Τελευταίο βράδυ του Νικολή στη Θεσσαλονίκη. Πλέον θα έρχεται εδώ μόνο ως φιλοξενούμενος. Πήρε τα πράγματά του και αύριο φεύγει. Σήμερα η νύχτα ήταν υπέροχη. Πήγα Carpe Diem για μια ώρα και κάτι και ήταν δύο παιδιά, εκπληκτικοί. Ένας sampler μια κιθάρα και ένα βιολί δημιούργησαν τόσοοοο απίστευτο θόρυβο, που ζήλεψα πάρα πολύυυυ! Και εγώ θέλωωωω! Sampler τώρααα!
Στην Θεσσαλονίκη, λοιπόν, υπάρχει ένα μέρος υπέροχο! Ανεβαίνεις στα κάστρα, και πας στη Δεξια πορτάρα. Εκεί έχει παγκάκια και από κάτω φαίνεται όλη η Θεσσαλονίκη. Όταν ο Νίκος είχε αμάξι πηγαίναμε τα βράδια της άνοιξης πολύ συχνά και πίναμε κοκακόλες εκεί. Από τότε πέρασαν 3 χρόνια. Είχα να πάω πολύ καιρό βράδυ εκεί και πήγα χτες.
Ορκίστηκε και ο Νίκος. Συγκάτοικοι 5,5 χρόνια. Και τώρα έφτασε η ώρα που μαζεύει τα μπογαλάκια του και πάει Χίο. Ωραία ήταν αυτά τα χρόνια. Στην αρχή ενθουσιασμός, μετά ηρεμία, μετά σιγουριά. Καλός φίλος. Δεν ένιωσα τίποτα υπέροχο, είναι η αλήθεια, στην ορκομωσία.
Ναι ναι, είμαι καλλιτέχνης μέγιστος. Έτσι που λες Μυρτώ. Σήμερα είχαμε πρόβα. Άργησε να έρθει ο drummer και παίξαμε μόνο μια ώρα αντι δύο.Θα παίξουμε ίσως σε δύο συναυλίες, 12 και 15 Απριλίου. Θα έρθεις να μας δεις;
Μυρτώ, γύρισα από Πάτρα. Ήταν τέλεια. Τόσο τέλεια που κανείς δεν περνούσε καλά. Πόσο κόσμο είδα να κάθεται έξω και να κλαίει τη μοίρα του. Τέσπα.
Με συνοπτικές διαδικασίες καλό μου blog θα σε βαπτίσω Μυρτώ. Μυρτώ έλεγαν και το αναλογικό μου ημερολόγιο που μου κρατούσε παρέα όταν ήμουν πρώτη και δευτέρα Λυκείου. Στην πραγματικότητα η Μυρτώ είναι μια κοπέλα που μου άρεσε τότε, για πολύ καιρό (την είχα στο μυαλό μου τέσσερα χρόνια).
Κάθε πρωί με τον αδερφό πίνουμε γαλατάκι με crunch, συνήθως. Και στη συνέχεια πίνουμε καφεδάκι. Ελληνικό φτιάχνω εγώ, γαλλικό και οι δύο, φραπέ ο καθένας το δικό του. Σήμερα έγινε το θαύμα και φιλοτιμήθηκε να μου φτιάξει φραπέ. Τον έκανε όμορφο ο άτιμος.
