Το Λονδίνο είναι μια από τις μεγάλες Μητροπόλεις εκείνες που όμοιες της υπάρχουν 3, 4 ακόμη στον κόσμο! Το τελευταίο τμήμα του μπλογκ μου, που ασχολείται με τούτο το ταξίδι, θα περιγράψει σιτσουέισονς που μου έκαναν εντύπωση εκεί πέρα!

Εντύπωση προκάλεσε η βόλτα στο Τάουερ Μπριτζ. Πέρα από τον πύργο-κάστρο που είναι κτισμένος σε αυτή τη γέφυρα και είναι κάτι το οποίο φυσικά και δεν συναντάται συχνά, η βόλτα εκεί γύρω μας αποκάλυψε ωραίους πεζόδρομους και το πολύ καλό cafe Rouge, με τα υπέροχα ψωμάκια του και τα ωραία κρεατικά που πήρε ένα άνετο 9άρι! Και μας έφτιαξε!

Η περιοχή του Λόντον μπριτζ ήταν βγαλμένη από ατμοσφαιρικό θρίλερ. Σας προτείνω να την επισκεφτείτε βράδυ. Επιβλητικά κτίρια, με βιομηχανικές πινελιές, σχετική ερημιά και βροχούλα ψιλή – ιδανικό σκηνικό για τον μίστερ Jack the Ripper να βολτάρει άνετα -.

Το μετρό του Λονδίνου είναι αναμενόμενα δαιδαλώδες, αλλά δεν συναντήσαμε πρόβλημα να το χρησιμοποιήσουμε και να πάμε σχεδόν.. παντού! Η πρώτη εντύπωση, ότι είναι βρώμικο, ήταν αρκετά αντιπροσωπευτική. Όπως και η υπέροχη μυρωδιά… κοτετσιού, που την συναντήσαμε σχεδόν σε κάθε γραμμή! Η άλλη μυρωδιά που κυριαρχούσε ήταν αυτή της άσχημης μπυρ-ίλας σε κάθε μπαρ, παμπ, κλαμπ, καφέ που επισκεφτήκαμε. Τι στο καλό.. τέτοια αστοχία πέφτει? Τα χαλιά πρέπει να είναι ποτισμένα με άφθονα κιλά μπύρας και μάλλον τα Λονδρεζάκια και οι μεγαλύτεροι Λονδρέζοι πρέπει να το εξασκούν το άθλημα!

Οι παμπ, είναι οι γνωστές παμπ, που συνάντησα και στο Βερολίνο και στη Βαρκελώνη και συναγωνίζονται τα ελληνικά καφενεία. Από κει και πέρα δεν πετύχαμε κανένα τεράστιο κλαμπ, παρά μόνο μπαρ που όμως είχαν άπειρες καταστάσεις και άτομα για να σου τραβήξουν την προσοχή.  Ειδικά το μπαρ που επισκεφτήκαμε το δεύτερο βράδυ (διόροφο) μας κράτησε σε εγρήγορση για ένα γεμάτο τρίωρο. Απίστευτοι τρανσέξουαλ, με ελαφριά καμπουρίτσα, μαλλί μακρύ σιδερωμένο, κυκλοφορούν άνετα, δίπλα σε 20άρηδες αρσενικούς που φιλιούνται μεταξύ τους, 50άρηδες φλεγματικοί βρετανοί, με το μάτι να γυαλίζει να σηκώνονται πάνω στις μπάρες και να χορεύουν ερωτικά με όμορφα κορίτσια και αγόρια και μια γενικότερη ατμόσφαιρα αισθησιασμού, ένα ερωτικό παιχνίδι μεταξύ .. όλων όσων ήθελαν – χωρίς κανένα περιορισμο φύλου, ηλικίας!

