Ω γκιβ μι ε μπρέικ που θα έλεγαν και οι φίλοι Ηγγλέζοι! Πως στο καλό σκέφτεται ο μέσος άνθρωπος; Πως σκέφτεται ο μέσος Έλληνας άνθρωπος; Ένα δημοψήφισμα λέει (πάλι στην πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ το είδα) ότι 49% των ελλήνων συμφωνούν με το κουκουλομέτρο και ένα 51% πιστεύει ότι η κάμερα βοηθάει στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας! Σας το παραθέτω με κάααθε επιφύλαξη, γιατί φυσικά δεν μπορώ να ελέγξω το πόσο έγκυρο είναι το εν λόγω γκάλοπ!
Γουατ δε φακ! Δύο πράγματα: είδε κανείς να βγαίνει από αστυνομία καμία ανακοίνωση για περιστατικό στο οποίο να την βοήθησαν οι κάμερες;; Λογικά, δεν θα το διατυμπάνιζαν αν είχαν την ευκαιρία;; Είδατε εσείς λόγω παρακολούθησης από κάμερες, να μειώνονται τα περιστατικά αυξημένης εγκληματικότητας στις Αθήνες;; Το πρώτο και πιο χειροπιαστό, λοιπόν, είναι ότι οι κάμερες είναι απλά αναποτελεσματικές.
Το πιο σημαντικό είναι το δεύτερο, αλλά γι’ αυτό δεν έχω αποδείξεις! Είναι απλά διαίσθηση! Η αυξημένη αστυνόμευση, τα ολοένα πιο αυστηρά μέτρα, μπορεί να ακούγονται ίσως άκακα, ακίνδυνα, αλλά δημιουργούν το κρίκο για ένα επόμενο βήμα, ένα πιο αυστηρό μέτρο, που λόγω του ότι το έδαφος έχει προετοιμαστεί κατάλληλα από το προηγούμενο μέτρο, δεν θα φανεί τελικά και τόσο αυστηρό.
Το πιστεύω και το λέω όπου μπορώ: Κάποια στιγμή θα συνθλίβεί η ελευθερία του ανθρώπου, αλλά το πιο διαβολικό θα είναι ότι τίποτα δεν θα έχει γίνει χωρίς την δική του συγκατάθεση και επιθυμία!
Ένας 50άρης, που δουλεύει πολλά χρόνια τώρα, τα πήγε καλά και κατάφερε να αποκτήσει το δικό του περιβόλι! Κάθε βράδυ, κατάκοπος από τη δουλειά του, φροντίζει να βρίσκει λίγο χρόνο για να απολαύσει μια βόλτα στο περιβόλι του, να ρεμβάσει, να ηρεμήσει και να γαληνεύσει! Κάποια στιγμή ακούγεται ότι σε ένα άλλο περιβόλι, έγινε μια κλεψιά στην αποθήκη και ο άνθρωπος μας, προβληματίζεται! Σκέφτεται ότι καλό είναι να αποφεύγει να περνάει μπροστά από την δική του αποθήκη του! Μετά από 1 μήνα στο διπλανό περιβόλι ακούστηκε ότι κοντά στην στέρνα έγινε μια απόπειρα δολοφονίας! Θορυβείται πολύ περισσότερο τώρα και αποφασίζει ότι στην βραδινή του βόλτα καλό είναι να αποφεύγει να περνάει μπροστά από τη στέρνα του δικού του περιβολιού!
Μετά από ένα ακόμη μήνα στο περιβόλι του γείτονα δυστυχώς βγήκε η φήμη ότι ο ιδιοκτήτης του δέχθηκε δολοφονική επίθεση και υπέκυψε στα τραύματά του! Ο δίκος μας τύπος, τρελαμένος από το φόβο, απαιτεί από το κράτος να τον προστατεύσει! Το κράτος λοιπόν του προτείνει να φτιάξει ένα λεπτο μονοπάτι που θα ξεκινάει από την πόρτα του σπιτιού του και θα φτάνει μέχρι την έξοδο του περιβολιού. Το μονοπάτι θα είναι ασφαλές, φωταγωγημένο. Αν πατάει μόνο πάνω σε αυτό, δεν θα διατρέχει κανένα κίνδυνο! Τουλάχιστον θα μπορεί με ασφάλεια να φτάνει μέχρι την έξοδο του κήπου του, αλλά πρέπει να είναι προσεκτικός μην τυχών πατήσει έξω από το ασφαλές μονοπάτι!
