεται από τον ήλιο!  Ο Κέιτζ είναι πολύ καλός, ανέλπιστα καλός, στον κεντρικό ρόλο, αν και είναι ώρες που οι ατάκες του, είναι τοσο χιλιοειπωμένες που αναρωτιέσαι πόση έμπνευση είχε όποιος έγραψε τους διαλόγους!  “ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΣΩΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ??”

Το παρακάτω ίσως θεωρηθεί σπόιλερ, οπότε όσοι δεν θέλετε μην το διαβάσετε. Είναι η πρώτη ταίνια καταστροφής που έχω δει, όπου ο σκηνοθέτης καταφέρνει και μάλιστα με πολύ δυνατό τρόπο να απεικονίσει την καταστροφή της  γης, της ανθρώπινης φυλής, οπότε το φινάλε της ταινίας ήταν πραγματικά δυνατό! Και επειδή κάθε τέλος είναι μια νέα αρχή, ο Πρόγιας, δεν μας αφήνει χωρίς την τόσο αναγκαία ελπίδα μας!

Πέρα από το πολύ καλό παίξιμο του Κέιτζ, να σημειώσουμε ότι εκπληκτικές είναι οι σκηνές των πρώτων καταστροφών!  Στο σινεμά, είναι πραγματική εμπειρία να της δεις!

Ποια η σχέση με το σημερινό βράδυ;; Τα προμηνύματα της μεγάλης καταστροφής ήταν μια ανεξήγητα μεγάλη ζέστη μέσα στον Οκτώβρη!

Μετά το τέλος της ταινίας συζητήσαμε το πόσο άπειρα γεγονότα/συμπτώσεις έπρεπε να συμβούν για να μπορέσει να υπάρξει το παρόν περιβάλλον στη γη και να μπορέσει να δημιουργηθει και να ανθήσει η ζωή!  Δεν μπορούμε να φανταστούμε για πόσο μεγάλη σύμπτωσή μιλάμε. Το εύλογο ερώτημα (δεν διεκδικώ την κηδεμονία του) είναι.. έχουμε την τύχη να βρισκόμαστε σε ένα πλανήτη-θαύμα.. και αντί να κάνουμε ότι περνάει από το χερι μας για να τον διαφυλάξουμε, αναλωνόμαστε στο να βρούμε ζωή στον Άρη, να ψάξουμε για νερό στην Αφροδίτη και τόσα άλλα με δραματικά λίγες πιθανότητες να μπορέσουμε να βρούμε έναν εναλλακτικό τρόπο ζωής την στιγμή που μπροστά μας υπάρχει η σκανδαλωδώς απλή λύση..

Σαν να λέμε, θέλω να πάω από το σπίτι μου, στο μπακάλικο της γειτονιάς, για να πάρω γάλα για το πρωινό, αλλά θα προτιμήσω να πάω στο αεροδρόμιο, να πάρω το αεροπλάνο για αθήνα, από κεί για χίο, και δυστυχώς δεν θα βρώ εισιτήρια για γυρισμό, πριν από το πέρας 7 ημερών. Όταν πια καταφέρω να γυρίσω στο αεροδρόμιο της σαλόνικας, θα πάρω ταξί με προορισμό το μπακάλικο.. αλλά θα είναι βράδυ και τι να το κάνω πια το γάλα.

Μπορούσα να περπατήσω μόνο για 1 λεπτό για να πάω στο μπακάλικο, και να προλάβω να πάρω το γάλα μου στην ώρα του!

Blog’s OST: The Outsiders – Doves