Σήμερα βράδυ είχε ούζο το πρόγραμμα. Ούζο στο Νεχώρι, το εξωτικό Νεχώρι θα έλεγα (χωριό της Χίου). Ειρήσθω εν παρόδω, έχει κορυφαίο καφενο-ουζάδικο το Νεχώρι, το οποίο όμως ήταν κλειστό.  Έτσι πήγαμε στην δεύτερη επιλογή που πέρνει 7.5 περίπου (λόγω καμμένων τυροπιτακιών/τυροκεφτέδων και λοιπών τυρό-). Αυτά δεν έχουν σχέση με το θέμα μας. Στο ούζο συμμετείχαμε 4! Ο μπρο, ο Τάκης, ο Πάντελής και εγώ. Ένα ούζο που σέβεται τον εαυτό του, είναι το καταλληλότερο σημείο ανταλλαγής απόψεων, έντονου διαλόγου και κοινωνικών ζυμώσεων.

Σήμερα το θέμα μας ήταν η ουσία του καπιταλιστικού συστήματος, αλλά αυτό μάλλον ακούγεται κουραστικό ή αδιάφορο. Θέλω όμως να διαβάσετε τις 3, 4 παρακάτω γραμμές, γιατί πολλοί ανίδεοι, όπως και εγώ, ίσως εκπλαγείται από την ματαιότητα της κατάστασης,  ίσως σοκαριστείτε, ίσως ταρακουνηθείτε ενδεχομένως.

Έχουμε ένα απλοποιημένο σύστημα με μια κεντρική (ομοσπονδιακή τράπεζα). Η τράπεζα δανείζει στο κράτος 4 εκατομύρια νομίσματα, γιατί αυτό τα χρειάζεται. Το κράτος τα δανείζει σε τράπεζες, οι τράπεζες σε μικρότερες τράπεζες, οι μικρότερες σε ακόμη μικρότερες, μέχρι τελικά τα χρήματα να δανειστούν στους πολίτες.  Αν βάλουμε τον παράγοντα του τόκου (που θα ζητήσει κάθε τράπεζα από τον δανειολήπτη) και αν λάβουμε υπόψη ότι υπάρχουν πολλά σκαλοπάτια (μια τράπεζα δανείζει μια δεύτερη, η δεύτερη την τρίτη κλπ), τότε τα χρήματα που θα πρέπει να επιστραφούν στην αρχική τράπεζα είναι 4 εκατομύρια + υπολογίσιμος τόκος. Ναι αλλά ανάμεσα στους πολίτες υπάρχουν μοιρασμένα μόοονο 4 εκατομύρια. Πως είναι δυνατόν να επιστραφούν 4+τόκο? Πρέπει άμεσα να ζητήσουμε νέα δάνεια. Νέος κύκλος δανειοδότησης από τις τράπεζες, νέο χρέος διογκωμένο κοκ.

Με απλά λόγια, ένα τέτοιο σύστημα προϋποθέτει την διόγκωση του χρέους, χωρίς δυνατότητα αποφυγής του, ακόμη και αν χτυπάμε τους κώλους μας, όλοι μαζί και συντονισμένα κάτω. Δλδ αυτό το σύστημα δέχεται εκ προοιμίου ότι ένα μεγάλο ποσοστό του κόσμου θα βρεθεί χρεωμένο, σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό, κάτι που μπορεί πολύ εύκολα να καταστρέψει τη ζωή τους. Φαντάζομαι καταλαβαίνετε αρκετοί, το απατηλό αλλά και το ανήθικο της υπόθεσης! Και μπορείτε να δείτε τις συνέπειες του στην αληθινή οικονομία.  Αν δεν καταλαβαίνετε όμως, μπορούμε να το συζητήσουμε περεταίρω.

Είμαι φουρκισμένος, γιατί είμαι ένα αρκετά καλογυαλισμένο γρανάζι αυτού του συστήματος.  Η συνειδητοποίηση του παραπάνω, με κάνει καλύτερο ή χειρότερο άνθρωπο? Μάλλον το δεύτερο! Η άγνοια βρε αδερφέ, έχει ελαφρυντικά, η γνώση όμως ότι συμμετέχεις ως γρανάζι ενός τόσο παράλογου δεν αφήνει καμιά δικαιολογία. Και ένα ακόμη ερώτημα: αντιπρόταση υπάρχει? Kάποια πράγματα έχω σκεφτεί, αλλά θέλω και τη γνώμη σας