To αγαπήσαμε και δώσαμε ένα ακόμη credit στον Will Smith, που από πρίγκηπας του Bell Air, έχει γίνει υπολογίσιμος, σχεδόν μεγάλος ηθοποιός! Εδώ είχαμε καλύτερη ερμηνεία της καριέρας του, κατά την ταπεινή μου γνώμη! Θα ήθελα πολύ να ήταν ο Ιναρίτου σκηνοθέτης αυτής της ταινίας. Θα έβγαζε τα σχετικά μικρά ψήγματα αμερικανιάς και θα την έκανε ένα μελαγχολικό αριστούργημα.

Αλλά και έτσι, η ταινία ήταν μια έκπληξη για μένα. Υπέροχοι οι δεύτεροι ρόλοι (γουι λαβ Γούντι Χάρελσον), λυτρωτικές οι στιγμές γέλιου, εύστοχο soundtrack (πρώτη φορά απολαμβάνω τόσο πολύ το Feeling good των Muse), η Ροζάριο Ντόουσον δείχνει ότι είναι καλή ηθοποιός (και πολύ γοητευτική ως μη-σεξ-σύμπολ). Aλλά πως στο καλό έγινε τόσο πειστικά εκφραστικός ο Will Smith; Πως ένας τόσο ψήλός άνθρωπος έχει τόσο ταλέντο;! 8.2 ασυζητητί!

Δεύτερη έκπληξη, σε εντελώς διαφορετικό ύφος, το Valkyrie, με τον Tom Cruise επίσης απολαυστικό και επίσης κατάφερε να γίνει πραγματικά καλός ηθοποιός όσο μεγαλώνει! Η ταινία βασίζεται στην τελευταία – αποτυχημένη- προσπάθεια δολοφονίας του Χίτλερ, που έλαβε χώρα λίγους μήνες πριν την αυτοκτονία του! Εδώ έχουμε περιπέτεια και όχι μελαγχολία, αλλά αν περιπέτεια ζητάτε, τότε κάνατε καλή επιλογή! 8αράκι!

Δατ’ς ολ φορ δε μόμεντ!