Ο ήρωάς μας ευγνομωνεί το κοινωνικό κράτος που τον φροντίζει και του εξασφαλίζει την σωματική του ακεραιότητα! Mέσα στις επόμενες μέρες δυστυχώς διαπιστώνει ότι αυτή η βόλτα προς την έξοδο του περιβολιού, δεν τον χαλαρώνει, δεν τον ηρεμεί πια! Αντίθετα, ο φόβος μην τυχών ξεμυτίσει από το στενό ασφαλές μονοπάτι, γίνεται κάθε μέρα όλο και μεγαλύτερο άγχος! Πρέπει να προσέξει, αλλιώς κινδυνεύει άμεσα! Τουλάχιστον όμως όσο βαδίζει πάνω στο μονοπάτι είναι ασφαλής!
Μια μέρα καθώς βγαίνει από το περιβόλι του, βιαστικά και γεμάτος άγχος, όπως κάθε μέρα πλέον, τι να δει: Ο γειτονας από το διπλανό περιβόλι στέκεται στην πόρτα του, τον χαιρετά και του χαρίζει ένα ευτυχισμένο χαμόγελο ηρεμίας και γαλήνης!
Είναι από τις λίγες φορές στη ζωή μου που πιάνω τον εαυτό να σκέφτεται, με πάσα ειλικρίνεια, “αυτό είναι ασύλληπτο για μένα!”. Κι αυτό όταν διαβάζω ή βλέπω (internetικά) το τι συμβαίνει στην Ελλάδα.
1. Στη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία και όχι απλώς την έννοιά της, ζούμε (ζείτε μάλλον) περιστατικά φασισμού, κατάχρησης της εξουσίας, εκφοβισμού, παράνοιας, ασυδοσίας, παραλογισμού…μια λίστα ανεξάντλητη και τρομακτική.
2. Ο λαός είναι μάλλον υποψιασμένος, αλλά δεν κάνει τίποτα. Έχει εμποτιστεί τόσο πολύ ο ψυχισμός μας από τα δελτία ειδήσεων, τη διαφήμιση και, φυσικά, τα αδιάντροπα ψέματα που μας πουλάνε οι πολιτικοί, ώστε δεν αντιδρούμε πλέον;
3. Βλέπω τον Δένδια να ωρύεται από το βήμα και τρομάζω. Βλέπω φάτσες πολιτικών και σκέφτομαι ότι είναι φυσιογνωμίες ατόμων που δε θα εμπιστευόμουν και που δεν αποπνέουν αίσθηση έστω μέσης νοημοσύνης. Ο Καραμανλής αποδείχτηκε ανεπαρκέστατος, αλλά δεν έχει πια ούτε κοινή λογική;
4. Ερώτηση: πως γίνεται σε μια χώρα να ψηφίζουμε με την λογική “το μη χείρον…”; Πως;
Δεν διεκδικώ την πνευματική ιδιοκτησία των παραπάνω ερωτημάτων. Αλλά θα έπρεπε -και όλοι όσοι σκέφτονται- να απαιτήσουμε να μας απαντήσουν. Και ανάλογα να τιμωρηθούν.
για το 4ο ερώτημα, τι προτείνεις;; εγώ τη μόνη λύση που βλέπω είναι η ψήφος διαμαρτυρίας!
Ναι. Ψήφος διαμαρτυρίας. Γιατί δυστυχώς ούτε εγώ βλέπω καμία εναλλακτική.
