Περιστάτικό Α: Καθόμαστε στο διαχρονικό ο Λευτέρης, η Λου, ο Παντελής, ο Πάνος και εγώ. Καταφθάνει μελαμψός κύριος με τσιγκελωτό μουστάκι κρατόντας ασημένιο στο χέρι. Το βάζει με χάρη μπροστά στη Λου και ενθουσιασμένος λέει:

- Με 100 ευρώ είναι δίκο σου. Έλα πάρτοο είναι ευκαιρία
- Μπαα δεν το θέλω είναι μπανάλ.
Απέναντι πετιέται ο Λευτέρης
- Αν είχαμε 100 ευρώ εδώ θα ήμαστε τώρα..Ξανά ο κύριος με εμφανώς λιγότερο ενθουσιασμό
- Δώσε 3 ευρώ και θα το έχεις..
Η Λου
- Οχι δεν το θέλω, σου λέω είναι μπανάλ
Ο κύριος, αφήνοντας το ρολόι κάτω στο τραπέζι, με την περηφάνια του αρκούντως τσαλαπατημένη
- 1 ευρώω..
Η Λου
- Αν μου το δώσεις με μισό ευρώ θα το πάρω.
‘Εχουμε και μια αξιοπρέπεια σε αυτό τον κόσμο, για ένα καθαρό κούτελο ζούμε.. Ο κύριος πέρνει περήφανα το ρολόι και φεύγει.

Περιστατικό Βου: Καθόμαστε στο ξάγναντο.. Βλέπω από το βάθος να εμφανίζεται μια μορφή.. οοπ, σκέφτομαι, ο αδελφός του Νάσου.. οχ σίγουρα αυτός είναι, με αναγνώρισε και μου χαμογελάει.. ναι ναιι αυτός είναι. Ανταλλάζουμε τρελά χαμόγελα, φτάνει, ανταλλάσουμε θερμότατους χαιρετισμούς.

- Επ τι γίνεται;
- Kαλά μωρέ στον αγώνα
(φακ, πως άλλαξε έτσι η φωνή του αυτού, από επιβλητική (το έχει η οικογένεια θανασέων) έγινε σχεδόν φλώρικη, και η προφορά του μετεξελίχθηκε σε κυπριακή..)
- Α, συνάντησα και το Θανασάκη, το καλοκαίρι, λίγο καιρό πριν…
(συγκακταβατικό χαμόγελο αμηχανίας από τον τύπο)
- ..τότε πριν φύγω από Θεσσαλονίκη για διακοπές
(δεν δείχνει να ενθουσιάζεται, μάλιστα μάλλον αγχώνεται και έχει ένα ύφος του τύπου “πότε επιτέλους θα τελειώσει το παραλήρημα του”. Εγώ ετοιμάζομαι να του ξεφουρνίσω την ατάκα “Πως αδυνάτισες έτσι ωρέ”. Με κοιτάζει με νόημα προσπαθώντας να με βάλει επιτέλους στο κλίμα και λέει: )
- Είσαι ακόμηη στο εργαστήριοο του 8ου;
(τα πάντα ξεκαθαρίζουν μέσα μου, ένα χαμόγελο αμηχανίας διαγράφεται τώρα στο δικό μου πρόσωπο, ενώ η αμηχανία του τύπου εξακολουθεί να υφίσταται, αλλά τουλάχιστον κατάλαβε ότι κατάλαβα την γκάφα μου)

- Ναι ναι, το Νοέμβρη τελειώνω
- Εγώ έιμαι στον Τριανταφύλλίδη
- Τώρα ξεκινάτε το δεύτερο έτος ε;
- Ναι ναι!
- Ωραία, καλές επιτυχίες!
- Γειά χαρά
(χαμόγελο ανακούφισης ζωγραφίζεται στα χείλη και των δυό)
- Γειά χαρά

Για την ιστορία, ο αδερφός του Θανάση, φέτος πέρασε στο πανεπιστήμιο, έχει όμορφη, επιβλητική προφορα και είναι ευσωμούλης (αλλά όχι χοντρούλης).