Ένας απίστευτος τύπος με τζιν κατεβασμένο τόσο χαμηλά ώστε να φαίνεται το μισό μποξεράκι, και το πουκάμισο εντελώς ανοιχτό, με βαρύ βλέμμα (κάπως ελληνικό), προσπαθεί όλο το βράδυ να χτυπήσει γκόμενα (ας την μιλήσουμε την αργκό). Η προσέγγιση είναι ιεροτελεστία.. κοιτάζει με νόημα το επίδοξο θύμα, το δείχνει με τα δάχτυλά του, πλησιάζει, χορεύει κοντά της, της τρίβεται, πίνει τρεις γουλιές, συνεχίζει, τρώει χυλόπιτα και συνεχίζει με την επόμενη.. την πέφτει σε μια καλλονή από μια 5άδα μυστήριων αλλοδαπών (όλες πολύ όμορφες), τρώει την 4η χυλόπιτα, για την βραδιά, την πέφτει σε άλλη από την ίδια παρέα, η οποία για να τον ξεφορτωθεί, του λέει ότι είναι λεσβία και φιλιέται με την προηγούμενη. Και όταν φτάνει η στιγμή που μια κοπέλα πέφτει με ανοιχτά τα πόδια στην αγκαλιά του απευθείας από την μπάρα, εμφανίζεται ο απίστευτος λάγνος αμφιφυλόφιλος γκόμενος που έχει αγκαλιάσει και φιλήσει όλο το μαγαζί και του την πέρνει μέσα από τα χέρια.. δράμα η υπόθεση! Τέτοιο τρελό καμάκι εν έχω ματαξαναδεί!

Στο Λονδίνο, μπορείς να πάρεις ένα εισιτήριο και να πληρώσεις 4 λίρες. Μιλάμε για ένα εισιτήριο, για μια διαδρομή του μετρό. Και μπορείς να πάρεις και ένα τριήμερο εισιτήριο και να πληρώσεις 5 λίρες. 10 λεπτά ίντερνετ στο ξενοδοχείο κοστίζουν 2 λίρες. Μια μέρα ίντερνετ κοστίζει 3 λίρες. Το κόστος ενός καφέ στο ξενοδοχείο ήταν περίπου 3 λίρες. Το κόστος ενός απίστευτου πρωινού από ένα απίστευτο μπουφέ ήταν 5 λίρες (κέηκ, κουλούρια, κομπόστα, καπουτσίνο, γάλα, ψωμί ζεστό, μαρμελάδες, σάντουιτς, τυριά, αλλαντικά, αυγά και αρκετά άλλα).  Αν δεν κάνω λάθος αυτό είναι γενικότερη πολιτική, οπότε την εκμεταλλευτήκαμε δεόντως! Το φαγητό κοστίζει περί τα 20 εουρό ενώ το ποτό και εδώ είναι φτηνό (μπορείς να βρεις μπύρα με 1.5 λίρα και άλλα ανάλογα). Το ταξί δεν παλεύεται… 15 λεπτά δρόμος μας κόστισε 20 λίρες! Το καπουτσίνο και στα Λονδίνα ήταν υπέροχο.

Ο καιρός ήταν σε πρώτη άποψη κακός, αλλά αν το κοιτάξουμε βαθύτερα, μάλλον μας βόλεψε.. έβρεχε συνέχεια, αλλά τόσο ώστε να μην προκαλεί πρόβλημα, ένα ψιλόβροχο, που δεν μας μούσκευε ούτε μας εμπόδιζε να βολτάρουμε. Έκανε κρύο ώστε να μην ιδρώνουμε όταν περπατούσαμε, αλλά δεν φυσούσε για να μας κρυώσει. Τελικά παράπονο από τον καιρό δεν είχα! Η νύχτα έρχεται περίπου 1 ώρα νωρίτερα από ότι στην Ελλάδα!

Η συνοικία της Άρσεναλ είναι μια πανέμορφη λονδρέζικη συνοικία, μακριά από τους ρυθμούς της μεγαλούπολης, κοντά σε ότι έχουμε στο μυαλό μας ως χαρακτηριστική βρετανική συνοικία. Κάπως αντίστοιχα και το Νότινγκ Χιλ. Το ενυδρείο του Λονδίνου ήταν υποδυέστερο από αυτό του Βερολίνου και της Βαρκελώνης! Το Χάυντ παρκ είναι τεράστιο, επιβλητικό! Το περπατήσαμε από άκρη σε άκρη και μας άρεσε! Ειδικά από το σημείο που έπαψαν να υπάρχουν μαγαζάκια και πολύς κόσμος, είναι απόλυτα ατμοσφαιρικό! Στο κέντρο η πόλη έχει σχεδόν τράφικ τζαμ, μέχρι τις 3, 4 το πρωί, ενώ το λουκάνικο που τιμήσαμε (να έχουμε και μια γνώμη για τα “βρώμικα” του Λονδίνου) ήταν πολύ δυνατό!

Η εκδρομή πήρε ένα άνετο 8άρι και νομίζω ότι πλησιάζει το 8.5 γιατί πραγματικά περάσαμε πολύ όμορφα, χωρίς να ταλαιπωρηθούμε, χωρίς να αρρωστήσουμε.. ο έμπειρος περιηγητής απεφάνθη -αυτομούτζα-