Θα την καταλάβουν όμως την ψήφο διαμαρτυρίας? Η χοντροπετσιά τους έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε να μην ιδρώνει το αυτί τους ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ. Κι αυτό είναι το πιο απελπιστικό απ’ όλα. Ξέρουν ότι δεν θα γίνει τίποτα και έχουν γίνει μαέστροι της παραπληροφόρησης και της δημαγωγίας. Κάνουν Ο,ΤΙ θέλουν, τα έχουνε κάνει ΣΚΑΤΑ και παρόλ’ αυτά συνεχίζουν!
μα γιατί! αν όλοι όσοι δηλώνουν δυσαρεστημένοι ως αγανακτησμένοι, εκδήλωναν την δυσαρέσκειά τους με μια ψήφο διαμαρτυρίας, τότε πιθανόν να μη μπορούσε να βγει μια κυβέρνηση αυτοδύναμη. δεν θα ήταν γερο ταρακούνημα αυτό;
Αγόρι μου, εδώ ζμπάνε τη μισή Ελλάδα και μήνες μετά βγαίνει ο Πρωθυπουργός για να πει “mea culpa”. Πιστεύεις ότι μπορεί κάτι τέτοιο να τους ταρακουνήσει?
Παλιότερα οι περισσότεροι κλέφτες είχαν και έναν “κώδικα δεοντολογίας”. Ακόμα και ανάμεσα στους κύκλους τους, ακόμα και ανάμεσα στους φυλακισμένους, αυτοί που κλέβουν μια γιαγιά είναι κατακριτέοι ενώ αυτοί που κλέβουν μια τράπεζα ή μια δημόσια επιχείρηση απολαμβάνουν μεγαλύτερης εκτίμησης (βλέπε Παλαιοκώστας). Όσο εντείνονται τα μέτρα φύλαξης των πλούσιων τόσο γίνεται δυσκολότερο να πέσουν θύμα μιας ληστείας και τόσο γίνεται πιθανότερο αυτός που έχει σκοπό να κλέψει να επιλέξει έναν ευκολότερο στόχο, δηλαδή εμένα και σένα.
Οι κάμερες στο κέντρο της αθήνας το μόνο που θα κάνουν είναι να μετατοπίσουν την εγκληματικότητα προς τις γειτονιές. Βέβαια θεωρώ ότι ο μεγαλύτερος στόχος αυτών των μέτρων δεν είναι η πάταξη της εγκληματικότητας αλλά το φακέλωμα όλων αυτών που αντιδρούν με ή χωρίς κουκούλα στις αδικίες της κοινωνικο-οικονομικο-πολιτικής ζωής.
δεν είναι το ίδιο πράγμα τανασάκη! όταν τα σπας, δεν τους αφαιρείς την καρέκλα. όταν τους καταψηφίζεις χάνουν την καρέκλα!
και αν τους καταψηφίσεις όλους, θα έχαναν όλοι την καρέκλα τους. και τότε ίσως θα μπορούσε να προκύψει κάτι καινούριο, καινούριες κινήσεις που να ταυτιστούν με τις ανάγκες του έλληνα πολίτη. θεωρητικές κουβέντες, αλλά θα είναι κάτι που δεν έχει δοκιμαστεί στο παρελθόν. Ποτέ η λευκή ψήφος δεν απέκτησε σημαντική δύναμη στην μετά χούντας εποχή. γιατί να μην το δοκιμάζαμε;
Δεν διαφωνώ με αυτά που λες τζορτζ, καταλήγουμε στον ίδιο παρανομαστή! Ούτε οι κάμερες, ούτε οι κουκουλονόμοι θα δώσουν λύσεις.
Αλλά το θέμα που ήθελα να θίξω, είναι άλλο: Πως στο καλό ο μέσος Έλληνας σκέφτεται ότι οι κάμερες και οι κουκουλονόμοι θα δώσουν λύσεις. Μπορείτε να δώσετε εξηγήσεις;
Ποτέ δεν θα με ακούσεις να λέω “σπάστε τα όλα!”. Συμφωνώ μαζί σου 100% ότι δεν χάνουν την καρέκλα με αυτόν τον τρόπο.
Στο ερώτημά σου τώρα, εάν ο “μέσος Έλληνας” είναι αυτός τον οποίο βομβαρδίζουν ολημερίς τα ΜΜΕ με την καταστροφολογία ή αυτός του οποίου η περιουσία πλιατσικολογήθηκε με τις ευλογίες του κράτους (μην ξεχνάμε ότι τα ΜΑΤ κλωτσούσαν κοριτσάκια), τότε έχουμε αμέσως μια απάντηση.
Είναι ο ίδιος μέσος Έλληνες που σκέφτεται ότι με την “Ώρα της Γης” θα βοηθήσει τον πλανήτη, και μετά θα πάει στα μπουζούκια με το αυτοκίνητο, την ηχο/φωτορρύπανση (δε είναι το θέμα μας τα μπουζούκια, ένα παράδειγμα φέρνω).
Με δυο λόγια, ο μέσος Έλληνας που δεν σκέφτεται.
άρα καταλήγουμεν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι ο μέσος έλληνας απλά δεν σκέφτεται χμ? ωραίαα πραάγματα
Kαι να σκέφτεται είναι εύκολο να αποπροσανατολιστεί. Εκεί νομίζω ποντάρουν όλες αυτές οι λέρες. Ευφυείς μπορεί να μην είναι, αλλά το παιχνίδι του αποπροσανατολισμού το κατέχουν.
Όταν συνέβαιναν τα επισόδια μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, συζητούσα με κάποιον μερικά χρόνια μικρότερό μου και μου πετάει την εξής απίθανη ατάκα: “εύχομαι κάποια μέρα ν’ αλλάξουμε”. Και μου πέσανε και τα λίγα μαλλιά που μου είχαν απομείνει. Εάν εμείς και οι νεότεροι από μας περιμένουμε να μας έρθει η επιφοίτηση ουρανοκατέβατη, ζήτω που καήκαμε.
“Εύχομαι ν’ αλλάξουμε”…εσύ κάνεις τίποτα γι’ αυτό;
Φίλοι μου καλοί κι αγαπημένοι, κι ας μην γνωρίζω τον Nasos, πολυ μεγάλη και ενδιαφέρουσα κουβέντα άνοιξατε!!!
Ταυτίζομαι ΑΠΟΛΥΤΑ με τη γνώμη του kaskarino!!!
Comfis, φίλε μου, έχω αντίθετη γνώμη με την ψήφο διαμαρτυρίας που προτείνεται, την οποία σου έθεσα στο σχετικό κείμενο της 20/3 και δεν θα την επαναλάβω. Η τελευταία πρόταση του Nasos τα λέει όλα!!! Ενεργή συμμετοχικότητα από όλους είναι η λύση !!!
Φίλοι μου καλοί κι αγαπημένοι, ο μέσος έλληνας πιστεύω οτι σκέπτεται, και πλέον αρχιζει να αντιλαμβάνεται και το τί “παίζεται” γύρω του. Το πρόβλημα είναι οτι έχει εγκλωβιστεί στο σύστημα και δεν μπορει να αντιδράσει!!! Είναι εξαρτημένος απ’ αυτό και φοβάται οτι θα χάσει και τα λίγα που έχει αν αντιδράσει ανοιχτά. Ξεσηκώνεται μόνο όταν συμβεί στον ίδιο κατι πολύ “κακό”, πχ να χάσει τη δουλειά του.
Πρέπει να σηκωθώ! θα επανέλθω αργότερα!!!
η ενεργή συμμετοχικότητα, δεν σημαίνει να συμμετάσχεις σε μια πολιτική κίνηση! μπορεί να εκφραστεί και με άλλους τρόπους.
όσο για την λογική του “δεν αντιδρώ παρα μόνο αν συμβεί κάτι πολύ κακό σε μένα” έχεις απόλυτο δίκιο. κάπως έτσι πιστεύω και εγώ ότι πάει το πράγμα. Πάντως η αντίδραση “βγαίνω έξω διαδηλώνω” και μετά ψηφίζω πάλι την παλιά καλή συνταγή, κανένα νόημα δεν έχει ως αντίδραση!
γουατέβερ